Ποτέ δεν είναι ανεπίκαιρο για να μιλήσει κανείς για το Πολυτεχνείο, τη βία, τη Δημοκρατία – με αφορμή το άρθρο της Άννας Δαμιανίδη

30/11/2009

Πολλά νέα παιδιά μου λένε ότι σήμερα δεν έχουμε δημοκρατία. Τούς απαντάω ότι τους εύχομαι να μην γνωρίσουν ποτέ τι σημαίνει πραγματικά  να μην έχεις Δημοκρατία, να ζης στη δικτατορία. Το χτεσινό εξαιρετικό άρθρο της Άννας Δαμιανίδη στο ΒΗΜΑ έκφρασε όλα αυτά που πολλοί και πολλές από μας ψιθυρίζαμε επί χρόνια, ή και τα φωνάζαμε, σε ιδιωτικές  όμως συζητήσεις.  Υπάρχει μια ατελείωτη φιλολογία γύρω από το Πολυτεχνείο, που συνήθως όμως συντηρεί μύθους, στερεότυπα και δακρύβρεχτα μελό.  Καιρός ήταν ύστερα από τόσα χρόνια να γραφτεί μια  τόσο αληθινή μαρτυρία και ουσιαστική άποψη. Μπράβο Άννα…

Το Βήμα

Να μην αφήσουμε τους τραμπούκους να μας αφαιρέσουν ό,τι κατακτήσαμε

Αννα Δαμιανίδη | Σάββατο 28 Νοεμβρίου 2009

Τετάρτη βράδυ άκουσα στη Νομική ομιλίες των Μανδραβέλη, Ψυχογιού και Δαφέρμου για την πολιτική βία. Ο Μανδραβέλης μίλησε για τη γλωσσική σύγχυση που ξεχειλώνει την έννοια της βίας και γεννά αληθινή βία σαν απάντηση σε όσα ονομάζονται βία. Ο Ψυχογιός είπε ότι η παιδεία και οι παραδόσεις μας καλλιεργούν θαυμασμό στη βία. Και ο Δαφέρμος ότι η βία είναι διάχυτη, υπάρχει ψυχολογική βία, εργατική, οικογενειακή… Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Advertisements

Η Ντιαμάντα Γκαλάς στην Αθήνα…

30/11/2009

…όπου είχα την εμπειρία να την ξανακούσω για τρίτη φορά.  Αμερικανίδα  μανιάτικης καταγωγής, στην οικογένεια δημιουργών όπως ο Έντγκαρ Άλλαν Πόε, ο Άμπροζ  Μπιρς, ο Μπωντλαίρ, ο Πάουλ Τσέλαν, ο Καρλ Ντράγιερ, ο Τιμ Μπάρτον, η Σωτηρία Μπέλλου, όλοι αυτοί που μας φέρνουν σ’ επαφή με τη σκοτεινή πλευρά της ανθρώπινης ύπαρξης, που κοιτούν κατάματα τους δαίμονές μας και το θάνατο και τους ξορκίζουν για χάρη μας,  ώστε μετά την ιεροτελεστία να μπορούμε εμείς λυτρωμένοι -προσωρινά- να συνεχίσουμε την κανονική μας ζωή…

Μεταξύ άλλων ερμήνευσε το Amsterdam του Ζακ Μπρελ, το «Βρώμικο Ψωμί» του Σαββόπουλου, το «Άνοιξε πέτρα» του Πλέσσα (Μαρινέλλα) και το καταπληκτικό «τα φιλιά σου είναι φωτιά» του Μανώλη Αγγελόπουλου

Τρία βίντεο με το κλασικό Gloomy Sunday και το Αμστερνταμ από τη συναυλία στο Παλλάς και το «Καίγομαι» από το Ρεμπέτικο:


Άμστερνταμ-Χάγη-11-09

30/11/2009

Ο κινηματογράφος Tuschinski - Art Deco με εξωτικά στοιχεία

De Hortus Botanicus - ο Βοτανικός Κήπος

Χαιρετίσματα

από το

Άμστερνταμ

Hortus με Μάγια

και τη Χάγη!

Το νέο κτίριο του Μουσείου Βαν Γκογκ - αρχιτέκτων Kurokawa- 2000

Διαδραστικό μουσείο επιστημών ΝΕΜΟ- αρχιτέκτων Renzo Piano

o Σπινόζα

Χάγη: ο Άγιος Νικόλαος (Sintaklaas) και οι ακόλουθοί του μοιράζουν τα δώρα


H πτώση του Τείχους- The wind of change

10/11/2009

To εμβληματικό τραγούδι των Scorpions “Wind of Change” που συνόδεψε τη σημερινή γιορτή των 20 χρόνων από την πτώση του Τείχους στο Βερολίνο, εδώ στη συναυλία που έδωσαν τον περασμένο Ιούνιο, στο Γκντάνσκ της Πολωνίας, στα ναυπηγεία της «Αλληλεγγύης», όπου έγινε η αρχή…


To δικό μου Βερολίνο

10/11/2009
Christoph bouchet και Thierry Noir, απόσπασμα από φρίζα 400μ.-φωτ.Klaus Lehnartz

Christoph bouchet και Thierry Noir, απόσπασμα από φρίζα 400μ.-φωτ.Klaus Lehnartz

Μικρή πινακοθήκη του Τείχους, πραγματικά έργα ζωγραφικής.

Bλέποντας κανείς από ποια μεριά είναι οι ζωγραφιές, καταλαβαίνει από ποιά μεριά είναι η φυλακή.

Δήμος Τσαντίλης ’80

Dieter Wien- To πρωινό- Rita Mey

Dieter Wien- To πρωινό- φωτ.Rita Mey

Muriel Raoux- Τα ανοιχτά μάτια

Muriel Raoux- Τα ανοιχτά μάτια

Greta Csatlos-φωτ. Rita Mey

Greta Csatlos-φωτ. Rita Mey

Jim Avignon, Miriam Butterfly, Tomas Fey - Doing it cool for the east side- ωτ. Rita Mey

Jim Avignon, Miriam Butterfly, Tomas Fey - Doing it cool for the east side- φωτ. Rita Mey

Karsten Wenzel-  η αλαζονεία της άγνοιας- φωτ. Rita Mey

Karsten Wenzel- η αλαζονεία της άγνοιας- φωτ. Rita Mey

Sabine Kunz- φωτ.Rita Mey

Sabine Kunz- φωτ.Rita Mey

Birgit Kinder- Test the Best- φωτ. Rita Mey

Birgit Kinder- Test the Best- φωτ. Rita Mey

Στο Βερολίνο βρέθηκα τέσσερεις φορές. Ήταν τέσσερεις διαφορετικές πόλεις. Αλλά και εγώ είμουν διαφορετική κάθε φορά. Την πρώτη φορά ήταν το 1981, μια πόλη σκισμένη στα δυό. Η ένταση που δημιουργούσαν οι δύο εχθρικοί κόσμοι πλάϊ-πλάϊ, έφτιανε μια ατμόσφαιρα πιπεράτη, τονωτική, που μύριζε μπαρούτι. Γνώρισα το εναλλακτικό Βερολίνο, το Βερολίνο του Kreuzberg και των καταλήψεων. Μαζί με άλλους/ες δέκα  και τον Ιρλανδό σύντροφό μου και μετέπειτα πατέρα της κόρης μου, μέναμε σε κατειλημμένο σπίτι που το είχαμε επισκευάσει με πολλή φαντασία . Έμεινα εκεί τρείς μήνες, πολύ σημαντικούς για μένα, γιατί εκεί μπήκε «στα σκαριά» και η κόρη μου!  Στην ανατολική πλευρά  δεν βρήκα το κουράγιο να πάω ποτέ.Έχασα μια ιστορική ευκαιρία.
Έλεγα όμως στην παρέα  ότι ήταν αφύσικο αυτή η πόλη να είναι χωρισμένη και ότι έπρεπενα ενωθεί. Όλοι ανεξαιρέτως -και ήταν κάθε λογής: εναλλακτικοί πράσινοι, αριστεριστές, αναρχικοί, πανκ- όλοι με περνάγαν για τρελή. Ούτε που μπορούσαν να  φανταστούν κάτι τέτοιο.
Τη δεύτερη φορά ήταν το ’91. Η πόλη μόλις είχε ενωθεί. Επικρατούσε χάος. Οι κάτοικοι αλλού πατούσαν και αλλού βρίσκονταν. Πήγα με την κόρη μου, εννιά χρονών πια, να δεί το παλιό μας σπίτι. Το είχαν γκρεμίσει και το είχαν κάνει parking. Και ήταν τόσο ωραίο σπίτι…
Την τρίτη φορά μετά από δύο χρόνια το νέο κέντρο της πόλης θηριώδες γιαπί. Παντού αέρας δημιουργίας, δραστηριότητας, η ανατολική πλευρά είχε πια το χαρακτήρα του γραφικού και ανερχόμενου τόπου διασκέδασης (κάτι σαν το Μεταξουργείο).
Η τελευταία φορά ήταν με το Διεθνές Συνέδριο Αρχιτεκτόνων το 2002. Το κέντρο της πόλης ολοκαίνουργιο, η Potsdamer Platz στις δόξες της με τα λαμπρά κτίρια του Ρενζο Πιανο, το Εβραϊκό Μουσείο του  Liebeskind ένα μνημείο συγκλονιστικό, στην  Ανατολική πλευρά υποκατάστημα των Galleries Lafayette σχεδιασμένο από τον Jean Nouvel και η παλιά εβραίϊκη συνοικία ανακαινισμένη με αναπλάσεις πλατειών και στοών.
Πάντα όμως το πνεύμα του Βερολίνου παρέμενε, με τα ωραία εναλλακτικά μαγαζιά, και κυρίως τα ανεπανάληπτα μπαράκια. Βερολίνο σε λατρεύω! Ich bin eine Berlinerin!Δείτε παρακάτω τη     συνέντευξη ενός από τους καλλιτέχνες.

Ζωγράφιζα το Τείχος για να το γκρεμίσω

Ελευθεροτυπία, Δευτέρα 9 Νοεμβρίου 2009

Του ΝΙΚΟΥ ΚΑΤΖΗΛΑΚΗ

» Στην αρχή ο κόσμος ήταν επιθετικός μαζί μου, με κατηγορούσαν ότι είχα πληρωθεί για να ζωγραφίσω το Τείχος. Επρεπε συνεχώς να εξηγώ ότι έκανα μια διαμαρτυρία», θυμάται σήμερα ο Τιερί Νουάρ «Πρέπει να παραμείνει για τις νεότερες γενιές, ώστε να γνωρίζουν πόσο ζοφερό υπήρξε, και να μην κάνουν τα ίδια λάθη με τους γονιούς τους», μας δηλώνει ο Τιερί Νουάρ, ο καλλιτέχνης που με κίνδυνο της ζωής του γέμισε με χρώμα χιλιόμετρα από το «τείχος του αίσχους». «Εάν ξεχάσουμε το παρελθόν, αυτό θα επαναληφθεί με τον χειρότερο τρόπο», συνεχίζει. (ολόκληρο το άρθρο στο «Ζωγράφιζα το Τείχος για να το γκρεμίσω«)

berlin002

το σπίτι της Bandelstrasse

berlin001berlin004berlin003


Η πτώση του Τείχους 3

07/11/2009

Δείτε το video με τα γεγονότα της 9ης Νοεμβρίου 1989

επίσης video της Deutsche Welle για την πτώση του Τείχους και την κλασική μουσική

http://www.dw-world.de/popups/popup_single_mediaplayer/0,,4852738_type_video_struct_12302_contentId_4860927,00.html

Να πέσουν και τα τείχη της Κύπρου και της Παλαιστίνης!


H πτώση του Τείχους 2 -άρθρο του Γιόσκα Φίσερ

07/11/2009

ΤΟ ΒΗΜΑ online            ΓΝΩΜΗ

«Την απαρχή ενός νέου κύματος παγκοσμιοποίησης σηματοδότησαν τα γεγονότα της 9ης Νοεμβρίου 1989»

Ο Γιόσκα Φίσερ, πρώην υπουργός Εξωτερικών της Γερμανίας, υπογραμμίζει τις εξελίξεις από το Βερολίνο ως την Κοπεγχάγη

Σάββατο 7 Νοεμβρίου 2009

Αυτοί που έγιναν μάρτυρες εκείνης της νύχτας 20 χρόνια πριν στο Βερολίνο, ή και αλλού στη Γερμανία, δεν θα ξεχάσουν ποτέ τι συνέβη το βράδυ που έπεσε το Τείχος. Η Ιστορία εν τη γενέσει της είναι συχνά τραγική. Σπανίως είναι δυνατή η ειρωνεία. Η 9η Νοεμβρίου του 1989 υπήρξε μια από εκείνες τις σπάνιες στιγμές όπου η ειρωνεία κυριάρχησε, επειδή ο γραφειοκρατικός σοσιαλισμός της Ανατολικής Γερμανίας πέθανε όπως είχε ζήσει- σαν γραφειοκρατικό λάθος. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


H πτώση του Τείχους- 1

07/11/2009

Πριν από 20 χρόνια έπεσε αναίμακτα το Τείχος του Βερολίνου – και μαζί με αυτό ελευθερώθηκε ο πληθυσμός της μισής Ευρώπης από την κομμουνιστική δικτατορία και η Ευρώπη ενώθηκε.
Δείτε το video από το φινάλε της πρώτης γιορταστικής επετείου στην πύλη του Βραδεμβούργου: οι Pink Floyd -«bring down the Wall!»
The Wall – Live in Berlin 1990


Tρομοκρατία, πολιτική βία, Δημοκρατία 4 -TO ΝΕΟ ΚΡΟΥΣΜΑ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ ΤΩΝ “ΑΝΤΙΕΞΟΥΣΙΑΣΤΩΝ” ΣΤΑ ΕΞΑΡΧΕΙΑ ΚΑΙ Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ

05/11/2009

Ακούστε τη συνέντευξη της Σώτης Τριανταφύλλου στον 9,84 FM (Τρίτη 3/11) http://www.athina984.gr/taxonomy/term/1552

Ο βάναυσος προπηλακισμός με αυγά και προσβλητικές εκφράσεις εναντίον της συγγραφέως και κατοίκου Εξαρχείων Σώτης Τριανταφύλλου κατά την παρουσίαση του βιβλίου της προχτές στο Φλοράλ, δημιουργει αγανάκτηση και ανησυχία για την ποιότητα της Δημοκρατίας μας και την ελευθερία του λόγου. Όχι μόνο δεν έχει καμιά σχέση με υγιή κοινωνική αμφισβήτηση, αλλά μας φέρνει κατευθείαν στο νου το κάψιμο των βιβλίων από τη ναζιστική νεολαία. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


Τρομοκρατία, πολιτική βία, Δημοκρατία 3 – Μικρό κινηματογραφικό φεστιβάλ

01/11/2009

Έχουν γυριστεί αρκετές εξαιρετικές ταινίες , μεγάλων σκηνοθετών και ηθοποιών, με θέμα την Τρομοκρατία.  Διερευνούν τις ρίζες της – γιατί δεν πέφτει από τον ουρανό- αλλά και την εμπειρία να ζεί κανείς στο εσωτερικό μιας κλειστής σέχτας, αποκομμένης από τη φυσιολογική ζωή και από την τρέχουσα κοινωνική και πολιτική πραγματικότητα.  Δείτε τα trailer, για να πάρετε μια ιδέα περί τίνος πρόκειται και να αναζητήσετε τα αντίστοιχα DVD.

ΟΙ ΤΑΙΝΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΑΛΛΗΛΕΣ ΓΙΑ ΝΕΕΣ ΚΑΙ ΝΕΟΥΣ 15-25 ΕΤΩΝ ΚΑΙ ΓΙΑ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΥΣ.

Αλλονζανφάν- Αδελφοί Ταβιάνι-1973

Η χαμένη τιμή της Καταρίνα Μπλουμ- Φόλγκερ Σλέντορφ και Μαργκαρέτε φον Τρόττα-1975

The boxer – Jim Sheridan – 1997

Ματωμένη Κυριακή (Bloody Dunday) -Paul Greengrass- 2002

Ο χορευτής στο πάνω πάτωμα- (Dancer upstairs) – John Malcovich-2003

Καλημέρα νύχτα – (Buongiorno , notte) – Mάρκο Μπελλόκιο – 2003

Η Υπόθεση Μπάαντερ – Μάϊνχοφ (The Baader- Meinhof Complex) -Uli Edel- 2008