Για την εκπαίδευση των προσφυγόπουλων-2

25/09/2016

 

(φωτο από τον 9.84fm)

(φωτο από τον 9.84fm)

Αντιγράφω από το facebook του φίλου Γιώργου Στόγια, εκπαιδευτικού και συγγραφέα. Εξαιρετικός, πολύπλευρος, νηφάλιος και ρεαλιστικός σχολιασμός!

Ο καλύτερος δάσκαλος, αυτός που μπορεί να κάνει θαύματα με πέντε αλλόγλωσσους στους είκοσι μαθητές στην τάξη, θα είναι άχρηστος με δεκαπέντε στους είκοσι. Δίνω αυτό το χονδροειδές παράδειγμα για να δείξω ότι δεν μετράνε μόνο οι ποιότητες αλλά και τα μεγέθη. Η ομαλή ένταξη των παιδιών αιτητών προσφυγικού ασύλου δεν μπορεί να επιτευχθεί δίχως πολλούς μεταφραστές, δασκάλους με υψηλή επαγγελματική συνείδηση, περισσότερους πόρους (για έξτρα προσωπικό, διδακτικό υλικό, εποπτικά μέσα), και, πάνω από όλα, δίχως μια κοινωνία που να πιστεύει στον εαυτό της και να έχει διάθεση, μέσω του σχολικού της συστήματος, να πείσει για την αξία της. Οφείλουμε να αναγνωρίσουμε ότι οι σύλλογοι γονέων που αντέδρασαν με φρικτό τρόπο (μπλέκοντας μερικά λογικά επιχειρήματα μαζί με μισαλλόδοξες και απάνθρωπες τοποθετήσεις) έχουν απέναντί τους ένα υπαρκτό πρόβλημα. Το να τους χαρακτηρίζει κανείς φασίστες δεν βοηθάει κανέναν πέρα από τη στιγμιαία ιδεολογική ανακούφιση αυτού που το λέει (και η Πολιτεία, σίγουρα, δεν μπορεί να περιορίζεται σε αυτό). Αυτό που θα βοηθήσει όλα τα παιδιά, ελληνόγλωσσα και αλλόγλωσσα, που έχουν το δικαίωμα και την ανάγκη για μόρφωση και κανονική σχολική καθημερινότητα, είναι η παιδαγωγικά σοβαρή αντιμετώπιση, αυτή που θα αναδείξει στην πράξη ότι το υπαρκτό πρόβλημα μπορεί να γίνει πρόκληση και ευκαιρία, με πολλαπλές μαθησιακές ωφέλειες για όλους τους μαθητές, και για την κοινωνία γενικότερα (οικονομικά, δημογραφικά, πολιτισμικά). Δυστυχώς, η συγκεκριμένη ελληνική κυβέρνηση, με τη βαθύτερη ιδεολογική απέχθεια που τη χαρακτηρίζει για τη σχολική διαδικασία (π.χ. το σχολείο ως φυλακή, η κατάληψη ως απελευθέρωση και «ζωντανή» διδασκαλία) δεν είναι η ιδανικότερη για να εμπνεύσει και να οργανώσει ηγετικά το τιτάνιο έργο που απαιτείται να γίνει, πόσο μάλλον όταν προτεραιότητά της φαίνεται να είναι η έμμεση ενδυνάμωση της Χ.Α. ως το αντίπαλο δέος σε έναν προτιμητέο διπολισμό. Η ΝΔ, αντί να επιχειρεί να εκμεταλλευτεί τις ανησυχίες των πολιτών ακόμα και όταν αυτές παίρνουν απεχθή μορφή (κάτι που η ΧΑ μπορεί να κάνει, έτσι κι αλλιώς, πιο αυθεντικά), θα πρέπει να αναπτύξει ένα λόγο πραγματιστικό, με πρόγευση κυβερνησιμότητας. Παρουσίες όπως του Βορίδη ή του Στυλιανίδη δεν προσφέρουν, για διαφορετικούς λόγους, καμιά αίσθηση αισιοδοξίας προς αυτή την κατεύθυνση. Για την ώρα πάντως, το βάρος της εξεύρεσης πρακτικών λύσεων έχει πέσει σε κάθε εκπαιδευτικό και σχολική μονάδα ξεχωριστά. Φαντάζομαι ότι είναι τεράστιο, και μέσα στη χρονιά η πίεση που θα ασκούν οι εμπλεκόμενοι (με πρώτους τους συλλόγους γονέων) θα γίνεται αφόρητη.


Γιατί η εκπαίδευση των προσφυγόπουλων έχει μεγάλη σημασία

19/09/2016
O Omran Daqneesh, 5 ετών από το Χαλέπι, υπό το κράτος του σοκ του βιμβαρδισμού.

O Omran Daqneesh, 5 ετών από το Χαλέπι, υπό το κράτος του σοκ του βομβαρδισμού.

Η μεγαλύτερη ροή προσφύγων της νεώτερης ιστορίας μετά τον Β’ΠΠ συγκλονίζει την Ευρώπη και τον υπόλοιποι κόσμο. Ένα πολύ σημαντικό κομμάτι αυτού του προβλήματος είναι η εκπαίδευση των παιδιών προσφύγων.  Γιατί όμως είναι σημαντικό;

«Καλώ τους ηγέτες μας να βάλουν όσους πλήττονται περισσότερο – κορίτσια και αγόρια – στην καρδιά των ουσιαστικών δεσμεύσεων. Τα προσφυγόπουλα έχουν τη δυναμική για να βοηθήσουν να ξαναχτίσουμε ασφαλείς, ειρηνικές, ευημερούσες χώρες, αλλά δεν μπορούν να το κάνουν αυτό χωρίς εκπαίδευση.»-Mαλάλα Γιουσαφτζάι

Δεδομένα:

Σύνολο προσφύγων παγκοσμίως 21,3 εκατομμύρια. Μόνο από τη Συρία μόνο είναι 4,9 εκατομμύρια. Πάνω από τους μισούς είναι παιδιά κάτω των 18 ετών.

Χώρες υποδοχής: 39% Μέση Ανατολή και Β. Αφρική,  29% Αφρική,  14% Ασία +Ειρηνικός, 12% Αμερικές.

Κυριώτερες χώρες υποδοχής Τουρκία 2,5 M, Πακιστάν 1,6 Μ, Λίβανος 1,1 Μ, Ιράν 979,400, Αιθιοπία 736,100, Ιορδανία 664,100.

 και η Ευρώπη των  739 εκατομμυρίων 6% = 1 278 000 περίπου

«Η συντριπτική πλειοψηφία των προσφύγων παγκοσμίως (86%) φιλοξενούνται σε αναπτυσσόμενες περιοχές, με άνω του 25% στις λιγότερο ανεπτυγμένες χώρες του κόσμου.  Άνω του 50% των παιδιών προσφύγων στον κόσμο εκτός σχολείου βρίσκονται σε μόλις 7 χώρες: Τσαντ, Λ.Δ.του Κονγκό, Αιθιοπία, Κένυα, Λίβανο, Πακιστάν και Τουρκία. Οι πρόσφυγες συχνά ζουν σε περιοχές όπου οι κυβερνήσεις έχουν ήδη αγωνίζονται να εκπαιδεύσουν δικά τους παιδιά. Οι κυβερνήσεις αντιμετωπίζουν το πρόσθετο έργο της εξεύρεσης θέσεων σχολείο, εκπαιδευμένους δασκάλους και εκπαιδευτικό υλικό για δεκάδες ή ακόμη και εκατοντάδες χιλιάδες των νεοαφιχθέντων, οι οποίοι συχνά δεν μιλούν τη γλώσσα διδασκαλίας και έχουμε χάσει κατά μέσο όρο 3-4 χρόνια σχολικής εκπαίδευσης.» «Η μέση διάρκεια του χρόνου που ένας πρόσφυγας περνάει στην εξορία είναι περίπου 20 χρόνια. Είκοσι χρόνια είναι κάτι περισσότερο από μια ολόκληρη παιδική ηλικία, και αντιπροσωπεύει σημαντικό τμήμα του παραγωγικού χρόνου ενός ατόμου. Με δεδομένη αυτή την απογοητευτική εικόνα, είναι σημαντικό να σκεφτόμαστε πέρα από τη βασική επιβίωση του πρόσφυγα. Οι πρόσφυγες έχουν δεξιότητες, ιδέες, ελπίδες, όνειρα.  Αντιμετωπίζουν τεράστιους κινδύνους και προκλήσεις, αλλά – όπως είδαμε παραδειγματικά στις θαυμάσιες επιδόσεις της Ολυμπιακής Ομάδας Προσφύγων – είναι επίσης σκληροί, ανθεκτικοί και δημιουργικοί, με την ενέργεια και την ορμή να διαμορφώσουν τη δική τους μοίρα, αν τους δοθεί η ευκαιρία.» (Στοιχεία της UNHCR 2015   http://www.unhcr.org/figures-at-a-glance.html)

Η Yusra προσφυγοπούλα από τη Συρία, στους Ολυμπιακούς του Ρίο.

Η Yusra προσφυγοπούλα από τη Συρία, στους Ολυμπιακούς του Ρίο.

Στη χώρα μας οι πρόσφυγες έχουν φτάσει ήδη τους 60 000.  Άρα σύμφωνα με τις παραπάνω εκτιμήσεις έχουμε αν όχι 30 οοο, οπωσδήποτε πολύ παραπάνω από τα καταγραμμένα από το Υπ.Παιδείας στα κέντρα υποδοχής 13100 προσφυγόπουλα (0-18 ετών)

Παραδοχές:

-Ανεξάρτητα από τη δική μας ή τη δική τους θέληση ένα μέρος των προσφύγων θα μείνει στη χώρα μας.

-Η Ελλάδα είναι χώρα δημογραφικά γηρασμένη. Σύμφωνα με την έκθεση της UNICEF (2014) το 2011 είχαμε σύνολο παιδιών  2 000 000 από τα οποία  640000 ήταν σε προσχολική και τα  619.543 + 629.758 σε σχολική ηλικία που σημαίνει μείωση από το 33% στο 17,5% τα τελευταία 40 χρόνια. Αυτό σε συνδιασμό και με την παρούσα ανεργία και το πρόσφατο brain drain δημιουργεί εκρηκτικό μείγμα για το κράτος προνοίας, αλλά και για τον γενικώτερο δυναμισμό της χώρας.

-Η παρουσία, μέσα στον γενικό πληθυσμό, κοινοτήτων με διαφορετική κουλτούρα, που από κάποιες απόψεις δύσκολα συμβαδίζει με τις αξίες και τους νόμους ενός δημοκρατικού κράτους,  αποτελεί αληθινό πρόβλημα που δεν μπορεί να κουκουλώνεται.

‘Αρα τις λύσεις τις υπαγορεύει όχι μόνον ο ανθρωπισμός αλλά και το συμφέρον των κοινωνών υποδοχής που μόνο όφελος θα έχουν αν εντάξουν αποτελεσματικά τους πρόσφυγες μέσα σε κοινωνίες δημοκρατικών αρχών. Όφελος δημογραφικό αλλά και ασφάλειας, μεταξύ άλλων. Ένα αποφασιστικό μέσο είναι η όσο το δυνατόν πιο γρήγορη ένταξη των παιδιών σε σχολικές μονάδες.

Η κυβέρνηση (όπως δήλωσε και ο πρόεδρος του Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής Πολιτικής – πρώην Παιδαγωγικού Ινστιτούτου) έχει κάποιο σχέδιο και συνεργάζεται με σχετικές ΜΚΟ που έχουν εμπειρία.  Σύμφωνα με τις επίσημες ανακοινώσεις προγραμματίζεται όχι η συμμετοχή παιδιών σχολικής ηλικίας σε τάξη χωρίς να γνωρίζουν τη γλώσσα, αλλά διδασκαλία χωριστά σε άλλες ώρες και με προσπάθεια να υπάρχουν και αραβόφωνοι δάσκαλοι. Προβλέπεται διδασκαλία ελληνικών, αγγλικών, γερμανικών, αριθμητικής και υπολογιστών. Όλα αυτά είναι απολύτως λογικά και επωφελή.

Ειδικότερα για τα προσφυγόπουλα προσχολικής ηλικίας θα δημιουργηθούν χώροι διδασκαλίας και απασχόλησης μέσα στους καταυλισμούς. Αυτό ακούγεται εκ πρώτης όψεως λογικό και πολλοί έσπευσαν να το ζητήσουν (μεταξύ άλλων και το ΠΟΤΑΜΙ). Ωστόσο είναι λάθος. Είναι απαραίτητη η αποτροπή της γκετοποίησης και η ταχύτατη έναρξη της κοινωνικοποίησης αυτών των παιδιών. Το επιχείρημα να μην τα πάρουν μακρυά από τους γονείς τους δεν είναι ισχυρό γιατί δεν έχουμε να κάνουμε ως επί το πλείστον με τεράστιους καταυλισμούς μακρυά από οικισμούς, όπως π.χ.στην Τουρκία. Επιπλέον, τα νήπια περισσότερο από κάθε άλλη ηλικία δεν έχουν το εμπόδιο της γλώσσας, τα παιδάκια επικοινωνούν μεταξύ τους εξωλεκτικά με μεγάλη εφευρετικότητα και παίζουν μια χαρά. Το ξέρω από προσωπική πείρα. Ο χωρισμός από την οικογένεια για κάποιες ώρες είναι παιδαγωγικά σωστός και απαραίτητος για την κοινωνικοποίηση, χώρια που συχνά τα παιδάκια στα σχολεία θα είναι και πιο ασφαλή απ’ ότι στον καταυλισμό. Επίσης ιδιαίτερη μέριμνα πρέπει να γίνει για τα κορίτσια, γιατί είναι σίγουρο ότι πολλοί γονείς δε θα θέλουν να τ’ αφήσουν να πάνε σχολείο και θα πρέπει να πεισθούν. Οπωσδήποτε χρειάζεται μεγάλη λεπτότητα και παιδαγωγική ικανότητα από ανθρώπους εξειδικευμένους που θα μπορούν να απαλύνουν τις τραυματικές εμπειρίες των προσφυγόπουλων καθώς και να επιλύουν και τυχόν εντάσεις μεταξύ των παιδιών γενικά. (Εδώ η εμπειρία των Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων μπορεί να είναι πολύτιμη)

Και εδώ φτάνουμε στο πρόβλημα: Η κυβέρνηση, παρά τις υποτιθέμενες ιδεολογικές ευαισθησίες, αφού δεν μπόρεσε στοιχειωδώς να προβλέψει και να προετοιμαστεί για τις μεγάλες προσφυγικές ροές, αφού διαχειρίστηκε με τον πιο σπασμωδικό και τελικά απάνθρωπο τρόπο τους πρόσφυγες – με το όνειδος της Ειδομένης, του Ελληνικού, τού λιμανιού του Πειραιά (τί να πρωτοθυμηθεί κανείς) και με την ανταγωνιστική στάση και καχυποψία της προς τις ΜΚΟ, είναι πολύ αμφίβολο ότι θα μπορέσει να διαχειριστεί και αυτό το ζήτημα, που μάλιστα είναι και το πιο λεπτό. Παρά τις λογικές εξαγγελίες σχετικά με το πρόβλημα, είμαι απαισιόδοξη και προβλέπω ότι θα συνεχιστεί εκ μέρους των κυβερνώντων η αδεξιότητα, η αδιαφορία και η ιδεοληψία που θα πυροδοτήσει αντί να κατευνάσει τα ρατσιστικά αντανακλαστικά των τοπικών κοινωνιών. Στο Ωραιόκαστρο η αντίδραση ήταν ξεκάθαρα ρατσιστική και όποιοι φοβούνται να το παραδεχτούν το κάνουν λόγω πολιτικού κόστους. Ο καλοπροαίρετος γονιός που εύλογα ανησυχεί για το παιδί του, ρωτάει πρώτα να πληροφορηθεί ποιός ακριβώς είναι ο προγραμματισμός και δεν βγάζει φετφάδες! Από την άλλη μεριά, υποψιάζομαι ότι η απόφαση της κυβέρνησης για νηπιαγωγεία/παιδικούς σταθμούς μέσα στους καταυλισμούς είναι υποχώρηση στις αντιδράσεις εκείνων των γονέων που θεωρούν ότι τα παιδιά τους θα μολυνθούν παντοιοτρόπως από τα προσφυγάκια. Φοβάμαι ότι το Ωραιόκαστρο είναι η κορυφή του παγόβουνου και χρειάζεται μεγάλη ικανότητα εκ μέρους των αρμοδίων για να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα με αξιόπιστη πληροφόρηση, πειθώ, αλλά και όταν χρειάζεται και την απειλή του νόμου.

Τα παιδιά των προσφύγων που δεν έχουν πρόσβαση στην εκπαίδευση, μεγαλώνοντας δεν εντάσσονται στην κοινωνία, κλείνονται σε γκέτο διαιωνίζοντας τις πιο καθυστερημένες πλευρές των κοινωνιών προέλευσης και γίνονται εύκολη λεία της παραβατικότητας και των τζιχαντιστών στρατολόγων. Η εκπαίδευση είναι απαραίτητος παράγων για την επιτυχή ενσωμάτωσή τους στην κοινωνία υποδοχής και συμβάλλει στην ασφάλεια και τη σταθερότητα του κοινωνικού ιστού. Ποιός όμως στη σημερινή Ελλάδα μπορεί να το δώσει αυτό να το καταλάβουν οι άνθρωποι που φοβούνται τον «αλλον» (ο φόβος είναι βέβαια αμοιβαίος), να καταλάβουν ότι η ενσωμάτωση των προσφύγων είναι και για δικό τους όφελος και να μειώσει κατά το δυνατόν τα ρατσιστικά φαινόμενα;  

Για μια σφαιρική αντίληψη του θέματος και για χρήσιμες συγκρίσεις έχουν ενδιαφέρον τα παρακάτω link:

Νάντια Μπαντέκα: ΤΟ ΩΡΑΙΟΚΑΣΤΡΟ ΚΑΙ Η ΝΟΜΙΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΓΙΑ ΤΑ ΠΡΟΣΦΥΓΟΠΟΥΛΑ

Δελτίο τύπου του ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟΥ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ για την εκπαίδευση προσφύγων 

∆ελτίο Τύπου  του Συνηγόρου για την εγγραφή και προαγωγή των αλλοδαπών µαθητών στα σχολεία

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 7/9/16 :Σε τρεις «βαθμίδες» η εκπαίδευση προσφυγόπουλων

Δήλωση του Εκπροσώπου Τύπου της ΝΔ κ. Γ. Κουμουτσάκου για την ένταξη των προσφυγόπουλων στην εκπαίδευση και τις αντιδράσεις στο Ωραιόκαστρο

ΠΟΤΑΜΙ: «Χρειαζόμαστε έξυπνες λύσεις προς όφελος και των προσφυγόπουλων και των παιδιών της Θεσσαλονίκης»

Ανακοίνωση του Τομέα Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και Μετανάστευσης του ΠΑΣΟΚ σχετικά με τα γεγονότα στο Ωραιόκαστρο Θεσσαλονίκης

ΚΚΕ:Ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου για την εκπαίδευση των παιδιών των προσφύγων 

 

 


Κουφονήσι: Φοίνικας για πάντα

09/09/2016

Στο Φοίνικα, άλλοτε και τώρα

Η ίδια ατμόσφαιρα, οι ίδιοι ρυθμοί, η ίδια αίσθηση ότι όλα κυλούν μαλακά, οικεία. Η ωραία μουσική, η άνεση , η χαλαρή συμβίωση και πάνω απ’ όλα το διαμαντένιο νερό. Τόπος άχρονος.

2dscn8591-%ce%b1%ce%bd%cf%84%ce%b9%ce%b3%cf%81%ce%b1%cf%86%ce%ae

3dscn8674-%ce%b1%ce%bd%cf%84%ce%b9%ce%b3%cf%81%ce%b1%cf%86%ce%ae

dscn8670-%ce%b1%ce%bd%cf%84%ce%b9%ce%b3%cf%81%ce%b1%cf%86%ce%ae

Δημήτρης Μαύρος, ο Φοίνικας

untitled_page_1-%ce%b1%ce%bd%cf%84%ce%b9%ce%b3%cf%81%ce%b1%cf%86%ce%ae-2

Πριν από 22 χρόνια : στην Πισίνα

untitled_page_2-%ce%b1%ce%bd%cf%84%ce%b9%ce%b3%cf%81%ce%b1%cf%86%ce%ae-2

Πριν από 22 χρόνια: ελεύθερο camping στον Φοίνικα

untitled_page_2-%ce%b1%ce%bd%cf%84%ce%b9%ce%b3%cf%81%ce%b1%cf%86%ce%ae

dscn8694-%ce%b1%ce%bd%cf%84%ce%b9%ce%b3%cf%81%ce%b1%cf%86%ce%ae

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


Αποχαιρετισμός στο καλοκαίρι-Κουφονήσι

09/09/2016

…μετά από 15 χρόνια.  

φωτο Γιώργος Δεπόλλας

αγναντεύοντας την Κέρο (φωτο Γιώργος Δεπόλλας)

dscn8592

Η Κέρος από την «Ιταλίδα» (φωτο Maya Bee)

η πισίνα (φωτο Κουτσίκος)

η πισίνα (φωτο Μιχάλης Κουτσούκος)

το Γάλα (φωτο Μ.Γ.)

το Γάλα (φωτο Μ.Γ.)

dscn8642-%ce%b1%ce%bd%cf%84%ce%b9%ce%b3%cf%81%ce%b1%cf%86%ce%ae

το Γάλα (φωτο Μ.Γ.)

dscn8626-%ce%b1%ce%bd%cf%84%ce%b9%ce%b3%cf%81%ce%b1%cf%86%ce%ae

το Γάλα (φωτο Μ.Γ.)

το Μάτι του Διαβόλου (φωτο Μ.Γ.)

το Μάτι του Διαβόλου (φωτο Μ.Γ.)

το Μάτι του Διαβόλου (φωτο Μ.Γ.)

το Μάτι του Διαβόλου (φωτο Μ.Γ.)

φωτο Μ.Γ.

φωτο Μ.Γ.

dscn8658-%ce%b1%ce%bd%cf%84%ce%b9%ce%b3%cf%81%ce%b1%cf%86%ce%ae

φωτο Μ.Γ.


Η καταστροφική μη επέμβαση στη Συρία

04/09/2016

της Anne Applebaum αρθρογράφου- Washington Post 29/8/16

https://www.washingtonpost.com/opinions/global-opinions/what-exactly-nonintervention-has-produced-in-syria/2016/08/29/45826402-6e08-11e6-9705-23e51a2f424d_story.html?postshare=3011472525819354&tid=ss_tw&utm_term=.a5cdc542df1d

(AFP/AFP/Getty Images)

(AFP/AFP/Getty Images)

Δεν ξέρω τι θα είχε συμβεί εάν, κάποια Δευτέρα πριν από τρία χρόνια, ο Βρετανός πρωθυπουργός Ντέιβιντ Κάμερον δεν είχε κάνει την ανοησία να φέρει στη Βουλή των Κοινοτήτων ψηφοφορία για επέμβαση στη Συρία και να τη χάσει. Ίσως, αν είχε δώσει μεγαλύτερη προσοχή, αν είχε δείξει περισσότερο ενδιαφέρον και αν είχε πεί στους συναδέλφους του να γυρίσουν από τις διακοπές τους, ίσως να είχε πετύχει. Μπορεί η επέμβαση να είχε γίνει. Ίσως να είχε βοηθήσει στον τερματισμό της σύγκρουσης – ή ίσως και να είχε αποτύχει.

Δεν θα το μάθουμε ποτέ. Ωστόσο ξέρουμε τι συνέβη αντί γι αυτό. Η Βρετανία απέσυρε την υποστήριξή της στην αποστολή για τον τερματισμό της χρήσης χημικών όπλων εκ μέρους του Bashar al-Assad, του δικτάτορα της Συρίας. Τρομαγμένος από την ψηφοφορία της Βουλής των Κοινοτήτων, ο Πρόεδρος Ομπάμα άλλαξε και αυτός γνώμη. Το πρωί της 30ης Αυγούστου 2013, ο υπουργός εξωτερικών John Kerry καλούσε σε δράση: “Η Ιστορία είναι γεμάτη από ηγέτες που έχουν προειδοποιήσει κατά της αδράνειας, της αδιαφορίας, και ιδιαίτερα κατά της σιωπής- πράγμα που έχει τη μεγαλύτερη σημασία.» Ωστόσο την επομένη, ο πρόεδρος δηλώνει ότι όλα τα σχέδια για επέμβαση ματαιώνονται. Οι Γάλλοι, αιφνιδιασμένοι δεν θέλησαν να κάνουν τίποτα μόνοι τους και έτσι αποσύρθηκαν δυστυχώς και αυτοί. «Ήταν μια μεγάλη έκπληξη”, είχε δηλώσει ο Γάλλος πρωθυπουργός στον Jeffrey Goldberg του Atlantic. «Αν είχαμε πραγματιποιήσει τους βομβαρδισμούς, όπως ήταν προγραμματισμένο, νομίζω ότι τα πράγματα θα ήταν σήμερα διαφορετικά.»

Επαναλαμβάνω: Ίσως μια ΗΠΑ-βρετανο-γαλλική επέμβαση να είχε καταλήξει σε καταστροφή. Αν ναι, σήμερα θα πενθούσαμε τις συνέπειες. Αλλά μερικές φορές έχει σημασία να θρηνούμε και τις συνέπειες μιας μη επέμβασης. Άλλωστε, μετά από τρία χρόνια, γνωρίζουμε πλέον ποιά αποτελέσματα έφερε αυτή η μη επέμβαση:

Θάνατοι: Οι εκτιμήσεις των θυμάτων πολέμου κυμαίνονται μεταξύ 155.000 και 400.000, ανάλογα με το ποιοί καταμετρώνται. Πρόσφατα, το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων είχε καταγράψει συνολικά 14,711 νεκρά παιδιά. Από την ανακήρυξη του ισλαμικό “κράτους” στη Συρία, υπολογίζεται ότι έχουν εκτελεστεί 2.350 άμαχοι από τους τζιχαντιστές. Στη Συρία το προσδόκιμο ζωής έχει πέσει από 80 στα 55 χρόνια.

 © Italian Navy/Masimo Sestini

© Italian Navy/Masimo Sestini

Πρόσφυγες. Σύμφωνα με την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες (UNHCR), μέχρι τον Αύγουστο του ’16 είχαν καταγραφεί 4,8 εκατομμύρια Σύριοι πρόσφυγες. Υπολογίζεται ότι υπάρχουν επιπλέον 2 εκατομμύρια πρόσφυγες που παραμένουν στο εσωτερικό της Συρίας, αλλά έχουν εκτοπιστεί από τα σπίτια τους. Τα τρία τέταρτα των ατόμων που τράπηκαν σε φυγή είναι γυναίκες και παιδιά. Οι περισσότεροι δεν έχουν στην κατοχή τους τίποτα εκτός από τα ρούχα που φοράνε. Για να κάνουμε μια σύγκριση, η προσφυγική κρίση από τους πολέμους της Γιουγκοσλαβίας στις αρχές της δεκαετίας του ’90 δημιούργησε 2,3 εκατομμύρια πρόσφυγες, αριθμό που τότε θεωρήθηκε ως η χειρότερη προσφυγική κρίση από τη δεκαετία του 1940. Η συριακή κρίση είναι τρεις φορές μεγαλύτερη.

AAAS_WHS_92014_Fig_5

Το Μεγάλο Σεράϊ στο Χαλέπι. Photo: Aleppo Archaeology September 2014. (www.facebook.com/pages/Aleppo-Archaeology)

Φυσικές καταστροφές. Οι αρχαίες πόλεις του Χαλεπίου, της Μπόσρα και της Παλμύρας υπέστησαν ανεπανόρθωτες καταστροφές. Η Δαμασκός έχει πάθει σοβαρή ζημιά. Σε όλη τη χώρα οι υποδομές- δρόμοι, γέφυρες, εργοστάσια- έχουν καταστραφεί. Σχολεία και νοσοκομεία έχουν ισοπεδωθεί. Μόνο τον περασμένο μήνα, η Συριακή κυβέρνηση βομβάρδισε τέσσερα αυτοσχέδια νοσοκομεία και μια τράπεζα αίματος στο Χαλέπι.

 

Αποσταθεροποίηση της περιοχής. Η συντριπτική πλειοψηφία των προσφύγων βρίσκονται στην Τουρκία, στον Λίβανο, στην Ιορδανία, στο Ιράκ και στην Αίγυπτο, όπου ασκούν μια τεράστια οικονομική και πολιτική πίεση πάνω σε πιο φτωχά και πιο ευάλωτα κράτη. Το ένα πέμπτο των κατοίκων του Λιβάνου είναι πρόσφυγες από τη Συρία, αναλογία που μπορεί να διαταράξει την ευαίσθητη πολιτική ισορροπία σε αυτή τη χώρα. Στην Ιορδανία έχουν ξεσπάσει ταραχές σε στρατόπεδα προσφύγων. Στην Τουρκία, οι παρενέργειες του Συριακού πολέμου προκαλούν και έξαρση των εντάσεων με την κουρδική μειονότητα και άλλες ομάδες στο εσωτερικό της χώρας, καθώς και υψηλά ποσοστά εγκληματικότητας, λαθρεμπορίου και αναταράξεις κατά μήκος των συνόρων. Η Τουρκία, που είναι μέλος του ΝΑΤΟ, παρασύρεται στη σύγκρουση όλο και βαθύτερα: εάν δεχθεί επίθεση από το Ισλαμικό “Κράτος”, ίσως το ΝΑΤΟ να πρέπει ν’ απαντήσει.

Αποσταθεροποίηση της Ευρώπης. Εν μέρει εξαιτίας του πολέμου στη Συρία, εκατοντάδες χιλιάδες πρόσφυγες προσπαθούν να φτάσουν στην Ευρώπη διασχίζοντας με πλοίο τη Μεσόγειο ή με τα πόδια μέσω Βαλκανίων. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της Ύπατης Αρμοστείας που δημοσιεύτηκαν τον Μάιο, μόνο το 2016 πνίγηκαν πάνω από 2.000 άνθρωποι -από τη Συρία και την Αφρική-, περισσότεροι από τους νεκρούς του 2015 την ίδια περίοδο. Τα νησιά της Ελλάδας και της Ιταλίας έχουν κατακλυστεί από πρόσφυγες. Η απροθυμία ή η αδυναμία υης Ευρωπαϊκής Ένωσης να ελέγξει τις προσφυγικές ροές συνέβαλαν στην περαιτέρω υπονόμευση της αξιοπιστίας των θεσμών της.

Άνοδος της ξενοφοβίας σε όλη τη Δύση. Το θέαμα εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων που βαδίζουν ή πλέουν προς την Ευρώπη έχει πυροδοτήσει ένα άνευ προηγουμένου κύμα ξενοφοβίας. Οι εκλογές στην Αυστρία και στην Πολωνία επηρεάστηκαν κατά ένα μέρος από τη ρητορική κατά των προσφύγων, η οποία έπαιξε επίσης ρόλο και στο αποτέλεσμα του Brexit στο Ηνωμένο Βασίλειο. Τα ακροδεξιά και εθνικιστικά κόμματα σε Ουγγαρία, Γαλλία, Γερμανία και Ιταλία χρησιμοποιούν με επιτυχία το φόβο για τους Σύρους πρόσφυγες και κερδίζουν λαϊκή υποστήριξη. Το ίδιο και η προεκλογική καμπάνια του Donald Trump στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Για να συνοψίσω: Φυσική, ανθρωπιστική και πολιτική ζημιά σε πρωτοφανή κλίμακα. Διαρκείς απειλές για την ασφάλεια. Ο φασισμός σηκώνει κεφάλι. Πιθανόν όλα αυτά να είναι προτιμώτερα από την άλλη επιλογή, εκείνη που το Βρετανικό Κοινοβούλιο και ο Αμερικανός Πρόεδρο έβρισκαν τόσο δυσάρεστη. Ωστόσο η κατάληξη μόνο ως εξαιρετική επιτυχία δεν μπορεί να χαρακτηρισθεί.

29/8/16


ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΙ ΤΟΥ ΡΙΟ-2016: όλα όσα δε θέλω να ξεχάσω 5

25/08/2016

Αμφισβητήσεις και σκοτεινές πλευρές

Demonstrators hold a banner reading "Olympics for whom?" next to a policeman during a protest against the Rio 2016 Olympic Games in Rio de Janeiro, Brazil on August 5, 2015. AFP PHOTO / TASSO MARCELO (Photo credit should read TASSO MARCELO/AFP/Getty Images)

TASSO MARCELO/AFP/Getty Images)

1. Διαδηλώσεις κατά των Ολυμπιακών Αγώνων, ακόμα και την παραμονή της τελετής έναρξης, με το σύνθημα «ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΙ ΓΙΑ ΠΟΙΟΝ;» Τα γνωρίσαμε και στη χώρα μας, πάντοτε τα κολοσσιαία έξοδα των ολυμπιάδων συγκρίνονται με τις ελλείψεις, οικονομικές και κοινωνικές, της χώρας που τους φιλοξενεί. Πόσο μάλλον σε μια πάμφτωχη χώρα, όπως η Βραζιλία. Ωστόσο ας παρατηρήσω το εξής: Οι Ολυμπιακοί Αγώνες δεν είναι σπατάλη, είναι επένδυση. Οικονομική και άϋλη επένδυση στον τουρισμό, στον πολιτισμό, στην αστική βελτίωση της φιλοξενούσας πόλης, στην αναγνωρισιμότητα μιας χώρας και στα τελευταία χρόνια στο περιβάλλον. Όταν η επένδυση αυτή πάει στα σκουπίδια, όπως έγινε κατά μεγάλο μέρος στην Αθήνα, όταν τα ολυμπιακά ακίνητα (μεταξύ των οποίων και με την υπογραφή ενός Καλατράβα) αφήνονται να ρημάζουν, όταν οι υπέροχες τελετές έναρξης και λήξης του Παπαϊωάννου και των συνεργατών του, που έκαναν σχολή για τις αντίστοιχες τελετές έχουν πέσει στη λήθη, όταν ο ενθουσιασμός του εθελοντικού κινήματος έμεινε αναξιοποίητος- τότε ναί, οι Ολυμπιακοί είναι σπατάλη.

_90859773_1da5c896-e1dd-4ad7-917b-596ba3190c0613900368_1774815609462433_6265407004822782600_n2. Μαντήλες και ολόσωμες στολές από τις αθλήτριες από μουσουλμανικές χώρες. Και η αντίθεση με την εμφάνιση- και την άνεση των αθλητριών όλων των άλλων χωρών, αντανακλά μια βασική αντίφαση του κόσμου μας που πρέπει να λυθεί. Αντιγράφω και προσυπογράφω το σχόλιο της Ελένης Παπαδοπούλου από το facebook :  «Αυτούς τους Ολυμπιακούς αγώνες θα τους θυμάμαι ως τον απόλυτο εξευτελισμό της γυναίκας. Το να βλέπεις ένα γυναικείο σώμα μέσα σε στολή βατραχανθρώπου να παίζει βόλευ, να τρέχει σε αγώνες ταχύτητας ή κολύμβησης αυτού του επιπέδου δεν το χαίρεσαι. Ούτε το θαυμάζεις. Κλαίει η ψυχή σου. Οι μουσουλμάνοι γελοιοποίησαν τις γυναίκες αθλήτριες υποβάλλοντας τες όχι μόνο στον εξευτελισμό της γελοίας αμφίεσης, αλλά και στο βασανιστήριο του να προσπαθείς να αγωνιστείς με τα χίλια εμπόδια που σου φέρνει η «στολή» σου. Πολύ αμφιβάλλω αν όλες αυτές είχαν πιάσει τις επιδόσεις που απαιτούνται για την συμμετοχή σε μία τέτοια διοργάνωση. Επρεπε όμως να δοθεί το μουσουλμανικό μήνυμα. Οι πλούσιες μουσουλμανικές χώρες αγοράζουν πλέον τα πάντα. Ακόμη και τους Ολυμπιακούς. Ακόμη και την παγκόσμια συνενοχή στα βασανιστήρια και τον εξευτελισμό της γυναίκας. Οι συμμετοχές αυτές προβάλλονται ως κατόρθωμα και χειραφέτηση των γυναικών στο Ισλάμ. Οχι ως εξευτελισμός. Ούτε ως βασανιστήριο. Προπαγάνδα όσο δεν παίρνει. Οι μουσουλμάνοι βέβαια πέρασαν το μήνυμα τους σε πολλά επίπεδα. Εριξαν μία ροχάλα όσο το Ολυμπιακό στάδιο στα μούτρα όλων των γυναικών του πλανήτη, όλων των αθλητών, όλου του δυτικού κόσμου. Γιατί οι μουσουλμάνοι που έστειλαν γυναίκες αθλήτριες ντυμένες πατρινό καραναβάλι για πάντα για να διαγωνιστούν γνώριζαν πολύ καλά ότι εκατομμύρια μάτια στον πλανήτη θα μπορούσαν να δουν τα βασανιστήρια των γυναικών αυτών live. Και δεν εξευτέλισαν μόνο αυτές τις γυναίκες, που φυσικά έπαιξαν τον ρόλο για τον οποίο προορίζονταν μια χαρά. Ας μην γελιόμαστε. Καμία από αυτές δεν πήγε εκεί για τους αγώνες. Εξευτέλισαν και την Ολυμπιάδα, και την άθλια Επιτροπή που επέτρεψε αυτές τις αθλιότητες και τους θεατές και όλους εμάς που αντί να αστράφτουμε και να βροντάμε καθόμαστε και κοιτάμε ένα ολόκληρο σύστημα να μας βιάζει το μυαλό και την ψυχή. Μέχρι πότε; Μέχρι να φορέσουμε κι εμείς τις μπούρκες και να αρχίσουμε να τρέχουμε μάλλον. (Υ.Γ. Οπως πολύ σωστά είπε κάποιος σχολιαστής οι υπόλοιπες αθλήτριες θα έπρεπε να είχαν αποχωρήσει σε ένδειξη διαμαρτυρίας και σεβασμού στο γυναικείο φύλο. Αλλά δεν το έκαναν.)

Ο"Καπετάνιος" Virgulino Ferreira da Silva, γνωστός ώς Lampião

Ο»Καπετάνιος» Virgulino Ferreira da Silva, γνωστός ώς Lampião

3. Η δαντελλού και οι ληστές. Ιστορία ενός τραγουδιού. Στην τελετή λήξης ακούστηκε και χορεύτηκε ένα από τα πασίγνωστα και εμβληματικά τραγούδια της Βραζιλίας το «Ole mulher rendeira» γνωστότερο ως «Cangaceiro». Σχολιάστηκε ως τραγούδι-φόρος τομής στις εργάτριες δαντέλλας. Αποκρύφτηκε όμως (σκόπιμα;) ότι ήταν και  ο ύμνος των λαϊκών ληστών του Sertao (ημιάγονη περιοχή της Βορειοανατολικής Βραζιλίας),των Cangaseiros, προερχόμενων από τις τάξεις των φτωχών χωρικών που εξεγέρθηκαν κατά το γύρισμα του 20ου αιώνα εναντίον της ένδειας και της καταπίεσης. Σύμφωνα με το θρύλο, ο περιώνυμος αρχηγός τους ο Lampião έγραψε το τραγούδι και το αφιέρωσε στη γιαγιά του που ήταν δαντελλού. To βραζιλιάνικο φιλμ του 1953 του Λίμα Μπαρρέτο «O Cangaceiro» έγινε διεθνής επιτυχία.

 


ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΙ ΤΟΥ ΡΙΟ-2016: όλα όσα δε θέλω να ξεχάσω 3

25/08/2016

Οι Αγώνες με το οικολογικό μήνυμα.

Κλιματική αλλαγή, διατήρηση και αναγέννηση τού τροπικού δάσους (rainforest), ανανεώσιμες πηγές, εξοικονόμηση ενέργειας. όχι μόνο στις μαγευτικές εικόνες των τελετών έναρξης και λήξης, αλλά και στην οργάνωση και διαχείριση των αγώνων. Βιώσιμες κατασκευές και αστική εξυγείανση, συντήρηση του περιβάλλοντος, διαχείριση αποβλήτων, μειωμένο περιβαλλοντικό αποτύπωμα, όλα αυτά και πολλά ακόμη περιγράφονται στο Διαχειριστικό πλάνο των Ολυμπιακών Αγώνων : Sustainability Management Plan: Rio 2016™ Olympic and Paralympic Games

Rio-2016-Olympics-Closing-Ceremony2

Performers dance during the opening ceremony at the 2016 Summer Olympics in Rio de Janeiro, Brazil, Friday, Aug. 5, 2016. (AP Photo/Tim Donnelly)

 

05-08-2016-Opening-Ceremony-thumbnail

7697170-3x2-700x467_90872265_mediaitem90872264ioc-homepage-closing-inside-09


ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΙ ΤΟΥ ΡΙΟ-2016: όλα όσα δε θέλω να ξεχάσω 2

25/08/2016

Μήνυμα των Ολυμπιακών του Ρίο : Για πρώτη φορά ολυμπιακή ομάδα προσφύγων.

Συμβολική κίνηση, αλλά για τους δέκα αθλητές και αθλήτριες που επιλέγησαν, καθόλου συμβολική. Η Γιούσρα Μαρντίνι και o Ραμί Ανίς από τη Συρία, η Αντζελίνα Ναδάι Λοχαλίθ, ο Paulo Amotun Lokoro,  ο Yiech Pur Biel, η Rose Nathike Lokonyen και ο James Nyang Chiengjiek από το Νότιο Σουδάν, η Yolande Mabik και ο Popole Misenga από το Κονγκό και ο Yonas Kinde από τηνΑιθιοπία, πήραν μέρος στους αγώνες και μπορεί να μην κέρδισαν μετάλλια, αλλά κέρδισαν τις καρδιές και οι περισσότεροι αποτελούν αθλητικές ελπίδες για το μέλλον.

Refugees


ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΙ ΤΟΥ ΡΙΟ-2016: όλα όσα δε θέλω να ξεχάσω 1

24/08/2016

Οι αθλητές και οι αθλήτριες

Simon Biles γυμναστική-4 χρυσά

Simone Biles (ΗΠΑ) γυμναστική-4 χρυσά

ο κεραυνός Usain Bolt δρόμος ταχύτητας -3 χρυσά

ο κεραυνός Usain Bolt (Τζαμάϊκα)- δρόμος ταχύτητας -3 χρυσά. Χαμογελά στο φακό καθώς τρέχει προς τη νίκη!

hi-res-149861445_crop_north

Mike Phelps- κολύμβηση-5 χρυσά ένα αργυρό

Mike Phelps (ΗΠΑ) – κολύμβηση-5 χρυσά ένα αργυρό

Η Κατερίνα Στεφανίδη με το χρυσό για το άλμα επί κοντώ

Η Κατερίνα Στεφανίδη με το χρυσό για το άλμα επί κοντώ

2015-08-05T151635Z_01_CVI2801_RTRIDSP_3_SWIMMING-WORLD

Katie Ledecky (ΗΠΑ) , ελεύθερη κολύμβηση-4 χρυσά

Λευτέρης Πετρούνιας, χρυσό στους κρίκους

Λευτέρης Πετρούνιας, χρυσό στους κρίκους

Mohammet Farah, δρόμος αντοχής-2 χρυσά

Mohammet Farah (UK), δρόμος αντοχής – 2 χρυσά

 

 

 

 

Eliud Kipchoge, ο χρυσός μαραθωνοδρόμος

Eliud Kipchoge (Kένυα), ο χρυσός μαραθωνοδρόμος

 

Άννα Κορακάκη, χρυσό στη σκοποβολή

Άννα Κορακάκη, χρυσό στη σκοποβολή

Σπύρος Γιαννιώτης -αργυρό στα 10 χλμ κολύμβησης ανοικτής θαλάσσης

Σπύρος Γιαννιώτης -αργυρό στα 10 χλμ κολύμβησης ανοικτής θαλάσσης

Μάντης & Καγιαλής- χάλκινο-ιστιοπλοϊα

Μάντης & Καγιαλής- χάλκινο-ιστιοπλοϊα

 

 

 

 

 


Άμστερνταμ 3: Υπέροχη βαρκάδα στα κανάλια

20/08/2016

DSCN8378Τρίωρη βόλτα στα κανάλια και στους ποταμούς Άϊ και Άμστελ, με καλή παρέα, κρασί, μεζέδες, γλυκό και σαμπάνια! Πολύ απολαυστική και εύκολη η οδήγηση!

DSCN8372DSCN8401DSCN8428DSCN8375

DSCN8356DSCN8386DSCN8408DSCN8412DSCN8418DSCN8389DSCN8433