Τρομοκρατική επίθεση στη Χριστουγεννιάτικη αγορά του Στρασβούργου

12/12/2018

Image may contain: outdoor

Μιά εικόνα- χίλιες λέξεις. Ένα από τα διαμάντια της πολιτιστικής μας κληρονομιάς, ο υπέροχος γοτθικός καθεδρικός της Notre Dame του Στρασβούργου, υπό καθεστώς δρακοντίων αστυνομικών μέτρων. Συμβολισμός ενός απόλυτα δικαιολογημένου φόβου. Αυτό είναι το φάντασμα που πλανιέται σήμερα πάνω από την Ευρώπη. Φόβος για τη ζωή και την αρτιμέλεια, φόβος για τον πολιτισμό μας και τις αξίες του, φόβος για τη ματαίωση της γιορτής, της κάθε γιορτής. Ο ισλαμοφασισμός από τη μια και ο εξτρεμιστικός λαϊκισμός από την άλλη δημιουργούν φόβο και για την ίδια τη δημοκρατία, που είναι το πιο εύθραυστο πολίτευμα.

Advertisements

ΚΟΥΦΟΝΗΣΙ FOREVER!

26/09/2018

στην πισίνα

στο Γάλα

η πισίνα από ψηλά

το Γάλα

 


9/11: Μια παράπλευρη απώλεια

13/09/2018

Άρθρο μου στη Μεταρρύθμηση 13/09/2018

Image may contain: pool

         (άποψη του μνημειακού συμπλέγματος για την 9/11 Νέα Υόρκη)

Toν Ιούλιο του 2001 είμουν στη Γένοβα, στις εκδηλώσεις διαμαρτυρίας του πάλαι ποτέ κραταιού κινήματος κατά της παγκοσμιοποίησης με την ευκαιρία της Συνόδου G8. Ένιωθα ακόμη μέρος του ευρύτερου κινήματος αμφισβήτησης (και των Πρασίνων, που συμμετείχαν) αλλά από τότε ο βαθύτερος πολιτικός μου εαυτός μου έλεγε ότι η παγκοσμιοποίηση δεν είναι κάτι μονοσήμαντο και η άρνησή της θυμίζει τους Λουδίτες που έσπαζαν τα πρώτα μηχανήματα. Πήγα λοιπόν στη Γένοβα με πολλές επιφυλάξεις. Παρά την ωραία ατμόσφαιρα πανηγυριού των πρώτων ημερών, με τις συναυλίες του Manu Chao και κάποιες μικρές εκδηλωσεις με φαντασία, οι επιφυλάξεις μου επιβεβαιώθηκαν από τα πρώτα κενρικά γεγονότα: την αδυναμία να αρθρωθεί ενιαίος λόγος και ενιαία δράση, το βαθύ χάσμα ανάμεσα στις πολιτικές οργανώσεις και τις ΜΚΟ, την αδυναμία μπροστά στην άσκοπη βία του black block, την στερεότυπη και ρηχή αντίδραση μπροστά στο φόνο του Τζουλιάνι από δύο νεαρούς χωροφύλαες, την παντελή αδιαφορία μπροστά στα αισθήματα των κατοίκων της Γένοβας, που διπλά πολιορκημένοι από τα αστυνομικά μέτρα του Μπερλουσκόνι και την εισβολή των αυτόκλητων «επαναστών» σηκώθηκαν κι έφυγαν. Τότε αναλογίστηκα ότι αυτό το κίνημα δεν έχει μέλλον…

Η πλήρης επιβεβαίωση ήρθε μερικούς μήνες μετά: Το κίνημα αυτό δεν κατάλαβε τίποτα από το μέγα γεγονός της 11ης Σεπτέμβρη 2001. Βουβάθηκε. Όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και σε όλο τον πολιτισμένο κόσμο οι περισσότεροι αριστεροί (όσοι δεν χυδαιολόγησαν) βρέθηκαν σε πλήρη αμηχανία να πάρουν θέση, δεν τόλμησαν να αντικρύσουν την κατάρρευση των αναλύσεών τους, δεν είδαν ότι ο κόσμος μας δεν θα ήταν πιά ο ίδιος. (Θυμάμαι ότι έψαχνα τις ευρωπαϊκές εφημερίδες για να βρώ ονόματα). Χάσαμε το κίνημα στοπ. Κάποια ιδεολογικά απομεινάρια του πήγαν να σηκώσουν λίγο κεφάλι αργότερα με τους «αγανακτισμένους» (indignados) της Ισπανίας και το πιο σοβαρό αμερικάνικο Occupy Wall Street, ωστόσο και αυτά έχουν σβήσει, γιατί δεν ανταποκρίθηκαν σε έναν κόσμο που αλλάζει δραματικά, με τα καταιγιστικά γεγονότα της αραβική άνοιξης, της ισλαμικής τρομοκρατίας, του εμφυλίου στη Συρία, του προσφυγικού κύματος, των κραυγαλέων επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής, των τρομερών εξελίξεων στην τεχνολογία. Και για να έρθουμε και στα δικά μας, ο ΣΥΡΙΖΑ, αφού ως αντιπολίτευση παρουσίασε μια εκφυλισμένη και συνάμα επικίνδυνη εκδοχή των «αγανακτισμένων», ως κυβέρνηση τον πρώτο καιρό νόμισε ότι έπιασε τη χρυσή ευκαιρία για να εφαρμόσει με τον πιο αδέξιο και αλλοπρόσαλλο τρόπο τις ιδέες ενός κινήματος που είχε πια πεθάνει…Τα αποτελέσματα θα τα ζούμε για καιρό.


Στο κατάστρωμα του «ΙΟΝΙΣ», γυρίζοντας από τα Κύθηρα 26 Αυγούστου 2018

04/09/2018


Κύθηρα – Αύγουστος 2018

04/09/2018

Στις θαλασσινές σπηλιές της (Πορ)Φυρής Άμμου

 


Στο δρόμο για τα Κύθηρα: ο Καβο-Μαλιάς

03/09/2018

Μεγαλοπρέπεια

 «…και μ’ένα λόγο συνάζει ο μάγος τα φουσάτα και σά να έριχνε θανάσιμους οχτρούς τα διασκορπίζει περίγυρα. Τρία ρίχνει στις Νεραϊδοσπηλιές, κάτι σταχτιές πέτρες που κρέμονται απάνω από τη χούνη του Λαχιού. Άλλα τρία ρίχνει στον Κούνο, ψηλά στο Παραδείσι. Και το φοβερότερο, με βρισιές κι αναθέματα, γυρίζει και το ρίχνει στον πάτο της θάλασσας, αντίκρυ στο Τσιρίγο. Για τούτο σας λέω, τις φουρτούνες του Καβομαλιά δεν τις κάνουν άνεμοι. Ακούτε εμένα.Τις κάνουν τα στοιχειά!…» (Ανδρέα Kαρκαβίτσα-Τα λόγια της πλώρης)  


Κάθοδος στον Άδη 3: Χρήστος Μποκόρος- απουσία , πένθος , προσφορά

05/04/2018


Εμφύλιος πόλεμος στη Συρία

21/03/2018
Image may contain: 4 people, people standing and outdoor

φωτο Bulent Kilic/Agence France-Presse — Getty Images

Ξεκίνησε το 2011.

-Μέχρι τώρα έχει στοιχίσει τη ζωή σε περίπου 400 000 ανθρώπους

-5 500 000 έφυγαν από τη χώρα

-6 100 000 είναι οι εκτοπισμένοι στο εσωτερικό της χώρας

– ανυπολόγιστες καταστροφές στην πολιτιστική κληρονομιά της ανθρωπότητας (καταστροφές στην Παλμύρα, μουσείο Μοσούλης, ιστορικό κέντρο και ακρόπολη του Χαλεπίου κ.α.)

Η κατάσταση στη Συρία από ένα σημείο και πέρα γίνεται πολύπλοκη. Ωστόσο το ξεκίνημα ήταν απλό: Το 2011 ξεσπούν  διαμαρτυρίες για τη σύλληψη μιας ομάδας παιδιών που έγραφαν συνθήματα στους τοίχους. Οι δυνάμεις καταστολής απαντούν με πραγματικά πυρά στις ειρηνικές διαδηλώσεις που ζητούσαν ελευθερία και κάποιου είδους δημοκρατία. Με αποτέλεσμα η εξέγερση να μπει σε ένα σπιράλ εμφυλίου πολέμου.

Οι αντικαθεστωτικοί αντάρτες ήταν εξαρχής πολυδιασπασμένοι: ομάδες φανατικών ισλαμιστών, με κυριώτερη την Al Nushra (παρακλάδι της Αλ Κάϊντα), ο «Ελεύθερος Συριακός Στρατός» (πιο μετριοπαθείς ιδεολογικά- μη φανατικοί μουσουλμάνοι) δύναμη μειοψηφική και οι Κούρδοι. Και γρήγορα προστέθηκαν οι φανατικοί του ISIS -εισαγωγή από το Ιράκ. 

Στο πλευρό του Άσαντ ήρθε το Ιράν και ιδίως οι Ρώσσοι , οι τελευταίοι με άμεση στρατιωτική παρέμβαση. Οι Αμερικάνοι και άλλοι σύμμαχοι βοηθούν τεχνικά τον «Ελεύθερο Συριακό Στρατό» και τους Κούρδους. Οι Κούρδοι είναι που πρωταγωνίστηησαν στην συντριβή του ISIS. Σε αντίθεση με τον ISIS, το καθεστώς Άσαντ έχει προβεί σε απίστευες θηριωδίες, αλλά στα κρυφά: χιλιάδες εξαφανισμένους , εκτελεσμένους μυστικά, φυλακές όπου οι έγκλειστοι εξοντώνονται με την στέρηση τροφής, συστηματικούς βιασμούς και βομβαρδισμούς με χημικά.  Η δημοκρατικές χώρες της Δύσης και κυρίως ο Ομπάμα δεν τόλμησαν να επέμβουν αποφασιστικά όταν ο Άσαντ καταπάτησε την «κόκκινη γραμμή» της χρήσης χημικών. Θεωρώ ότι δημοκρατικές χώρες από την αρχή δεν αντιμετώπισαν με δυναμισμό την κατάσταση, περιορίστηκαν σε αναποτελεσματικά ψηφίσματα στον ΟΗΕ (που συνήθως μπλοκάρονταν από το βέτο Ρωσσίας και Κίνας) σε οικονομικές κυρώσεις  και τεχνική στρατιωτική βοήθεια. Άφησαν να συνεχίζεται επί χρόνια η σφαγή και επέτρεψαν στα ανελεύθερα καθεστώτα του Ιράν και του Πούτιν να παίζουν πρωταγωνιστικό ρόλο και να νομιμοποιούν τον σφαγέα Άσαντ.  

Τώρα, οι υπερασπιστές της Γκούτα είναι αφ’ ενός οι Failaq al-Rahman, παρακλάδι του Ελεύθερου Συριακού Στρατού και οι σαλαφιστές του «Ισλαμικού Στρατού», δύο ομάδες που πολεμούν σκληρά και μεταξύ τους. Ο Άσαντ και οι Ρώσσοι τους αποκαλούν όλους «τρομοκράτες» και τους βομβαρδίζουν, χωρίς να εξαιρούν νοσοκομεία, σπίτια και άλλους πολιτικούς στόχους. Ο άμαχος πληθυσμός, όπως σε όλους τους εμφυλίους δεν σημαίνει ότι είναι όλοι ουδέτεροι. Ωστόσο η ανθρωπιστική βοήθεια εξ ορισμού (θα πρέπει να) περιλαμβάνει όλους τους ανθρώπους ανεξαιρέτως, Σήμερα μετά από επανειλλημένα μπλοκαρίσματα της Ρωσσίας κατόρθωσε κάποια βοήθεια να φτάσει στους αμάχους. 

Και ξαφνικά στους θύτες της πολύπαθης χώρας προστέθηκε ένας ακόμα, η Τουρκία. Το αξιοσημείωτο όμως είναι ότι οι Τούρκοι επιδρομείς χρησιμοποίησαν ως πολιορκητικό κριό τις δυνάμεις του Ελεύθερου Συριακού Στρατού της περιοχής. Ο τελευταίος αυτός είναι η μόνη υπολογίσιμη αντιστασιακή δύναμη που δεν είναι ισλαμιστές και γι αυτό γενικά έχει υποστηριχθεί από τη Δύση. Φαίνεται όμως να μισούν τους Κούρδους πιο πολύ από τον Άσαντ. Σύμφωνα με τους New York Times τα γεγονότα στο Αφρίν πυροδότησαν έντονη διαμάχη στις τάξεις των Σύρων αντιστασιακών πολλοί από τους οποίους λένε ότι Σύροι αντάρτες δουλεύουν με τους Τούρκους εναντίον άλλων Σύρων. Ακόμα και στις τάξεις του Ελεύθερου Συριακού Στρατού υπάρχει διχογνωμία και μάλιστα την παραμονή της μάχης της Αφρίν κάποιοι μαχητές έλεγαν ότι η επανάσταση ξεστράτισε. Το μόνο καλό στην υπόθεση είναι ότι έφυγαν οι άμαχοι και δεν έγινε λουτρό αίματος (σχετικά). Το νεώτερο είναι ότι ο Ερντογάν, που αποκαλεί όλους τους Κούρδους τρομοκράτες και τους ταυτίζει με το ΡΚΚ απειλεί ότι θα επιτεθεί και στις άλλες Κουρδικές περιοχές. Ιδιαίτερα στην περιοχή του Κομπανί (Β.Ιράκ) οι Κούρδοι  όχι μόνο πολέμησαν γενναία και αποτελεσματικά τον ISIS, αλλά και έχουν εγκαθιδρύσει ένα αρκετά φιλελεύθερο και δημοκρατικό ημι-αυτόνομο καθεστώς (η κεντρική διοίκηση του Ιράκ δεν τους χρηματοδοτεί καθόλου), με σχετική ισότητα των φύλων και καμία πολιτική συγγένεια με το ΡΚΚ.                                                                                                                   

(δυστυχώς) συνεχίζεται 


H Ελλάδα της παρακμής

15/03/2018

1.NOVARTIS- σκάνδαλο και συνωμοσία

2. Μακεδονία- τέλμα και παράνοια

Αποτέλεσμα εικόνας για συλλαλητηριο μακεδονια

3. Ερντογάν: η σύλληψη δύο Ελλήνων στρατιωτικών και οι καθημερινές προκλήσεις ενός αμετροεπούς αυταρχικού ηγεμόνα βγάζουν στην επιφάνεια διπλωματικό έλλειμμα της κυβέρνησης και του προέδρου.

Σχετική εικόνα

4. Ιβάν Σαββίδης: η εισβολή του στον αγωνιστικό χώρο του ματς- οπλοφορώντας- γίνεται καταλύτης πολιτικής κρίσης. Ο Δούρειος Ίππος του Πούτιν στην Ελλάδα.

Image may contain: 2 people, people standing, grass and outdoor

5. Ανάπτυξη της κουτσής χελώνας, η ανεργία των νέων στο 50%.

Και ακόμα: κάθε Σαββατοκύριακο το σπορ του αναρχικού μπάχαλου καταστρέφει την πόλη. Καμιά 50αριά κατειλλημένοι χώροι στην Αθήνα. Βίαιες εισβολές ακροδεξιών τραμπούκων σε στέκια αναρχικών και αριστεριστών. Εισβολές σε συμβολαιογραφεία για ματαίωση πλειστηριασμών.

Και από τους χιλιάδες λόγους για παλλαϊκά συλλαλητήρια- πρώτα και καλύτερα για την ίδια τη δημοκρατία- έχουμε εκατοντάδες χιλιάδες να διαδηλώνουν για τη Μακεδονία!

Ανομία, υποκρισία, ανορθολογισμός. Ελλάς Ελλήνων και εξελληνισμένων τραμπούκων.

 

 


ΕΝΩΣΗ ΔΙΚΑΣΤΩΝ ΚΑΙ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΩΝ: Απάντηση στον Ερντογάν

10/12/2017

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ: ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΙΣ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ–  7/12/2017

Οι χθεσινές αναφορές του Προέδρου της Τουρκικής Δημοκρατίας περί «διατάραξης του σεβασμού του για την Ελληνική Δικαιοσύνη» και η διαπίστωσή του ότι «μέχρι ένα σημείο λειτουργεί το δικαστικό σύστημα στην Ελλάδα» με αφορμή την μη έκδοση των 8 Τούρκων αξιωματικών που ζήτησαν άσυλο στην Ελλάδα, μας υποχρεώνουν να επισημάνουμε τα ακόλουθα: Σε επιστολή μας με ημερομηνία 2 Φεβρουαρίου 2017 προς την Ευρωπαϊκή Ένωση Δικαστών αναφέραμε ότι με τρεις αποφάσεις του το Ανώτατο Δικαστήριο της Χώρας μας στις 26 Ιανουαρίου 2017 δέχθηκε, ότι ενδεχόμενη έκδοση των τούρκων αξιωματικών θα έθετε σε κίνδυνο τη ζωή τους και θα τους εξέθετε σε βασανιστήρια και εξευτελισμό και με το σκεπτικό αυτό αποφάσισε την μη έκδοσή τους. Η προτεραιότητα στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια και ο σεβασμός στα ανθρώπινα δικαιώματα, που επιβάλλουν η ελληνική και ευρωπαϊκή νομοθεσία, αποτέλεσαν τη βάση των αποφάσεων. Στη σύνοδο της Ευρωπαϊκής Ένωσης Δικαστών, που ακολούθησε στις 19 Μαϊου στο Κισινάου της Μολδαβίας το ζήτημα που θέσαμε, συζητήθηκε ως κορυφαίο θέμα στην ημερήσια διάταξη. Η Ευρωπαϊκή Ένωση Δικαστών αντιλαμβανόμενη την ανεπίτρεπτη πίεση που ασκήθηκε από Κυβέρνηση τρίτου κράτους στο δικαστικό σύστημα της Χώρας μας, εξέδωσε σχετική ανακοίνωση πλήρους υποστήριξης.

Η Ελληνική Δικαιοσύνη έχει αποκλειστική αρμοδιότητα να κρίνει ζητήματα έκδοσης πολιτών τρίτων χωρών και δεν εξαρτά την κρίση της από φιλοφρονήσεις ή αποδοκιμασίες ελλήνων ή ξένων πολιτικών.

Στο σχόλιο του Προέδρου της Τουρκικής Δημοκρατίας ότι «το δικαστικό σύστημα στην Τουρκία είναι περισσότερο δίκαιο απ’ ότι σε οποιαδήποτε άλλη ευρωπαϊκή χώρα» θυμίζουμε τις συνεχείς δηλώσεις διαμαρτυρίας της Διεθνούς Ένωσης Δικαστών στις μαζικές απολύσεις 4.000 δικαστών και εισαγγελέων στην Τουρκία μετά την 15η Ιουλίου 2016, πολλοί από τους οποίους είναι κρατούμενοι σε κελιά απομόνωσης, χωρίς να τους απαγγελθούν συγκεκριμένες κατηγορίες.