Απολογισμός 2015: στη μνήμη αυτών που έφυγαν

28/12/2015

7/1 Μερικοί από τους καλύτερους γελοιογράφους του κόσμου σκοτώθηκαν κατά την τρομοκρατική επίθεση στο γαλλικό σατιρικό περιοδικό GHARLIE HEBDO:

Georges Wolinski

Georges Wolinski

Cabu

Cabu (Jean Cabut)

Charb

Charb (Stephane Charbonnier) 

Philippe Honoré,

Philippe Honoré,

 

1/1 Ulrich Beck Γερμανός κοινωνιολόγος. Πρώτος αυτός διατύπωσε τους όρους «κοινωνία της διακινδύνευσης»(risk society) και αναστοχαζόμενος εκσυγχρονισμός (reflexive moderniyation) και μελέτησε την έννοια της αλληλεπίδρασης στον σύγχρονο κόσμο. Ένθερμος υποστηρικτής της ομοσπονδιακής Ευρώπης και της Ομάδας Σπινέλλι μαζί με τον Ζακ Ντελόρ, τον Ντανιελ Κον-Μπεντίτ και τον Γκυ Φερχόφσταντ. UB

 

 

 

 

 

 

 

_80208689_rosiafp

10/1 Francesco Rosi Ιταλός σκηνοθέτης (Σαλβατόρε Τζουλιάνο, Χέρια πάνω από την πόλη)

 

 

 

 

 

Anita_Ekberg_1956

10/1 Αnita Ekberg Σουηδέζα ηθοποιός (La dolce vita)

 

 

 

 

 

 

 

 

demis

25/1 Ντέμης Ρούσσος  Έλληνας τραγουδιστής και συνθέτης (Aphrodite’s child)

 

 

 

 

 

 

 

Bundesarchiv_Bild_146-1991-039-11,_Richard_v._Weizsäcker

25/1 Richard von Weizsäcker Γερμανός πολιτικός, πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Boris_Nemtsov_2013

27/2  Boris Nemtsov, Ρώσσος πολιτικός, αντιπολιτευόμενος τον Πούτιν, δολοφονήθηκε από αγνώστους

la-me-leonard-nimoy-20150227

27/2 Leonard Nimoy Αμερικανός ηθοποιός- ο Spock του Star Treck

 

κατάλογος

28/2 Yasar Kemal, Τούρκος συγγραφέας (Ince Memet)

 

 

 

 

03.04-manoel-de-oliveira

2/4  Manoel de Oliveira Πορτογάλος σκηνοθέτης

 

 

 

 

 

 

 

 

 

*** Local Caption ***

Eduardo Galeano Ουραγουανός συγγραφέας (Μνήμη της φωτιάς)

 

Günter_Grass_auf_dem_Blauen_Sofa

Günter Grass Γερμανός συγγραφές, νομπελίστας (To τενεκεδένιο τύμπανο)

 

 

 

 

rtr_maya_bw_3125224b

2/5 Maya Plisetskaya  Ρωσσίδα   χορεύτρια και χορογράφος

 

 

 

 

 

 

 

 

ruth-rendell-4

Ruth Rendell Αμερικανίδα συγγραφέας αστυνομικών μυθιστορημάτων

B.B._King_in_2009

B.B. King Αμερικανός τραγουδιστής και συνθέτης της τζαζ

John_Forbes_Nash,_Jr._by_Peter_Badge

23/5 John Forbes Nash Αμερικανός μαθηματικός νομπελίστας (θεωρ.παιγνίων)

RiffTrax-_Christopher_Lee_in_LOTR_TFOTR

7/6 Christopher Lee Βρετανός ηθοποιός

25_ornette_coleman

11/6 Οrnette Coleman σαξοφωνίστας της τζαζ

800px-Omar_Sharif_66ème_Festival_de_Venise_(Mostra)_4

10/7 Omar Sharif, Αιγύπτιος ηθοποιός (Δρ Ζιβάνκο)

det_lili

12/5 Λίλλη Παπαγιάννη Ελληνίδα ηθοποιός

Egon-Bar-YA-byl-vpechatlen-dokladom-Vladimira-YAkunina

20/8 Egon Bahr Γερμανός πολιτικός (Ostpolitik)

590_4758d2b52f11b60d30bec3a727998d7b

26/8 Στέφανος Μανίκας Έλληνας πολιτικός. (ΠΑΣΟΚ)

30/8 Wes Craven Αμερικανός σκηνοθέτης ταινιών τρόμου

30/8 Wes Craven Αμερικανός σκηνοθέτης ταινιών τρόμου (Εφιάλτης στον δρόμο με τις λεύκες)

16/9 Μαρία Χορς Ελληνίδα χορογράφος (αφή φλόγας Ολυμπιακών Αγώνων)

16/9 Μαρία Χορς Ελληνίδα χορογράφος (αφή φλόγας Ολυμπιακών Αγώνων)

5/10 Chantal Akerman Βελγίδα σκηνοθέτρια

5/10 Chantal Akerman Βελγίδα σκηνοθέτρια      (Un divan a New York)

 

 

24/10 Maureen O' Hara Αμερικανο-ιρλανδή ηθοποιός (Παναγία των Παρισίων)

24/10 Maureen O’ Hara Αμερικανο-ιρλανδή ηθοποιός (Παναγία των Παρισίων)

10/11 André Glücksmann Γάλλος φιλόσοφος

Helmut Schmidt Γερμανός πολιτικός, πρώην Καγγελάριος

Helmut Schmidt Γερμανός πολιτικός, πρώην Καγγελάριος

14/11 Γιάννης Κακουλίδης  Έλληνας θεατρικός συγγραφέας, ποιητής, σεναριογράφος και στιχουργός. 

14/11 Γιάννης Κακουλίδης  Έλληνας θεατρικός συγγραφέας, ποιητής, σεναριογράφος και στιχουργός.

 

 

 

 

 

 

 

30/11 Μηνάς Χατζησάββας ΄Ρλληνας ηθοποιός

30/11 Μηνάς Χατζησάββας ΄Ελληνας ηθοποιός

 

 

 

 

 

 

 

 

km2

19/12 Kurt Masur Γερμανός διευθυντής ορχήστρας

Advertisements

ΟΙ ΠΟΛΕΙΣ ΚΑΙ ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΟΥΣ

28/12/2015

Ο χειμώνας και οι χειμωνιάτικες γιορτές είναι ο καιρός που οι πόλεις βάζουν τα γιορτινά τους. Να λοιπόν ένα μικρό αφιέρωμα στις πόλεις του κόσμου και τα ωραία τραγούδια που αφιερώθηκαν σ’ αυτές.

ΜΠΟΥΕΝΟΣ ΑΪΡΕΣ  – Carlos Gardel

ΠΑΡΙΣΙ – Edith Piaf

ΑΜΣΤΕΡΝΤΑΜ – Jacques Brel

ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ – Frank Sinatra

ΣΑΝΤΑ ΛΟΥΤΣΙΑ ( ΝΑΠΟΛΗ) – Enrico Caruso

ΒΕΡΟΛΙΝΟ – Marlene Dietrich

ΡΩΜΗ – Claudio Villa

ΔΟΥΒΛΙΝΟ – The Dubliners

ΓΡΑΝΑΔΑ – Jorge Negrete

ΟΜΟΡΦΗ ΠΟΛΗ – Μίκης Θεοδωράκης

 

 

 

 

 

 

 


Ψηφίστηκε το νομοσχέδιο για το σύμφωνο συμβίωσης για τα ομόφυλα ζευγάρια.

27/12/2015

a25Το ψήφισαν όλοι οι παρόντες βουλευτές από το ΣΥΡΙΖΑ, το ΠΟΤΑΜΙ, την Δημοκρατική Συμπαράταξη, 19 βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας (Φορτσάκης,  Κεραμέως, Οικονόμου,  Κεφαλογιάννη, Μπακογιάννη, Δήμας, Πλακιωτάκης, Κεδίκογλου, Κακλαμάνης , Δένδιας, Μητσοτάκης, Χατζηδάκης, Βαρβιτσιώτης, Κουμουτσάκος, Παπακώστα, εν μέρει οι Τασούλας και Παναγιωτόπουλος, και οι Γιακουμάτος και Βρούτσης υπερψήφισαν επί της αρχής αλλά καταψήφισαν όλα τα άρθρα.) και 3 των ΑΝΕΛ (Κουντουρά, Ζουράρις, Παπαχριστόπουλος) 

Δεν έγινε καμιά επανάσταση. Απλώς επανορθώθηκε μια κατάφωρη παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων, χωρίς βέβαια αυτό να σημαίνει ότι ζούμε πια σε μια χώρα όπου ούτε οι ομοφυλόφιλοι, ούτε καμία άλλη κοινωνική ομάδα δεν υφίστανται νομικές ή κοινωνικές διακρίσεις.  Τα ομόφυλα ζευγάρια που συνάπτουν σύμφωνο συμβίωσης έχουν πλέον ίσα δικαιώματα με τα ετερόφυλα σε σχέση με περιουσιακά, κληρονομικά, ασφαλιστικά ζητήματα και τον σεβασμό της ιδιωτικής βούλησης των μερών.

Σκέπτομαι πόσος δρόμος έχει γίνει από τον καιρό του ιστορικού περιοδικού ΑΜΦΙ  (1978-1990), που ο προβληματισμός του αφορούσε όχι μόνο τους ομοφυλόφiλους, αλλά και τις γυναίκες και τους άνδρες, γιατί έθετε σε αμφισβήτηση το κοινωνικό φύλο και τα κοινωνικά στερεότυπα γύρω από τους ρόλους και τις συμπεριφορές. Και θα ήθελα ν’ αποτίσω φόρο τιμής σ’ εκείνους τους πρωτοπόρους του gay κινήματος που πέθαναν πρόωρα και δεν πρόλαβαν να δουν τις καλύτερες μέρες- ιδιαίτερη μνεία στον Ανδρέα Βελισσαρόπουλο.


Προσφυγικό: Ο Δήμαρχος Αθήνας σε δίκαια αγανάκτηση

27/12/2015

assets_LARGE_t_420_54346039_type13031Καμίνης: Κίνδυνος σταδιακού εγκλωβισμού μεταναστών στην Ελλάδα

Δεν θέλουμε οι άνθρωποι αυτοί να βρίσκονται στις πόλεις και να κυκλοφορούν χωρίς βιοπορισμό, χωρίς προοπτική» (…)
«Υπάρχουν στη χώρα άδεια στρατόπεδα, ελεύθεροι χώροι. Γιατί δεν ανοίγουν μερικά στρατόπεδα; Ρωτάω και κρύβονται…Αν οι μετανάστες παραμένουν για μήνες στις πόλεις θα έχουμε μεγάλο πρόβλημα δεν θα επιτρέψω να επαναληφθεί αυτό το φαινόμενο…Υπάρχει στεγανοποίηση των ένοπλων δυνάμεων έχουν παραδοθεί κάπου για διαχείριση και δεν μετέχουν στην αντιμετώπιση των προβλημάτων. Τι συμβαίνει;»

Ολόκληρη η συνέντευξη ΕΔΩ


Η ΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΟΜΠΑΜΑ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΟΥ ΠΑΡΙΣΙΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΚΛΙΜΑ

15/12/2015

obama-best

Η καλύτερη αποτίμηση της συμφωνίας για το κλίμα στο Παρίσι. Ισορροπημένη και πραγματιστική αλλά και οραματική. Με απλά λόγια , όπως πρέπει να μιλάει ένας πολιτικός, επισημαίνει το σπουδαιότερο: ότι προστασία του πλανήτη και οικονομική ανάπτυξη δεν είναι ανταγωνιστικές αλλά ενισχύονται αμοιβαία. (Μετάφραση Μ.Γ.)

isSTATEMENT BY THE PRESIDENT ON THE PARIS CLIMATE AGREEMENT

Στην πρώτη μου ομιλία, όταν ανέλαβα καθήκοντα, δέσμευσα αυτή τη χώρα στην άοκνη προσπάθεια για την καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής και την προστασία του πλανήτη για χάρη των μελλοντικών γενεών.

Πριν από δύο εβδομάδες, στο Παρίσι, απευθυνόμενος σε όλο τον κόσμο είπα, ότι για την επίτευξη αυτού του στόχου χρειαζόμαστε μιαν ισχυρή παγκόσμια συμφωνία – μια συμφωνία ανθεκτική, που θα μειώνει τη ρύπανση του πλανήτη από τον άνθρακα και θα βάζει τον κόσμο σε τροχιά προς ένα μέλλον χαμηλών εκπομπών άνθρακα.

Πριν από λίγες ώρες, τα καταφέραμε. Όλοι μαζί πετύχαμε την ισχυρή συμφωνία που έχει ανάγκη ο κόσμος. Ανταποκριθήκαμε στην ιστορική στιγμή.

Θέλω να συγχαρώ τον Πρόεδρο Ολλάντ και τον Αναπληρωτή Γενικό Γραμματέα Μπαν Κι Μουν για την ηγετική τους παρουσία και για τη φιλοξενία μιας τόσο επιτυχημένης Διάσκεψης Κορυφής, και τον Γάλλο Υπουργό Εξωτερικών Laurent Fabius για την υπομονή και την αποφασιστικότητα που έδειξε ως προεδρεύων. Και θέλω να δώσω ιδιαίτερες ευχαριστίες προς τον Υπουργό Τζον Κέρι, στον Σύμβουλό μου Brian Deese, στον επικεφαλής της διαπραγματευτικής μας ομάδας Todd Stern, και σε όλα τα μέλη των ομάδων τους για την εξαιρετική εργασία τους που έκανε την Αμερική περήφανη.

Θέλω επίσης να ευχαριστήσω τους ανθρώπους από τις σχεδόν 200 χώρες – μεγάλες και μικρές, ανεπτυγμένες και αναπτυσσόμενες – που εργάστηκαν όλοι μαζί για να αντιμετωπίσουν μιαν απειλή που αφορά όλα τα έθνη. Μαζί δείξαμε τί είναι δυνατό να κάνει ο κόσμος όταν είναι ενωμένος

Σήμερα ο αμερικανικός λαός μπορεί να είναι υπερήφανος – επειδή αυτή η ιστορική συμφωνία αποτελεί φόρο τιμής στον ηγετικό ρόλο της Αμερικής. Τα τελευταία επτά χρόνια οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν αναδειχθεί σε ηγέτη στον αγώνα για την καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής. Το 2009 βοηθήσαμε να περισωθεί η χαοτική Διάσκεψη της Κοπεγχάγης και καθιερώσαμε την αρχή ότι όλες οι χώρες έχουν να διαδραματίσουν ρόλο στον αγώνα αυτόν. Στη συνέχεια, δώσαμε το καλό παράδειγμα με κινήσεις ιστορικής σημασίας, με επενδύσεις σε αναπτυσσόμενους κλάδους όπως η αιολική και η ηλιακή ενέργεια, και δημιουργήσαμε νέα, σταθερή ροή θέσεων εργασίας για τη μεσαία τάξη. Θέσαμε τα πρώτα πανεθνικά στάνταρ για τον περιορισμό της ρύπανσης του άνθρακα, που προέρχεται από την λειτουργία των μονάδων παραγωγής ηλεκτρισμού και μολύνει τον αέρα που αναπνέουν τα παιδιά μας. Από την Αλάσκα έως τον Κόλπο του Μεξικού και ως τις Μεγάλες Πεδιάδες, συνεργαστήκαμε με τις τοπικές αρχές που δραστηριοποιούνται και βοηθούν τις κοινότητές τους να αυτοπροστατευθούν από κάποιες άμεσες επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής.

Οι σκεπτικιστές έλεγαν ότι αυτή η πολιτική θα κατέστρεφε θέσεις εργασίας. Αντί γι αυτό εμείς πετύχαμε την πιο μακρυά αλυσίδα δημιουργίας νέων θέσεων εργασίας στον ιδιωτικό τομέα σε ολόκληρη την ιστορία μας. Φτάσαμε τις οικονομικές μας επιδόσεις σε ιστορικά ύψη, μειώνοντας ταυτόχρονα τη ρύπανση του άνθρακα στα χαμηλότερα επίπεδα των τελευταίων δύο δεκαετιών. Και στη συνέχεια, τον περασμένο χρόνο, με την ιστορική κοινή ανακοίνωση μας με την Κίνα, δείξαμε ότι είναι δυνατόν να γεφυρωθούν οι παλιές διαχωριστικές γραμμές μεταξύ ανεπτυγμένων και αναπτυσσόμενων εθνών, που επί τόσον καιρό έχουν καθυστερήσει την παγκόσμια πρόοδο. Αυτά τα επιτεύγματα ενθάρρυναν και άλλα, πολυάριθμα έθνη να θέσουν τους δικούς τους φιλόδοξους στόχους για το κλίμα. Και αυτό αποτέλεσε τη βάση για την επιτυχία στο Παρίσι. Επειδή κανένα έθνος, ακόμα και τόσο ισχυρό όσο εμείς, δεν μπορεί μόνο του ν’ αντιμετωπίσει αυτή την πρόκληση, και καμία χώρα, όσο μικρή και αν είναι δεν έχει την πολυτέλεια να μείνει στο περιθώριο.

Βέβαια, καμία συμφωνία δεν είναι τέλεια, ούτε και η συγκεκριμένη. Διαπραγματεύσεις που εμπλέκουν σχεδόν 200 έθνη είναι πάντα δύσκολες. Ακόμα κι αν εκπληρωθούν όλοι οι αρχικοί στόχοι που τέθηκαν στο Παρίσι, έχουμε δρόμο μπροστά μας μέχρι να μειώσουμε τον άνθρακα από την ατμόσφαιρα. Η σημερινή επιτυχία λοιπόν δεν πρέπει να μας κάνει να εφησυχάζουμε. Το πρόβλημα δε λύθηκε με το που κάναμε αυτή τη συμφωνία. Ωστόσο, μην γελιόμαστε, η συμφωνία του Παρισιού εγκαθιδρύει το διαρκές πλαίσιο που χρειάζεται ο κόσμος για την επίλυση της κλιματικής κρίσης. Δημιουργεί τον μηχανισμό, την αρχιτεκτονική, για ν’ αντιμετωπίσουμε αυτό το πρόβλημα με συνέχεια και αποτελεσματικότητα. 

Η συμφωνία αυτή είναι φιλόδοξη: κάθε έθνος θέτει τους δικούς του ειδικούς στόχους, και δεσμεύεται σε αυτούς, μάλιστα λαμβάνονται υπόψη οι διαφορές μεταξύ των χωρών. Από δω και πέρα θα έχουμε στη διάθεσή μας ένα ισχυρό σύστημα διαφάνειας, που περιλαμβάνει περιοδικές ανασκοπήσεις και ανεξάρτητες αξιολογήσεις, οι οποίες θα καθιστούν κάθε χώρα υπόλογη ως προς την εκπλήρωση των δεσμεύσεών της. Με την πάροδο του χρόνου και την εξέλιξη της τεχνολογίας, η συμφωνία αυτή θα επιτρέπει την επίτευξη προόδου και θα προετοιμάσει το έδαφος για ακόμη πιο φιλόδοξους στόχους. Ακόμη, έχουμε εξασφαλίσει μια ευρύτερη δέσμευση για την υποστήριξη των πλέον ευάλωτων χωρών, στην πορεία τους προς μια πιο καθαρή οικονομική ανάπτυξη. Εν ολίγοις, η συμφωνία αυτή θα σημαίνει λιγότερη ρύπανση από τον άνθρακα που απειλεί τον πλανήτη μας, περισσότερες θέσεις εργασίας και οικονομική ανάπτυξη λόγω επενδύσεων σε τομείς με χαμηλές εκπομπές άνθρακα. Η πλήρης εφαρμογή της συμφωνίας αυτής θα καθυστερήσει ή και θα αποτρέψει ορισμένες από τις χειρότερες συνέπειες της κλιματικής αλλαγής και τα επόμενα χρόνια σταδιακά θ’ ανοίξει το δρόμο για ακόμη μεγαλύτερη πρόοδο.

Επιπλέον, αυτή η συμφωνία στέλνει ένα ισχυρό μήνυμα ότι ο κόσμος είναι σταθερά προσηλωμένος σε ένα μέλλον με χαμηλές εκπομπές άνθρακα. Και αυτό δίνει τη δυνατότητα να απελευθερωθούν σε πρωτοφανή κλίμακα επενδύσεις και καινοτομίες που αφορούν την καθαρή ενέργεια. Οι στόχοι που έχουμε θέσει είναι τολμηροί. Δίνουν ώθηση σε επιχειρήσεις, επιστήμονες, μηχανικούς, εργαζόμενους, στον ιδιωτικό τομέα, στους επενδυτές, να εργαστούν από κοινού. Αυτή η συμφωνία αντιπροσωπεύει την καλύτερη ευκαιρία που έχουμε να σώσουμε τον μοναδικό μας πλανήτη.

Πιστεύω λοιπόν ότι η συμφωνία αυτή μπορεί να είναι καμπή στην πορεία του κόσμου. Δείξαμε ότι ο κόσμος έχει και τη βούληση και την ικανότητα να αρθεί στο ύψος αυτής της πρόκλησης. Δεν θα είναι εύκολο. Η πρόοδος δεν έρχεται πάντα γρήγορα. Δεν μπορούμε να εφησυχάζουμε. Αν και η δική μας γενιά θα δεί μερικά από τα οφέλη μιας οικονομίας βασισμένης στην καθαρή ενέργεια – δημιουργία θέσεων απασχόλησης και εξοικονόμηση χρημάτων – μπορεί να μη ζήσουμε για να δούμε την πλήρη εκπλήρωση της επιτυχίας μας. Αλλά δεν πειράζει. Αυτό που έχει σήμερα σημασία είναι ότι μπορούμε να έχουμε πεποίθηση, ότι η επόμενη γενιά θα έχει έναν πλανήτη σε καλύτερη κατάσταση. Αυτό είναι που με νοιάζει. Ονειρεύομαι μια μέρα να πηγαίνω στο πάρκο με τα εγγόνια μου, αν είμαι τυχερός και αποκτήσω, να τα κρατάω από το χέρι, να τ’ ακούω να γελούν και να βλέπουμε μαζί ένα ήσυχο ηλιοβασίλεμα, έχοντας επίγνωση ότι οι σημερινές μας προσπάθειες εμπόδισαν ένα ζοφερό εναλλακτικό μέλλον. Ότι η δουλειά που κάναμε εδώ και τώρα, έδωσε τις μελλοντικές γενιές καθαρότερο αέρα, καθαρότερο νερό, έναν πιο βιώσιμο πλανήτη. Τι θα μπορούσε να είναι σπουδαιότερο από αυτό;

Σήμερα, χάρις στον ηγετικό ρόλο της Αμερικής, ρόλο ισχυρό και με αρχές, θ’ αφήσουμε στα παιδιά μας έναν κόσμο πιο ασφαλή, με περισσότερη σιγουριά, ευημερία και ελευθερία. Και αυτή είναι η πιο σημαντική αποστολή μας στο σύντομο χρονικό διάστημα που βρισκόμαστε πάνω σε αυτήν την Γη.


ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΜΕΡΑ : Η ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΟΥ ΠΑΡΙΣΙΟΥ COP21 ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΛΙΜΑΤΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ ΕΙΝΑΙ ΓΕΓΟΝΟΣ! 12/12/2015

13/12/2015

_87173123_ad89f43c-848c-4f32-a525-74f30d00ca20

Η Συμφωνία χαιρετίζεται ως «το τέλος της εποχής των ορυκτών καυσίμων»

«Μια συμφωνία διαφοροποιημένη, δίκαια, βιώσιμη, δυναμική, ισορροπημένη και νομικά δεσμευτική» (Ο Laurent Fabius, υπουργός εξωτερικών της Γαλλίας και πρόεδρος της Διάσκεψης αναγγέλλει την επίτευξη της συμφωνίας).

Μήπως έχουμε ένδειξη ότι η ανθρωπότητα αρχίζει να βάζει μυαλό; 195 χώρες + η Ε.Ε. υπέγραψαν  τη συμφωνία για την αντιμετώπιση της κλιματικής απορρύθμησης, με βασικά σημεία τα εξής:

1.Μακροπρόθεσμος στόχος για περιορισμό της υπερθέρμανσης του πλανήτη κατά 2°C, ει δυνατόν και κατά 1,5°C.

2. Δέσμευση των χωρών για μείωση των εκπομπών των αερίων του θερμοκηπίου μέσα στη δεκαετία του 2020.

3. Σχέδιο μελλοντικής δέσμευσης για μεγαλύτερες μειώσεις εκπομπών, με βελτίωση των σχεδίων κάθε 5 χρόνια.

4. Οι πλούσιες χώρες δεσμεύονται να χρηματοδοτήσουν τις φτωχότερες με κονδύλια 100 δις$ το χρόνο, έως το 2025 με προοπτική αύξησης.

5. Σχέδιο για παρακολούθηση της προόδου και λογοδοσία των χωρών που έχουν υπογράψει τη συμφωνία.

Το πλήρες κείμενο της συμφωνίας εδώ

Η COP21 σε αριθμούς:

  • 30,372 άνθρωποι πήραν μέρος στη διάσκεψη κορυφής
  • 195 χώρες + η Ε.Ε.
  • 31 σελίδες περιλαμβάνει το τελικό σχέδιο
  • 32 αίθουσες χρησιμοποιήθηκαν για τις διαπραγματεύσεις
  • 21,000 περίπου τόνοι εκπομπών αερίων θερμοκηπίου από την λειτουργία της διάσκεψης!
  • 412,500 περίπου γεύματα καταναλώθηκαν

Η συμφωνία δεν είναι νομικά δεσμευτική, γι αυτό θα πρέπει να εγκριθεί θεσμικά στις 55 από τις 195 χώρες, όπως πχ. στις ΗΠΑ, όπου ο πρόεδρος Ομπάμα θε έχει πρόβλημα να το περάσει από την ρεπουμπλικανική πλειοψηφία του Κογκρέσσου, (αν και σε περίπτωση άρνησης έχει ως πρόεδρος δικαίωμα βέτο).

Ο Ομπάμα χαιρετίζει την συμφωνία:

Η συμφωνία είναι βέβαια προϊόν συμβιβασμού, ιδίως λόγω των αντιρρήσεων αναπτυσσόμενων χωρών όπως η Ινδία, που δεν μπορούν να απαλλαγούν γρήγορα από την εξάρτησή τιους από τα ορυκτά καύσιμα χωρός να ανακόψουν την ανάπτυξή τους. Αλλά είναι πολύ θετικό ότι πέτυχε συμφωνία ακόμα και με πετρελαιοπαραγωγικές χώρες όπως η Σαουδική Αραβία. Οι περιβαλλοντικές οργανώσεις χαιρετίζουν τη συμφωνία αλλά με επιφυλάξεις ότι είναι αδύναμη και ήρθε αργά:

Greenpeace: «H COP21 δείχνει ότι το τέλος της εποχής των ορυκτών καυσίμων πλησιάζει, πρέπει να επιταχύνουμε την άφιξή του. (η ανακοίνωση εδώ)

WWF: » Οι κυβερνήσεις βάζουν σε τροχιά φιλόδοξη δράση για την κλιματική αλλαγή, αλλά χρειάζονται περισσότερα άμεσα βήματα»  (η ανακοίνωση εδώ)

Ευρωπαϊκό Πράσινο Κόμμα:  Διάσκεψη κορυφής στο Παρίσι για το κλίμα: μιά νέα αρχή, για μιά φορά τα λόγια γίνονται πράξη! ( η ανακοίνωση του/της επικεφαλής εδώ)

 

 


ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΝΙΚΟΥ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗ ΣΤΗΝ ΕΡΤ

10/12/2015

E5652D629CA3BBB66FD7CD9D395D1ED2

Παρακολουθώντας τη συνέντευξη διαπίστωσα πόσο έχουμε πια εδώ στην Ελλάδα ΕΘΙΣΤΕΙ στην γελοιότητα, την αναξιοπρέπεια και στη δειλία. Στην ΚΟΙΝΟΤΟΠΙΑ ΤΟΥ ΓΕΛΟΙΟΥ.  Δεν εννοώ μόνο τα τόσα σοβαρά και ελπιδοφόρα που επί της ουσίας έλεγε ο Αναστασιάδης, όσο τον τρόπο που τα έλεγε, το πολιτικό και προσωπικό ήθος, την αξιοπρέπεια , τη σοβαρότητα, το ότι δεν επέτρεπε ούτε στιγμή η συζήτηση να γλυστρήσει προς το χαζοχαρούμενο, το υπογείως εθνικιστικό, το υπερφίαλο, όλα αυτά που δυστυχώς έχουμε εδώ συνηθίσει στον δημόσιο «λόγο». Και ακόμα ο Ν. Αναστασιάδης δίδασκε πολιτικό θάρρος της αναγνώρισης των δικών του λαθών, δίδασκε πώς ο πραγματισμός συνδυάζεται με τον πατριωτισμό.

http://webtv.ert.gr/katigories/enimerosi/08dek2015-ept-focus/


ΤΡΙΑ ΑΡΘΡΑ ΜΕ ΧΑΡΟΥΜΕΝΕΣ ΓΙΟΡΤΙΝΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ

10/12/2015

1.  Ο εξευτελισμός ως επιλογή του Τάσου Γιαννίτση 

2. Σιγά σιγά, εμείς αποχωρούμε από τον κόσμο  του Θοδωρή Γεωργακόπουλου

3. Τα επτά θανάσιμα αμαρτήματα που ταλανίζουν τη χώρα του Αντώνη Τριφύλλη

——————————————————————————————————————————————————————————–

1. Ο εξευτελισμός ως επιλογή

 του Τάσου Γιαννίτση    ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 06.12.2015  

Ο​​ταν ο Adam Smith, ο πατέρας της οικονομικής επιστήμης, και άλλοι μεγάλοι διανοητές εκθείαζαν το σύστημα της αγοράς, δεν θα μπορούσαν να διανοηθούν ότι πέρα από προϊόντα και υπηρεσίες θα εμφανίζονταν στην αγορά προς πώληση και δημοκρατικές αξίες, συνειδήσεις, η ελευθερία της σκέψης και της έκφρασης, γενικά κάθε ένα από τα μεγάλα ιδεώδη που γεμίζουν τα βιβλία των παιδιών μιας κοινωνίας στα πρώτα χρόνια της εκπαίδευσής τους ― μέχρι και αυτά να καταλάβουν τι ακριβώς συμβαίνει. Εμείς ξέρουμε, βέβαια, πόσο αντί για το Χαμόγελο της Τζοκόντας κυριαρχούν οι γκριμάτσες στη ζωή. Εχουμε δει πόσο χαμηλότερα από το χαμηλότερο μπορούν να φτάσουν τα πάντα. Δεν έχουμε δει όμως τον πάτο του «χαμηλού», και ευτυχώς, υπάρχουν πάντα δυνάμεις που σπρώχνουν προς τα επάνω.

Το 2014 ψηφίστηκε ο νόμος ενάντια στον ρατσισμό. Η πανηγυρική έναρξή του έγινε με το σούρσιμο της επιστήμης, της ελευθερίας της σκέψης, της πανεπιστημιακής υπόστασης στα ποινικά δικαστήρια, και μάλιστα στο πρόσωπο ενός ατόμου που έχει αφιερώσει μια ολόκληρη ζωή για να αναδείξει, να στηρίξει, να συμβάλει στην ιστορία της Ελλάδας στον Μεσοπόλεμο, στον Πόλεμο, στη δικτατορία, που διεύθυνε επιστημονική σειρά για την αρχαιολογία και την ιστορία της Ελλάδας και της Κύπρου, και πολλά άλλα που βρίσκονται εύκολα στο Διαδίκτυο. Το πρόσωπο έχει το όνομα Heinz Richter ― δεν τον ξέρω προσωπικά. Θυμάμαι όμως την αίσθηση που βίωσα, όπως και πολλοί Ελληνες, όταν το 1973 εκδόθηκε στη Γερμανία το βιβλίο του «Η Ελλάδα μεταξύ Επανάστασης και Αντεπανάστασης 1936-1946». Αντιπαραβάλλω την αίσθηση εκείνη με τη σημερινή: την απόλυτη ντροπή.

Ομως, ούτε το πρόσωπο ούτε η συμβολή του έχουν σημασία για το θέμα. Οποιος και αν ήταν, σημασία έχει ο δικός μας αυτοεξευτελισμός. Εξεγειρόμαστε ενάντια σε διάφορα που παραβιάζουν, αν και συνήθως δήθεν παραβιάζουν, αξίες και θεσμούς. Σαρκάζουμε διάφορα που βλέπουμε να συμβαίνουν σε άλλες γειτονικές ή μη γειτονικές αυταρχικές χώρες, που διατάζουν την ιστορία τους, διατάζουν τη σκέψη, τρομοκρατούν συνειδήσεις, σκοτώνουν τη σκέψη, ακόμα και μέσα από δολοφονίες προσώπων. Δεν βλέπουμε ότι η απόστασή μας από όλα αυτά μικραίνει και μάλιστα στο όνομα μιας ψευδεπίγραφης δημοκρατίας και προκειμένου να εξασφαλιστεί μια μικρή θέση στο τραπέζι με τα φρούτα της εξουσίας ή μιας ασήμαντης δημοσιότητας ― για να μη μας ξεχάσουν.

Ο Heinrich Heine -άλλος ένας «καταραμένος» Γερμανός- έγραψε το 1821 το συγκλονιστικό «Αυτό ήταν μόνο η αρχή. Εκεί που καίγονται βιβλία, στο τέλος καίγονται και άνθρωποι». Θα προσέθετα ότι εκεί που καίγεται η ελευθερία της σκέψης, της επιστημονικής ανάλυσης, της ιστορικής αναζήτησης, της αυτογνωσίας, καίγεται η δημοκρατία. Εδώ στην Ελλάδα, πριν φτάσουμε στο κάψιμο βιβλίων -ο Μίμης Ανδρουλάκης κάτι θα θυμάται-, έχουμε πιο εκλεπτυσμένες μεθόδους: θεσπίζουμε νόμους αντιρατσιστικούς, που τους αξιοποιούν δήθεν δημοκράτες για να τρομοκρατήσουν δημοκράτες, προκειμένου να δοξαστούν από άλλους χαλαρούς δημοκράτες, τους οποίους παρακολουθούν με απάθεια οι υπόλοιποι δημοκράτες και με αλαλαγμούς ηδονής οι μη δημοκράτες.

Εχουμε πρόβλημα. Η δημοκρατία τρομοκρατείται. Ολα αυτά εκφράζουν αντιλήψεις και πρακτικές που κατάφεραν να τσακίσουν ανελέητα την ελληνική κοινωνία, έπειτα από μια σημαντική ανάσα που πήρε από το 1974 και μετά, και εννοούν να την αποτελειώσουν στα χρόνια της κρίσης. Η πανεπιστημιακή μου ιδιότητα από το 1975 μέχρι το 2011 και η όποια ιδιότητα υπάρχει από την ανάμειξή μου στη δημόσια ζωή της χώρας αισθάνομαι ότι ευτελίζονται και κακοποιούνται, και μάλιστα όχι λόγω νόμων ή θεσμών που ψηφίστηκαν σε παλιές, σκοτεινές περιόδους. Ξανά ανακαλύπτει κανείς πόσο το σκοτάδι αγγίζει και το σήμερα. Η μεγάλη κρίση καθώς και η συνολική και ιδίως ηθική κατάπτωση την οποία βιώνουμε είναι «σπιτική» -home made στα αγγλικά-, αν και θα ταίριαζε να αρχίσει κανείς να χρησιμοποιεί τη γλώσσα του ISIS, που λυπάμαι, αλλά δεν την ξέρω. Την κρίση την παράγουμε και τη μεγαλώνουμε με τα χέρια μας, εδώ στο σπίτι μας, και αυτή πάει όλο και πιο βαθιά, γιατί δεν αγγίζει τα χυδαία θέματα της οικονομίας, αλλά την καρδιά της πολιτικής, των αξιών και των ιδανικών μας και των υψηλών στιγμών της ιστορίας μας ως έθνους. Εκτός -ένα φοβερό «εκτός»-, εκτός κι αν αυτά πια δεν υπάρχουν. Αν το πουκάμισο είναι αδειανό και εμείς κάνουμε ότι δήθεν είναι γεμάτο. Ή, και αν δεν είναι αδειανό, φροντίζουμε να το αδειάσουμε απόλυτα και να βάλουμε ένα σκιάχτρο στη θέση της εθνικής μας ψυχής. Σε κάθε περίπτωση, εμείς, οι απόγονοι της Αθηναϊκής Δημοκρατίας, δεν έχουμε αναστολή στο να κινούμαστε με γκριμάτσες προς τα πίσω, προς την εποχή του Γαλιλαίου ή και πιο παλιά -φαντάζομαι ο συνειρμός να είναι σαφής- και να πιστεύουμε ότι κινούμαστε προς τα εμπρός. Οι εχθροί μας είμαστε εμείς ― ευτυχώς δεν χωρεί γενίκευση.

Στην πραγματικότητα, πίσω από τη βαθύτατη κρίση μας, επιφανειακά μόνο βρίσκονται τα ελλείμματα, τα χρέη και οι οικονομικές και κοινωνικές καταρρεύσεις. Πίσω από τον καθρέφτη κρύβεται ένας τεράστιος όγκος χρεών διαφορετικού τύπου, τριπλά απεχθών και επονείδιστων, που συνεχώς παράγει ο αυτοεξευτελισμός της πολιτικής αυτής της χώρας ― άσχετα με το ποιοι είναι οι πρωταγωνιστές του παιχνιδιού.

* Ο κ. Τάσος Γιαννίτσης είναι ομότιμος καθηγητής πανεπιστημίου, πρώην υπουργός.

2. Σιγά σιγά, εμείς αποχωρούμε από τον κόσμο

του Θοδωρή Γεωργακόπουλου  ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 04.12.2015

Η EXPO 2015 είναι μια διεθνής έκθεση ή, μάλλον, η Διεθνής Έκθεση, αυτή που γίνεται κάθε λίγα χρόνια από το 19ο αιώνα και συγκεντρώνει σε ένα χώρο επιτεύγματα της επιστήμης και της τεχνολογίας από όλο τον κόσμο. Ο πύργος του Άιφελ χτίστηκε στα πλαίσια της Διεθνούς Έκθεσης του 1889, ας πούμε. Φέτος, η EXPO έγινε στο Μιλάνο. Πέρασα μια ημέρα εκεί τον Οκτώβριο.

Δεν ήξερα ότι τέτοιες εκθέσεις γίνονται ακόμη, και ομολογουμένως πήγα κάπως απροετοίμαστος. Έχω γράψει τις λεπτομέρειες αλλού (εδώ: http://www.georgakopoulos.org/work/multimedia/expo-2015/) αλλά, πολύ συνοπτικά, μπορώ να σας πω ότι επρόκειτο για μια αχανή έκταση με περίπου διακόσια “περίπτερα”, δεκάδες από τα οποία είχαν το μέγεθος κτιριακών συγκροτημάτων. Περίπτερα είχαν λίγες δεκάδες χορηγοί, φορείς και διεθνείς οργανισμοί, και περίπου 150 χώρες. Το θέμα της έκθεσης ήταν το μέλλον της τροφής, κι αυτό σημαίνει ότι οι επισκέπτες είχαν την ευκαιρία να δουν μια σειρά από καινοτομίες στη συσκευασία, τη διατήρηση και την προετοιμασία του φαγητού στο “σούπερ μάρκετ του μέλλοντος”, να φτιάξουν ad hoc αναψυκτικά από μηχανήματα της Coca Cola μέσα σε δευτερόλεπτα, να γνωρίσουν ό,τι χρειάζεται να ξέρει κανείς για την παραγωγή και την κατανάλωση προϊόντων όπως ο καφές ή η σοκολάτα από τα αντίστοιχα περίπτερα, και να δει στα περίπτερα κάθε χώρας το πώς αντιμετωπίζει την παραγωγή και την κατανάλωση τροφής σε μια εποχή στην οποία οι ανάγκες και οι απαιτήσεις των λαών του κόσμου για ποιοτικών και υγιεινών τροφών -και, μαζί, και οι ενεργειακές απαιτήσεις τους- αυξάνονται. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »