Χρόνια Πολλά!

25/12/2017

με το τελευταίο τραγούδι της Αρλέτας


ΒΡΑΒΕΙΟ ΖΑΧΑΡΟΦ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ 2017: στην αντιπολίτευση της Βενεζουέλας

15/12/2017

Ένα πληροφοριακό podcast του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου: ttps://www.youtube.com/watch?v=EoNnqJmiBKk

To φετινό βραβείο Ζαχάρωφ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για τα ανθρώπινα δικαιώματα και την ελευθερία της σκέψης απονέμεται στην δημοκρατική αντιπολίτευση της Βενεζουέλας. Ο πρόεδρος του Κοινοβουλίου Ταγιάνι αναγγέλλει τη βράβευση. Διάφοροι κομμουνιστές ευρωβουλευτές γελάνε κοροϊδευτικά ή φωνάζουν, κάποιος απευθύνεται στον Ταγιάνι στα ιταλικά με ένα «ντροπή σου». Ο Ταγιάνι εκνευρισμένος τους καλεί να σεβαστούν την απόφαση της πλειοψηφίας, ενώ καταχειροκροτείται. Διακρίνουμε τους Κούλογλου και Χρυσόγονο που δεν χειροκροτούν (αυτό δα έλειπε!) αλλά κοιτάζουν αμήχανα. Το βραβείο παραλαμβάνουν μέλη της αντιπολίτευσης ή αντιπρόσωποί τους, γιατί οι ίδιοι είναι στη φυλακή. Η τελετή τελειώνει με σύσσωμο το Κοινοβούλιο να τους χειροκροτεί. Πλην Λακεδεμονίων: Η μεγάλη πλειοψηφία των βουλευτών της ομάδας της Αριστεράς (GUE/NGL) είτε απουσιάζουν επιδεικτικά, είτε μένουν καρφωμένοι στις θέσεις τους, μεταξύ αυτών και ο Δ.Παπαδημούλης, που για άλλη μία φορά ντρόπιασε την Ελλάδα.

Και ένα σχόλιο του Μίλτου Κύρκου, ευρωβουλευτή με το Ποτάμι (αντιγράφω από το facebook): «Δεν έχουμε περιέργεια για το γιατί οι βουλευτές της GUE απείχαν απο την απονομή του Βραβείου Ζαχάρωφ στη δημοκρατική αντιπολίτευση της Βενεζουέλας. Ξέρουμε ότι 159 θάνατοι, 300 φυλακισμένοι, ακόμη και η απαγόρευση κομμάτων να συμμετέχουν στις προεδρικές εκλογές είναι ψιλά γράμματα. Η περιέργεια μας είναι εάν βραβευόταν σήμερα ο Αντρέι Ζαχάρωφ, οι βουλευτές της GUE θα έμεναν στην αίθουσα;»

υ.γ. Κάποιοι αριστεροί προβάλλουν το επιχείρημα ότι η αντιπολίτευση στη Βενεζουέλα είναι «δεξιά». Ακόμα και αν είναι έτσι, οι δεξιοί που αγωνίζονται κατά του φασισμού, φυλακίζονται και δολοφονούνται δεν αξίζουν υποστήριξη; Δηλαδή στα χρόνια της Χούντας στη χώρα μας αντιστασιακοί ήταν μόνο οι αριστεροί; Δεξιοί, κεντροδεξιοί και κεντρώοι όπως η Βιργινία Τσουδερού, ο Νίκος Παπάς με το κίνημα του ναυτικού, ο Γιάγκος Πεσματζόγλου δεν άξιζαν υποστήριξη επειδή δεν ήταν αριστεροί; Δε θα ξεχάσω ακόμα και σ’εκείνα τα πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης πόσο οι αριστεροί και αριστεριστές προσπαθούσαν να μειώσουν ακόμα και τον Αλέξανδρο Παναγούλη, και ζωντανό και μετά θάνατον.


ΕΝΩΣΗ ΔΙΚΑΣΤΩΝ ΚΑΙ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΩΝ: Απάντηση στον Ερντογάν

10/12/2017

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ: ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΙΣ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ–  7/12/2017

Οι χθεσινές αναφορές του Προέδρου της Τουρκικής Δημοκρατίας περί «διατάραξης του σεβασμού του για την Ελληνική Δικαιοσύνη» και η διαπίστωσή του ότι «μέχρι ένα σημείο λειτουργεί το δικαστικό σύστημα στην Ελλάδα» με αφορμή την μη έκδοση των 8 Τούρκων αξιωματικών που ζήτησαν άσυλο στην Ελλάδα, μας υποχρεώνουν να επισημάνουμε τα ακόλουθα: Σε επιστολή μας με ημερομηνία 2 Φεβρουαρίου 2017 προς την Ευρωπαϊκή Ένωση Δικαστών αναφέραμε ότι με τρεις αποφάσεις του το Ανώτατο Δικαστήριο της Χώρας μας στις 26 Ιανουαρίου 2017 δέχθηκε, ότι ενδεχόμενη έκδοση των τούρκων αξιωματικών θα έθετε σε κίνδυνο τη ζωή τους και θα τους εξέθετε σε βασανιστήρια και εξευτελισμό και με το σκεπτικό αυτό αποφάσισε την μη έκδοσή τους. Η προτεραιότητα στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια και ο σεβασμός στα ανθρώπινα δικαιώματα, που επιβάλλουν η ελληνική και ευρωπαϊκή νομοθεσία, αποτέλεσαν τη βάση των αποφάσεων. Στη σύνοδο της Ευρωπαϊκής Ένωσης Δικαστών, που ακολούθησε στις 19 Μαϊου στο Κισινάου της Μολδαβίας το ζήτημα που θέσαμε, συζητήθηκε ως κορυφαίο θέμα στην ημερήσια διάταξη. Η Ευρωπαϊκή Ένωση Δικαστών αντιλαμβανόμενη την ανεπίτρεπτη πίεση που ασκήθηκε από Κυβέρνηση τρίτου κράτους στο δικαστικό σύστημα της Χώρας μας, εξέδωσε σχετική ανακοίνωση πλήρους υποστήριξης.

Η Ελληνική Δικαιοσύνη έχει αποκλειστική αρμοδιότητα να κρίνει ζητήματα έκδοσης πολιτών τρίτων χωρών και δεν εξαρτά την κρίση της από φιλοφρονήσεις ή αποδοκιμασίες ελλήνων ή ξένων πολιτικών.

Στο σχόλιο του Προέδρου της Τουρκικής Δημοκρατίας ότι «το δικαστικό σύστημα στην Τουρκία είναι περισσότερο δίκαιο απ’ ότι σε οποιαδήποτε άλλη ευρωπαϊκή χώρα» θυμίζουμε τις συνεχείς δηλώσεις διαμαρτυρίας της Διεθνούς Ένωσης Δικαστών στις μαζικές απολύσεις 4.000 δικαστών και εισαγγελέων στην Τουρκία μετά την 15η Ιουλίου 2016, πολλοί από τους οποίους είναι κρατούμενοι σε κελιά απομόνωσης, χωρίς να τους απαγγελθούν συγκεκριμένες κατηγορίες.


Ο ΝΤΑΝΥ ΚΟΝ-ΜΠΕΝΤΙΤ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΤΟΥ ΕΡΝΤΟΓΑΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ.

09/12/2017

(ραδιόφωνο EUROPE1) http://www.europe1.fr/emissions/leurope-a-la-une/il-ne-faut-pas-croire-que-si-erdogan-se-deplace-en-grece-cest-simplement-pour-etre-gentil-3515210

Μην φανταστούμε ότι η επίσκεψη του Ερντογάν στην Ελλάδα είναι μόνο και μόνο μια κίνηση αβροφροσύνης.

Ντανύ Κον-Μπεντιτ, σήμερα θα μας πάτε στην Ελλάδα, γιατί γίνεται μια ιστορική επίσημη επίσκεψη: ο Πρόεδρος της Τουρκίας Ερντογάν έφτασε χτες το βράδι στην Αθήνα και είναι εκεί και σήμερα. Είναι η πρώτη επίσκεψη στην Ελλάδα ενός προέδρου της Τουρκίας εδώ και 65 χρόνια, -οι σχέσεις των δύο χωρών ήταν για καιρό ψυχρές. Ο Ρ. Τ. Ερντογάν έρχεται με ένα συγκεκριμένο αίτημα που αφορά τους αξιωματικούς του τουρκικού στρατού.

– Ακριβώς. Μην φανταστούμε ότι η επίσκεψη του Ερντογάν στην Ελλάδα είναι μόνο και μόνο μια κίνηση αβροφροσύνης. Πρώτα έδωσε μια συμέντευξη σε μια μεγάλη ελληνική ημερήσια εφημερίδα, όπου είπε, 1ον: “κοιτάξτε, η Συνθήκη της Λωζάννης του 1923 στην οποία ρυθμίστηκαν τα σύνορα, όλα αυτά άκυρα, πρέπει να τα ξαναδούμε από την αρχή”. Kαι 2ον, όλος ο τουρκικός τύπος γράφει “Πηγαίνω να φέρω πίσω τους 8 Τούρκους αξιωματικούς”. Τους αξιωματικούς που το 2016 μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα, έφυγαν από την Τουρκία, πήραν ένα ελικόπτερο, προσγειώθηκαν στην Ελλάδα, ζήτησαν άσυλο, οι νομικοί κύκλοι είπαν ότι πρέπει να τους δεχτούμε στην Ελλάδα, ενώ ο Τσίπρας ήθελε να τους εκδόσει, και ορίστε, τώρα ο Ερντογάν λέει “Μπα, δεν πρέπει να γίνεται έτσι, οι δικαστές είναι γραφειοκράτες, πρέπει ν’ αποφασίζουν οι πολιτικοί.

Ωστόσο μήπως ο Αλέξης Τσίπρας απέναντί του έχει κάτι να διαπραγματευτεί σε αντάλλαγμα με τους 8 αξιωματικούς;

-Μα, πρώτα πρώτα διαπραγματεύτηκε το ότι δεν υπάρχει θέμα διαπραγμάτευσης σχετικά με τα σύνορα, και ότι τα ελληνικά νησιά του Αιγαίου παραμένουν όπως είναι. Δεύτερον οικονομικές συμφωνίες, όπως περισσότερη σύνδεση με φέρρυ-μπόουτ που έχουν ανάγκη. Και τρίτον ο Ερντογάν πρέπει να κρατήσει τα σύνορα κλειστά για τους πρόσφυγες. Άρα έχει πολλά να χάσει αν ο κ.Ερντογάν αποφασίσει να κάνει τα αντίθετα.

Πάντως διαπιστώνουμε λίγο και την αντίληψη που έχει ο Ερντογάν για την δικαιοσύνη. Έκανε το ίδιο και σε άλλες χώρες εκτός από την Ελλάδα;

– Μα βέβαια. Όταν ο πρώην καγκελάριος Σρέντερ ήταν διαπραγματευτής για την απελευθέρωση των Γερμανών δημοσιογράφων που ήταν στη φυλακή, ο Ερντογάν πρότεινε: “Ακούστε, θα κάνουμε ανταλλαγή. Θ’ αφήσω ελεύθερους όλους τους δημοσιογράφους σας κι εσείς θα μου δώσετε όλους τους Τούρκους στρατιωτικούς που ζήτησαν άσυλο στη Γερμανία”. Και όταν ο Σρέντερ του είπε ότι αυτό το αποφασίζει η Δικαιοσύνη, ο Ερντογάν είπε “εγώ δεν έχω να κάνω με τη Δικαιοσύνη, εσείς θα πάρετε τους δημοσιογράφους σας κι εγώ θα πάρω τους αξιωματικούς μου”. Αυτή είναι η αντίληψή του για τον κόσμο. Και ελπίζω ότι ο Τσίπρας δεν θα απελάσει τους 8 αξιωμάτικούς και ότι μπορεί να τους πάρει μια άλλη ευρωπαϊκή χώρα- γιατί όχι η Γαλλία- και έτσι ο Ερντογάν θα ικανοποιηθεί, δεν θα βρίσκονται πια στην Ελλάδα. Αλλά ούτε και στην Τουρκία.


Επίσκεψη Ερντογάν

09/12/2017

Ο Πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ήρθε κι έφυγε. Και πολλοί μείναμε με την απορία γιατί τον προσκάλεσαν. Επίσης νομίζω πως ήταν σφάλμα όλων όσων έθιξαν θέμα Συνθήκης Λωζάννης, ιδιαίτερα βέβαια του Προέδρου της Δημοκρατίας, γιατί η ισχύς της είναι κάτι αυτονόητα και τα αυτονόητα δεν τα βάζουμε σε συζήτηση.  Οι επίσημες ομιλίες Τσίπρα και Ερντογάν ήταν σε πολιτισμένο τόνο και όσες αντιρρήσεις και να έχει κανείς για την διακυβέρνηση Τσίπρα δεν μπορεί να μην παρατηρήσει τη διαφορά στη ρητορική ανάμεσα σε έναν πρωθυπουργό δημοκρατικής χώρας και σε έναν αυταρχικό δυνάστη.  Στην συνέντευξή του την προηγουμένη της επίσκεψής του στον Παπαχελά μιλώντας πιο ανεπίσημα, μας έδωσε μεταξύ άλλων και ένα ανατριχιαστικό δείγμα της αντίληψής του περί δικαιοσύνης και διάκρισης των εξουσιών, με θέμα την απαίτησή του για έκδοση των 8 Τούρκων αξιωματικών που κατέφυγαν στην Ελλάδα (τους οποίους ο ίδιος έχει ήδη καταδικάσει χωρίς δίκη ως πραξικοπηματίες και τρομοκράτες) :

«(…) Οταν οι Τούρκοι πραξικοπηματίες ήρθαν στην Ελλάδα και αναζήτησαν καταφύγιο, κάλεσα αμέσως τον πρωθυπουργό κ. Τσίπρα. Του είπα: «Αγαπητέ μου φίλε, αυτή είναι η κατάσταση. Δραπέτευσαν από την Τουρκία και προσγειώθηκαν στην Ελλάδα. Αυτά τα άτομα οργάνωσαν πραξικόπημα –ή επιχείρησαν να οργανώσουν πραξικόπημα– και θέλω την έκδοσή τους στην Τουρκία». Αυτό ήταν την πρώτη νύχτα του αποτυχημένου πραξικοπήματος. Και μου είπε ότι θα δρομολογήσει την κατάσταση και ότι σε 15 με 20 ημέρες θα εκδίδονταν στην Τουρκία. Αυτό είπε. Αλλά, δυστυχώς, αυτή τη στιγμή βρίσκονται ακόμη στην Ελλάδα. Πρέπει να παρακολουθήσουμε αυτές τις εξελίξεις αρκετά διεξοδικά. Αν ένα τέτοιο γεγονός είχε διαπραχθεί εναντίον της Ελλάδας, εμείς θα ήμασταν πολύ προσεκτικοί, τη στιγμή που θα έπρεπε να είμαστε πολύ προσεκτικοί. Θα είχαμε αμέσως θέσει υπό κράτηση αυτά τα άτομα και θα τα εκδίδαμε στην Ελλάδα. Απόπειρα πραξικοπήματος. Τι είναι η απόπειρα πραξικοπήματος; Πώς το τόλμησαν; (…)

– Το πρόβλημα είναι, κύριε πρόεδρε, πως η ελληνική Δικαιοσύνη είναι ανεξάρτητη, σύμφωνα με το ελληνικό Σύνταγμα, και επίσης πως πρέπει να τηρήσει και τους ευρωπαϊκούς κανόνες δικαίου σε σχέση με τα ανθρώπινα δικαιώματα.  Άρα δεν υπάρχουν περιθώρια για να κάνουν κάτι σαν αυτό που ζητάτε.

– Αλέξη, μετά την κράτηση υπάρχει μια περίοδος κατά την οποία η κυβέρνηση θα μπορούσε εύκολα να μας είχε εκδώσει αυτούς τους ανθρώπους. Έχουμε υποφέρει πολύ και ξέρουμε πως και η Ελλάδα έχει υποφέρει πολύ από πραξικοπηματίες. Νομίζω λέγονταν «18 Μαρτίου» ή «17 Σεπτεμβρίου» οι πραξικοπηματίες. Η διάσημη τρομοκρατική οργάνωση στην Ελλάδα…

– Η «17 Νοέμβρη».

Εχετε υποφέρει αρκετά στα χέρια τους κι εμείς έχουμε υποφέρει αρκετά από το PKK και τώρα έχουμε τους «Γκιουλενιστές», πρέπει να είμαστε αλληλέγγυοι. Εάν είχαμε εμείς μέλη της «17 Νοέμβρη», θα σας τους είχαμε εκδώσει αμέσως, αυτό θα είχαμε κάνει. Και οι τρομοκράτες, όταν έχουν συλληφθεί στην Ελλάδα, πρέπει να εκδοθούν στην Τουρκία. Εάν το αφήσετε στην κρίση της Δικαιοσύνης, κανένα αποτέλεσμα δεν πρόκειται να έρθει. Δεν θα είστε σε θέση να βγάλετε αποτελέσματα. Η Δικαιοσύνη δεν φαίνεται να νοιάζεται τόσο όσο εμείς, και για να διευκολύνεις τη δουλειά της δικαστικής εξουσίας, θα πρέπει πρώτα, ως εκτελεστική εξουσία, ως κυβέρνηση, να πάρεις τα απαραίτητα μέτρα πριν αναθέσεις την υπόθεση στη Δικαιοσύνη. (τα bold δικά μου)

Πρέπει να τελειώσουμε τη διαδικασία ως μέλη του εκτελεστικού σώματος. Και επικεφαλής της εκτελεστικής εξουσίας. Διότι οι επικεφαλής της αστυνομίας κάνουν τη δουλειά τους μέσα στο πλαίσιο που τους αναθέτουμε, δεν κάνουν κάτι ενάντια στον νόμο. Προφανώς είναι υπόλογοι απέναντι στον νόμο, ενεργούν μέσα στο πλαίσιο του νόμου. Επειδή η άμεση δράση θα μπορούσε να είχε ληφθεί αρκετά γρήγορα στο πλαίσιο του νόμου, όμως η Δικαιοσύνη χρειάζεται περισσότερο χρόνο και δεν μπορεί να λειτουργήσει άμεσα.

Η γραφειοκρατία είναι διαφορετική από οτιδήποτε άλλο και μπορεί να «κάθεται» και να παρατείνεται. Κι έρχεται κάποια στιγμή που συνειδητοποιείς ότι οι δράστες είναι κάπου αλλού και οικογένειες συνεχίζουν να υποφέρουν.  Η καθυστερημένη Δικαιοσύνη δεν είναι Δικαιοσύνη, κι αυτό είναι μια καθυστέρηση στην απονομή της. Οταν «τραβάει» και συνεχίζει να «τραβάει», τότε αυτό δεν μπορεί πλέον να αποκαλείται Δικαιοσύνη. Δεν πρέπει αυτό να το επιτρέψουμε, υπάρχουν χώρες με τις οποίες έχουμε ολοκληρώσει σε σύντομο χρονικό διάστημα τη διαδικασία έκδοσης, δυστυχώς με την Ελλάδα έχουμε κολλήσει.

ολόκληρη η συνέντευξη εδώ 

Οι ομιλίες Τσίπρα και Ερντογάν


ΑΚΑΙΡΗ ΕΠΙΣΚΕΨΗ…

06/12/2017

του 

από τα ΝΕΑ και τη ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ 2/12/17

Η Ελλάδα ορθώς επίσης αντιτάχθηκε στις προσπάθειες  διακοπής των ενταξιακών διαπραγματεύσεων  Οι γέφυρες επικοινωνίας μεταξύ Ευρωπαϊκής Ένωσης και Τουρκίας και η προοπτική ένταξης θα πρέπει να παραμείνουν ανοιχτές (και) ως μέσο πίεσης για την επιστροφή της Τουρκίας στη δημοκρατική κανονικότητα. Το επισήμανε πρόσφατα και ο Γερμανός υπουργός Ευρωπαϊκών υποθέσεων Μ.Ρότ (SPD).  Η διακοπή των σχέσεων δεν θα εξυπηρετούσε κανένα χρήσιμο στόχο. Το αντίθετο, θα έσπρωχνε πιθανότατα την Τουρκία σε ακόμη αυταρχικότερες πρακτικές και σπασμωδικές ενέργειες στην εξωτερική της πολιτική. Η πρόσκληση όμως για επίσκεψη του Ερντογάν, ως εάν να μη συμβαίνει τίποτα, ξεπερνά κάθε θεμιτό όριο. Δείχνει ότι η εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης στερείται από οποιοδήποτε ηθικό περιεχόμενο. Είναι τυφλή πολιτική ρεαλισμού, εξυπηρέτησης (ή δήθεν εξυπηρέτησης) συμφερόντων παρά πολιτική αξιών όπως θα πρέπει να (επιδιώκει να) είναι η πολιτική μιας (υποτίθεται) αριστερής κυβέρνησης που δεν χάνεται σε στεγνό ρεαλισμό.  Αλλά δεν είναι το μόνο ενοχλητικό σύμπτωμα   πολιτικής άνευ αξιών. Οι γλοιώδεις έπαινοι  του Έλληνα πρωθυπουργού  στον Ντ. Τραμπ – έπαινοι που απολύτως κανένας άλλος Ευρωπαίος ηγέτης δεν έχει απευθύνει– αποτελούν ένα επιπλέον σύμπτωμα ηθικά ανερμάτιστης συμπεριφοράς έξω από αξίες και όρια. Όπως άλλωστε και η κυβερνητική επιλογή  να μπλοκάρει τη Δήλωση της ΕΕ για την καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Κίνα  και  η πώληση όπλων στη Σ. Αραβία

Μια επίσκεψη εργασίας  στο πλαίσιο μιας ήδη προδιαγεγραμμένης   διαδικασίας θα μπορούσε να γίνει ανεκτή ως αναγκαίο κακό. Η συγκεκριμένη όμως επίσκεψη ξεφεύγει από τη λογική αυτή. Είναι- επιεικώς –  πέρα για πέρα άκαιρη. Εκτός ίσως  εάν  κάποιοι βλέπουν στο πρόσωπο του Ερντογάν  πολιτικά πρότυπα  συμπεριφοράς άξια  για μίμηση;

*Ο Π.Κ. Ιωακειμίδης είναι καθηγητής Ευρωπαϊκής Πολιτικής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών


Η μετα-αποικιακή ζώνη άνεσης

04/12/2017

της Σώτης Τριανταφύλλου

ΤΑ  ΝΕΑ 02/12/2017

Μόλις διάβασα ένα αυτοβιογραφικό μυθιστόρημα του Εντουάρ Λουίς, συγγραφέα και ακτιβιστή της άκρας αριστεράς, που έχει μεγάλη επιτυχία στη Γαλλία. Πρόκειται για το χρονικό ενός βιασμού: την παραμονή των Χριστουγέννων ένας νεαρός Αλγερινός, ο Ρεντά, βιάζει τον Εντουάρ και προσπαθεί να τον στραγγαλίσει. Αλλά ο Εντουάρ, που ως μέλος της χρυσής νεολαίας εντρυφά στον Νίτσε και στην όπερα, δικαιολογεί τις πράξεις του Ρεντά: φταίει η φτώχεια την οποία αποδίδει στην αποικιοκρατία και στον ρατσισμό. Ο Ρεντά δεν είναι άτομο υπεύθυνο για τις πράξεις του: η βία, λέει ο μεγαλόψυχος συγγραφέας, προκύπτει από τις κοινωνικές δομές· ο Ρεντά είναι ο τελευταίος κρίκος των φρικαλεοτήτων που υπέστησαν οι Αλγερινοί. Γι’ αυτό, το θύμα δεν θέλει να μηνύσει τον βιαστή του· εξάλλου, είναι εναντίον της καταστολής και των φυλακών. Μόνον όταν πρόκειται για Αλγερινούς, σπεύδω να προσθέσω· αν ο βιαστής ήταν Γάλλος, θα του άξιζε να σαπίσει στο κελί.
Στη συνέχεια, εφόσον αυτή είναι η ιδεολογία που κυριαρχεί στη γαλλική λογοτεχνία, έπεσε στα χέρια μου ένα παρόμοιο βιβλίο του Πατρίκ Σαμουαζό, ο οποίος κατάγεται από τη Μαρτινίκα αλλά αρνείται να κατανοήσει ότι το νησί του δεν είναι «αποικία», αλλά υπερπόντιο γαλλικό έδαφος. Δεν υπάρχουν γαλλικές αποικίες. Κι όμως ο κ. Σαμουαζό, διάσημος στη Γαλλία, επιτίθεται λάβρος εναντίον της αποικιοκρατίας όχι ως παρελθόν αλλά ως παρόν ― μολονότι, επιμένω, η Μαρτινίκα έγινε γαλλικός νομός, με τη θέληση των κατοίκων της, το 1946. Ο Πατρίκ Σαμουαζό κατηγορεί τις δυτικές χώρες για απρόθυμη υποδοχή μεταναστών, χωρίς να αναφέρει τι κάνει τους ανθρώπους να φεύγουν από τη χώρα τους και να μην κατευθύνονται σε χώρες πολιτιστικά συγγενικές με τις δικές τους. Αν και η Δύση είναι ρατσιστική και αντιδημοκρατική, συνωστίζονται στις θύρες της.
Η εξήγηση είναι εύκολη: όσα δυσάρεστα συμβαίνουν στον Τρίτο Κόσμο είναι συνέπεια της αποικιοκρατίας· όσα δυσάρεστα συμβαίνουν με τους ξένους πληθυσμούς στη Δύση – άρνηση κοινωνικής ένταξης, ρατσιστικό και θρησκευτικό μίσος εναντίον της χώρας υποδοχής, σχολική αποτυχία, υψηλά ποσοστά παραβατικότητας, τρομοκρατία, βία εναντίον των γυναικών, αντισημιτισμός, γκετοποίηση – είναι κι αυτά συνέπειες της αποικιοκρατίας. Το ρολόι της Ιστορίας έχει σταματήσει και μαζί μ’ αυτό έχει σταματήσει το μυαλό μας: όταν οι ευρωπαϊκές αρχές συλλαμβάνουν εγκληματίες που τυγχάνουν μη-«λευκοί», κατηγορούνται για αποικιοκρατική και ρατσιστική συμπεριφορά – στην πραγματικότητα, οι Ευρωπαίοι δικάζονται καθημερινά για γεγονότα που αφορούν γενιές νεκρών.
Η μετα-αποικιακή μωρολογία έχει δημιουργήσει μια ζώνη άνεσης όπου καταφεύγουμε όταν μας λείπουν τα εργαλεία της κατανόησης τόσο του παρελθόντος όσο και του παρόντος. Η αριστερή προπαγάνδα κολακεύει τον Τρίτο Κόσμο αντί να τον βοηθήσει· αντί να παρέμβει δημιουργικά στην οικονομική του ανάπτυξη, στην ειρήνη, στη χρηστή διοίκηση, στην απελευθέρωσή του από την τρομακτική επίδραση της θρησκείας και των πρωτόγονων εθίμων. Η αριστερά, θωπεύοντας τους «αποικιοκρατούμενους» – αν και δεν υπάρχουν αποικίες εδώ και τουλάχιστον μισό αιώνα – ενισχύει τον εγκλεισμό τους στο παρελθόν, σε ένα είδος νηπιακής ηλικίας της Ιστορίας. Και αρθρώνει, με τη γνωστή της μεροληψία, τον μονομερή καταγγελτικό λόγο του «ρατσισμού». Όμως, αν θέλουμε να δούμε τι σημαίνει ρατσισμός πρέπει να πάμε στην Αλγερία – όπου διώκονται, επισήμως, οι υποσαχάριοι πληθυσμοί – ή στη Λιβύη όπου γίνεται δουλεμπόριο με όρους του 19ου αιώνα. Εκεί ο ρατσισμός δεν είναι στραβά βλέμματα και υποτιμητικές χειρονομίες· είναι κρατική πολιτική και λαϊκή απαίτηση. Η θρησκευτική μισαλλοδοξία στις μουσουλμανικές χώρες είναι θεσμική· εν τέλει, ο χριστιανισμός είναι η μοναδική θρησκεία που μπορούμε να καθυβρίσουμε ανενόχλητοι. Όσο για τα «τείχη», γίνεται πολύς λόγος για την Ευρώπη των τειχών αλλά όχι για το τείχος μεταξύ Αλγερίας και Μαρόκου – και πάει λέγοντας.
Η μετα-αποικιακή συνείδηση περιέχει μια θέαση της Ιστορίας που, εξαιτίας της αμείλικτης προπαγάνδας, τροφοδοτεί νοοτροπία θύματος, συμπλέγματα κατωτερότητας, ένστικτα εκδίκησης, παρανοειδή καχυποψία και προδοτολογία. Υπό αυτή την έννοια, στις ΗΠΑ, οι Αφροαμερικανοί ηγέτες που υιοθετούν μετα-αποικιακή ρητορική, εκτός του ότι προσφέρουν κάκιστες υπηρεσίες στους μαύρους, εξοστρακίζουν όποιο μέλος της κοινότητας δεν υποκύπτει στην ενιαία σκέψη. Η κοινωνική συμφιλίωση θεωρείται ξεπούλημα στον εχθρό.
Ο ναρκισσισμός του θύματος εξελίσσεται σε ναρκισσισμό ενός φαντασιακού πολιτισμού. Όσοι νιώθουν αποικιοκρατούμενοι – περιέργως, έτσι νιώθουν πολλοί Έλληνες – έχουν την τάση να καυχώνται για έναν πολιτισμό που είναι δήθεν ανώτερος από εκείνον του αποικιοκράτη. Αντί δηλαδή να αναρωτιόμαστε τι συνέβαλε στις αποτυχίες, στις ξένες κατακτήσεις, στην καθήλωση σε μια παγίδα της Ιστορίας, επινοούμε ηθική και πολιτιστική ανωτερότητα χωρίς να αναρωτιόμαστε για τις δικές μας ευθύνες, για τα δικά μας ελαττώματα και εγκλήματα.
Όταν ο Ντανιέλ Λεφέβρ, ιστορικός ειδικευμένος στην αποικιοκρατία, έγραψε το βιβλιαράκι «Να τελειώνουμε επιτέλους με την αποικιοκρατική μεταμέλεια», η γαλλική αριστερά έπεσε κυριολεκτικά να τον φάει – και κατά κάποιον τρόπο τον έφαγε· ο Λεφέβρ αρρώστησε και πέθανε. Πρώτες στην κατακραυγή ήταν φυσικά οι εφημερίδες «Le Monde» και «Libération» που προσπαθούν να πείσουν τους Γάλλους ότι η δυτική ευημερία οφείλεται στα «φτηνά» εργατικά χέρια από τις πρώην αποικίες (δεν υπάρχουν φτηνά και ακριβά χέρια: υπάρχουν φτηνές και ακριβές δουλειές οι οποίες ορίζονται με νόμους). Αλλά η ευημερία δεν οφείλεται τόσο σε χέρια, όσο σε μυαλά· προπάντων, οφείλεται στη δυνατότητα των ανθρώπων να προχωρούν λειαίνοντας τις διαφορές τους και ερμηνεύοντας την Ιστορία με όρους επιτευγμάτων, όχι εγκλημάτων. Το παρελθόν ― το λέει η λέξη ― είναι ο χρόνος που έχει περάσει. Οι πολιτικοί και οι διανοούμενοι που ξύνουν τις παλιές πληγές, εκτός του ότι διατυπώνουν πολλά ψέματα, απομονώνουν τους πρώην αποκιοκρατούμενους καθιστώντας τους «διαφορετικούς» (μια ιδιαίτερη μορφή ρατσισμού σαν εκείνη που δείχνει ο «ανώτερος» Εντουάρ στον Ρεντά). Στη συνέχεια, αναδεικνύουν σε αξία την επιλεγόμενη «διαφορετικότητα» κατακερματίζοντας το κοινωνικό σώμα και ευνοώντας τον κοινοτισμό από τον οποίον τίποτα καλό δεν μπορεί να προκύψει.

ΕΠΕΝΔΥΣΗ ΣΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ: συνέντευξη του διευθύν. συμβούλου της «Lamda Development» Οδυσσέα Αθανασίου

01/12/2017

Action24-evening report 23.11.2017

 


Η έρευνα της «διαΝΕΟσις» για τις προστατευόμενες περιοχές NATURA

01/12/2017

 

https://www.dianeosis.org/2017/11/natura_2000/

Προστατευόμενες Περιοχές Natura 2000: Μια Χαμένη Ευκαιρία

Σχεδόν το 1/3 της έκτασης της Ελλάδας είναι περιοχές ενταγμένες στο ευρωπαϊκό δίκτυο προστατευόμενων περιοχών Natura 2000. Στην πλειοψηφία τους, όμως, παραμένουν παραμελημένες και ανεκμετάλλευτες. Η έρευνα της διαΝΕΟσις αποδεικνύει ότι αυτές οι περιοχές θα μπορούσαν και να προστατεύονται πιο αποτελεσματικά, αλλά και να συνεισφέρουν σχεδόν 1% του ΑΕΠ ετησίως στην ελληνική οικονομία. 

 | Νοέμβριος 2017


ΗΛΙΑΣ ΕΥΘΥΜΙΟΠΟΥΛΟΣ: Η κλιματική αλλαγή, η καταστροφή της Μάνδρας, το «Πράσινο Ταμείο», οι ΑΠΕ

01/12/2017

Συνέντευξη του Ηλία Ευθυμιόπουλου* στον Αντώνη Τριφύλλη (Μεταρρύθμιση) : ο οικολόγος, πρώην υφυπουργός Περιβάλλοντος αναφέρεται στην κλιματική αλλαγή, στις καταστροφές  από τα ακραία καιρικά φαινόμενα, καθώς και το «Πράσινο Ταμείο», το οποίο έχει συγκροτηθεί εδώ και πολλά χρόνια, για τις αποζημιώσεις από τις φυσικές καταστροφές.

Και ολόκληρο το βιβλίο του Ευθυμιόπουλου διαδικτυακά δωρεάν:

»ΤΟ ΔΙΛΗΜΜΑ ΤΗΣ ΠΕΤΑΛΟΥΔΑΣ» από τις εκδόσεις της ΑΚΑΔΗΜΙΑΣ ΑΘΗΝΩΝ. ( ΔΕΝ διατίθεται στο Εμπόριο)

*Ο Ηλίας Ευθυμιόπουλος γεννήθηκε το 1946 και σπούδασε φυσικές επιστήμες. Το 1981 εκδίδει μαζί με άλλους το περιοδικό Νέα Οικολογία. 1990-1999 υπήρξε ο πρώτος διευθυντής της Greenpeace στην Ελλάδα, τα έτη 2000-2001 διετέλεσε υφυπουργός Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων.  Από το 1998 διευθύνει το Διεπιστημονικό Ινστιτούτο Περιβαλλοντικών Ερευνών (ΔΙΠΕ) και το «Θερινό Οικολογικό Πανεπιστήμιο». Σήμερα είναι διευθυντής του Ενεργειακού Γραφείου Αιγαίου και συντονιστής του Δικτύου Αειφόρων Νήσων ΔΑΦΝΗ. Αρθρογραφεί στα Νέα και έχει συγγράψει βιβλία και κείμενα δοκιμιακού χαρακτήρα.