Κώστας Σημίτης: Επικήδειος λόγος για το Νίκο Θέμελη

27/08/2011

Από το site του εκδοτικού οίκου ΚΕΔΡΟΣ (που έχει εκδόσει σχεδόν όλα τα βιβλία του συγγραφέα)

22 Αυγούστου 2011

Με το Νίκο γνωρίστηκα το 1981 όταν επισκέφθηκα ως Υπουργός Γεωργίας για πρώτη φορά τις Βρυξέλλες.  Ήταν η αρχή μιας βαθιάς και σταθερής φιλίας, που στηριζόταν στην εκτίμηση.  Ήταν πολύτιμος σαν συνεργάτης και ανεκτίμητος σαν άνθρωπος.  Ζήσαμε σε καθημερινή σχεδόν επαφή 30 ολόκληρα χρόνια.

Ο Νίκος ήταν η ευρωπαϊκή ιδέα σε πράξη, ο εκσυγχρονισμός σε μαχητική έκδοση.  Απέναντι στην εκτεταμένη μιζέρια της ελληνικής πολιτικής ζωής που απεχθάνεται τη μόρφωση, δυσπιστεί στην ευπρέπεια και καλλιεργεί μια επίπλαστη ευαισθησία ήταν ο σταθερός υπερασπιστής του ορθολογισμού, της παιδείας, της γνώσης, της εντιμότητας και του ήθους.  Γι’ αυτόν η πολιτική δεν περιοριζόταν στη διαμάχη για την εξουσία και τη νομή της αλλά αφορούσε αξίες, οράματα, πεποιθήσεις για την κοινωνική ζωή. Ήταν σε όλους τους αγώνες χωρίς δισταγμούς, χωρίς να σκέφτεται τον εαυτό του ακόμη και όταν η αρρώστια άρχισε να τον καταπονεί.

Από τις Βρυξέλλες, όπου έμενε αρχικά, δούλευε συστηματικά για τη δύσκολη προσαρμογή της χώρας στις ευρωπαϊκές συνθήκες.  Έβλεπε αυτό που πολλοί δεν συνειδητοποιούσαν: Τη νέα εποχή που συνεπαγόταν μια διαφορετική και εντατική προσπάθεια για τον περιορισμό του χάσματος που μας χώριζε από τις άλλες χώρες της ΕΟΚ. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Advertisements

Ανάπτυξη με σχέδιο για πέντε πόλεις

27/08/2011

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 27/08/11

Κοινός τόπος, η οργάνωση της οικιστικής εξάπλωσης, η σταδιακή τακτοποίηση των παραγωγικών δραστηριοτήτων

Του Γιωργου Λιαλιου

Πάτρα, Βόλος, Λάρισα, Ιωάννινα, Ηράκλειο. Πέντε μεγάλες πόλεις της περιφέρειας, η καθεμία με τα δικά της προβλήματα και τις δικές της προκλήσεις, βρίσκονται πλέον κοντά στο να αποκτήσουν το πρώτο σχέδιο που θα ορίζει την εξέλιξή τους. Κοινός τόπος στα πέντε σχέδια, ο περιορισμός της οικιστικής εξάπλωσης, το σταδιακό «ξεκαθάρισμα» των παραγωγικών δραστηριοτήτων και ο ορισμός του παραγωγικού προφίλ κάθε πόλης, η προστασία του περιβάλλοντος και η συνολική αντιμετώπιση ορισμένων από τα προβλήματα που ταλανίζουν τη λειτουργία τους.

Η αλήθεια είναι ότι έχει χαθεί πολύτιμος χρόνος. Η κατάρτιση ρυθμιστικών σχεδίων στις μεγάλες ελληνικές πόλεις προβλέφθηκε στον νόμο 2508/97 για τη βιώσιμη οικιστική ανάπτυξη. Ομως, οι πρώτες μελέτες ανατέθηκαν μετά από δέκα χρόνια, από τον τότε υφυπουργό Περιβάλλοντος, Σταύρο Καλογιάννη. Σήμερα, δύο από αυτές –Βόλου και Ιωαννίνων– βρίσκονται στην τελική τους φάση (τα σχέδια προεδρικών διαταγμάτων έχουν οριστικοποιηθεί) και οι υπόλοιπες σε ενδιάμεσα στάδια.

Ποια είναι η χρησιμότητα των σχεδίων αυτών; «Τα ρυθμιστικά θα προσφέρουν για πρώτη φορά σε αυτές τις πέντε πόλεις ένα σταθερό πλαίσιο αρχών, κατευθύνσεων και στόχων για την ανάπτυξή τους», εξηγεί στην «Κ» η κ. Αννα Αρβανιτάκη, στέλεχος της διεύθυνσης πολεοδομικού σχεδιασμού του υπουργείου Περιβάλλοντος και συντονίστρια των πέντε ρυθμιστικών. «Εχουν ταυτόχρονα περιβαλλοντική και αναπτυξιακή σημασία. Κατοχυρώνουν τους μεγάλους περιβαλλοντικούς πόρους (λ.χ. στα Ιωάννινα τη λίμνη Παμβώτιδα), οριοθετούν την οικιστική εξάπλωση κάτω από την αρχή της συμπαγούς πόλης συμβάλλοντας στην προστασία της γεωργικής γης και των φυσικών πόρων, ορίζουν το παραγωγικό προφίλ των πόλεων και χωροθετούν υποδοχείς υπερτοπικής σημασίας, διαχειρίζονται τα μεταφορικά δίκτυα και προτείνουν παρεμβάσεις στον ιστό των πόλεων για τη βελτίωση της λειτουργικότητάς τους».

Η κάθε πόλη αντιμετωπίζει τα δικά της ζητήματα. «Τα πιο βαριά προβλήματα αντιμετωπίζει η Πάτρα, λόγω της έντονης αποβιομηχάνισης, όμως, τις πιο έντονες οικιστικές πιέσεις τα Ιωάννινα, λόγω της Εγνατίας και της Ιονίας Οδού». Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


Το σήριαλ Στρος-Καν από φεμινιστική σκοπιά

27/08/2011

Δεν είχα γράψει τίποτα γι αυτή την υπόθεση γιατί η δημοσιότητα την είχε εξαντλήσει αλλά και γιατί εκκρεμούσε δικαστικά. Άλλωστε γράφτηκαν και αρκετά αξιόλογα άρθρα για το θέμα, στα οποία δεν έβλεπα τι θα μπορούσα να προσθέσω- π.χ.: Το παλαιότερο άρθρο της Τέτας Παπαδοπούλου (ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ) ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΠΡΙΝ ΤΗ ΔΙΚΗ και το σημερινό άρθρο της Έλλης Τριανταφύλλου (ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ) ΑΘΩΟΣ ΠΛΗΝ ΑΦΕΛΗΣ

Οι διαμαρτυρίες όμως κάποιων φεμινιστριών σε Αμερική και Γαλλία, καθώς και της Γ.Γ. του γαλλικού κομμουνιστικού κόμματος κατά της απόφασης της αμερικανικής δικαιοσύνης, που θεωρούν την αθώωση του Ντ. Στρος-Καν «πλήγμα κατά του αγώνα των γυναικών εναντίον του βιασμού και της σεξουαλικής παρενόχλησης» με κεντρίζουν να κάνω τις παρακάτω παρατηρήσεις:

Άν κάτι αποτελεί πλήγμα κατά του αγώνα των πραγματικων θυμάτων βιασμού που προσπαθούν να βρουν το θάρρος να καταγγείλουν τους βιαστές τους, είναι τα καμώματα γυναικών σαν την περιβόητη καμαριέρα του Sofitel Ναφισάτου Ντιάλλο. Όταν μια μικροσυμμορία -γιατί σύμφωνα με τα στοιχεία και την κοινή λογική περί αυτού πρόκειται- επιχειρεί να εκβιάσει κάποιον μεγαλόσχημο με την απειλή σκανδάλου και καταγγέλλει φανταστκό βιασμό πέφτοντας σε σωρό ηλίθιες αντιφάσεις, ναι αυτό πάει πολύ πίσω και κατασυκοφαντεί όλες εκείνες τις αμέτρητες γυναίκες που κάθε μέρα βιάζονται, κακοποιούνται, παρενοχλούνται και πέφτουν θύματα εκμετάλλευσης από άντρες σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης και σε όλες τις κοινωνικές τάξεις.


ΧΑΡΑΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ 15: ΛΙΒΥΗ- Η ΑΥΓΗ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ

22/08/2011

από SPIEGEL ONLINE - AFP

Νύχτα Κυριακής προς Δευτέρα (21-22/8/11) στη Λιβύη οι μαχητές της ελευθερίας μπήκαν στην Τρίπολη – που είχε απομονωθεί τις τελευταίες μέρες- και αυτή τη στιγμή ελέγχουν την κεντρική Πράσινη Πλατεία και το μεγαλύτερο μέρος της πρωτεύουσας. Δύο γιοί του Καντάφι εχουν συλληφθεί, ο ενας από τους δύο ο Σεΐφ-αλ-Ισλάμ (=»το ξίφος του Ισλάμ»!) εκείνος που στην αρχή του απελευθερωτικού αγώνα απειλούσε ότι θα κυνηγήσει τους εξεγερμένους πόρτα-πόρτα. Ο ίδιος ο Καντάφι ακόμη άφαντος. Πανηγυρισμοί στους δρόμους όπου πολλοί κάτοικοι μετά από μήνες απόλυτης καταστολής βγήκαν και ενώθηκαν με τούς εξεγερμένους. Οι εχθροπραξίες συνεχίζονται ακόμη στην πόλη ιδίως γύρω από το συγκρότημα -αρχηγείο του Καντάφι. Πάντως, μετά από 40 χρόνια στυγνού δικτατορικού καθεστώτος -που είχε βαφτίσει τον εαυτό του » Τζαμαχαρία του λαού» και «άμεση δημοκρατία» (!!!)- και μετά απο 6 μήνες σκληρού αγώνα, η σελίδα γύρισε, χάρη στον ηρωϊσμό του Λιβυκού λαού, αλλά και στη γενναία στρατιωτική, διπλωματική και ανθρωπιστική βοήθεια των δημοκρατικών κρατών. Τώρα αρχίζουν τα δυσκολώτερα: η αποκατάσταση της εθνικής ενότητας, η αποκατάσταση των καταστραμμένων υποδομών και η πορεία προς τη δημοκρατία..Γ.)

Άσαντ και στα δικά σου!

και για τους μελετηρούς: δείτε στο blog προηγουμενα άρθρα:

Mε το χαμόγελο στα χείλη: οι εθελοντές στην επανάσταση της Λιβύης

Λιβύη: ήρθε η ώρα μιας “ναυμαχίας του Ναυαρίνου”

Η ηθική υπεράνω του συμφέροντος

Ποιος φοβάται τη ζώνη απαγόρευσης πτήσεων;

Des armes pour les Libyens!

Πανηγυρισμοί στη Βεγγάζη μετά την απόφαση του ΟΗΕ

ΛΙΒΥΗ: Η επανάσταση νικά!

Εuronews

φωτο GIANLUIGI GUERCIA / AFP

Bryan Denton for The New York Times


LONDON CALLING

12/08/2011

Η επανάσταση της σκούπας: η αφίσα καλεί τους πολίτες σε εθελοντικό καθάρισμα της πόλης μετά τις ταραχές. Καλεί το site wwwriotcleanup UNITE AGAINST RIOTERS

http://www.dailymail.co.uk/news/article-2024446/UK-riots-2011-Broom-armies-reclaim-London-Birmingham-Manchester-st

Μάντσεστερ

ΒΡΕΤΑΝΙΚΟ GREEN PARTY:

«What we are seeing is mindless vandalism»

9 August 2011

Jenny Jones, Green member of the London Assembly and the party’s candidate for Mayor in 2012, said: «What we are seeing is mindless vandalism, spreading first within London, and now in other cities, with no regard at all for the safety of other people.

«Violence, arson and looting can never be justified. The actions by rioters are endangering people’s lives. The priority of the police has to be to protect the public in their own homes and businesses.

«The vast majority of young people have nothing to do with this. But we do need to look at why the perpetrators of this violence are so alienated from society. This is about young people who deeply feel that they do not have a stake in society, some of whom were already engaged in criminal activity.

«Just as we have projects that engage with extremists to draw them back into mainstream society, we need to re-engage with alienated young people in a variety of ways, such as creating employment and training opportunities, advice, youth centres, and community services.»

Jones continued: «Caroline Lucas MP will be returning to London, as part of the Parliamentary recall, on Thursday. Parliament’s immediate priority must be to find solutions that provide security. In the longer-term, all parties in Parliament should work together to address youth unemployment and the alienation that young people feel today.»

Κρόϋντον


Tα θύματα του Άσαντ τον καταριώνται: DESPAIR AND DIE!

06/08/2011

ΑΠΕΛΠΙΣΟΥ ΚΑΙ ΠΕΘΑΝΕ! Η κατάρα των φαντασμάτων όσων είχε σκοτώσει ο Ριχάρδος ο ΙΙΙ στο έργο του Σαίξπηρ, σίγουρα συνοδεύει και τον δικτάτορα της Συρίας που με διαταγές του εξολοθρεύονται κάθε μέρα 50-100 διαδηλωτές, ανάμεσά τους και πολλά παιδιά.

Αίσχος στην Κίνα, τη Ρωσία, τη Βραζιλία(!) και άλλες «αναδυόμενες» χώρες που παίζουν το παιχνίδι του Ιράν και κρατούν όμηρο τον ΟΗΕ, εμποδίζοντάς τον να ψηφίσει κυρώσεις κατά του καθεστώτος στη Συρία.

(από Al Arabiya):


Ο ΣΑΙΞΠΗΡ ΤΑ ΕΧΕΙ ΠΕΙ ΟΛΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ

04/08/2011

ΣΑΙΞΠΗΡ – ΡΙΧΑΡΔΟΣ ο ΤΡΙΤΟΣ παραγωγή ΟLD VIC theater καλλιτεχνικός διευθυντής ΚΕΒΙΝ ΣΠΕΪΣΥ, σκηνοθεσία ΣΑΜ ΜΕΝΤΕΣ, στον κύριο ρόλο ΚΕΒΙΝ ΣΠΕΪΣΥ. Παράσταση στο αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου.

Ριχάρδος ΙΙΙ

Sam Mendes

Από τις καλύτερες παραστάσεις που έχω δεί.  Καταπληκτική παραγωγή, εμπνευσμένη σκηνοθεσία με εξαιρετικά ευρήματα όπως η συνεχής ροή από σκηνές σε ρυθμό στακάτο, η χρήση βίντεο, η εξαιρετική ηχητική υπόκρουση- κυρίως τύμπανα- η διδασκαλία των ηθοποιών σε δουλειά

Kevin Spacy

Gemma Jones

συνόλου που δεν επισκιαζόταν από τον ρόλο-ογκόλιθο του πρωταγωνιστή. Ο Κέβιν Σπέϊσυ σαρκαστικός, αστείος, δαιμονικός, και όταν αρχίζει να χάνει το παιχνίδι και να τον ζώνουν τα φαντάσματα, σπαρακτικά διχασμένος  γκρεμίζεται με την κατάρα των θυμάτων τoυ: DESPAIR AND DIE!  Από τους άλλους ρόλους που ήταν όλοι πολύ καλοί για μένα ξεχώρισε η Gemma Jones γριά βασίλισσα Μαργαρίτα- σωστή Ερινύα.

Όλοι και όλες μαζί υπηρέτησαν ένα εξαιρετικό έργο για την για την εξουσία: από τη μια όλα τα πρόσωπα του δράματος παλεύουν για την κατάκτησή της με λύσσα, αλλά τηρώντας τα προσχήματα της υποκρισίας και διατηρώντας τις αυταπάτες τους-  και από την άλλη το ωμό, εγκληματικό αλλά και δαιμονικά  σαγηνευτικό πρόσωπο της εξουσίας, το πρόσωπο του Ριχάρδου.

(από Camerastylo online -φωτογραφίες ΕΥΗ ΦΥΛΑΚΤΟΥ,  MANUEL HARLAN,  TRISTRAM KENTON)

Give me another horse: bind up my wounds.
Have mercy, Jesu!–Soft! I did but dream.
O coward conscience, how dost thou afflict me!
The lights burn blue. It is now dead midnight.
Cold fearful drops stand on my trembling flesh.
What do I fear? myself? there’s none else by:
Richard loves Richard; that is, I am I.
Is there a murderer here? No. Yes, I am:
Then fly. What, from myself? Great reason why:
Lest I revenge. What, myself upon myself?
Alack. I love myself. Wherefore? for any good
That I myself have done unto myself?
O, no! alas, I rather hate myself
For hateful deeds committed by myself!
I am a villain: yet I lie. I am not.
Fool, of thyself speak well: fool, do not flatter.
My conscience hath a thousand several tongues,
And every tongue brings in a several tale,
And every tale condemns me for a villain.
Perjury, perjury, in the high’st degree
Murder, stem murder, in the direst degree;
All several sins, all used in each degree,
Throng to the bar, crying all, Guilty! guilty!
I shall despair. There is no creature loves me;
And if I die, no soul shall pity me:
Nay, wherefore should they, since that I myself
Find in myself no pity to myself?
Methought the souls of all that I had murder’d
Came to my tent; and every one did threat
To-morrow’s vengeance on the head of Richard.

…Go, gentleman, every man unto his charge
Let not our babbling dreams affright our souls:
Conscience is but a word that cowards use,
Devised at first to keep the strong in awe:
Our strong arms be our conscience, swords our law.
March on, join bravely, let us to’t pell-mell
If not to heaven, then hand in hand to hell.

(Πράξη Ε’, σκηνή 3)


ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ ΠΟΛΥΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΟΤΗΤΑ

04/08/2011

Μελίττας Γκουρτσογιάννη

Δημοσιεύτηκε στο ΒΗΜΑ 2/8/11

http://www.tovima.gr/opinions/article/?aid=413647

Το τρομοκρατικό πολλαπλό έγκλημα στη Νορβηγία, αλλά και το “μανιφέστο” του δράστη, πέρα από τα ερωτήματα που αφορούν την εγκληματολογία και την κλινική ψυχολογία, μας υποχρεώνει να ξαναπιάσουμε τη συζήτηση για δύο καίρια κοινωνικά ζητήματα:

  1. Την πρόληψη του εγκλήματος.

  2. Την πολυπολιτισμική κοινωνία

1.Στο φιλμ επιστημονικής φαντασίας “Μinority Report” του Σπίλμπεργκ (2002), μια όχι και τόσο μακρινή κοινωνία εμφανίζεται να έχει πετύχει την εξάλειψη της δολοφονίας: χάρις σε προηγμένες τηλεπαθητικές μεθόδους, το έγκλημα προλαμβάνεται ελάχιστα λεπτά πριν την τέλεσή του και ο ένοχος τιμωρείται. Δηλαδή εν ονόματι μιας “ασφαλούς” κοινωνίας, έχουμε την κατάργηση μιας βασικής αρχής του Κράτος Δικαίου: δεν τιμωρείται η πρόθεση αλλά η πράξη. Αλάνθαστη μέθοδος; Όχι βέβαια. Τελικά αποδεικνύεται, ότι όχι μόνο υπάρχει πάντα περιθώριο λάθους, αλλά και ότι ο πανίσχυρος -και ανεξέλεγκτος- εμπνευστής της μεθόδου προκειμένου να το συγκαλύψει και να προλάβει την κατάρρευση το συστήματος γίνεται ο ίδιος δολοφόνος.

Τίθεται λοιπόν το ερώτημα: η επιδίωξη της πλήρους ασφάλειας από το έγκλημα είναι θεμιτή φιλοδοξία μιας κοινωνίας ή μία φαινάκη που οδηγεί σε χειρότερα; Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


Η κρίση στην Ευρώπη είναι κρίση εθνικής κυριαρχίας

04/08/2011

 του Joschka Fischer

TO BHMA – THE PROJECT SYNDICATE ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:  03/08/2011


Τελικά η γερμανίδα καγκελάριος,
Άνγκελα Μέρκελ δέχτηκε να λάβει μία νέα μορφή η Ευρωπαϊκή Ένωση (Ε.Ε.). Τώρα περισσότερο από ποτέ, η Ε.Ε. πρέπει να επιτύχει μεγαλύτερη σταθερότητα, μεταφορά κεφαλαίων από χώρα σε χώρα, καθώς και επίδειξη αλληλεγγύης προκειμένου το σχέδιο αυτό να αποτρέψει την ευρωπαϊκή κατάρρευση υπό το βάρος της συνεχιζόμενης χρηματοπιστωτικής κρίσης.

Για μεγάλο χρονικό διάστημα η Μέρκελ πολεμούσε με νύχια και με δόντια αυτό το καινούργιο σχέδιο της Ε.Ε., διότι γνώριζε ότι δεν είναι καθόλου δημοφιλές στη Γερμανία και, συνεπώς, επικίνδυνο για τις εκλογικές της φιλοδοξίες. Ήθελε μεν να υπερασπιστεί το ευρώ, αλλά όχι και να πληρώσει το τίμημα για αυτή την υπεράσπιση. Χάρη στις χρηματοπιστωτικές αγορές, αυτό το όνειρο σβήνει εδώ.

Οι αγορές έστειλαν τελεσίγραφο στην Ευρώπη: ή θα προωθήσει περισσότερο την οικονομική και χρηματοπιστωτική ενοποίηση σε ομοσπονδιακή βάση, ή θα αντιμετωπίσει την κατάρρευση του ευρώ και μαζί της Ενωσης. Την τελευταία στιγμή η Μέρκελ έκανε τη λογική επιλογή. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »