IN MEMORIAM : Αυτοί που έφυγαν το 2014

28/12/2014

Υπάρχουν βέβαια και άλλοι σπουδαίοι άνθρωποι που χάσαμε τη χρονιά που πέρασε. Οι παρακάτω είναι οι πιο αγαπημένοι μου, αυτοί που θαύμαζα περισσότερο και το έργο τους έπαιξε κάποιο ρόλο στην πορεία μου.

JOE COCKERjoe-cocker1Τζο Κόκερ ο πιο αγαπημένος- το σύμβολο της χρυσής δεκαετίας που άλλαξε τον κόσμο- with a little help of all our friends. celebrity-deaths-2014-famous-deaths-list-u66a00d8341bfb1653ef016306977450970d                            Ο χαρούμενος και θλιμμένος κλόουν Ρόμπιν Γουϊλλιαμς με τα χίλια πρόσωπα- «Οh captain, my captain» . Πητ Σήγγερ, ο εμβληματικός folk singer των τραγουδιών διαμαρτυρίας των 50’s – 60’s1120-mike-nichols-getty-3

Graduate4Mike Nickols ο σκηνοθέτης του «ΠΡΩΤΑΡΗ», της ταινίας -έμβλημα των αιώνιων νιάτων.

40_26alain-renaisdead-actors-2014-actors-and-actresses-who-died-u2

 

 

 

 

 

 

            Αλαίν Ρεναί, πρωτοπόρος και αγαπημένος σκηνοθέτης του σινεμά («Χιροσίμα αγάπη μου», «Πέρσυ στο Μαρίενμπαντ»). Σίρλεϋ Τέμπλ, η μικρή πριγκήπισσα των παιδικών μου χρόνων. gfubht3tmdlireejzpvo622x350

Ναντίν Γκορντιμέρ, συγγραφέας και υπέρμαχος κατά του αππαρτχάϊντ, Μάγια Αγγέλου, ποιήτρια. ?????????????????????????????????????????????????????ShowImage.ashx

 

 

 

 

Λωρήν Μπακώλλ, η απόλυτη femme fatale

GTY_mickey_rooney_ml_140411_16x9_99201n-20-arve-g2306-006mickey-rooneyΜίκυ Ρούνεϋ, το παιδί- θαύμα των 30’s, σκανταλιάρης Πούκ στο «Όνειρο καλοκαιρινής νύχτας», ιδανικός παρτεναίρ της Τζούντυ Γκάρλαντ στα μιούζικαλ

 

 

 

 

 

 

Schell Maximilian p1Maximilan-Schelltopkapi-still

 

 

 

Μαξιμίλιαν Σελλ («Δίκη της Νυρεμβέργης», με τη Μελίνα στο «Τοπκαπί»)

seine-wohl-beste-rolle-fuer-die-er-in-cannes-und-bei-den-golden-globes-ausgezeichnet-wurde-bob-hoskins-mit-cathy-tyson-als-verliebter-ex-haeftling-in-neil-jordans-mona-lisaroger_rabbit5Μπομπ Χόσκινς, υπέροχος στη «Μόνα Λίζα», ξεκαρδιστικός στον «Ρότζερ Ράμπιτ».

GoodBadUgly_139Pyxurztumblr_n7qir5oiXn1qzheh0o7_400

 

Έλαϊ Γουάλλας, ο άσχημος στον «Καλό, τον Κακό και τον Άσχημο» (και στον «Νονό»)

PhiilipABC1

 

 

Philip Seymour Hoffman

Gabriel-Garcia-Marquez-04041CA04264E6502F83330EA152C38659A7

 

 

Gabriel Garcia Markes, ο κομμουνιστής που αγάπησα με τα «Εκατό χρόνια μοναξιάς». Κωστής Παπαγιώργης, ο αντικομφορμιστής , ο «φιλόσοφος» των χρόνων του Παρισιού.

 

 

MENIS KOYMANTAREASfintanidis

 

Ο Μένης Κουμανταρέας και ο Σεραφείμ Φυντανίδης

Last but not least: Ο βιολιστής Γιώργος Κόρος

 

 

Advertisements

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ!

25/12/2014

…Φάτνη ανάλογη με το horror movie  που ζούμε. Εξορκισμός δια της ομοιοπαθητικής.

φάτνηκαι το καλύτερο Jingle Bells (Andrea Bocelli and friends)

 

 


24/12/14 Τα καλύτερα κάλαντα!

25/12/2014

20359030_20141224_xalkio_218.limghandler


O δικός μας Τζο Κόκερ έφυγε

25/12/2014


Η φούσκα του Πούτιν έσκασε

20/12/2014

Όλα τα χαρακτηριστικά που περιγράφει ο Krugman μήπως σας θυμίζουν κάποια άλλη χώρα σε μικρογραφία;

To άρθρο αυτό το πρωτοείδα μεταφρασμένο στο ΒΗΜΑ (20/12) αλλά δυστυχώς, όπως έχω παρατηρήσει και άλλες φορές η μετάφραση ήταν λειψή, ώστε να παραλείπεται σημαντικό μέρος της οικονομικής ανάλυσης και της πολιτικής θέσης του συγγραφέα. Παρακάτω η πλήρης μετάφραση (Μ.Γ.)

του

The New York Times 18/12/14

KrugmanAν ανήκετε σε εκείνους που βρίσκουν τις «μάτσο» προσωπικότητες εντυπωσιακές, τότε ο Βλαντίμιρ Πούτιν είναι ο τύπος σας. Πολλοί Αμερικανοί συντηρητικοί δείχνουν να διατηρούν ένα κρυφό έρωτα προς το πρόσωπο του αλαζόνα ισχυρού άνδρα της Ρωσίας. «Αυτός είναι ηγέτης!» αναφώνησε ο Ρούντι Τζουλιάνι, ο πρώην δήμαρχος της Νέας Υόρκης, όταν ο Πούτιν εισέβαλε στην Ουκρανία χωρίς διάλογο ή δισταγμό.

Αλλά ο Πούτιν ποτέ δεν είχε τους πόρους για να υποστηρίξει την αλαζονεία του. Το μέγεθος της οικονομίας της Ρωσίας είναι περίπου ίσο με εκείνο της Βραζιλίας. Και όπως βλέπουμε τώρα είναι εξαιρετικά ευάλωτη στην οικονομική κρίση – γεγονός που σχετίζεται και με τη φύση του καθεστώτος Πούτιν.

Για όσους δεν παρακολουθούν στενά τις εξελίξεις: το ρούβλι πέφτει σταδιακά από τον Αύγουστο, όταν ο Πούτιν ανοιχτά ενέπλεξε τα ρωσικά στρατεύματα στη σύγκρουση στην Ουκρανία. Πριν από μερικές εβδομάδες ωστόσο, η πτώση έγινε κατρακύλα. Ακραία μέτρα όπως η τεράστια αύξηση των επιτοκίων δεν πέτυχαν τίποτε περισσότερο από το να σταθεροποιήσουν το ρούβλι πολύ κάτω από τα προηγούμενα επίπεδά του. Και όλα δείχνουν ότι η ρωσική οικονομία οδεύει προς μιαν έντονη ύφεση.

Ο πιο άμεσος λόγος για τις δυσκολίες της Ρωσίας είναι φυσικά η παγκόσμια βουτιά της τιμής του πετρελαίου ως αποτέλεσμα της αύξησης της παραγωγής σε σχιστολιθικό πετρέλαιο και την μείωση της ζήτησης από την Κίνα και άλλες οικονομίες – και αυτά δεν έχουν να κάνουν με τον Πούτιν. Σε μία οικονομία, όπως η ρωσική, που δεν έχει να προσφέρει στον κόσμο πολλά πέρα από το πετρέλαιο, ήταν αναμενόμενο να προκαλέσουν σοβαρή ζημιά. Οι κυρώσεις λόγω της σύγκρουσης στην Ουκρανία διόγκωσαν αυτή τη ζημιά.

Ομως οι δυσκολίες της Ρωσίας είναι δυσανάλογές με το μέγεθος του σοκ: ενώ η τιμή του πετρελαίου βυθίζεται, το ρούβλι βυθίζεται ακόμη περισσότερο και τα προβλήματα στη ρωσική οικονομία δεν αφορούν μόνο τον πετρελαϊκό τομέα. Γιατί;
Δεν είναι γρίφος. Δεν είναι δύσκολο να το καταλάβετε, το έργο το έχετε ξαναδεί: Αργεντινή 2002, Ινδονησία 1998, Μεξικό 1995, Χιλή 1982 και πάει λέγοντας.

Η κρίση που αντιμετωπίζει τώρα η Ρωσία είναι αυτό που παθαίνει μία οικονομία ευάλωτη στον μεγάλης κλίμακας εξωτερικό δανεισμό- συγκεκριμένα δανεισμό του ιδιωτικού τομέα, με τα χρέη σε ξένο νόμισμα και όχι στο νόμισμα της χώρας τους.

Σε αυτή την κατάσταση, ένα αρνητικό σοκ όπως η πτώση των εξαγωγών μπορεί να ξεκινήσει ένα ατέρμονο στροβίλισμα προς τα κάτω. Όταν πέφτει το εθνικό νόμισμα, οι ντόπιες επιχειρήσεις, που έχουν τα κεφάλαιά τους σε ρούβλια-(ή σε πέζος ή σε ρουπίες) αλλά τα χρέη τους σε δολλάρια ή ευρώ, βλέπουν τους ισολογισμούς τους να καταρρέουν. Αυτό με τη σειρά του προξενεί σοβαρή ζημιά στην εθνική οικονομία, υποσκάπτοντας την εμπιστοσύνη και ρίχνοντας ακόμα περισσότερο το εθνικό νόμισμα. Και η Ρωσία ταιριάζει απόλυτα σε αυτό το σενάριο.    Εκτός από ένα πράγμα. Συνήθως μια χώρα με μεγάλο εξωτερικό χρέος καταλήγει με εμπορικά ελλείμματα και καταφεύγει στον δανεισμό κεφαλαίων για να πληρώσει τις εισαγωγές της. Ωστόσο η Ρωσία δεν παρουσίασε εμπορικά ελλείμματα. Αντίθετα διαχειρίστηκε με επιμονή μεγάλα εμπορικά πλεονάσματα, χάρις στις υψηλές τιμές του πετρελαίου. Γιατί όμως δανείστηκε τόσο πολλά χρήματα και πού πήγαν αυτά τα χρήματα;
Την απάντηση στο δεύτερο ερώτημα θα την βρείτε, αν πάτε μια βόλτα στο Μάιηφερ του Λονδίνου, ή (σε μικρότερη κλίμακα) στην Ηστ Σάϊντ, την καλύτερη περιοχή κατοικίας του Μανχάτταν, όπου θα δείτε το βράδι μακρυές σειρές πολυτελών κατοικιών με τα φώτα σβηστά- κατοικίες που ανήκουν σε Κινέζους αξιωματούχους, Μεσανατολίτες σεϊχηδες και Ρώσους ολιγάρχες. Βασικά η Ρωσική ελίτ συσσώρευε περιουσιακά στοιχεία έξω από τη χώρα- το real estate πολυτελείας δεν είναι παρά το πιο ορατό παράδειγμα- και η άλλη όψη αυτής της συσσώρευσης είναι η αύξηση του χρέους στο εσωτερικό της χώρας.
Από που αντλεί αυτή η ελίτ όλα αυτά τα χρήματα; Η απάντηση είναι φυσικά ότι η Ρωσσία του Πούτιν είναι μια ακραία εκδοχή πελατειακού καπιταλισμού, μια κλεπτοκρατία όπου οι ημέτεροι προσεταιρίζονται μεγάλα ποσά για προσωπικό όφελος. Η κατάσταση έμοιαζε βιώσιμη όσο οι τιμές του πετρελάιου έμεναν ψηλά. Τώρα όμως η φούσκα έσκασε και η κατάσταση διαφθοράς, που κρατούσε το καθεστώς Πούτιν στα πόδια του, τώρα αφήνει τη Ρωσία σε δεινή θέση.
Που καταλήγουν όλα αυτά; Η στάνταρ αντίδραση μίας χώρας σε ανάλογη κατάσταση όπως η Ρωσία είναι η προσφυγή στο ΔΝΤ, που περιλαμβάνει δάνεια έκτακτης ανάγκης και ανεκτικότητα εκ μέρους των δανειστών με αντάλλαγμα μεταρρυθμίσεις. Είναι φανερό ότι αυτό δεν θα συμβεί σε αυτή την περίπτωση και η Ρωσία θα προσπαθήσει να τα καταφέρει μόνη της, με μέτρα που εκτός των άλλων θα εμποδίζουν τα κεφάλαια να εγκαταλείψει τη χώρα. Κλασική περίπτωση: μετά τη φυγή των ολιγαρχών κλειδώνεις την πόρτα.

Ο Πούτιν έχει πάθει δεινή ήττα. Και η συμπεριφορά του– συμπεριφορά αλαζονικού παλλικαρά- συνέβαλε στο σκηνικό καταστροφής. Ένα πιο ανοιχτό καθεστώς που θα ήταν υπόλογο για τις πράξεις του – ένα καθεστώς που δεν θα εντυπωσίαζε τόσο πολύ τον κ.Τζουλιάνι – θα ήταν λιγότερο διαφθαρμένο, ίσως να είχε μικρότερο χρέος και θα ήταν περισσότερο προετοιμασμένο για να αντιμετωπίσει την καθοδική τιμή του πετρελαίου.
Τελικά η «μάτσο» συμπεριφορά κάνει κακό στην οικονομία.


Σύροι πρόσφυγες: Τέλος καλό αλλά όχι όλα καλά

13/12/2014

DSCN5456Οι Σύροι πρόσφυγες στη χώρα μας, από τους οποίους μια ομάδα έκανε απεργία πείνας στο Σύνταγμα, επί τέλους κατανόησαν ότι δεν υπάρχει άλλη ΝΟΜΙΜΗ λύση παρά να ζητήσουν άσυλο στην Ελλάδα με ό,τι δυνατότητες αυτό θεσμικά συνεπάγεται:
1. ταξειδιωτικά έγγραφα για τρίμηνα ταξίδια σε άλλες χώρες της Ευρώπης, όπου μπορούν να ενωθούν με τις οικογένειές τους όσοι έχουν εκεί συγγενείς πρώτου βαθμού σύμφωνα με τους κανονισμούς περί επανένωσης οικογενειών.
2. Πρόσβαση στην αγορά εργασίας στην Ελλάδα (αυτό απαιτεί έκδοση Προεδρικού Διατάγματος)
3. Δυνατότητα στην ενοικίαση στέγης, ή στέγαση σε προνοιακά καταλύματα.

Τελικά δεν πέρασε η παραπληροφόρηση που τους υποσχόταν ότι αν επέμεναν στην απεργία πείνας θα μπορούσε η κυβέρνηση να τους δώσει δήθεν το δικαίωμα να φύγουν, ενεργοποιώντας μονομερώς κάποια οδηγία της Ε.Ε. που περέκαμπτε την συμφωνία του Δουβλίνου -πράγμα που δεν μπορούσε να γινει παρά τουλάχιστον με διμερή συμφωνία, αν όχι με συμφωνία όλων των κρατών-μελών. Όλες αυτές τις μέρες που οι Σύροι – άνθρωποι ήδη καταταλαιπωρημένοι, που ξέφυγαν από μία κόλαση- άνδρες γυναίκες και παιδιά- ταλαιπωρήθηκαν κι άλλο με την απεργία πείνας μέσα στη βροχή, κυνηγώντας ένα όνειρο που δεν μπορούσε να γίνει πραγματικότητα: την μετάβαση σε μιαν άλλη ευρωπαϊκή χώρα, με οργάνωση, με δουλιές και με υποδομές.  Υπεύθυνοι γι αυτή την παραπληροφόρηση είναι άτομα από τον ΣΥΡΙΖΑ και αριστερίστικα γκρουπούσκουλα λόγω ιδεοληψίας ή αντιπολιτευτικής τακτικής στην πλάτη των προσφύγων. Ευτυχώς χάρη στις συντονισμένες προσπάθειες της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες (UNCR) και των αρμοδίων του Υπουργείου Εσωτερικών αλλά και του Δήμου Αθηναίων για στέγαση οι πρόσφυγες είδαν το συμφέρον τους και τέλος καλό. Παρήγορη είναι η συμπαράσταση που έδειξαν οι Αθηναίοι προσφέροντας ένα βουνό από υπνόσακους, κουβέρτες και άλλα είδη πρώτης ανάγκης.

Εκείνο όμως που πρέπει να κάνει η κυβέρνηση μαζί με τις άλλες χώρες εισόδου προσφύγων (Ιταλία, Μάλτα κλπ.) είναι να πάρουν πρωτοβουλία για ριζική αναθεώρηση της Συμφωνίας του Δουβλίνου για τους πρόσφυγες με στόχο την κατανομή προσφύγων ανάλογα με τις δυνατότητες κάθε χώρας.

Επίσης η Ε.Ε. ως σύνολο πρέπει ν’ αντιμετωπίσει την τεράστια αυτή ροή προσφύγων από τους πολέμους της Μέσης Ανατολής -κυρίως Συρία- που δεν πρόκειται να μειωθεί αλλά ν’ αυξηθεί στο άμεσο μέλλον. Είναι ντροπή από τα 4 εκατομμύρια προσφύγων της Συρίας η Ευρώπη να έχει δεχτεί μόνο ένα 4%. Πρέπει να ανακουφίσει τις όμορες χώρες από αυτό το βάρος! Πρέπει να υπάρχει νόμιμος τρόπος εισόδου στην Ευρωπαϊκή Ένωση π.χ. δυνατότητα αίτησης ασύλου σε πρεσβείες και προξενεία Ευρωπαϊκών κρατών στην Τουρκία, Λίβανο, Ιορδανία, Αίγυπτο κλπ. Η είσοδος σε κράτος- μέλος της Ε.Ε. να είναι είσοδος στην Ε.Ε.

 

 

 

 


Το πνεύμα των Χριστουγέννων του μέλλοντος

11/12/2014

scrooge

Τώρα που επιτέλους επικράτησε το ένστικτο αυτοσυντήρησης, η λογική και ο ανθρωπισμός και χάρη σ’ έναν έντιμο συμβιβασμό σώθηκε η ζωή ενός ανθρώπου, μπορούμε πια να πάμε παραπέρα. Τελείωσε έν θρίλλερ και άνοιξε ένα επόμενο που μας αφορά όλους- εκτός βέβαια από αυτούς που έχουν κεφάλαια στο εξωτερικό και περιμένουν τη δραχμή για ν’ αγοράσουν την Ελλάδα φτηνά. Η κατάσταση είναι πάλι οριακή. Και για την οικονομία (κραχ στο Χρηματiστήριο χωρίς άμεση ελπίδα ανάκαμψης) και για τη θέση της χώρας μέσα ή έξω από την Ευρωζώνη, και για την επαπειλούμενη οπισθοχώρηση σε όλους τους τομείς, πολιτικό, πολιτιστικό, περιβαλλοντικό και δε συμμαζεύεται.

Γιατί και η ελληνική οικονομία κάνει απεργία πείνας, αλλά δε βλέπω η πολιτική τάξη να συνέρχεται και να ψηφίζει ομόφωνα κανέναν έντιμο συμβιβασμό για να της σώσουμε τη ζωή!

H Wall Street Journal έγραψε «Για άλλη μια φορά η ευρωζώνη είναι αντιμέτωπη με το πνεύμα των Χριστουγέννων του μέλλοντος. Είναι ένα φάντασμα που λέγεται Ελλάδα» («Once again, the eurozone is being confronted by the ghost of Christmas yet-to-come. It’s a specter called Greece.») Η παρομοίωση είναι παρμένη από τη «Χριστουγεννιάτικη Ιστορία» του Ντίκενς : Ο πασίγνωστός μας Σκρούτζ ακολουθεί το τρομαχτικό πνεύμα των μελλοντικών Χριστουγέννων και αντικρύζει τον ίδιο του τον τάφο. Εκεί όπου πάει άκλαυτος, λησμονημένος από όλους. Η Ελλάδα δεν κινδυνεύει από την τσιγκουνιά της- το αντίθετο- κυνδύνεψε να καταστραφεί από την ασωτεία της, αλλά παρά τα μέτρα που πήρε με τα χίλια ζόρια, εξακολουθεί να πάσχει από την ίδια  έλλειψη αυτογνωσίας και την ίδια μιζέρια με του Σκρουτζ. Και αυτή τη φορά θα πάει άκλαυτη. Βέβαια το παραμύθι έχει καλό τέλος, ο Σκρούτζ συνέρχεται, καταλαβαίνει το νόημα της ζωής και επανορθώνει τα λάθη του. Το δικό μας παραμύθι τί τέλος θα έχει;

 


Ρεαλιστική Αριστερά

04/12/2014

Podemos απέναντι στον ΣΥΡΙΖΑ: γιατί η πολιτική είναι η τέχνη του εφικτού

Αντώνης Τριφύλλης,  ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ (από Τα Νέα) 03/12/2014

ΑντώνηςΔύο μεγάλες ισπανικές εφημερίδες εμφάνισαν το νεαρό κόμμα της Ισπανίας Podemos να κερδίζει τις εκλογές του 2015. Προηγουμένως, μετασχημάτισε το κίνημα των διαμαρτυρομένων σε κόμμα λίγους μήνες πριν από τις ευρωεκλογές, κέρδισε απρόσμενα 5 έδρες και τώρα έπιασε δουλειά. Για να συμμετάσχει στην εξουσία ή και να την ασκήσει.

Η Ισπανία, μεγάλη βιομηχανική χώρα, με πολύ χαμηλό δημόσιο χρέος, βρέθηκε στο μάτι του κυκλώνα από τη φούσκα των ακινήτων που έσκασε με κρότο. Προσέφυγε στην ευρωπαϊκή βοήθεια για να μην καταρρεύσουν οι άφρονες τράπεζες. Η αιτία της κρίσης χρέους εκεί είχε να κάνει με τις τράπεζες και όχι με ελλείμματα του κράτους, σε αντίθεση με την Ελλάδα που το πρόβλημά της δεν ήταν οι τράπεζες αλλά το κράτος.

Η Ισπανία πέρασε τον κάβο της προσφυγής στο ΔΝΤ εφαρμόζοντας μόνη της μέτρα αυστηρής λιτότητας. Τα οποία τα πρώτα χρόνια είχαν συναίνεση για την αποφυγή της περαιτέρω κρίσης χρέους. Κατόρθωσε να ξεπεράσει την κρίση χρέους και ήδη φαίνεται να παρουσιάζει σημάδια ανάκαμψης.

Εξάλλου, έχει την αγορά της Ευρώπης και της Λατινική Αμερικής στη διάθεσή της, εφόσον βέβαια είναι ανταγωνιστική. Με άλλα λόγια, η προσπάθειά της πέτυχε. Αλλά «ο ασθενής απέθανε». Κι αυτό γιατί η αγορά εργασίας κατέρρευσε, ιδίως στον Νότο, μαζί με το σκάσιμο της φούσκας των ακινήτων. Με αποτέλεσμα την τρομακτική ανεργία. Σε αυτήν προστέθηκε και η οργή από τα απανωτά σκάνδαλα που αποκαλύπτονται σχεδόν καθημερινά και πλήττουν, ανεπανόρθωτα ως φαίνεται, την κυβέρνηση. Φτάνοντας σε σημείο να ζητήσει δημοσίως συγγνώμη ο πρωθυπουργός Ραχόι. Ετσι, τους μήνες μετά τις ευρωεκλογές το πολιτικό σκηνικό μοιάζει να ανατρέπεται.

Ομως τα ανακλαστικά του νεαρού ηγέτη του Podemos Πάμπλο Ιγκλέσιας ήταν άμεσα. Δήλωσε, λοιπόν, ότι μένει στην ατζέντα η αναδιάρθρωση του ισπανικού χρέους προς τους δανειστές τελευταίου καταφυγίου, δηλαδή τα κράτη της ΕΕ. Αλλά ότι οποιαδήποτε απόφαση θα ληφθεί συναινετικά με τους δανειστές. Ούτε να σκίσει μνημόνια υποσχέθηκε ούτε συγκρουσιακή πολιτική πρότεινε. Επίσης δήλωσε ότι αποκηρύσσει τις εθνικοποιήσεις των οργανισμών κοινής ωφέλειας που υποσχόταν μέχρι πρόσφατα.

Ο Πάμπλο Ιγκλέσιας, φαίνεται, κατανόησε ότι θέσεις εργασίας δημιουργούνται αν γίνουν ιδιωτικές επενδύσεις. Και φροντίζει να καθησυχάσει τους επενδυτές έναν χρόνο πριν από τις εκλογές μη θέτοντας σε κίνδυνο την πορεία τής αντιδημοφιλούς κυβέρνησης, δηλαδή τη σταθερότητα του πολιτικού συστήματος. Ξέρει ότι το κράτος έχει συνέχεια στις διεθνείς σχέσεις. Κι αν δεν πολιτευθεί με μετριοπάθεια, όταν (αν) έλθει στην εξουσία δεν θα βρεθεί στον τοίχο της δυσπιστίας Ευρώπης και επενδυτών.

Επιπλέον δεν θα βρεθεί στη δυσχερή θέση να απαντήσει το καίριο ερώτημα τι θα κάνει αν δεν πετύχουν οι διαπραγματεύσεις. Δεν χρειάζεται δηλαδή να βρεθεί στην ανάγκη να σιωπά, όταν οι ενδιαφερόμενοι του ζητήσουν αν έχει plan B.

Η πιο εντυπωσιακή όμως δήλωση ήταν ότι τα μέτρα που θα πάρει αν κυβερνήσει θα είναι μέτρα που θα υιοθετούσε κάθε σοσιαλδημοκρατική κυβέρνηση. Κι ας ανήκει στη γνωστή ομάδα της Αριστεράς στο Ευρωκοινοβούλιο. Ο ρεαλισμός του νεαρού Ιγκλέσιας είναι εντυπωσιακός. Οπως και το θάρρος του να ανατρέψει δημοφιλείς θέσεις, μεταθέτοντας στο μακρινό μέλλον αλλαγές που τρομάζουν, απόφαση που ίσως του στοιχίσει την πρωτιά στις εκλογές.


Ξεκίνησε η ΔΙΑΣΚΕΨΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΛΙΜΑΤΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ – ΠΕΡΟΥ, ΛΙΜΑ 1-12 ΔΕKEΜΒΡΙΟΥ 2014

03/12/2014

cop20_logo_text_173

«Ξέρουμε αρκετά για ν’ αναλάβουμε δράση!»
συνέντευξη του Dr RAJENDRA PACHAURI, προέδρου του IPCC (Intergovernmental Panel on Climate Change/ Νόμπελ Ειρήνης 2007)


Για τους Σύρους Πρόσφυγες στο Σύνταγμα

02/12/2014

Δυό υπεύθυνες  πληροφορίες από καθ’ ύλην αρμοδίους. Όσο για τις εκτιμήσεις έχουν γνώση οι παροικούντες την Ιερουσαλήμ…

1. Την Τρίτη 2 Δεκεμβρίου ο γ.γ. του υπουργείου Εσωτερικών, Άγγελος Συρίγος μίλησε στο ΒΗΜΑ FM (Κακούση & Πετρόπουλο)

Συνέντευξη Α. Συρίγου
http://www.tovima.gr/files/1/Flash/Audio/player.swf

«Για να μπορέσουμε να κάνουμε οτιδήποτε, πρέπει να έχουν υποβάλλει αίτηση για άσυλο. Εάν έχουν συγγενείς πρώτου ή δευτέρου βαθμού που έχουν κάνει αίτηση ή τους έχει χορηγηθεί άσυλο σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, μπορούν να μεταβούν σ’ αυτές. Αλλά για να γίνει αυτό, πρέπει να υποβάλλουν αίτηση για άσυλο. Θα πάρουν τότε ταξιδιωτικά έγγραφα και μάλιστα μέσα σε 15-20 μέρες. Κάποιοι τους παραπληροφορούν συστηματικά πάνω σ’ αυτό το θέμα. Τους το λέμε από την πρώτη στιγμή να υποβάλλουν αίτημα για άσυλο. Είναι περίπου 40 άτομα που έχουν στενούς συγγενείς από τους περίπου 80. Απλώς κάποιοι τους είπαν να πάνε στο Σύνταγμα και να επιμείνουν γι’ αυτά τα πράγματα. Ποιοι είναι αυτοί οι «κάποιοι»; Είναι οι ίδιοι που έκαναν την ιστορία της «Υπατίας» πριν από τρία χρόνια. Σε μεγάλο βαθμό (είναι υποκινούμενη η διαδικασία) από όλους αυτούς που έκαναν τη διαδικασία της «Υπατίας». Από την πρώτη στιγμή, έχω πάει ο ίδιος επανειλημμένως και άνθρωποι από την υπηρεσία ασύλου και έχουν πάει και αξιωματικοί της Αστυνομίας και τους λέμε το πολύ απλό, να υποβάλλουν αίτηση για άσυλο, διότι δεν υπάρχει άλλη νομική λύση. Να μην μπλέκουν με παράνομα κυκλώματα που τους στέλνουν παράνομα στο εξωτερικό. Θα χάσουν τα λεφτά τους και θα κινδυνεύσει η ζωή τους. Να υποβάλλουν αίτηση για άσυλο και θα πάρουν άσυλο (και οι υπόλοιποι) και μάλιστα με ταχείες διαδικασίες.»

2. Δήλωση του Επικεφαλής του Γραφείου της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες στην Ελλάδα (UNCR ), Γιώργου Τσαρμπόπουλου, για τους Σύρους πρόσφυγες στο Σύνταγμα:

24 Νοεμβρίου 2014

  • 1.Για όσους αντιμετωπίζουν πρόβλημα στέγης, με προτεραιότητα στις πλέον ευάλωτες ομάδες (π.χ. οικογένειες με παιδιά), να εξασφαλιστεί αξιοπρεπής προσωρινή στέγαση  και γενικότερα κάλυψη των άμεσων βιοτικών αναγκών τους. Σημειωτέον ότι οι Σύροι προστατεύονται από  την επιστροφή και διαμένουν προσωρινά νόμιμα στη χώρα.
  • 2.Η ένταξη στο ελληνικό σύστημα ασύλου, όσων το επιθυμούν, εξασφαλίζει την κατοχύρωση μιας σειράς δικαιωμάτων που προβλέπει ο νόμος, μεταξύ των οποίων τη δυνατότητα άσκησης του δικαιώματος οικογενειακής συνένωσης με μέλη της οικογένειάς τους που βρίσκονται σε άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εφόσον πληρούν τις σχετικές προϋποθέσεις. Αξίζει να σημειωθεί πως η αρμόδια Υπηρεσία Ασύλου έχει πρόσφατα υιοθετήσει μια ταχεία διαδικασία αναγνώρισης του προσφυγικού καθεστώτος για τους υπηκόους Συρίας.
  • 3.Η αναγνώριση του προσφυγικού καθεστώτος πρέπει να συνδυαστεί με την επιτάχυνση των διαδικασιών έκδοσης της προβλεπόμενης άδειας παραμονής στη χώρα, καθώς και να συμπληρωθεί με την άμεση υπογραφή και προώθηση προς έκδοση της σχετικής Υπουργικής Απόφασης για έκδοση των ταξιδιωτικών εγγράφων του πρόσφυγα. Και τα δύο αυτά έγγραφα είναι απαραίτητα για την εξασφάλιση των δικαιωμάτων των προσφύγων, σύμφωνα με το νόμο.
  • 4.Για την απόλαυση στην πράξη μιας σειράς δικαιωμάτων που παρέχονται στους αναγνωρισμένους πρόσφυγες (καθώς και σε όσους αναγνωρίζονται ως δικαιούχοι επικουρικής προστασίας), είναι αναγκαία η λήψη μέτρων από την Πολιτεία για στήριξη της ένταξής τους στην ελληνική κοινωνία, με αξιοποίηση των προγραμμάτων και κονδυλίων της Ευρωπαϊκής Ένωσης που προβλέπονται για το σκοπό αυτό. Με δεδομένο τον αυξανόμενο προσφυγικό πληθυσμό στη χώρα, η χάραξη στοχευμένων πολιτικών ένταξης είναι απαραίτητη τόσο για τους ίδιους τους πρόσφυγες όσο και για την ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής.
  • 5.Δυνατότητα εξόδου από τη χώρα, εντός του ισχύοντος πλαισίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, παρέχεται, υπό προϋποθέσεις, στους αναγνωρισμένους πρόσφυγες και απολαμβάνοντες επικουρική προστασία, καθώς και στους επί μακρόν διαμένοντες υπηκόους τρίτων χωρών (συμπεριλαμβανομένων των προσφύγων).
  • 6.Η Ύπατη Αρμοστεία έχει επισημάνει την ανάγκη δημιουργίας τρόπων νόμιμης μετακίνησης των Σύρων και άλλων προσφύγων που αναγκάζονται να εκτοπισθούν λόγω πολεμικών συρράξεων (μετεγκατάσταση, θεωρήσεις εισόδου για ανθρωπιστικούς λόγους, διευκόλυνση της οικογενειακής συνένωσης, θεωρήσεις εισόδου στο πλαίσιο εργασιακών προγραμμάτων και προγραμμάτων σπουδών, κ.ά.), ώστε να αποφεύγονται οι επικίνδυνες παράτυπες μεταναστεύσεις. Παράλληλα έχει επισημάνει την ανάγκη για ευρωπαϊκή αλληλεγγύη και καταμερισμό ευθυνών μεταξύ των Κρατών Μελών,  ώστε να μην επιβαρύνονται δυσανάλογα οι χώρες πρώτης άφιξης στα εξωτερικά σύνορα της Ε.Ε., όπως η Ελλάδα. Και τα δύο αυτά ζητήματα πρέπει να αποτελέσουν αντικείμενο διαλόγου και διαπραγματεύσεων σε επίπεδο Ε.Ε.