Μια διαδήλωση αλλιώτικη από τις άλλες: ΙΣΟΤΙΜΗ ΦΟΡΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

30/09/2011

Αλλιώτικη γιατί έθιγε ταμπού, αλλά κυρίως γιατί είχε πρόταση. Μέσα στον κυκεώνα διαδηλώσεων, δικαίων και αδίκων, είμαστε λίγοι αυτοί που μαζευτήκαμε για να ζητήσουμε ισότιμη φορολόγηση της εκκλησίας. Λίγοι γιατί η εκδήλωση δεν κηδεμονευόταν από κανένα κόμμα. Λίγοι αλλά ορατοί και διακριτοί.

Η προνομιακή μεταχείρηση της ορθόδοξης εκκλησίας είναι φυσικά συνέπεια του γεγονότος ότι 220τόσα χρόνια μετά τη Γαλλική επανάσταση και το Διαφωτισμό (που ποτέ δεν επικράτησε στη χώρα μας) στην Ελλάδα δεν υπάρχει χωρισμός κράτους και εκκλησίας. Πολύ θα ήθελα να ξέρω τα έσοδα των μεγάλων πολυκαταστημάτων όπως η Παναγία της Τήνου ή του Αγ.Νεκταρίου της Αίγινας. Αλλά αυτά βέβαια είναι φιλανθρωπικά ιδρύματα!

(φωτο Ν. Μυλωνάς και Η.Προβόπουλος)

και στη Θεσσαλονίκη (εμπνευσμένο πανώ!)


H γερμανική Αριστερά (die Linke) καταψήφισε στην γερμανική Μπούντεσταχ τη διεύρυνση του Ευρωπαϊκού Συμφώνου Στήριξης

29/09/2011

«Nein zum Euro-Rettungsschirm

«Das ist ein Rettungsschirm – nicht für Griechinnen und Griechen, sondern für die Banken. Und genau deshalb sagen wir Nein dazu…»

» Όχι στο Ευρωπαϊκό Σύμφωνο Στήριξης

Είναι σύμφωνο στήριξης όχι για την Ελλάδα και τους Έλληνες αλλά για τις τράπεζες. Γι αυτό λέμε όχι…»

Η παλαβή Αριστερά δεν υπάρχει μόνο στην Ελλάδα.  Η Linke, των Γκίζι και Λαφονταίν, που περιλαμβάνει ακόμη πολλούς «ανακυκλωμένους» κομμουνιστές του προηγούμενου καθεστώτος της αλήστου μνήμης Ανατολικής Γερμανίας, διαβόητη για πρόσφατες θέσεις της κατά της παραμονής μεταναστών, και για τη άρνησή της να τηρήσει ενός λεπτού σιγή στη μνήμη των νεκρών που έπεσαν στην προσπάθειά τους να δραπετεύσουν από το Τείχος του Βερολίνου, χρησιμοποιεί τα ίδια επιχειρήματα με τον ΣΥΡΙΖΑ. Προφανώς προτιμούν να μη σωθούν οι τράπεζες, να προκληθεί ακόμη μεγαλύτερη κρίση, να χάσει ο κόσμος τις καταθέσεις του, να καταστραφεί το ευρώ και στο τέλος να πέσει ο καπιταλισμός!! «ΑΠΟΘΑΝΕΤΩ Η ΨΥΧΗ ΜΟΥ ΜΕΤΑ ΤΩΝ ΑΛΛΟΦΥΛΩΝ!», κατά το πρότυπο του Σαμψών, του πρώτου suicide bomber του θρύλου, που γκρέμισε τις κολώνες του οικοδομήματος και σκοτώθηκε μαζί με τους εχθρούς του.

Αντίθετα από την γενική κατάσταση στην Ελλάδα, όπου δεν κυριαρχεί το «αίσθημα ζωής» (Ράμφος) ή, αν θέλετε, το στοιχειώδες ένστινκτο αυτοσυνήρησης, στη Γερμανία οι συντριπτική πλειοψηφία του πολιτικού κόσμου είναι σε θέση να πάει κόντρα στο λαϊκό ρεύμα και να δεί την συνολική εικόνα της ευρωπαϊκής αλληλεγγύης και της διάσωσης του Ευρωπαϊκού εγχειρήματος και να πετύχει ευρεία συναίνεση:

Το γερμανικό κοινοβούλιο επικύρωσε με τη σημερινή ψηφοφορία την ευρωπαϊκή συμφωνία της 21ης Ιουλίου για την διεύρυνση του EFSF και ανοίγει το δρόμο για το δεύτερο πακέτο στήριξης για την Ελλάδα.
Το νομοσχέδιο «πέρασε» με ισχυρή πλειοψηφία καθώς 523 βουλευτές ψήφισαν υπέρ του νομοσχεδίου, 85 βουλευτές ψήφισαν κατά, ενώ υπήρχαν και 3 αποχές. Υπέρ: Χριστιανοδημοκράτες 239, Σοσιαλδημοκράτες 146, Πράσινοι 68, Φιλελεύθεροι 93.  Κατά  Αριστερά 76 (+9 ακόμη μάλλον από τους Χρ/δημοκράτες).

Οι Πράσινοι χαιρέτισαν την υπερψήφιση ως «ένα σημαντικό βήμα»


Μπορεί ο νεκρος να αναστηθεί;

29/09/2011

διαβάστε το άρθρο του ΑντώνηΤριφύλλη στα ΝΕΑ περί επενδύσεων


Οι Σαμουράϊ λένε: ΠΡΩΤΑ ΝΙΚΑΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΠΟΛΕΜΑΣ. -Ο Στέλιος Ράμφος για την κρίση

28/09/2011

στην εκπομπή NETWEEK της NET 26/9/11/ (β’ μέρος)

δείτε το πλήρες βίντεο

«Συνήθως δεν μας ενδιαφέρει να καταλάβουμε, γιατί μας κερδίζει το γεγονός ότι πιστεύουμε

…Από την κρίση η Ελλάδα είναι ψυχικά άρρωστη…Δεν έχει εκείνη την απαραίτητη εσωτερική σταθερά και σχέση με την πραγματικότητα που θα επέτρεπε στη λογική να βάλει πόδι στην παράνοια. …

…Η συνενόηση είναι νόημα η ίδια. Η συνενόηση είναι πριν το περιεχόμενο της συνενόησεως. Είναι ένα αίσθημα ζωής…Όπως λένε οι Σαμουράϊ : «Πρώτα νικάς και μετά πολεμάς»

Δεν υφίσταται το κλίμα μιας συλλογικής προσπάθειας ν’ αντιμετωπιστεί το πρόβλημα…Το αίσθημα ζωής, το οποίο συνοδεύει και ταυτοχρόνως προηγείται κάθε στιγμής σοβαρής της ζωής μας, εδώ είναι αρνητικό… Μεταβαλλόμαστε όλοι σε κύτταρα ενός καρκινικού γεγονότος που διασπείρεται παντού… Η κρίση οφείλεται στο γεγονός ότι το πεδίο το κοινωνικό, το οποίο είναι το πεδίο των επί μέρους συμφερόντων, κατάφερε μέσω του πολιτικού συστήματος την μερικότητά του να τη μεταδώσει στο κράτος. Και αντί το κράτος να είναι ο παράγοντας της κοινωνικής συνοχής, ο πολιτικός εγγυητής της συνοχής της κοινωνίας, έγινε ο παράγοντας ο οποίος πλέον μοιράζει τα προνόμια από δω και από κεί…»

 

 


Τι θα κάνει η «Ομάδα Δράσης» της Ευρωπαϊκής Επιτροπής: Δείτε το απόσπασμα με την Ζωρζέτα Λάλη από την εκπομπή της ΝΕΤ NETWEEK 26/9/11

28/09/2011

Η Ζωρζέτα Λάλη εξηγεί και ενημερώνει


Ελπίζω από απελπισία…

27/09/2011

…όπως λέει και ο ποιητής (ο Μανώλης Αναγνωστάκης).

Και τις ελπίδες μου τις στηρίζω σε έναν Γιώργο και μια Γεωργία: τον Γιώργο Γλυνό και τη Ζωρζέτα Λάλη. Ελπίζω να βγουν τροπαιοφόροι όπως ο Άη-Γιώργης.


Οι Έλληνες της δημιουργίας: Φίλιππος Τσίτος και Αντωνάκης Καφετζόπουλος βραβεία σκηνοθεσίας και ηθοποιίας στο κινηματογραφικό φεστιβάλ του Σαν Σεμπαστιάν (Χώρα των Βάσκων)

27/09/2011

ΑΔΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ :

ΘΕΜΑ: Ο Σωτήρης είναι αστυνομικός. Μια μέρα αποφασίζει να απαλλάσσει από τις κατηγορίες όλους τους κακομοίρηδες που η ζωή τους φέρθηκε σκληρά. Στην προσπάθειά του να σώσει έναν αθώο καταλήγει να σκοτώσει έναν διεφθαρμένο αστυνομικό φρουρό. Η Ντόρα, μια μιναχική καθαρίστρια που ζει με την ψυχή στο στόμα προσπαθώντας να τα βγάλει πέρα, είναι η μναδική αυτόπτις μάρτυρας του φόνου. Παρά την αμοιβαία έλξη που αρχίζουν να νιώθουν ο Σωτήρης και η Ντόρα,  ο έρωτας η τιμιότητα και η δικαιοσύνη δεν είναι εύκολο να συνυπάρξουν.

δείτε τη συνέντευξη τύπου των Τσίτου & Καφετζόπουλου στο φεστιβάλ

δείτε την απονομη των βραβείων (conchas= αχιβάδες)

Η πρόεδρος της κριτικής επιτροπής Φράνσες ΜακΝτόρμαντ, εξαιρετική πρωταγωνίστρια των αδελφών Κοέν (Οσκαρ για το "FARGO")

The San Sebastian Festival condems the arrest of six iranian filmmakers

«Λίγη αισιοδοξία, ρε παιδιά»

(από το άρθρο του Δ.Δανίκα στα ΝΕΑ)

(…)«Σπανίως συμβαίνει μια ταινία να κερδίζει δύο βραβεία. Οι αντίπαλοί μας μάς κοιτούσαν και μέσα από τα δόντια τους έλεγαν «α, εσείς είστε οι Ελληνες με τα δύο βραβεία». Τέτοια πράγματα» (…) Και πόσο κόστισε η ταινία; » Τίποτα. Ούτε φραγκοδίφραγκα. Ολοι γίναμε συμπαραγωγοί. Εγώ, ας πούμε, έχω υπογράψει χαρτί ότι θα λαμβάνω μόνο όταν η ταινία θα αρχίσει να κερδίζει. Το ίδιο, απ’ όσο ξέρω, έχει συμβεί και με την ταινία του Γιώργου Λάνθιμου. Το ίδιο και με αρκετούς πιτσιρικάδες. Εκ των ενόντων. Ομως για πόσο; Μία του κλέφτη, δύο του κλέφτη, πόσο θ’ αντέξουμε; Είπαμε να ξεφορτωθούμε το παλιό, σάπιο καθεστώς του Κέντρου κι έτσι συμφωνήσαμε με τον Νόμο Γερουλάνου. Ομως το Κέντρο είναι κλειστό. Τίποτα. Φαντάσου ότι αδυνατεί να πληρώσει ακόμα και μερικά ψωροχιλιάρικα. » (…)  Εντάξει η κρίση. Θηριώδης. Ωστόσο υπάρχει και κάποια είδηση με αισιοδοξία. (…)


Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΑΥΤΟΝΟΗΤΟΥ: Επιτέλους ένα πραγματικό νέο φοιτητικό κίνημα γεννιέται!

22/09/2011

Αντιγράφουμε από το blog  TRITON

«Επιτέλους κάποιοι φοιτητές αντιδρούν σε αυτή την αρρώστια των καταλήψεων στα πανεπιστήμια. Μερικοί προτιμούν να διατηρήσουν την ανωνυμία τους μπροστά στην ιδεολογική (και όχι μόνο) τρομοκρατία των φοιτητικών παρατάξεων. Όλο και περισσότεροι ωστόσο βγαίνουν ανοιχτά και εκφράζουν την αντίθεσή τους στα κλειστά πανεπιστήμια.

Στη Χούντα είχαμε να αντιμετωπίσουμε μια άλλη τρομοκρατία. Φοβόμασταν να βγούμε ανοιχτά και να ζητήσουμε ελεύθερες εκλογές για τα φοιτητικά συμβούλια.΄Ετσι ξεκινήσαμε δειλά τη συλλογή υπογραφών σε κάποια χαρτιά για να μπορέσουμε να διεκδικήσουμε ελεύθερες εκλογές.
Τώρα επιχειρείται μια καινούρια αρχή. Και τα ημιπαράνομα χαρτάκια των υπογραφών τότε, σήμερα γίνονται σελίδες στο facebook…

Επιτέλους το “πολυτεχνείο”, αφού μας βασάνισε αρκετά, τελειώνει. Μόνο μια πράξη ρήξης με το λατρευτικό απολίθωμα που είχε γίνει το πολυτεχνείο μπορεί να ανοίξει τον δρόμο για καινούργιες σκέψεις και ιδέες. Και αυτά τα παιδιά τολμούν  τη ρήξη.΄Οχι εύκολα και ανέξοδα.

Ενάντια στις καταλήψεις,λοιπόν, για Παιδεία και Ελευθερία.

Αγανακτισμένοι φοιτητές.΄Οχι στις καταλήψεις.

http://www.facebook.com/pages/%CF%82/280071358672539

Σημ. Μ.Γ.: Η συντάκτρια κάτι ξέρει από φοιτητικό κίνημα, μια και συμμετείχε η ίδια το μακρυνό ’73 στο φοιτητικό κίνημα εναντίο της χούντας…

Δεν ξέρω που θα καταλήξει αυτό το κίνημα. Ίσως αφού πετύχει το στόχο του-ανοιχτά Πανεπιστήμια-  να αυτοδιαλυθεί. ‘Ισως ν’ αποτελέσει τον πυρήνα για πραγματική ρήξη με το αποστεωμένο και αντιδραστικό παρελθόν και για την αναγέννηση ενός πραγματικού φοιτητικού κινήματος. Ίσως καπελωθεί τελικά και αυτό- ελπίζω πως όχι. Πάντως αυτή τη στιγμή είναι ό,τι πιο υγειές συμβαίνει στα Πανεπιστήμια και μακάρι να πάρει παράδειγμα και η υπόλοιπη ελληνική κοινωνία.

Δείτε και την σχετική ενδιαφέρουσα εκπομπή του ΣΚΑΪ (ΣΚΑΪ ΘΕΜΑ 20/9/11)  με τη συμμετοχή δύο μελών των «αγανακτισμένων φοιτητών», του καθηγητή του Πολυτεχνείου Κίμωνα Χατζημπίρου, του συγγραφέα Απ. Δοξιάδη, του γραμματέα της ΠΑΣΠ στα ΤΕΙ, του Ειδικού Γραμματέα Ανωτάτης Εκπαιδευσης  στο Υπουργείο Παιδείας, και με παρέμβαση εκπροσώπων κομματικών παρατάξεων. (Είναι χαρακτηριστικό πως οι εκπρόσωποι των κομματικών παρατάξεων, ιδίως εκείνος  της ΟΝΝΕΔ, ακόμα και όταν είναι κατά των καταλήψεων χρησιμοποιούν ακόμη τον φθαρμένο ξύλινο λόγο)


BEΡΟΛΙΝΟ: η αρκούδα απόχτησε πράσινα πόδια!

19/09/2011

Αποτελέσματα τοπικών εκλογών:

Σοσιαλδημοκράτες (SPD) 28,5% -τρίτη θητεία για τον Δήμαρχο Klaus Wowereit                               

Πράσινοι (Gruene)             17,5%    (από 13,1%)

Χρ/δημοκράτες (CDU)       23%        Φιλελεύθεροι (FDP)     1,8%

Αριστερά (Linke)                 11,5%

Πειρατές (Piraten)                 9%    η outsider έκπληξη

(φωτο Der Spiegel online)

στο στρατόπεδο των Πράσινων

(φωτο Der Spiegel online)

Klaus Wowereit

H Ρενάτε Κύναστ των Πρασινων

οι Πειρατές


O αγανακτισμένος ΝΤΕΛΟΡ

18/09/2011

AFP

Σε συνέντευξη στο κανάλι RTL, ο πρώην πρόεδρος της Ευρωπαϊκής επιτροπής καταγγέλλει τη διαίρεση και τους «μικροϋπολογισμούς» που εμποδίζουν τους υπουργούς Οικονομικών να βρουν μια συνεκτική απάντηση στην κρίση.(και σε αυτό συμφωνεί με τον αμερικανό υπουργό οικονομίας Γκάϊτνερ)

παρακολουθείστε ζωντανά τη συνέντευξη (όταν μπείτε στη σελίδα πατείστε το ECOUTER)

«Eίχα πει εδώ και τρεις εβδομάδες ότι το ευρώ ήταν στο χείλος του γκρεμού- και μου έλεγαν ότι αυτη η άποψη ήταν ένας τρόπος για να τρελλαθούν οι αγορές. Αλλοίμονο όμως τα γεγονότα δυστυχώς με δικαίωσαν. Είμαι δυστυχής που είχα δίκιο. Όμως χτες το βράδυ, παρ’ όλο που η κερδοσκοπία είναι πάντα παρούσα, παρ’ όλο που ή αβεβαιότητα είναι παντού, οι 17 υπουργοί των Οικονομικών δεν κατόρθωσαν να συμφωνήσουν, ανέβαλαν τις αποφάσεις τους για τα μέσα Οκτωβρίου, ενώ βρίσκονται σ΄ένα καράβι που το χτυπάει αλύπητα η καταιγίδα. Συζητούν μεταξύ τους με μικρο-υπολογισμούς. Κάποιοι από αυτούς δεν θέλουν καν να πληρώσουν, όπως οι Φινλανδοί, οι Ολλανδοί, οι Σλοβάκοι, ενώ το συμβόλαιο γάμου που υπέγραψαν διαπνέεται από ένα συγκεκριμένο πνεύμα. Δεύτερον, κάποιοι άλλοι έχουν μια μακκιαβελική ιδέα: είναι υπέρ του ευρώ, αλλά κατά βάθος, αν φύγει η Ελλάδα και μετά τιναχτούν στον αέρα και η Ισπανία και η Πορτογαλία,…είναι ντροπή! Εχθές φάνηκε όχι η μιζέρια της πολιτικής αλλά η μιζέρια των πολιτικών πρακτικών. Νιώθω πένθος, είμαι αγανακτησμένος με τη στάση τους. Δόθηκε ένα ισχυρό χτύπημα σε όλους εκείνους που από το 1948 επιμένουν να έχουν το όραμα για μιαν Ευρώπη της ειρήνης και της ευημερίας.»