Η βασίλισσα των ξωτικών στο Ηρώδειο

23/06/2013

Το θερινό ηλιοστάσιο ήταν προχτές τη νύχτα, νύχτα των ξωτικών. Αλλά η βασίλισσα των ξωτικών εμφανίστηκε χτες βράδι κάτω από την πανσέληνο: ΠΑΤΤΙ ΣΜΙΘ! και ήρθε και  ο Διόνυσος και τη φίλησε στο στόμα.

το ροκ-εντ-ρολλ μας δίνει ακόμα κουράγιο!

PATI_SMITH_STO_HRODEIOmoon22062013460 «Είμαι πολύ ευτυχισμένη που βρίσκομαι εδώ, με το θερινό ηλιοστάσιο, με την Πανσέληνο, σ’ αυτόν τον ιερό χώρο όπου τραγούδησε η Μαρία Κάλλας!»

«Ξέρω οι καιροί είναι δύσκολοι. ΑΛΛΑ ΜΗΝ ΑΠΕΛΠΙΖΕΣΤΕ! ΜΗΝ ΠΕΦΤΕΤΕ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ!  ΝΑ  ΕΧΕΤΕ ΚΟΥΡΑΓΙΟ! ΝΑ ΕΧΕΤΕ ΔΙΑΥΓΕΙΑ! ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟΤΗΤΑ! ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ!»

Αφιέρωσε τραγούδι ειδικά για την Έμυ Γουάϊνχάους (This is the girl), ένα άλλο «στον άγγελό της που βρίσκεται στην παραλία της Λέσβου», και στον πατέρα των παιδιών της το «Because the night belongs to lovers» …και σε όλους εμάς «WE SHALL LIVE AGAIN»(ghost dance)

Στην αρχή η ορχήστρα ήταν άδεια. Κατέβηκε όμως η ίδια και άρχισε να χορεύει μόνη της. Μερικές τολμηρές από το κοινό μπήκαν στο χορό. Σε λίγα λεπτά η ορχήστρα είχε γεμίσει από ξέφρενους χορευτές.

Από το   at Heineken Jazzaldia Festival,  San Sebastian, Ισπανία, 2010

και φυσικά το αποθεωτικό φινάλε με τον ύμνο προς την ελευθερία «PEOPLE HAVE THE POWER»  «…The people have the power. The power to dream.To rule To wrestle the world from fools…»

Φιλαδέλφεια 2012


ΤΙ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ ΘΕΛΩ

21/06/2013

 

hadjidakistwitterBorgenArte-Logoberlin2sesameΛιλιπούποληsex-and-the-city-3dt_monty_python_1026

ΟΙ ΕΠΙΘΥΜΙΕΣ ΜΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ ΚΑΙ ΤΟ ΡΑΔΙΟ

Επειδή από κανέναν δεν άκουσα συγκεκριμένα πράγματα, για το πως θα είναι η νέα δημόσια τηλεόραση, μπορώ κι εγώ να διατυπώσω τα δικά μου όνειρα- ως γνωστόν τα όνειρα είναι δωρεάν.

-1. Θέλω τηλεόραση και ραδιόφωνο σαν το Τρίτο Πρόγραμμα του Μάνου Χατζηδάκη.

-2. Θέλω τηλεόραση σαν την ARTE: καλλιέργεια, ποιότητα, εξυπνάδα, χωρίς όμως ανιαρό διανοουμενισμό και “δήθεν”

-3. Θέλω ARTEστα ελληνικά (γιατί όχι, αφού υπάρχει ήδη γαλλικά, γερμανικά και αραβικά;)

-4. Θέλω σοβαρά serial σαν το BORGEN

              σατιρικά σαν τα σκετσάκια των Mondy Python

              διασκεδαστικά σαν το Sex and the City

              και πότε πότε και κανένα αριστούργημα σαν το

                 Berlin Alexanderplatz του Fassbinder

-5. Θέλω τις καλές ταινίες στην prime zone και όχι στις 2 τη νύχτα

-6. Δεν θέλω οι ταινίες να διακόπτονται από διαφημίσεις πάνω από μία φορά (πως θα φαινόταν ένας πίνακας ζωγραφικής διάσπαρτος με αυτοκόλλητα ή μια συμφωνία με διαφημιστικές ηχητικές παρεμβολές;)

-7. Θέλω παιδική ζώνη σαν την Λιλιπούπολη και το Sesame Street

-8. Θέλω ειδήσεις με ρεπορτάζ σαν του ΒΒC, και σχολιασμό σαν της ARTE, της FRANCE24 και της DEUTSCHE WELLE.

-9. Θέλω ΕURONEWS στα ελληνικά.

Ζητάω πολλά; Είναι σοβαρό γιατρέ;

 


What Europe?: Μια συζήτηση με τον Ντανιέλ Κον-Μπεντίτ και νεαρούς bloggers

21/06/2013

Στο βιβλιοπωλείο FREE THINKING ZONE – αναδημοσιεύουμε από τον ιστότοπο BLOD:


Ντανύ Κον-Μπεντίτ: ΤΟ ΚΑΛΕΣΜΑ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ

20/06/2013
DSCN2403

Με τον Τίτο Πατρίκιο κάτω από την Ακρόπολη

με νέους blogger στο βιβλιοπωλείο Free thinking zone

με νέους blogger στο βιβλιοπωλείο Free thinking zone

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Από τις 15 Σεπτεμβρίου του 2008, έχουμε μπει σε μια μάχη, που η έκβασή της θα καθορίσει την τύχη της Ευρώπης και των Ευρωπαίων για ολόκληρο τον αιώνα. Οι συνδυασμένες δυνάμεις της νεοφιλελεύθερης τεχνοκρατίας, ψυχρής και βλοσυρής, και του αντιδραστικού, γεμάτου μίσος λαϊκισμού, μας σέρνουν στον γκρεμό.

Όμηροι αυτής της βίαιης όσο και άγονης σύγκρουσης, οι ευρωπαϊκές κοινωνίες απειλούνται στις ίδιες τους τις δομές, στις ίδιες τους τις αξίες. Και το ιδανικό της ειρήνης, που μέχρι τώρα μας συγκέντρωνε όλους γύρω από την οικοδόμηση μιας ενωμένης Ευρώπης, κινδυνεύει κάθε μέρα και περισσότερο να χαθεί ολοκληρωτικά μέσα στη μανία της οικονομικής και χρηματοπιστωτικής καταιγίδας.

Παρασυρμένα από τα κύματα της παγκοσμιοποιημένης οικονομίας, τα έθνη-κράτη δεν έχουν πια τα μέσα ν’ αντισταθούν και να κλειστούν στο απατηλό καταφύγιο των κρατικών τους συνόρων. Και οι ηγέτες, που έχουν την ευθύνη για τις τύχες τους, αρνούνται να παραδεχτούν την αδυναμία τους σε εθνικό επίπεδο, παρ’ όλες τις αλλεπάλληλες υποσχέσεις τους, ότι δήθεν μπορούν να λύσουν τα προβλήματα με θαύματα. Κάθε μέρα γίνεται όλο και πιο φανερό, ότι καμία χώρα δεν μπορεί πια να ισχυριστεί πως είναι σε θέση μόνη της να ελέγξει το χρηματοπιστωτικό σύστημα, να αντισταθεί στην υποβάθμιση του κλίματος, ή να λύσει την οικονομική και κοινωνική κρίση.

Αθήνα, Μαδρίτη, Λισαβόνα, Λευκωσία, Δουβλίνο… οι ταλιμπάν του νεοφιλελευθερισμού έχουν γονατίσει την Ευρώπη- και τροφοδοτούν τη νοσηρή έξαψη των λαϊκισμών κάθε είδους, ώσπου φτάσαμε να δούμε τη δραματική επιστροφή του φασισμού ακριβώς εδώ, στην πατρίδα του Σωκράτη, του Περικλή, αλλά και της Μελίνας, του Κορνήλιου Καστοριάδη… της Ευρώπης.

Η Ελλάδα υποφέρει. Η ελληνική κοινωνία υποφέρει. 26% ανεργία, 3,4 εκατομμύρια φτωχοί: Kάθε μέρα η πολιτική λιτότητας έχει τραγικές συνέπειες για τη δημόσια υγεία, τη στέγη, την παιδεία… Πίσω από τους απρόσωπους αριθμούς υπάρχουν άρρωστοι χωρίς περίθαλψη, άστεγοι που συνεχώς πληθαίνουν, δάσκαλοι που δεν πληρώνονται, άπορες οικογένειες, συνταξιούχοι σε απόγνωση…

Ναι, η Ελλάδα έκανε λάθη. Ναι, η ελληνική κοινωνία είναι ένοχη, γιατί ανέχτηκε για πολύ καιρό ένα σύστημα διάχυτης διαφθοράς, διαποτισμένο από έναν αυτάρεσκο σωβινισμό. Μήπως αυτό όμως κάνει τα δραστικά μέτρα λιτότητας πιο δίκαια ή πιο θεμιτά; Η νέα Ιερά Εξέταση της Μονεταριστικής Καθαρότητας αποφάσισε ότι η λύτρωση από τις αμαρτίες θα έρθει χάρις στη συνταγή: κάθαρση και αφαίμαξη!

Λίγο ενδιαφέρει αν η ευθύνη είναι συλλογική, λίγο ενδιαφέρει αν οι ελίτ της Ελλάδας μένουν αλώβητοι από τα μέτρα, αν όλες οι κυβερνήσεις και τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα είναι συνυπεύθυνα γι αυτή την καταστροφή… Η ποινή απαγγέλθηκε: η Ελλάδα πρέπει να πληρώσει! Οι τσαρλατάνοι, που παριστάνουν ότι θεραπεύουν το κακό, με πρόσχημα την ηθική, το κάνουν χειρότερο.

Ωστόσο, πέρα από την μοίρα της Ελλάδας, η απειλή σκιάζει ολόκληρη την Ευρώπη. Για πρώτη φορά στην ιστορία της, η Ευρωπαϊκή Ιδέα έχει αποδυναμωθεί σε τέτοιο σημείο, ώστε να μπαίνει σήμερα σε δοκιμασία η ίδια η επιβίωσή της. Η συλλογική ευθύνη αυτών που παριστάνουν τους κυβερνήτες μπαίνει πια σε σοβαρή αμφισβήτηση: βάζοντας τα πάντα κάτω από την οπτική μιας διαχείρισης περιορισμένης σε εθνικό επίπεδο, δεν εκτίμησαν ποτέ όσο έπρεπε τη δύναμη του μοχλού που τους προσέφερε η ευρωπαϊκή οικοδόμηση, προκειμένου ν’ αντιμετωπίσουν στις τεράστιες προκλήσεις της παγκοσμιοποίησης. Η επίμονη μυωπία της λογικής του εθνικού συμφέροντος σε συνδυασμό με την αναγνωρισμένη αδυναμία των ευρωπαϊκών θεσμικών οργάνων, έδωσαν τη δυνατότητα, ώστε η υπεράσπιση των προνομίων μιας συγκεκριμένης οικονομικής ελίτ να γίνει κατευθυντήρια γραμμή της ακολουθούμενης πολιτικής, τόσο στις Βρυξέλλες όσο και στα κράτη-μέλη.

Είναι αυτή η τελευταία λέξη; Είναι η ήττα οριστική και αμετάκλητη; Πρέπει να χάσουμε κάθε ελπίδα; Όχι! Η ελπίδα είναι αυτό ακριβώς που μας χρειάζεται. Και η πιο μεγάλη ελπίδα γεννιέται όταν υπερνικήσουμε την απελπισία!

Είναι η στιγμή για το άλμα!

Αλλοίμονο, οι επικρίσεις προς τις πολιτικές αποφάσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι συχνά δικαιολογημένες. Αλλά, μην εθελοτυφλούμε, δεν υπάρχουν λύσεις μέσα σε εθνικά πλαίσια. Μόνον η ενωμένη Ευρώπη θα μας επιτρέψει να κρατήσουμε τον έλεγχο του κοινού μας πεπρωμένου. Όλοι μπορούμε και πρέπει να κατανοήσουμε σε πόσο βαθμό η παγκοσμιοποίηση επιβάλλει τους όρους της στις κοινωνίες μας: σε τριάντα χρόνια από σήμερα, κανένα κράτος-μέλος της Ε.Ε. δεν θα έχει θέση στο τραπέζι των G8. Η επιρροή των παλαιών μεγάλων δυνάμεων, όπως η Γαλλία και η Γερμανία, θα είναι κατ’ ελάχιστο πιο ισχυρή από αυτήν που ασκεί σήμερα ένα μικρό κράτος. Αν θέλουμε να διατηρήσουμε την κοινή μας κληρονομιά, τις πολιτιστικές παραδόσεις κάθε έθνους, τη δημοκρατία μας, τις αξίες που έχουμε κατακτήσει για τα ανθρώπινα δικαιώματα και την κοινωνική δικαιοσύνη, μόνον όλοι μαζί, σε πανευρωπαϊκή κλίμακα μπορούμε να κερδίσουμε αυτή τον αγώνα.

Ας μη φοβηθούμε! Απέναντι στην απανθρωπιά της νεοφιλελεύθερης τάξης πραγμάτων, ας μην αφήσουμε ωστόσο το μίσος και τον φόβο να μας παρασύρουν προς στην σκοτεινή πλευρά της Ευρώπης, ας μην αφήσουμε να ζωντανέψει πάλι το τραγικό μας παρελθόν, οι χίμαιρες των θανατηφόρων ταυτοτήτων. Ξέρουμε δυστυχώς πολύ καλά πού οδηγούν οι δρόμοι της εθνικής αναδίπλωσης και η μανία να σωθεί ο καθένας μόνος του.

Σήμερα, μπροστά στην κρίση είμαστε όλοι Έλληνες Ευρωπαίοι.

Είμαι Έλληνας και Ευρωπαίος

Grec et  européen, Έλληνας και Ευρωπαίος

          Έχω βαθειά πεποίθηση ότι δεν υπάρχει άλλη διέξοδος από τις πολλαπλές και αλλεπάλληλες κρίσεις που μας μαστίζουν, παρά μόνο μέσα από την αλληλεγγύη και την ένωση όλων των Ευρωπαίων, γύρω από ένα ανανεωμένο κοινό Σχέδιο.

Grec et  européen, Έλληνας και Ευρωπαίος

          Έχω βαθειά πεποίθηση ότι δεν έχουμε εξαντλήσει όλες μας δυνατότητες, ότι διαθέτουμε ακόμα μεγάλο απόθεμα λύσεων για να βγούμε από το αδιέξοδο, είτε αυτό αφορά την μετάβαση προς τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, είτε αφορά την αλλαγή των απαρχαιωμένων βιομηχανικών συστημάτων μας και το άνοιγμά τους προς το μέλλον, είτε αφορά την ζωτικότητα της γεωργίας και των αγροτών μας, είτε αφορά τον οικολογικό μετασχηματισμό των οικονομιών μας…

Grec et  européen, Έλληνας και Ευρωπαίος

Καλώ όλους τους Έλληνες, και πέρα από αυτή τη χώρα, την τραυματισμένη από την κρίση, καλώ όλους τους Ευρωπαίους καλής θέλησης, όσους ελπίζουν ακόμη στο κοινό μας μέλλον, να ενώσουν τις δυνάμεις τους και τη θέλησή τους για αλλαγή,

          Καλώόλους τους Έλληνες και όλους τους Ευρωπαίουςνα έρθουν μαζί μας σε μιαν ορμητική πορεία, ριζοσπαστική και υπεύθυνη, για ν’ αλλάξουμε την Ελλάδα, για ν’ αλλάξουμε την Ευρώπη – και την πολιτική.

Καλώ όλους τους Έλληνες και όλους τους Ευρωπαίους να περάσουν στην αντίσταση και ν’ αρνηθούν το άθλιο δίλλημα που στέκει μπροστά μας: είτε να πέσουμε κάτω από τα χτυπήματα της οικονομικής γραφειοκρατίας, είτε ν’ αφήσουμε την ψυχή μας έρμαιο στην θηριώδη οργή των λαϊκιστών.

Το πρόβλημα δεν είναι η Ευρώπη αλλά ο πολιτικός της προσανατολισμός.

Θάρρος! Παρά τα λάθη και τις στρεβλώσεις της, η Ευρώπη στάθηκε συχνά στην πρωτοπορία κάθε κοινωνικής αλλαγής και δημοκρατικής προόδου, στην υπηρεσία της ανθρωπότητας. Σήμερα η Ευρώπη αποδεικνύει κάθε μέρα, ότι η εμπειρία του ολοκληρωτισμού και οι συνεχείς εθνικιστικοί της πόλεμοι ανήκουν στο παρελθόν. Αυτή είναι μία κατάκτηση χωρίς προηγούμενο, μια κατάκτηση πολύτιμη. Και δεν είναι παρά η αρχή:

Είναι στο χέρι μας, ως Ευρωπαίοι πολίτες, ν’ αναλάβουμε τον αγώνα για να κατακτήσουμε και πάλι τον δημόσιο χώρο, το χώρο της δημοκρατίας. Και αυτή η επανάκτηση ξεκινάει σήμερα εδώ, στην Αθήνα. Έχουμε ανάγκη από ένα μεταρρυθμιστικό κίνημα, αποφασισμένο να καταπολεμήσει τις δυσλειτουργίες που οδήγησαν τις κοινωνίες μας και την Ευρωπαϊκή Ιδέα στο χείλος της αβύσσου.

Σε αυτή τη μακρά πορεία προς μια συλλογική κυριαρχία, την οποία θα μοιράζονται από κοινού οι ευρωπαϊκές κοινωνίες, το πρώτο βήμα θα είναι η έναρξη ενός δημόσιου διαλόγου εδώ στην Ελλάδα, διαλόγου με την μεγαλύτερη δυνατή ευρύτητα, με στόχο τη συζήτηση για τις μεταρρυθμίσεις που είναι επιτακτική ανάγκη να γίνουν άμεσα. Στη συνέχεια, αυτός ο διάλογος θα πρέπει να επεκταθεί και προς τις άλλες χώρες της Ε.Ε., ώστε όλοι μαζί να καθορίσουμε τις απαραίτητες και άμεσες επενδύσεις που χρειάζονται προς την κατεύθυνση της βιώσιμης ανάπτυξης και της ενεργειακής αυτονομίας σε πανευρωπαϊκή κλίμακα.

Το ιδεώδες της αθηναϊκής δημοκρατίας βρισκόταν για πολύν καιρό στην καρδιά του ελληνικού πολιτισμού. Ο κόσμος δεν πρόκειται να πιστέψει στην ευρωπαϊκή μας ουτοπία, παρά μόνον αν οι προσπάθειες που απαιτούνται είναι μοιρασμένες προς όλους εξ ίσου.

Στην Ελλάδα, όπως και στην Ευρώπη, πρέπει να ξαναμάθουμε να σκεπτόμαστε και να αντιλαμβανόμαστε την έννοια του κοινού καλού.

Το μέλλον δεν είναι από μόνο του ούτε πιο σκοτεινό, ούτε πιο φωτεινό. Στο χέρι μας είναι ν’ αποφασίσουμε πώς θα είναι. Η δημιουργία μιας Ενωμένης Ευρώπης είναι η απάντηση στις προκλήσεις του αιώνα μας. Πρέπει όμως ν’ ανταποκρίνεται και στο κοινό συμφέρον.

Η δημοκρατία είναι ζήτημα επιλογής. Σήμερα, στην Αθήνα καλούμε τους ευρωπαίους πολίτες να διεκδικήσουν το δικαίωμα στη διαφωνία, ν’ αφουγκραστούν μέσα τους τη φωνή της αντίστασης: αν δεν υπάρχει εναλλακτική λύση (“noalternative), δεν υπάρχει δημοκρατία!

Αθήνα, 16 Ιουνίου

Daniel Cohn-Bendit


Από τον Γιαννίτση στον Μόσιαλο…

16/06/2013

Αντώνης Τριφύλλης,    ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ  15/06/2013

 

ΓιαννίτσηςΜια από τις χαριτωμένες ιδιομορφίες της κοινωνίας μας, είναι το διαχρονικό διαζύγιο με την στρατηγική. Δεν μπορούμε ως άτομα, ως πολιτικοί, ως καλλιτέχνες , ως επιχειρηματίες ή ως συνδικαλιστές, να κατανοήσουμε την σημασία αυτής της λειτουργίας του εγκεφάλου. Διαχρονικά, από την απελευθέρωση μέχρι την μεταπολίτευση, αλλά και πριν, την αδυναμία μας αυτή την πληρώνουμε όλοι. Ατομικά ή συλλογικά. Το καλό από αυτήν την αδυναμία, είναι ότι δεν θίγεται ο ναρκισσισμός μας, και απαλλασσόμεθα από την δυσβάστακτη υποχρέωση για ρεαλιστική προσέγγιση των πραγμάτων. Το συναίσθημα υπερτερεί της λογικής, το μέλλον φωτίζεται με μαύρο σκοτάδι και πέφτουμε συνεχώς από τα σύννεφα, μια και οι προβλέψεις μας έχουν να κάνουν με το «θέλω» και όχι με το «μπορώ».

Κάτω από αυτήν την οπτική γωνία, μπορούμε να δούμε τις εξελίξεις στην χώρα μας σε δύο στιγμές που επιβεβαιώνουν αυτήν την προσέγγιση.

Σε στιγμές δανεικής ευφορίας, λοιπόν, δύο γνωστοί σε όλους μας τύποι, προκάλεσαν το κοινό αίσθημα με τις παρεμβάσεις τους. Δύο πρόσωπα της ακαδημαϊκής και της πολιτικής ζωής καταδικάστηκαν από το σύνολο της κοινωνίας, γιατί με τις παρεμβάσεις τους χάλαγαν τη σούπα. Γιατί, στρατηγική σκέψη, σημαίνει και μετατροπή της «σούπας» σε στέρεο έδεσμα.

mosialos-hlias-thumb-largeΟ καθηγητής και τότε υπουργός Τάσος Γιαννίτσης, καταδικάστηκε από το όλον ΠΑΣΟΚ, την όλη συνδικαλιστική, πολιτική και δημοσιογραφική ηγεσία, γιατί στην κοινή διαπίστωση ότι το συνταξιοδοτικό μας πάσχει, πρόσθεσε και την γλαφυρή στρατηγική του πινελιά ως μη όφειλε. Πρότεινε άμεσα και μεσοπρόθεσμα μέτρα για να γλυτώσουν τα γερόντια του μέλλοντός του από αυτά που συνέβησαν δέκα χρόνια μετά. Τα ίδια και χειρότερα, ο επίσης ακαδημαικός και πολιτικός, Ηλίας Μόσιαλος. Χτύπησε το καμπανάκι, όπως και πολλοί άλλοι, για την αναπόφευκτη κατάληξη του προβλήματος ΕΡΤ. Αλλά αμάρτησε με την αποκοτιά του να προτείνει άμεσα μέτρα για να προλάβουμε το αναπόφευκτο κακό που ζούμε τώρα, ξεσήκωσε θύελλα αγανάκτησης, έχασε την υπουργική του θέση και το αποτέλεσμα είναι πλέον γνωστό.

Η ΕΡΤ έκλεισε και νέοι μύθοι ανατέλλουν από τα ραδιομέγαρα και τα πολιτικά επιτελεία, που ως συνήθως, στερούμενα στρατηγικής, οδηγούν τις ελπίδες του κόσμου που έθιξε η βίαιη κρατική παρέμβαση, στην φαντασιωτική θέσπιση της κοινωνίας του οράματός τους. Ας ελπίσουμε ότι δεν θα συνεχιστούν τέτοιου τύπου παρεμβάσεις από άλλους αλλοπαρμένους στοχαστές, ώστε με την ησυχία τους τα κομματικά μας στελέχη να συνεχίσουν απερίσπαστα να ανακατεύουν τη σούπα της ιδεοληπτικής τους μεγαλοφυΐας και εμείς οι υπόλοιποι, να περνάμε καλά. Ιδίως μόλις διώξουμε και την τρόικα και επιστρέψουμε στις καλές εποχές. Αλλά χωρίς Γιαννίτσηδες και χωρίς Μόσιαλους.


Coulisses de Bruxelles – Jean Quattremer: Η ΠΛΗΡΕΣΤΕΡΗ ΑΝΑΛΥΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΡΤ ΚΑΙ ΤΙΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ

14/06/2013

http://bruxelles.blogs.liberation.fr/coulisses/2013/06/gr%C3%A8ce-lert-%C3%A9tait-lorganisme-le-plus-corrompu-et-le-plus-dysfonctionnel-de-la-gr%C3%A8ce-.html

Grèce : l’ERT était « l’organisme le plus corrompu et le plus dysfonctionnel de la Grèce »

αΘΗΝΆLa fermeture pure et simple de l’ERT, le service public de radio-télévision grec, brutalement annoncée mardi par le gouvernement d’Antonis Samaras est sans précédent dans l’histoire démocratique occidentale. Il y a déjà eu des reprises en main de l’audiovisuel par l’État, souvent sous couvert de réformes, mais une liquidation pure et simple, jamais. Pourquoi le gouvernement grec a-t-il ainsi pris le risque d’apparaître aux yeux du monde comme « liberticide » ? L’émotion, à travers l’Europe, a été à la hauteur du symbole : des forces de l’ordre démontant des antennes de diffusion et les chaînes publiques cessant d’émettre vers 23 h 15.

Même si le symbole est fort, on ne peut pas comparer la Grèce à la France ou la Grande-Bretagne. L’ERT n’est ni France Télévision, ni la BBC : la qualité et l’indépendance minimale ne sont pas au rendez-vous, loin de là. L’idée que la démocratie soit menacée en Grèce par la suppression de la radio-télévision publique fait beaucoup rire l’éditorialiste Yannis Pretenderis (To Vima et Ta Nea, deux quotidiens de gauche, précision ajoutée le 13/06) : « en moyenne, l’ERT, c’est 4 % d’audience par chaîne, soit 12 % pour les trois chaînes. La démocratie y survivra. Il est d’ailleurs très amusant de voir que ceux qui hurlent contre la fermeture de la télévision publique sont les mêmes que ceux qui, hier encore, dénonçaient un organe de propagande gouvernementale ». « Ce n’est pas comme si l’on supprimait la BBC », surenchérit l’historien Nikolas Bloudanis : « l’ERT exposait le seul point de vue du gouvernement en place. Personnellement, je suis très content de ne plus payer pour ce machin ». Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


EΡΤ: Δύο φαινομενικά αντίθετες απόψεις που όμως θα μπορούσαν να συνδυαστούν με γνώμονα την κοινή λογική και το δημόσιο συμφέρον

13/06/2013

ΨΗΦΙΣΜΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΚΟΠΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΤΗΣ ΕΡΤ

Το Δημοτικό Συμβούλιο της Αθήνας εκφράζει την αντίθεσή του στη διακοπή λειτουργίας της ΕΡΤ και τον τρόπο με τον οποίο ελήφθη η σχετική απόφαση. Είναι αδιανόητο σε μια σύγχρονη ευρωπαϊκή δημοκρατική χώρα να μην λειτουργεί δημόσια Ραδιοτηλεόραση, που να προασπίζεται την πλουραλιστική ενημέρωση, την πολύπλευρη πληροφόρηση, την ανάδειξη του Πολιτισμού της, τη γλώσσα της, την ανάπτυξη της Περιφέρειας και την επαφή με την απανταχού ομογένεια.

Δεν χωρεί αμφιβολία ότι η ΕΡΤ έχει ανάγκη ριζικής μεταρρύθμισης, ιδίως στην κατεύθυνση της ανεξαρτησίας της από την εκάστοτε κυβέρνηση. Ωστόσο, οι  μεγάλες μεταρρυθμίσεις δεν γίνονται με αιφνιδιασμούς και λουκέτα. Αντίθετα, γίνονται μετά από σχεδιασμό, διεξοδικό διάλογο με όλους τους ενδιαφερόμενους  και τη δημιουργία μεγάλων κοινωνικών και πολιτικών συναινέσεων και συμμαχιών.

Καλούμε τα πολιτικά κόμματα της κυβέρνησης και της αντιπολίτευσης, να βρουν ένα κοινό τόπο ώστε και η ΕΡΤ να επαναλειτουργήσει ήδη από σήμερα, και ο εξορθολογισμός της λειτουργίας της να αρχίσει αμέσως, στη μεταρρυθμιστική λογική που υποδείξαμε πιο πάνω, με τη συμμετοχή και των εργαζομένων.

Η ΑΠΟΨΗ ΤΟΥ ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΜΑΝΟΥ

«Πλήθος τα ερωτήματα για την ΕΡΤ. Έπρεπε να κλείσει; Χωρίς επιφύλαξη λέω ναι. Είναι πρόκληση να πληρώνουν όλοι όσοι έχουν ρολόι της ΔΕΗ για μια υπηρεσία που δεν χρειάζονται. Είναι διπλή πρόκληση να πληρώνουν τα τριπλά από όσα θα πλήρωναν αν η ΕΡΤ διέθετε χρηστή και αυστηρή διοίκηση.

Μπορούσε να διορθωθεί σταδιακά με την ΕΡΤ σε λειτουργία; Δεν το πιστεύω. Όσοι το υποστηρίζουν ή δεν ξέρουν τι λένε ή απλώς (το πιθανότερο) μας κοροϊδεύουν. Δεν έχετε παρά να δείτε την αδυναμία του Δημοσίου να απολύσει τους κλέφτες και καταχραστές. Το νομοθετικό πλαίσιο, η βραδύτητα της διοίκησης και της δικαιοσύνης, η απόλυτος απουσία αξιολογικών στοιχείων, καθιστούν την φαινομενικά σωστή διαδικασία απόλυτα ατελέσφορη. Ποιος θα απολυθεί και ποιος θα μείνει; Πότε αξιολογήθηκαν για να καταστεί δυνατή μια τέτοια διαδικασία; Ποτέ διότι στο Δημόσιο κανείς δεν ήθελε και δεν θέλει την αξιολόγηση. Το συμπέρασμα είναι ότι ο μόνος αποτελεσματικός τρόπος πραγματοποίησης βελτιωτικών τομών είναι η κατάργηση και στη συνέχεια (αν η υπηρεσία κρίνεται απαραίτητη) η επανασύσταση. Πριν από τη επανασύσταση όμως πρέπει να καθιερωθεί ένα αυστηρό σύστημα αξιολόγησης του προσωπικού και των παρεχόμενων υπηρεσιών ώστε να μην επαναληφθούν όσα οδήγησαν στο αδιέξοδο. Όσοι προσληφθούν θα πρέπει να συμφωνήσουν, προκειμένου να προσληφθούν, στο σύστημα αξιολόγησης και στις συνέπειες που το σύστημα αυτό προκαλεί. Για το λόγο αυτό είμαι αντίθετος με την βιαστική επανασύσταση που ανακοίνωσε η κυβέρνηση. Πρώτα πρέπει να φτιαχτεί το σύστημα και μετά να γίνει η επανασύσταση. Το σχέδιο του καθηγητή κ. Αλιβιζάτου δεν περιλαμβάνει οτιδήποτε περί συστήματος αξιολόγησης.

Έπρεπε η εξουσιοδότηση για το κλείσιμο ΔΕΚΟ να γίνει με Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου; Κατά τη γνώμη μου όχι. Έπρεπε να ζητηθεί η εξουσιοδότηση της Βουλής και να εξηγηθεί για ποιο λόγο πρέπει να κλείσουν ΔΕΚΟ και ενδεχομένως να ανασυσταθούν. Κατά τη γνώμη μου υπάρχει ολόκληρος κατάλογος τέτοιων ΔΕΚΟ. Π.χ. ο ΟΣΕ, οι ΗΣΑΠ, για να αναφέρω μερικές από τις μεγαλύτερες.

Υπάρχει ζήτημα με το ΕΣΡ; Νομίζω ότι δεν κάνει σωστά τη δουλειά του. Γι αυτό επικρατεί χάος στο χώρο των ιδιωτικών ραδιοτηλεοπτικών μέσων. Συνεπώς πρέπει να αντικατασταθούν τα μέλη του με ανθρώπους που μπορούν να αντέξουν στις πιέσεις των μέσων και των πολιτικών. Πάντως όσο έπρεπε να κλείσει η σημερινή ΕΡΤ, άλλο τόσο πρέπει να μπει απόλυτη τάξη στο χώρο των ιδιωτικών ραδιοτηλεοπτικών μέσων. Τώρα, παράλληλα με την ΕΡΤ».

 

 

 

 

 

 


O Γιασάρ Ανταναλί στέλεχος του Occupy Gezi μιλάει για το κίνημα στην Τουρκία

13/06/2013

Συνέντευξη του  Γιασάρ Ανταναλί (Yaşar Adanalı) στελεχους του κινήματος Occupy Gezi (Καταλάβετε το Γκεζί) και blogger  από τον δημοσιογράφο της Ολλανδικής τηλεόρασης (NOS TV – Holland) Bram Vermeulen.

σημείωση: Τα ΝΕΑ αναδημοσιεύουν την συνέντευξη χωρίς να λένε το όνομα του δημοσιογράφου ούτε το Μέσο όπου εργάζεται!


BLACK- OUT και πίσω στον τσοπανάκο;

12/06/2013

Αυτή τη στιγμή δε μιλάμε για την τηλεοπτική και ραδιοφωνική ουτοπία. Γιατί την ουτοπία τη βιώσαμε: ήταν το ΤΡΙΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ του ΜΑΝΟΥ ΧΑΤΖΗΔΑΚΗ.

το παλιό σήμα του ελληνικού ραδιοφώνου που είχε επαναφέρει ο Μάνος, ως σχόλιο, όταν προσπάθησαν να επιβάλουν κρατικό έλεγχο στο Τρίτο.

Η κατάσταση είναι πολύ επικίνδυνη. Μπορεί να είναι αυτή η στραβοτιμονιά που θα τα τινάξει όλα στον αέρα. Αν και η πρώτη μου αντίδραση συναισθηματικά ήταν ανακούφιση, ότι επιτέλους σε αυτή τη χώρα της απραξίας έγινε κάτι αποφασιστικό και ριζοσπαστικό, και, μολονότι συμφωνώ -όπως και τόσος κόσμος- με τις διαπιστώσεις του Κεδίκογλου για τα χάλια της ΕΡΤ, και την ανάγκη εξυγείανσης, αν και έχω αγανακτήσει πολλές φορές με τις απαράδεκτες απεργίες των συνδικαλιστών, τις επόμενες ώρες συνειδητοποίησα πόσο επικίνδυνα είναι αυτά που έγιναν. Το σοκ μπροστά στις μαύρες οθόνες είναι πολύ μεγάλο. Έχει πολλαπλό πραγματικό και συμβολικό χαρακτήρα. Ο απαράδεκτος αυταρχισμός της Ν.Δ. και προς τα άλλα δυό κόμματα, και προς τους εργαζόμενους αλλά κυρίως προς εκατομμύρια τηλεθεατές και ακροατές σε χωριά και νησιά που δεν πιάνουν παρά μόνο δημόσια μέσα και δεν έχουν άλλη διασκέδαση, είναι αδιανόητος. Και άλλες επιπτώσεις ντόμινο (π.χ.ούτε ΒBC, Deutsche Welle).  Απόλυτος τυχοδιωκτισμός ή λάθος εκτίμηση για τις αντιδράσεις; Δεν μπορούσε να εφαρμόσει το μέσες-άκρες σωστό σχέδιο εξυγείανσης χωρίς black out;
Θα ήθελα να διαδηλώσω αλλά δεν μπορώ να κατέβω με τον Τσίπρα, τον Καμμένο και την ΑΝΤΑΡΣΥΑ.
Έχω πάντως να παρατηρήσω και τα εξής: Σε μια «κανονική» χώρα δεν μπορεί να μην υπάρχει δημόσια τηλεόραση και ράδιο. Ούτε όμως δεν μπορεί να μην υπάρχει κάποιος δημόσιος οργανισμός κοινωνικής κατοικίας. Γιατί δεν υπήρχαν παρόμοιες αντιδράσεις όταν έκλεισε ο ΟΕΚ; Το ίδιο και για άλλα δημόσια αγαθά. Πιστεύω ότι όπως και σε κάθε εποχή υπήρχε ένα πανίσχυρο ιερατείο που ήταν πάνω από τους βασιλιάδες και αλλοίμονο στον ηγέτη που τα έβαζε μαζί τους, έτσι στην εποχή μας το ιερατείο είναι τα ΜΜΕ και αλλοίμονο σε όποιον τα βάλει μαζί τους. Έχει την οργή του λαού. (Μ.Γ.)

Η ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ  (=ευγενικό άδειασμα)

Statement by the European Commission on the closure of the Hellenic Broadcasting Corporation

The European Commission has taken note of the decision by the Greek authorities to close down the Hellenic Broadcasting Corporation (ERT), a decision taken in full autonomy.

The Commission has not sought the closure of ERT, but nor does the Commission question the Greek Government’s mandate to manage the public sector. The decision of the Greek authorities should be seen in the context of the major and necessary efforts that the authorities are taking to modernise the Greek economy. Those include improving its efficiency and effectiveness of the public sector.

The Commission understands the difficult situation of ERT staff and expects the announced dismissals to be carried out in full accordance with the applicable legal framework.

The Commission supports the role of public broadcasting as an integral part of European democracy. The Treaty makes it clear that the governance and strategic choices on public service broadcasting lie with Member States. So while the Commission cannot prescribe Member States how to organise their public service broadcaster, we would like to highlight the role of public service broadcasters regarding European values in all economic circumstances, for the sake of media pluralism, media freedom and media quality and for the expression of cultural diversity. So we welcome the commitment of the Greek government to launch a media actor that fulfils the important role of public broadcasting and is financially sustainable.

…και το σχόλιο της Isabelle Durant (ευρωβουλευτού των Πρασίνων και αντιπροέδρου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου)

Fermeture de la tele et radio publique en Grèce.
En plénière, nous interrogeons le commissaire Olli Rehn sur la responsabilité de la Commission dans la fameuse Troïka qui préconise des privatisations tous azimuts.
Réponse fuyante : «Nous prenons acte d’une décision autonome du gouvernement grec».Autonome ? Il se moque de qui ?
«Nous veillerons au respect des préavis» !!! Les decisions de cette Commission prise en bon entendement avec les chefs d’état et de gouvernement sont irresponsables. Leurs conséquences leur reviennent en boomerang.

Η ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΟΜΑΔΑΣ ΤΩΝ ΠΡΑΣΙΝΩΝ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΒΟΥΛΗ

Greek broadcaster shutdown

Heavy-handed decision underlines democratic concerns

Reacting on the closure by the Greek government of the state broadcaster (ERT), Greens/EFA co-presidents Dany Cohn-Bendit and Rebecca Harms expressed their concern. The move comes ahead of a planned visit by the Green co-presidents to Greece and they announced their intention to visit ERT’s facilities and meet with affected staff members as part of the visit (1). Commenting on the situation, Greens/EFA co-president Dany Cohn-Bendit said:

«The disturbing and heavy-handed closure of Greece’s public broadcaster (ERT) raises major democratic concerns. Public broadcasting plays a fundamental part of a healthy media system and is essential to media freedom, which is a core European value. While reforms are needed, it is abundantly clear that the fiscal consolidation programme is seriously flawed, and this latest move has reinforced this. The European Commission and Troika must urgently redesign the programme, in dialogue with the Greek government, social partners, civil society, regional government and Greek parliament. Greece needs a fair and balanced plan to exit the crisis.» Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


2013 έτος Βάγκνερ: Ο ΙΠΤΑΜΕΝΟΣ ΟΛΛΑΝΔΟΣ στο Ηρώδειο

10/06/2013

ΔιεΟλλανδός1θνής παραγωγή της ΛΥΡΙΚΗΣ ΣΚΗΝΗΣ

Σκηνοθεσία – Σκηνικά – Κοστούμια: Γιάννης Κόκκος   Μουσική διεύθυνση: Λουκάς Καρυτινός  Καλλιτεχνική συμμετοχή – Δραματουργία: Αν Μπλανκάρ  Βιντεοσκηνογραφία: Ερίκ Ντυραντώ  Φωτισμοί: Μίχαελ Μπάουερ  Διεύθυνση χορωδίας: Αγαθάγγελος Γεωργακάτος
με τους Τόμας Μάγερ, Τόμας Γκατσέλι, Γκρέγκορυ Φρανκ, Ζαν – Μισέλ Σαρμπονέ. Η Ορχήστρα και η Χορωδία της  ΕΛΣ.

Πολύ προσεγμένη και πλούσια παραγωγή, υπέροχα σκηνικά του Κόκκου, ρομαντικός Βάγκνερ- o ναυτικός, καταραμένος να μην μπορεί να πιάσει στεριά, και όπως πάντα ο έρωτας, ο θάνατος η αιώνια πίστη.

Μία παρατήρηση: ίσως οι ανοιχτοί χώροι δεν ταιριάζουν για την Όπερα. Στο Ηρώδειο, παρά την πολύ καλή ακουστική του και το μικρό του μέγεθος, ενώ η ορχήστρα και η χορωδία ακούγονταν εξαιρετικά, οι σολίστ αδικούνταν.

ΙΠΤΑΜΕΝΟΣ ΟΛΛΑΝΔΟΣ – ΕΙΣΑΓΩΓΗ

H ΓΙΟΡΤΗ ΤΩΝ ΝΑΥΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΤΟ ΠΛΗΡΩΜΑ-ΦΑΝΤΑΣΜΑ