Φώτης Γεωργελές: Edito 587

21/10/2016

logoEdito 587  20.10.2016

http://www.athensvoice.gr/politiki/edito-587

Η στιγμή που ο Πάνος Καμμένος φωνάζει στο συνέδριο του Σύριζα «σύντροφοι και συντρόφισσες», η στιγμή που οι σύνεδροι τον χειροκροτάνε με πάθος ενώ ο πρωθυπουργός και τα στελέχη του σκάνε στα γέλια, είναι η σκηνή-ορόσημο, η σκηνή που σφραγίζει την ταινία της σημερινής Ελλάδας. Στα πανό που αναδημοσιεύει η εφημερίδα της κυβερνήσεως είναι γραμμένο το σύνθημα: «Τα ξερονήσια και οι φυλακές δεν λυγίζουν τους αγωνιστές». Αυτή είναι η Ελλάδα. Μια ταινία του Περάκη.

Η Ελλάδα της μούφας, του υπαρκτού σουρεαλισμού, η ντεμέκ Ελλάδα, η και καλά. Η χώρα με τα αντεστραμμένα πρόσημα. Που ζει έξω από το χώρο και το χρόνο, στο δικό της παρελθόν που προβάλλει στο μέλλον. Με λέξεις που έχουν χάσει το νόημά τους και έχουν αποκτήσει την αντίθετη σημασία. Το ψέμα που γίνεται αλήθεια, η ντροπή που γίνεται καμάρι, οι πελάτες που ονομάζονται λαός, το νταραβέρι που σημαίνει πολιτική, η κυβέρνηση που μονίμως αντιπολιτεύεται κάποιον χωρίς να κυβερνά, η εξουσία που δεν λυγίζει από τις δικές της φυλακές και αντιστέκεται στα ΜΑΤ που η ίδια έχει τοποθετήσει για να φυλάνε το Μέγαρο Μαξίμου. Οι υπουργοί που καλούν σε διαδηλώσεις το λαό για να αντισταθεί στις αποφάσεις τους. Η καθεστωτική Ελλάδα που διαιωνίζει την ακινησία της, στο όνομα του «λαού» πάντα. Ίσως γι’ αυτό η αντιπολίτευση είναι τόσο αμήχανη και υποτονική. Αφού όλο το πολιτικό σύστημα αντιπροσωπεύεται στην κυβέρνηση.

Με τον Σύριζα ή με τα μνημόνια; Ήταν το ερώτημα που κυριάρχησε στα χρόνια της «κοινωνικής γενοκτονίας». Η απάντηση ήταν τόσο απλή όσο και απροσδόκητη: Και με τον Σύριζα και με τα μνημόνια. Πώς όμως; Με 3.900 αμοιβή, μουσικός επιμελητής επιμελείται την υπόκρουση που θα συνοδεύει τους επιβάτες των λεωφορείων. Η «ανθρωπιστική καταστροφή» είναι πιο υποφερτή με μουσική υπόκρουση.

Κάτω χειροκροτούν ένας πρώην αρχηγός της καραμανλικής υπηρεσίας πληροφοριών που είναι τώρα υπουργός της πρώτης φοράς αριστεράς και ένας ευρωβουλευτής του Ανδρέα που είναι τώρα αρχηγός της υπηρεσίας πληροφοριών. Ο Τέρενς και η Κουντουρά. Ο Νικολόπουλος – γέροντα η ευχή. Ο Ζουράρις του ΚΚΕ, του Παπαθεμελή και των ορθόδοξων κοινοτήτων. Δίπλα η Τζάκρη και ο Μπόλαρης. Ο Σπίρτζης και ο Κουρουπλής. Ο Κοτσακάς και η Μαριλίζα. Το όλον Πασόκ. Ο Φώτης Κουβέλης. Οι οικολόγοι του Τσιρώνη. Χαϊδευτικά τους αγκαλιάζουν ο Βούτσης και ο Φίλης. Ο Πολάκης και η Άννα Βαγενά. Η Ανέτα, εκπρόσωπος των «νεκρών του ηρωικού αγώνα της ΕΡΤ». Όλη η μεταπολίτευση είναι σήμερα εδώ, στο Τάε Κβον Ντο. Λείπει ο Λαφαζάνης. Τον έχει «δώσει» η «Εφημερίδα των Συντακτών», ότι αυτός ζητούσε από τον Πούτιν να τυπώσει δραχμές. Κάποιος πρέπει να θυσιαστεί για να προχωρήσει το καραβάνι, ο Παναγιώτης έχει τη στόφα του λαϊκού αγωνιστή, ξέρει να αναλαμβάνει τις ευθύνες για το καλό του κόμματος.

Η ΔΕΗ ορίζει αργία την 13η Οκτωβρίου γιατί πριν 72 χρόνια έγινε η ηρωική μάχη της Ηλεκτρικής, η οποία ήταν η εταιρεία πριν τη ΔΕΗ, οπότε τι πιο ταιριαστό από το να γιορτάσουν τώρα οι επίγονοι τον ηρωικό αυτό αγώνα του λαού μας;

Τώρα αποκαλύπτεται ότι η ύφεση είναι χειρότερη, -1,3% το 2015. Δεν μιλάμε πια για κατώτατο αλλά για «υπο-κατώτατο» μισθό. Για μειώσεις στο ΕΚΑΣ. Ακολουθούν πλειστηριασμοί σπιτιών. 10.000 οικογένειες σιτίζονται πια στον κόμβο του δήμου.

Ο θάνατος του βατράχου. Το νερό ζεσταίνεται σιγά-σιγά, χωρίς να το καταλάβει. Αργή κατάρρευση. Η οικονομία συνεχώς υποβιβάζεται σε χαμηλότερο επίπεδο. Φτωχαίνουμε σταδιακά ώστε να μην το αντιλαμβανόμαστε. Γύρω μας πολύς θόρυβος για να μένουν όλα ίδια. Καθημερινή παρακμή, προσγειωνόμαστε συνεχώς πιο χαμηλά. Χαμηλότεροι μισθοί, χαμηλότερες συντάξεις. Κάθε χρόνο θα είναι χειρότερες οι συντάξεις. Συνεχιζόμενη εξαπάτηση, θα έρθει η ανάκαμψη, στο μέλλον. Γιατί θα έρθει, αφού τίποτα δεν αλλάζει;

Ζητάμε διαγραφή του χρέους και την ίδια στιγμή απαιτούμε «ποσοτική χαλάρωση», δηλαδή νέα δάνεια. Ούτε καταλαβαίνει κανείς την κοροϊδία. Το χειρότερο προσωπικό της μεταπολίτευσης είναι διακομματικά συγκεντρωμένο στην κυβέρνηση η οποία κατηγορεί τη μεταπολίτευση. Ούτε καταλαβαίνει κανείς την παραδοξότητα.

Η αγανάκτηση και η επιθετικότητα του 2010-2015 δεν οδήγησαν πουθενά και έγιναν κατάθλιψη και αδράνεια. Η παταγώδης διάψευση της αντιμνημονιακής δημαγωγίας οδήγησε στην παθητικότητα. Δεν βγάλαμε τόσα χρόνια κανένα συμπέρασμα. Απορρίψαμε την εμπειρία των επιτυχημένων κοινωνιών, τη βοήθεια των ευρωπαϊκών κρατών, θύματα της προπαγάνδας του ντόπιου παρασιτισμού, περί εχθρών που επιβουλεύονται το καλό μας. Αρνηθήκαμε τη συνεργασία, αρνηθήκαμε την αλλαγή, την προσπάθεια, τη δουλειά. Έχουμε αναπτύξει μόνο έναν τυφλό διεκδικητισμό, κατακερματισμένη επιθετικότητα αντί για συλλογικότητα, δεν καταλαβαίνουμε ότι η κατάσταση είναι τόσο χάλια ώστε μόνο με συνολικές αλλαγές διορθώνεται.

Εύκολοι χειροκροτητές του διχασμού και του μίσους, πρόθυμοι ακόλουθοι όποιου μας υποδείκνυε έναν εχθρό να λιθοβολήσουμε, συνειδητοποιούμε τώρα ότι χάσαμε τόσα χρόνια χωρίς λόγο. Όλη αυτή η πόλωση και ο διχασμός αυτών των χρόνων ήταν όχι απλώς μάταια αλλά και ψεύτικα. Εξυπηρετούσε μόνο τις μάχες των ελίτ της εξουσίας μεταξύ τους. Το σύστημα άλλαξε ονόματα και είναι πάντα εδώ, ενωμένο δυνατό, διακομματικό. Εσύ δεν έχεις δουλειά. Το ξέρω, είναι δύσκολο, αλλά μόνο εσύ μπορείς να αλλάξεις τη ζωή σου. Και για να γίνει αυτό, δυστυχώς, πρέπει πρώτα να πεις, ναι, μ’ έπιασαν κορόιδο.

 


Νόμπελ λογοτεχνίας 2016: Μπομπ Ντύλαν- για τους στίχους του.

14/10/2016

THE WAY WE WERE…
Ο Ντύλαν στο folk φεστιβάλ του Newport, 1964, εκεί που γεννήθηκε το τραγούδι διαμαρτυρίας. Τον παρουσιάζει ο Πητ Σήγκερ. ( έχουν περάσει 52 χρόνια!!!)

Βέβαια πολλοί έσπευσαν να επισημάνουν πικρόχολα ότι «δεν πήρε Νόμπελ ο…ή ο…ή η…» Αλλά εμείς «του ’60 οι εκδρομείς» (Νιόνιος) συγκινηθήκαμε. Ανεξάρτητα από τις διαχρονικές διακυμάνσεις της μικρότερης ή μεγαλύτερης εκτίμησής μας για τις μεταμορφώσεις του καλλιτέχνη, δεν ξεχνάμε τη χρυσή εφηβεία του κόσμου μας, τότε που «πολύ την αγαπήσαμε την Επανάσταση» (Κον-Μπεντίτ). Ο Ντύλαν διακήρυξε τότε πως οι καιροί αλλάζουν. Επανάσταση δεν κάναμε, παρά μόνο μια πολιτιστική επανάσταση (την αληθινή, όχι του Μάο). Μετά την τομή του ’60 και ’70 και ως το ευλογημένο 1989, ο κόσμος δεν είναι πια ο ίδιος : άλλη νοοτροπία, άλλες οι σχέσεις των δύο φύλων, άλλη αισθητική, άλλη πολιτική. Οι νεώτεροι που όλα αυτά τα παρέλαβαν ως αυτονόητα, δεν μπορούν να το καταλάβουν αυτό. Πολύ πέρα από τους στίχους, αισθάνομαι πως κάτι τέτοιο συμβολίζει αυτό το Νόμπελ…

Και προσοχή : παντού γύρω μας ένας νεο-συντηρητισμός ξαναχτυπά και απειλεί όσα κατακτήσαμε.  Άλλοτε απροκάλυπτα, σαν τον Τραμπ, άλλοτε με διάφορα προσωπεία, δήθεν προοδευτικά, δήθεν στο όνομα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. H αντίσταση χρόνια δεν κοιτά! FOREVER YOYNG!

«Forever Young»
May God bless and keep you always
May your wishes all come true
May you always do for others
And let others do for you
May you build a ladder to the stars
And climb on every rung
May you stay forever young
Forever young, forever young
May you stay forever young.May you grow up to be righteous
May you grow up to be true
May you always know the truth
And see the lights surrounding you
May you always be courageous
Stand upright and be strong
May you stay forever young
Forever young, forever young
May you stay forever young.

May your hands always be busy
May your feet always be swift
May you have a strong foundation
When the winds of changes shift
May your heart always be joyful
And may your song always be sung
May you stay forever young
Forever young, forever young
May you stay forever young.

«Don’t Think Twice It’s All Right»

Well, it ain’t no use to sit and wonder why, babe
Even you don’t know by now
And it ain’t no use to sit and wonder why, babe
It’ll never do somehowWhen your rooster crows at the break of dawn
Look out your window, and I’ll be gone
You’re the reason I’m a-traveling on
But don’t think twice, it’s all right.

And it ain’t no use in turning on your light, babe
The light I never knowed
And it ain’t no use in turning on your light, babe
I’m on the dark side of the road

But I wish there was somethin’ you would do or say
To try and make me change my mind and stay
But we never did too much talking anyway
But don’t think twice, it’s all right.

So it ain’t no use in calling out my name, gal
Like you never done before
And it ain’t no use in calling out my name, gal
I can’t hear you any more

I’m a-thinking and a-wonderin’ walking down the road
I once loved a woman, a child I am told
I gave her my heart but she wanted my soul
But don’t think twice, it’s all right.

So long honey, baby
Where I’m bound, I can’t tell
Goodbye’s too good a word, babe
So I’ll just say fare thee well

I ain’t a-saying you treated me unkind
You could have done better but I don’t mind
You just kinda wasted my precious time
But don’t think twice, it’s all right.

 


ΝΤΑΡΙΟ ΦΟ (24 Mαρτίου 1926 -13 Oκτωβρίου 2016)

13/10/2016

dario-fos-quotes-5dario-fo-papa-e-franca-rame-suoraexport-1-1148689-jpg-morto_all_eta_di_90_anni_dario_fotestata_dario_fo_20070625dario-fo-650x274dario-fo9908-e1458845981943Τον λατρέψαμε στη δεκαετία του ’70, τη χρυσή εποχή του μακρόχρονου «Ιταλικού Μάη» (λίγο πριν πλακώσουν τα μολυβένια χρόνια της τρομοκρατίας) αλλά και μετά, όταν ο μεγάλος κλόουν, μαζί με την Φράνκα Ράμε, απαντούσε στην περιρρέουσα βία με το χιούμορ, την καυστική σάτιρα, το παιχνίδι, την μεγάλη παράδοση της ιταλικής κωμωδίας, του καρναβαλιού, της Commedia del’ Arte, της λαϊκής κουλτούρας. Τα τελευταία χρόνια δεν κατάλαβε ότι οι καιροί έχουν αλλάξει, μπέρδεψε το λαϊκό με το λαϊκίστικο, αλλά δεν πειράζει, θα τον αγαπάμε πάντα.
Απολαύστε την ιστορική του παράσταση Si ragiono e canto, όπου με φόντο τα λαϊκά τραγούδια απ’ όλη την Ιταλία σατιρίζει τα πάντα, χωρίς ν΄αφήνει τίποτα όρθιο.


https://www.youtube.com/watch?v=GO-eOTNIL4M


ΓΕΝΕΤΙΚΑ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΜΕΝΟΙ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΙ: αλήθειες και ψέματα

13/10/2016

corn-1163124_1920riz_ogm

Δύο ντοκυμανταίρ της ARTE μόνο για 7 μέρες (γαλλικά ή γερμανικά)

  1. ΓΕΝΕΤΙΚΑ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΜΕΝΟΙ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΙ: αλήθειες και ψέματα

La controverse entre pro-OGM (organismes génétiquement modifiés) et anti-OGM rend le débat passionnel et parfois incompréhensible. Ce tour d’horizon mondial démêle le vrai du faux, preuves scientifiques à l’appui.

Depuis vingt ans, les OGM (organismes génétiquement modifiés), en particulier les plantes, ne cessent de s’étendre sur la planète dans le but d’améliorer les rendements de soja, maïs, coton, colza, riz, etc. Dix pays, sur les vingt-huit qui en cultivent, représentent, à eux seuls, 98 % de la superficie mondiale des cultures transgéniques – soit 11 % des terres cultivées – essentiellement sur le continent américain, le sous-continent indien et en Chine. Aux États-Unis, où les premières plantations de soja transgénique ont été introduites en 1996, les OGM représentent environ 90 % des cultures de soja, de maïs et de coton. Selon leurs défenseurs, ils sont indispensables pour répondre aux besoins d’une population en forte croissance. C’est l’argument du géant du secteur, le semencier américain Monsanto, qui produit aussi le célèbre Roundup, un herbicide total dont la substance active, le glyphosate, épargne les plantes OGM.

Thriller politico-scientifique

Depuis leur introduction, les OGM sont aussi l’objet d’une très forte contestation. En Europe notamment, l’opinion publique, dans sa grande majorité, en refuse l’exploitation. Partout dans le monde, des citoyens s’inquiètent des risques qu’ils entraînent, non seulement pour l’environnement mais aussi pour la santé, avec notamment, et contre toute attente, l’utilisation massive de pesticides, résultant de l’émergence de «super insectes» et de «super mauvaises herbes» ultrarésistants. Ils dénoncent aussi l’emprise des géants des semences et des pesticides, comme Monsanto, dont l’Afrique est devenue le laboratoire à ciel ouvert. Pollué par des arguments mensongers, qui ne relèvent de la science qu’en apparence, le débat passionnel entre pro et anti-OGM empêche de démêler le vrai du faux. Tourné dans onze pays et sur quatre continents, ce documentaire s’emploie ainsi avec succès à explorer l’ensemble des enjeux liés aux plantes et animaux transgéniques, tant dans le champ de la santé que dans celui de l’environnement et de la biodiversité. Véritable thriller politico-scientifique, captivant de bout en bout, il rencontre les acteurs et les témoins de l’avancée des cultures génétiquement modifiées, interrogeant ceux qui en étudient les effets dans les laboratoires, ainsi que les fabricants d’OGM, dont les portes restent le plus souvent closes.

http://www.arte.tv/guide/fr/057483-000-A/ogm-mensonges-et-verites?country=GR

2.ΟΙ ΝΕΟΙ ΠΟΛΕΜΙΣΤΕΣ ΤΩΝ ΑΓΡΩΝ

Comment se débarrasser des parasites mangeurs de cultures ? En faisant appel à leurs prédateurs naturels. Des guerriers d’une redoutable efficacité, qu’il faut savoir contrôler. Une coccinelle qui mange les pucerons du pommier, une guêpe qui détruit les chenilles dévoreuses du maïs, un virus qui neutralise le papillon de la vigne… : partout, des agriculteurs recourent aux prédateurs naturels des parasites, stimulés par une recherche scientifique offrant de nouvelles perspectives. Ils représentent en effet, selon certains chercheurs, des alliés de choix pour débarrasser l’agriculture des pesticides, dont les méfaits sont avérés. Révolution ? Si certains refusent encore de changer leurs pratiques, en Europe, au Brésil ou en Inde, des millions de cultivateurs ont déjà sauté le pas et adopté les bioprotecteurs. La recherche publique fut la première à s’y intéresser, mais l’industrie agrochimique investit aujourd’hui lourdement dans le secteur. La technique, prometteuse, est toutefois loin d’être infaillible. Une minutieuse revue de détail des avancées biologiques en matière de petites bêtes.

http://www.arte.tv/guide/fr/056813-000-A/les-nouveaux-guerriers-des-champs?country=GR

 


Σπύρος Παπαλουκάς, ο Έλληνας Σεζάν

12/10/2016

28-29f4-thumb-largepapaloukas-spyros-agori-me-tirantesassets_large_t_420_54861408_type13145cf80ceb1cf80ceb1cebbcebfcf85cebaceaccf82-cf83cf80cf8dcf81cebfcf82-cebaceb1cf85cf83cebfcebaceb1cebbcf8dceb2ceb9ceb1-cf84cebf-cebacf8537a-d

47a5e17236daa69390ba43c0bfb1f6d2cf80ceb1cf80ceb1cebbcebfcf85cebaceaccf82-cf83cf80cf8dcf81cebfcf82-cf87cf89cf81ceb9cf8c-cf83cf84ceb7-cebbceadcf83ceb2cebf-1925hqdefaultΈκθεση στο Ίδρυμα Β&Μ Θεοχαράκη

ΣΠΥΡΟΣ ΠΑΠΑΛΟΥΚΑΣ
SYNOPSIS 1915-1956
5/10- 30/10 2016

ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΟ

151892 Γεννιέται στη Δεσφίνα Παρνασσίδας.  1909 Εκτελεί την πρώτη του παραγγελία, τον «Μεγάλο Αρχιερέα», και το τέμπλο της εκκλησίας του Αγίου Δημητρίου, Δεσφίνα.

1909-16 Σπουδές στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών ( επτά πρώτα βραβεία.)

1917-21 Σπουδές στο Παρίσι: Grande Chaumière και Ecole Julian. Συμμετοχή σε πολλές καλλιτεχνικές εκθέσεις. Εκτελεί την διακόσμηση ιδιωτικής έπαυλης στις Βερσαλλίες.

1921-22 Παίρνει μέρος στην Μικρασιατική Εκστρατεία ως πολεμικός ζωγράφος. 1923  «περίοδος της Αίγινας». 1923 Έκθεση στο Λύκειο Ελληνίδων. 1923-24 «Περίοδος του Αγίου Όρους». 1924 Έκθεση των έργων του Αγ. Όρους  στη Θεσσαλονίκη στον Λευκό Πύργο. 1925 «Περίοδος της Μυτιλήνης». Διορίζεται καθηγητής του ελεύθερου και διακοσμητικού σχεδίου στη Βιοτεχνική Σχολή. Μελετά και αντιγράφει τα ψηφιδωτά του Οσίου Λουκά,  ζωγραφίζει τοπία της Παρνασσίδας. 1926 «Περίοδος της Σαλαμίνας». 1926-27  Σκηνογραφική δουλειά σε διάφορα θέατρα.  1927-32 πρώτο βραβείο για την ανάθεση αγιογράφησης της Μητρόπολης Άμφισσας. 1928 Μετά από πρόσκληση του Άγγελου Σικελιανού, μετέχει στην προετοιμασία των Δελφικών Γιορτών σε συνεργασία με τον Δημήτρη Πικιώνη. 1923-36 Σκηνογραφίες, διακόσμηση προσόψεων και εσωτερικών πολυκατοικιών και σχολικών κτιρίων (μπλε πολυκατοικία στα Εξάρχεια). Μετέχει στις εκθέσεις της Ομάδας Τέχνη και του Συνδέσμου Ελλήνων Καλλιτεχνών. Μαζί με τον Στρατή Δούκα, τον Δημήτρη Πικιώνη, τον Νίκο Χατζηκυριάκο-Γκίκα και τον Σωκράτη Καραντινό, εκδίδουν το περιοδικό Το 3ο μάτι, σταθμό στα πνευματικά και καλλιτεχνικά πράγματα του τόπου. Διορίζεται καθηγητής των διακοσμητικών τεχνών στη Σιβιτανίδειο Σχολή. 1937-39 Το Υπουργείο Παιδείας του αναθέτει την εικονογράφηση του ναού της Σχολής Νομικού, την διακόσμηση της μονής Μεγάλου Σπηλαίου και του Αρχαιολογικού Μουσείου Κρήτης (που δεν πραγματοποιείται λόγω του πολέμου). 1940 Διορίζεται καλλιτεχνικός σύμβουλος στην πολεοδομική υπηρεσία του Υπουργείου Διοικήσεως Πρωτευούσης και στις τεχνικές υπηρεσίες του Δήμου Αθηναίων, όπου εκτελεί πολλές διακοσμήσεις κτιρίων και συνόλων. Αναλαμβάνει τη διεύθυνση της Δημοτικής Πινακοθήκης. 1940-44 Διορίζεται διευθυντής των θεάτρων Ούφα και Ολύμπια, συνεργάζεται με την Μαρίκα Κοτοπούλη και εκτελεί σειρά σκηνογραφιών. 1943-51 Διδάσκει ελεύθερο σχέδιο στη Σχολή Αρχιτεκτόνων του Πολυτεχνείου. 1947 Συμμετοχή στην έκθεση που οργανώνεται από το ελληνικό κράτος στη Βασιλική Ακαδημία του Λονδίνου, όπου βραβεύεται το έργο του «Νεκρή φύση». 1948 Συμμετοχή στην Πανελλήνια Καλλιτεχνική Έκθεση και βραβεύεται με το αργυρό μετάλλιο. 1951-56 Μετέχει σε επίσημες καλλιτεχνικές διοργανώσεις που πραγματοποιεί το ελληνικό κράτος με εκθέσεις σε Αίγυπτο, Βέλγιο, Γιουγκοσλαβία, Ιταλία, Καναδά, Ολλανδία, Σουηδία, Αμερική. 1956 Εκλέγεται καθηγητής του εργαστηρίου ζωγραφικής της Ανώτατης Σχολής Καλών Τεχνών. 3 Ιουνίου 1957 πεθαίνει σε ηλικία 65 ετών.

(αποσπάσματα από το χρονολόγιο της Μίνας Παπαλουκά από τον τόμο “Σπύρος Παπαλουκάς – Ζωγραφική”, εκδόσεις Ιωνικής Τράπεζας, Αθήνα 1995)

 


Φόρος τιμής στον Αντρέϊ Βάϊντα (1926- 9/10 2016)

10/10/2016

andrzej-wajda-05Αντρέϊ Βάϊντα  μας έδωσε εξαιρετικές ταινίες, κινηματογράφησε τον Υπαρκτό Σοσιαλισμό όπως κανένας: «Στάχτες και Διαμάντια», και τα επόμενα έργα «Ο άνθρωπος από μάρμαρο» και «Ο άνθρωπος από σίδερο» που καταρρίπτουν το μύθο του σταχανοβισμού, «Κατίν», (το έγκλημα του Σταλινισμού με την εκτέλεση 22000 Πολωνών αξιωματικών, για το οποίο επί χρόνια οι σοβιετικοί το απέδιδαν στους Ναζί και μόλις το 1990 αποκαταστάθηκε η αλήθεια). Αλλά και τις επικές ταινία για τη γέννηση του καπιταλισμού: «Η Γη της Επαγγελίας» και για τη Γαλλική Επανάσταση:«Δαντών».  Τον ευγνωμονούμε για την τέχνη και την διεισδυτική ματιά του.

Ο άνθρωπος από μάρμαρο"

Ο άνθρωπος από μάρμαρο»

Δαντών

Δαντών

Γή της Επαγγελίας

Γή της Επαγγελίας