21η διάσκεψη του ΟΗΕ για το κλίμα: Οι ανακοινώσεις της WWF και της GREENPEACE

29/11/2015

wwf

Τι διακυβεύεται στο Παρίσι;

  • Το Παρίσι υποδέχεται αντιπροσωπείες από 195 κράτη και την Ευρωπαϊκή Ένωση μεταξύ 30 Νοεμβρίου και 11 Δεκεμβρίου στην πιο κρίσιμη Παγκόσμια Συνδιάσκεψη για το Κλίμα.Το διακύβευμα δεν είναι τίποτε λιγότερο από το μέλλον του πλανήτη. 
  • Θα κατορθώσουμε να περιορίσουμε την άνοδο της παγκόσμιας θερμοκρασίας κάτω από τους 2oC σε σύγκριση με τα επίπεδα της προβιομηχανικής εποχής;
  • Θα μπορέσουμε να κινητοποιήσουμε κεφάλαια ύψους 100 δις δολαρίων από το 2020 για τη στήριξη των αναπτυσσόμενων κρατών στην αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής;  Θα δεσμευτούμε για την απεξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα; Θα κάνουμε επιτέλους την αποφασιστική στροφή στις Ανανεώσιμες Πηγές και την Εξοικονόμηση Ενέργειας;

Τι μπορεί να κάνει η Ελλάδα;

Η Ελλάδα μπορεί και πρέπει να συνεισφέρει σε αυτή την παγκόσμια προσπάθεια με δεσμεύσεις που εξασφαλίζουν την ενεργειακή ασφάλεια, την προστασία του περιβάλλοντος, τη μακροχρόνια οικονομική βιωσιμότητα του ενεργειακού μας μοντέλου και την κοινωνική δικαιοσύνη:

greenpeaceΤι μπορούμε να περιμένουμε από την COP21;

Aρχικά το ότι θα καταλήξει σε μία νομικά δεσμευτική συνθήκη και όχι σε κενές υποσχέσεις για ακόμα μία φορά. Η Διάσκεψη αυτή δεσμεύει νομικά τα κράτη και τους υποχρεώνει να κρατήσουν τις δεσμεύσεις τους. Για να επιτευχθεί αυτό, οι διπλωμάτες του ΟΗΕ ζήτησαν να υπάρξει περισσότερη προετοιμασία πριν την Διάσκεψη, και σε αυτήν την προετοιμασία να συνεισφέρουν όλα τα κράτη

Ρόλο εδώ παίζουν οι Εθνικά Καθαρισμένες Προθέσεις Συνεισφοράς (Intended Nationally Determined Contributions – INDCs). Αυτές είναι οι δεσμεύσεις που έκαναν οι χώρες που είναι υπεύθυνες για το 80% και πάνω των εκπομπών ρύπων για τη μείωση αυτών. Δεν είναι όμως νομικές δεσμεύσεις. Είναι περισσότερο ενδείξεις των προθέσεων των 155 χωρών που τις έχουν υποβάλει. Ένας από τους στόχους της COP είναι όλα τα κράτη μαζί να συμφωνήσουν σε ένα κοινό επίπεδο νομικής δέσμευσης, στο Παρίσι.
Επιπλέον, οι INDCs που έχουν υποβληθεί δεν είναι ικανές για να αποτρέψουν την αύξηση της θερμοκρασίας στους 2 °C (σύμφωνα με έρευνες της Γραμματείας της Σύμβασης του ΟΗΕ για τις κλιματικές αλλαγές , το UNFCCC), ωστόσο δεν παύει να αποτελούν μία καλή αρχή. Και αυτό γιατί οι INDCs δείχνουν μέχρι που είναι διατεθειμένοι να φτάσουν οι μεγάλοι ρυπαντές, (συμπεριλαμβανομένων των ΗΠΑ, Κίνα, Ευρώπη και Ινδία) για να αντιμετωπίσουν τις κλιματικές αλλαγές. Αλλά το σημαντικό είναι ότι θα χρειαστεί να υπάρξει ένας μηχανισμός που θα αξιολογεί την αποτελεσματικότητα των INDCs και θα τις προσαρμόζει κατάλληλα, βελτιώνοντας δηλαδή την «κλιματική φιλοδοξία» μετά το Παρίσι όπου και όταν χρειαστεί. Αυτό είναι κάτι που θα πρέπει να συμφωνηθεί τώρα κατά τη διάρκεια της Διάσκεψης.

Όλα αυτά όμως εξαρτώνται από τα πολιτικά συμφέροντα των κρατών, έτσι; 

Απόλυτα. Αλλά το πολιτικό τοπίο φαίνεται να είναι αρκετά πιο ελπιδοφόρο από ό,τι στις προηγούμενες Διασκέψεις.

Το πιο σημαντικό είναι η ιστορική συμφωνία μεταξύ Κίνας και Ηνωμένων Πολιτειών που ανακοινώθηκε τον Νοέμβριο. Σύμφωνα με αυτήν, οι δύο παγκόσμιες υπερδυνάμεις με τις μεγαλύτερες εκπομπές σε διοξείδιο του άνθρακα δείχνουν να απομακρύνονται από τη χρήση ορυκτών καυσίμων.
Ο πρόεδρος Obama έβαλε ως προτεραιότητά του την επίτευξη μίας παγκόσμιας συμφωνίας για το κλίμα, ενώ οι G7 (Καναδάς, Γαλλία, Γερμανία, Ηνωμένο Βασίλειο, Ιταλία, Ιαπωνία και Ηνωμένες Πολιτείες) έχουν συμφωνήσει να σταματήσουν σταδιακά τη χρήση άνθρακα, με στόχο τις μηδενικές εκπομπές έως το 2100.

Την ίδια στιγμή, χώρες που παλαιότερα είχαν σταθεί εμπόδια στην επίτευξη μιας παγκόσμιας συμφωνίας όπως η Κίνα και η Ινδία, τώρα σε μεγάλο βαθμό προωθούν τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας (αν και η Ινδία έχει δηλώσει ότι θέλει επίσης να διπλασιάσει την παραγωγή άνθρακα μέχρι το 2020). Οι επιχειρήσεις έχουν δεσμευτεί να υποστηρίξουν τις συζητήσεις που θα γίνουν στο Παρίσι, ενώ ο διοικητής της Τράπεζας της Αγγλίας, Mark Carney, έδωσε στους επενδυτές κίνητρο για δράση, όταν τους προειδοποίησε ότι θα έρθουν αντιμέτωποι με τεράστιες απώλειες λόγω των κλιματικών αλλαγών.

Και τι γίνεται με την Ελλάδα;

Μέσα σε όλη αυτήν την άνευ προηγουμένου διεθνή πολιτική και οικονομική κινητοποίηση, η χώρα μας δυστυχώς μοιάζει να κινείται σε ρυθμούς άλλων δεκαετιών κινδυνεύοντας να αποτελέσει μία εξαιρετικά δυσάρεστη έκπληξη στο Παρίσι. Παρά το συγκριτικό πλεονέκτημα της Ελλάδας στις καθαρές πηγές ενέργειας και τη δυνατότητα κοινωνικά δίκαιης μετάβασης σε μία οικονομία χαμηλών εκπομπών, με έμφαση στην προστασία των κοινωνικά ευάλωτων ομάδων, η χώρα μας τα τελευταία χρόνια: έχει παγώσει την ανάπτυξη των ΑΠΕ, αδιαφορεί για τις επενδύσεις στην εξοικονόμηση ενέργειας, προωθεί σχεδόν αποκλειστικά επενδύσεις σε ακόμα περισσότερα ορυκτά καύσιμα (κυρίως λιγνίτη και πετρέλαιο στα νησιά), λαμβάνει πρωτοβουλίες υποστήριξης (άμεσες και έμμεσες επιδοτήσεις) της παραγωγής ορυκτών καυσίμων. Κι όμως, ακόμα και την ύστατη στιγμή μπορεί να υπάρξει λύση! Ο Έλληνας πρωθυπουργός μπορεί να αξιοποιήσει την ιστορική ευκαιρία που παρουσιάζεται στο Παρίσι και να ανακοινώσει φιλόδοξο δεκαετές πρόγραμμα ενεργειακής αναβάθμισης 1 εκατ. κτιρίων, το οποίο περιλαμβάνει και δωρεάν εγκατάσταση φωτοβολταϊκών συστημάτων σε τουλάχιστον 300.000 νοικοκυριά! Τη χρηματοδότηση της συγκεκριμένης πρότασης επεξεργάστηκε η Greenpeace σε σχετική μελέτη που παρουσιάστηκε πρόσφατα σε συνέντευξη τύπου.

Κάτι τέτοιο μπορεί να συμβάλει θετικά στις συνομιλίες στο Παρίσι και να αποτελέσει έμπνευση για άλλες χώρες.

Υπάρχει κάτι που μπορώ να κάνω εγώ;

Φυσικά! Στείλε ΤΩΡΑ email στον πρωθυπουργό και ζήτα του να ανακοινώσει στην COP21, το πιο φιλόδοξο πρόγραμμα ενεργειακής αναβάθμισης και χρήσης ηλιακής ενέργειας.



Ακούστε με στην εκπομπή ΑΘΗΝΑ ΤΟ ΦΕΛΕΚΙ ΣΟΥ, 28/11/15

29/11/2015

Πολλά για τους Τζιχαντιστές, κάτι λίγα για το ΠΟΤΑΜΙ, και καμάρι για το blog https://melittag.wordpress.com/. Ακούστε με στο ΑΘΗΝΑ ΤΟ ΦΕΛΕΚΙ ΣΟΥ, στα ΦΜ 9.84, δεύτερη καλεσμένη στην πρώτη ώρα , πατήστε την εκπομπή 28/11/15 στο σύνδεσμο

http://www.athina984.gr/2015/10/12/athhna-to-feleki-sou/


Εν όψει της Διεθνούς Διάσκεψης για το Κλίμα στο Παρίσι

29/11/2015

Ανακοίνωση των περιβαλλοντικών Τομέων Πολιτικής – ΠΟΤΑΜΙ

ATHENS VOICE 28/11/2015

Ημεγάλη διεθνής διάσκεψη για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής (COP 21) ξεκινάει στις 30 Νοεμβρίου στο Παρίσι και όπως δήλωσε ο υπουργός Εξωτερικών της Γαλλίας, είναι τόσο σημαντική που οι τρομοκρατικές επιθέσεις δεν πρόκειται να την αναβάλουν. Δυστυχώς η ελληνική κυβέρνηση αγνοεί τη σημασία αυτού του παγκόσμιου προβλήματος, αν και, σύμφωνα με τα στοιχεία του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών και την έκθεση που δημοσίευσε η Τράπεζα της Ελλάδος, θα φέρει δραματικές επιπτώσεις στη χώρα μας, όπως κατάκλυση παραλιών, καύσωνες, πλημμυρικά φαινόμενα, δασικές πυρκαγιές και ερημοποίηση, με εκτιμώμενο κόστος πάνω από 700 δις ευρώ μέχρι το τέλος του αιώνα.

Ενώ η Ε.Ε. έχει πάρει πολλές πρωτοβουλίες και διαθέσει σημαντικά κονδύλια ώστε τα κράτη μέλη να αναπτύξουν πολιτικές για την καταπολέμηση και προσαρμογή στην άνοδο της θερμοκρασίας του πλανήτη, κλιματική πολιτική δεν έχει ακόμα χαραχθεί από το αρμόδιο ελληνικό υπουργείο. Μετά βίας καταφέρνει να συντάξει τις αναγκαίες εκθέσεις για τον ΟΗΕ, ενώ η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αναμένει ακόμα το ελληνικό Σχέδιο Εθνικής Στρατηγικής.

Η ελληνική κυβέρνηση σιωπηρά αντιτίθεται στις αλλαγές που χρειάζονται για την καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής και αδρανεί πλήρως για την προσαρμογή της χώρας, η οποία θα έπρεπε να αρχίσει άμεσα ώστε να φέρει αποτέλεσμα όταν εκδηλωθούν με ένταση τα φαινόμενα.

Σε αντίθεση με τις δέουσες πρωτοβουλίες, η ελληνική κυβέρνηση προβαίνει σε επιλογές που αντίκεινται στους ευρωπαϊκούς και διεθνείς στόχους για μηδενικό ισοζύγιο άνθρακα πριν το τέλος του αιώνα. Είναι χαρακτηριστική η εμμονή στην ενεργειακή εξάρτηση από ορυκτά καύσιμα με την επαναλειτουργία της μονάδας Πτολεμαϊδα 3 και την κατασκευή νέας λιγνιτικής μονάδας Πτολεμαϊδα 5, όπως και στο αίτημα εξαίρεσης παραγωγικών μονάδων του ελληνικού συστήματος ηλεκτρισμού από την υποχρέωση αγοράς δικαιωμάτων εκπομπής στα πλαίσια του Ευρωπαϊκού Συστήματος Εμπορίας Δικαιωμάτων Εκπομπών, εμμονές που στο μέλλον θα κοστίσουν ακριβά στο ελληνικό κράτος και στον Έλληνα πολίτη. Είναι επίσης χαρακτηριστική η μεγάλη επιβράδυνση έως παύση της ανάπτυξης Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας και, ιδιαίτερα, των μεγάλων αιολικών πάρκων.

Η χάραξη εθνικής κλιματικής πολιτικής είναι πολλαπλώς αναγκαία αλλά και οικονομικά ωφέλιμη. Στη νέα εποχή της κλιματικής αλλαγής, πλεονέκτημα θα έχουν οι οικονομίες χαμηλών εκπομπών και οι κοινωνίες που θα καταφέρουν να προσαρμοστούν καλύτερα στις επιπτώσεις, προφυλάσσοντας το φυσικό και ανθρώπινο κεφάλαιο. Οι ευρωπαϊκές χρηματοδοτήσεις για στροφή σε μια πράσινη οικονομία αποτελούν σημαντική ευκαιρία και μοχλό ανάπτυξης. Η Ελλάδα πρέπει να δράσει δυναμικά σήμερα αξιοποιώντας την ευρωπαϊκή και διεθνή συγκυρία. Ως χώρα που βασίζεται έντονα στον τουρισμό και στην ποιότητα του περιβάλλοντός της, απειλείται, λόγω άγνοιας ή αδράνειας, με ζημιά που θα είναι κατ΄αναλογίαν πολύ μεγαλύτερη σε σχέση με τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Το περιβαλλοντικό, κοινωνικό και οικονομικό κόστος θα είναι τεράστιο και ο δρόμος χωρίς επιστροφή.


*Ποτάμι/ Τομείς Πολιτικής: Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, Αστικού Περιβάλλοντος, Περιβάλλοντος και Φυσικών Πόρων


Συνδιάσκεψη του ΟΗΕ για την κλιματική αλλαγή, Παρίσι 30/11- 11/12 /2015

28/11/2015

To video της Μαντόννας από το 2008

logo-cop21.gouv_.en_

μπείτε στο επίσημο site της Συνδιάσκεψης http://unfccc.int/2860.php και http://www.cop21.gouv.fr/en

Και για τους σκεπτικιστές: Μερικές εικόνες που δείχνουν την κατάσταση (πηγή: http://www.cop21.gouv.fr/en)

Δορυφορικές εικόνες του αρκτικού παγετώνα 9/ 2005 και 9/ 2007

Δορυφορικές εικόνες του αρκτικού παγετώνα 9/2005 & 9/2007

Οι Μαλβίδες υπό την απειλή της ανόδου της θαλάσσιας στάθμης

Οι Μαλβίδες υπό την απειλή της ανόδου της θαλάσσιας στάθμης

Πλημμύρα στο Πακιστάν

Πλημμύρα στο Πακιστάν

Το λειώσιμο των πάγων καταστρέφει τους βιοτόπους πολλών ειδών

Η τήξη των πάγων καταστρέφει τους βιοτόπους πολλών ειδών

Καταστροφή των δασών σε μεγάλη κλίμακα

Καταστροφή των δασών σε μεγάλη κλίμακα

Τα νησιά Robeson στο αρχιπέλαγος  San Blas  του Παναμά απειλούνται από την άνοδο της θαλάσσιας στάθμης

Τα νησιά Robeson στο αρχιπέλαγος San Blas του Παναμά απειλούνται από την άνοδο της θαλάσσιας στάθμης

Η Μόλυνση από τα εργοστάσια συμβάλλει στην άνοδο της θερμοκρασίας του πλανήτη

Η μόλυνση από τα εργοστάσια συμβάλλει στην άνοδο της θερμοκρασίας του πλανήτη

Ένα παγόβουνο παρασύρεται στ' ανοιχτά του χωριού  Kulusuk στη Γριλλανδία

Ένα παγόβουνο παρασύρεται στ’ ανοιχτά του χωριού Kulusuk στη Γριλλανδία

063

Ξηρασία

Ξηρασία


Jean-Pierre Filiu: ΠΡΕΠEΙ ΝΑ ΔΕΙΞΟΥΜΕ ΟΤΙ ΟΙ ΘΡΙΑΜΒΟΛΟΓΙΕΣ ΤΩΝ ΤΖΙΧΑΝΤΙΣΤΩΝ ΕΙΝΑΙ ΨΕΜΑ (δεν είναι τόσο ισχυροί όσο διαφημίζουν)

27/11/2015

FiliuΠΟΛΕΜΟΣ ΜΕ ΤΟ ISIS: Ανάλυση σύντομη και κατατοπιστική από τον Jean-Pierre Filiu, καθηγητή Πολιτικών Επιστημών και εμπειρογνώμονα για το σύγχρονο ισλάμ. ( Είχα την τιμή να τον συναντήσω και να ακούσω την εισήγησή του πέρισυ στο συνέδριο του Ευρωπαϊκού Πράσινου Κόμματος στην Κωνσταντινούπολη: http://europeangreens.eu/istanbul2014/video)
Απομαγνητοφώνηση / μετάφραση της συνέντευξης στη MONDE  Μ.Γ.  Το video με τη συνέντευξη εδώ

Ερώτηση: Η στρατιωτική απάντηση είναι η πιο κατάλληλη απέναντι στην πρόκληση των τζιχαντιστών;

Απάντηση: Ούτως ή άλλως έχει προτεραιότητα. Έχει επιβληθεί εκ των πραγμάτων. Μετά τις αποτρόπαιες πράξεις πολέμου που αιματοκύλισαν το Παρίσι και το Σαιν-Ντενί, έπρεπε να χτυπήσουμε στο κεφάλι, στη Ράκκα, την πρωτεύουσα του ψευδεπίγραφου Ισλαμικού Κράτους στη Συρία.

Ε. Εκεί που βρίσκονται τα στρατόπεδα εκπαίδευσης, οι αρχηγοί, οι ιδεολογικοί ηγέτες;

Α. Ναί. Τα χτυπήματα ήταν επιμελώς προετοιμασμένα, χάρις σε πληροφορίες συντονισμένες μαζί με τους αμερικανούς συμμάχους- και σήμερα ξέρουμε ότι δεν υπήρξαν ευτυχώς θύματα μεταξύ των αμάχων, ότι ήταν χτυπήματα επικεντρωμένα στους προβλεπόμενους τζιχαντιστικούς στόχους.

Γίνεται λόγος σήμερα για μια μεγάλη στρατιωτική συμμαχία, όχι μόνο συμμαχία των Δυτικών αλλά πιο πλατια, με τους Ρώσσους, με το Ιράν… είναι αυτή μια επιθυμητή και πραγματοποιήσιμη λύση;

Α. Η μόνη ερώτηση που τίθεται σήμερα, από στρατιωτικής απόψεως είναι τί γίνεται μετά τους βομβαρδισμούς, γιατί οι βομβαρδισμοί, όσες απώλειες και να προκαλέσουν στους Τζιχαντιστές, δεν θα καταφέρουν να τους γονατίσουν.

Δεν θα είναι αρκετό.

Α. Όχι, δεν θα είναι αρκετό. Άρα χρειάζονται χερσαία επέμβαση, που όμως οι δυτικοί δεν μπορούν να την κάνουν, γιατί θα επαναλάμβαναν τα τραγικά λάθη των Αμερικανών κατά την εισβολή τους στο Ιράκ,

Ε. Η αποστολή χερσαίων δυνάμεων από δυτικούς θα σήμαινε να πέσουμε στην παγίδα του ISIS.

Α. Ακριβώς. Και μάλιστα νομίζω -και το έχω γράψει από τις στήλες της εφημερίδας σας- ότι ένας από τους στόχους της σφαγής της 13ης Νοεμβρίου στο Παρίσι, ήταν να παρασύρουν τη Γαλλία σε αυτή την παγίδα, προκαλώντας μια δικαιολογιμένη μεν συναισθηματική αντίδραση, που όμως θα οδηγούσε σε μια στρατιωτική υπεραντίδραση που θα ήταν λάθος. Βλέπουμε ότι η Γαλλία συγκρατείται, δεν θα πέσει στην παγίδα. Ποιός λοιπόν θα πολεμήσει επί του εδάφους; Μπορούμε να προχωρήσουμε με τη μέθοδο του αποκλεισμού: Για τον Συριακό στρατό, ας μη μιλήσουμε καλύτερα, δεν είναι πια παρά η σκιά του εαυτού του, δεν κρατιέται παρά μόνο χάρις στις ενισχύσεις των Ιρανών Φρουρών της Επανάστασης και της σιιτικής μιλίτσια της Λιβανέζικης Χεζμπολλάχ. Και μπορούμε να είμαστε βέβαιοι ότι, αφού εγκατέλειψαν αμαχητί την Παλμύρα τον περασμένο Μάη, ότι δεν έχουν την παραμικρή θέληση να διεξάγουν αυτόν τον αγώνα. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να στραφούμε προς τη μεριά των αντιπάλων του Άσσαντ, των επαναστατών, οι οποίοι έχουν ήδη σημειώσει επιτυχίες κατά του ISIS

Ε. Και που κατέχουν ένα τμήμα του εδάφους, κατέχουν ακόμα επαρχίες, διαθέτουν βάσεις, και που κατόρθωσαν να αυξήσουν το έδαφός τους.

Α. Ναι έχουν κατορθώσει να κερδίσουν έδαφος, και που το κρατάνε, παρά τους συνεχείς βομβαρδισμούς των Ρώσσων, εδώ και ενάμισυ μήνα, –

Ε. Οι Ρώσσοι λένε ότι χτυπάνε το ISIS, αλλά στην πραγματικότητα χτυπάνε τους επαναστάτες στους οποίους αναφέρεστε-

Α. Ακριβώς. Tους επαναστάτες που έχουν απελευθερώσει ένα τμήμα της επικράτειας. Οι οποίοι από τον Ιανουάριο του 14 κάνουν αυτό, που αποκαλούν δεύτερη επανάσταση, εναντίον του πανταχού παρόντος ISIS και που αν τους δοθεί κατάλληλη εξοπλιστική ενίσχυση και αεροπορική υποστήριξη, έχω την πεποίθηση ότι θα μπορούσαν να ξαναπάρουν τον έλεγχο της κοιλάδας του Ευφράτη. Γιατί πρέπει να ξέρουμε ότι η στρατιωτική ήττα του ISIS αποτελεί για μας προτεραιότητα, γιατί σημαίνει ότι ταυτόχρονα αποκεφαλίζουμε τον τρομοκρατικό σχεδιασμό που μας έκανε τέτοιο κακό, και επίσης καταστρέφουμε το καταφύγιο προς το οποίο κατευθύνονται, ακόμα και τώρα που μιλάμε, όλο και περισσότεροι νεοσύλλεκτοι στρατολογημένοι από την Ευρώπη, οι αυριανοί νέοι τρομοικράτες. Επομένως πρέπει να εξαρθρώσουμε το ISIS. Αλλά την επόμενη μέρα, να μην τα κάνουμε όπως στο Αφγανιστάν και στο Ιράκ: χρειάζεται μια δύναμη τοπική που να έχει νομιμοποίηση, και που κατά τη γνώμη μου δεν μπορεί να είναι παρά Σύροι, αντίπαλοι του Άσσαντ. Γιατί αν αυτοί οι άνθρωποι αγωνίζονται και μετρούν τόσους νεκρούς – 1/4 εκατομμυρίου νεκροί στη Συρία μέχρι σήμερα- δεν αγωνίζονται βέβαια για να δούν το δικτατορικό καθεστώς να εγκαθίσταται πάλι στα εδάφη που κέρδισαν από τον ISIS με αίμα.

Ε. Άρα ο κύριος στόχος σήμερα είναι να στηριχθούμε και να ενισχύσουμε αυτό το κομμάτι του Συριακού πληθυσμού που με το όπλο στο χέρι πολεμά ταυτόχρονα το ISIS και τον Μπασάρ αλ ‘Ασσαντ-

Α. Ναι, πράγματι αυτό έχει προτεραιότητα, γιατί πέρα από την επιχειρησιακή πλευρά, που έχει σημασία για τους λόγους που προαναφέραμε, πρέπει να καταρρίψουμε και τις θριαμβολογίες του ISIS, που είναι ένα από τα κύρια επιχειρήματά του για να στρατολογεί εθελοντές. Ιδίως τους ισχυρισμούς των Τζιχαντιστών ότι πετούν από νίκη σε νίκη και που αυτό αποδεικνύει κατά κάποιον τρόπο ότι αυτοί είναι οι Εκλεκτοί, οι Αγγελιοφόροι του Θεού. Πρέπει να αποδείξουμε με τη δύναμη των γεγονότων, με τα όπλα, ότι αυτό είναι άλλη μία ψευδαίσθηση, ακόμα ένα ψέμα, και ότι εμείς είμαστε πιο δυνατοί από αυτούς. Δεν έχω καμιά αμφιβολία ότι θα νικήσουμε σε αυτό τον πόλεμο, το υπογράφω χωρίς καμία επιφύλαξη, αλλά για να το πετύχουμε χρειαζόμαστε τα κατάλληλα μέσα.

Ε. Τελευταία ερώτηση: Σήμερα ξέρουμε ότι το Βέλγιο είναι η βάση για νέους τζιχαντιστές έτοιμους για όλα. Τί κάνουμε;

Α. Ξέρετε η Γαλλία και το Βέλγιο έχουν μια πρωτοπόρα συνεργασία στον αστυνομικό και δικαστικό τομέα που έδωσε ήδη αποτελέσματα, αλλά πρέπει να καταλάβουμε ότι στο ISIS δεν οργανώνουν τους εθελοντές κατά εθνικότητα, αλλά κατά γλώσσα, άρα υπάρχει μια τρομοκρατική “αδελφότητα” ανάμεσα σε όλους αυτούς τους ανθρώπους που μιλάνε τη γαλλική γλώσσα, είτε είναι Γάλλοι, είτε Βέλγοι, είτε Βορειοαφρικανοί, που εκπαιδεύονται στα ίδια στρατόπεδα και που όπως είδαμε δυστυχώς στις 13 Νοέμβρη συμμετείχαν στην ίδια σφαγή.

Ζαν-Πιερ Φιλιού σας ευχαριστούμε που ήρθατε. Υπενθυμίζω το βιβλίο σας: “Les Arabes , leur destin, le notre” (“Οι Άραβες, το πεπρωμένο τους και το δικό μας”) εκδόσεις La Decouverte. Σας ευχαριστούμε.

9782707188236is (1)is

 

 


Aux armes, citoyens!

25/11/2015

isis2

Μ.Γ.  – ATHENS VOICE 25/11/2015

Όταν το 1931 ο Φριτς Λανγκ σκηνοθέτησε την αριστουργηματική ταινία “Μ” (“Ο δράκος του Ντύσσελντορφ”), ανέδειξε τη συμμαχία της αστυνομίας με τον οργανωμένο υπόκοσμο, προκειμένου να συλληφθεί ο “Μ”, ο σήριαλ κίλλερ που σκότωνε παιδάκια. (ένας εξαιρετικός Πήτερ Λώρε). Η ταινία αργότερα θεωρήθηκε προφητική για τη συμμαχία των δυνάμεων που ανήκαν σε διαφορετικά ιδεολογικά στρατόπεδα, αλλά ενώθηκαν κατά του Χίτλερ. Και πράγματι τότε οι διαφορές παραμερίστηκαν μπροστά στο μείζον, την εξόντωση του κατά συρροήν δολοφόνου της εποχής, του ναζισμού. m-fritz-lang

Πλατιά συμμαχία κατά του Ισλαμοφασισμού

Σήμερα βρισκόμαστε πάλι στην ίδια θέση. Ο σύγχρονος φασισμός έχει την αποτρόπαια μορφή ενός ακραίου, διεστραμμένου Ισλάμ, βγαλμένου από τα κατάβαθα του πιο βάρβαρου παρελθόντος της ανθρωπότητας. Ο Ισλαμοφασισμός επιτίθεται. Μετά τη φρίκη της σφαγής στο Παρίσι είναι φανερό ότι ο πόλεμος έχει κηρυχθεί κατά της Δύσης συνολικά. Οι Τζιχαντιστές δεν χτύπησαν στρατιωτικούς στόχους σε αντίποινα για τις αεροπορικές επιδρομές της Γαλλίας, αλλά ανύποπτους, αθώους πολίτες, την ίδια την “ανώμαλη” πόλη, όπως την χαρακτήρισαν, την πόλη κατ’ εικόνα και ομοίωση της ανοιχτής κοινωνίας. Η επίθεση είναι κατά του ίδιου του πολιτισμού μας. Στο Παρίσι και στην Παλμύρα. Στην Άγκυρα, στο Λίβανο, στο ρωσικό αεροπλάνο. Αλλά και εναντίον όσων μουσουλμάνων τολμούν να μη συμφωνούν μαζί τους. Απειλές και χτυπήματα παντού. Με πρόθεση γενοκτονική. Ο πόλεμος είναι ήδη εδώ. Δεν θα αμυνθούμε;

Ήδη η Γαλλία και η Ρωσία απαντούν. Ο Ομπάμα δείχνει αποφασισμένος. Και η Ευρωπαϊκή Ένωση ήρθε η στιγμή ν’ αποκτήσει κοινή εξωτερική πολιτική (χωρίς βέτο, με αποφάσεις πλειοψηφικές). Χρειάζεται μια πλατιά συμμαχία όλων των δημοκρατικών χωρών, όπως κατά του Χίτλερ. Στις παραμονές του Β’ Παγκοσμίου τα πράγματα δεν ήταν αυτονόητα, όπως τα βλέπουμε εκ των υστέρων. Πολλοί πολιτικοί στη Δύση πρέσβευαν μια “πολιτική κατευνασμού” απέναντι στη Γερμανία, κάποιοι άκουγαν με ενδιαφέρον τα κηρύγματα του Χίτλερ, διάφοροι πασιφιστές έλεγαν “δεν έχουμε τίποτα να μοιράσουμε με τους Γερμανούς εργάτες”, και οι κομμουνιστές υποστήριζαν τυφλά το σύμφωνο Μολότωφ -Ρίμπεντροπ μέχρι ν’αλλάξει πολιτική ο Στάλιν. Ευτυχώς για την ανθρωπότητα υπερίσχυσε η άποψη του Τσώρτσιλ…

Σήμερα η κατάσταση είναι ακόμα πιο περίπλοκη, τα στρατόπεδα λιγώτερο καθαρά και οι παίκτες περισσότεροι: Ιράν, Τουρκία, Ισραήλ, Λίβανος, Χεζμπολάχ… Το ίδιο μπερδεμένη είναι και η κατάσταση στην αντίσταση, που επιπλέον είναι αδύναμη και χωρίς συνοχή: ο Ελεύθερος Συριακός Στρατός (Free Syrian Army, μια χαλαρή συμμαχία διαφόρων μετριοπαθών ανταρικών οργανώσεων), οι Κούρδοι, αλλά και η Αλ Νούσρα, παρακλάδι της Αλ Κάϊντα που ανταγωνίζεται το ISIS σε μακάβριες επιδόσεις. Η πολυπλοκότητα της κατάστασης όμως δεν πρέπει να μας αποτρέψει από τον στόχο: τη συντριβή του ISIS. Με την νομιμοποίηση του ΟΗΕ και του ΝΑΤΟ.

Μπορούμε να συμμαχήσουμε με τον Πούτιν, όπως τότε με τον Στάλιν; Νομίζω ότι πρέπει να το προσπαθήσουμε. Σιγουρα όμως όχι με τον Άσαντ- μην ξεχνάμε ότι αυτός ξεκίνησε τον εμφύλιο, χτυπώντας στο ψαχνό άοπλους διαδηλωτές, που ζητούσαν ελευθερίες. Τέσσερα χρόνια τώρα σκοτώνει τον ίδιο του τον λαό, ακόμη και με χημικά όπλα, ενώ χιλιάδες αντιφρονούντες είναι κλεισμένοι σε στρατόπεδα και φυλακές απερίγραπτης φρίκης. Ωστόσο ο πόλεμος κατά του ISIS νομίζω έχει προτεραιότητα. Πρέπει να νικηθεί κατά κράτος, ολοκληρωτικά. Και στην εδαφική του επικράτεια και στα παρακλάδια του. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


Kάτι τρέχει κύριε Πρόεδρε…

25/11/2015

του Αντώνη Τριφύλλη  ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΟΥ ΑΝΤΩΝΗ ΤΡΙΦΥΛΛΗ http://www.fortunegreece.com/article/kati-trechi-kirie-proedre/

ΑντώνηςΉταν μέσα της δεκαετίας του 80, όταν βρέθηκα για λίγο αποσπασμένος στην ΜΕΑ (Μόνιμη Ελληνική Αντιπροσωπεία). Έτσι ονομάζονται οι διαπιστευμένες πρεσβείες των κρατών-μελών στην Ε.Ε. στις Βρυξέλλες. Πρεσβείες με μικτή σύνθεση διπλωματών και εμπειρογνωμόνων εκπροσωπούν τις χώρες σε δεκάδες συσκέψεις μικτών τεχνικών κλιμακίων, εκφράζουν τις επίσημες απόψεις των κυβερνήσεων και διαπραγματεύονται ως ένα βαθμό τη διατύπωση της κοινοτικής νομοθετικής εργασίας.

Χωρίς να το θέλω, βρέθηκα στη δίνη μιας απίστευτης σύγκρουσης. Ο Ρήγκαν, γνωστός «πατερούλης» του νεοφιλελευθερισμού, επέβαλε περιορισμό στις κοινοτικές εξαγωγές του χάλυβα και των προϊόντων του από την τότε ΕΟΚ προς τις ΗΠΑ. Για να προστατεύσει τη δική του βιομηχανία, η οποία κατέρρεε λόγω διεθνούς ανταγωνισμού.  Η ΕΟΚ επέβαλε εμπορικά αντίποινα στη σύμμαχο χώρα μειώνοντας τις εισαγωγές σόγιας, ενώ παράλληλα έφερε στις ΜΕΑ το θέμα κατανομής των βαρών (burden sharing) στα κράτη μέλη.

Και εγένετο της μουρλής. Ατελείωτες συσκέψεις, «εκβιασμοί», διαπληκτισμοί, ξενύχτια, αντεγκλήσεις στόλισαν το τραπέζι των διαπραγματεύσεων για να διασωθούν όσο γίνεται περισσότερες ποσότητες προϊόντων-και συνεπώς θέσεων εργασίας- από κάθε χώρα. Και παζάρια.

«Σού δίνω σίδηρο μπετόν, δώσε μου καφέ..» και άλλα απίθανα. Οι συνεδριάσεις διακόπτονταν για συνεννοήσεις με το Κέντρο και διαρκούσαν και μετά-καλή ώρα-τα μεσάνυχτα.

Κάποια στιγμή, προς το τέλος της ενδοευρωπαϊκής κρίσης, βρέθηκα στα γραφεία της αντιπροσωπείας μας. Ένα υψηλόβαθμο στέλεχος με σταμάτησε στον διάδρομο που έσερνα τα βήματά μου και μου είπε: «Κάτι τρέχει κύριε Τριφύλλη μου. Κάτι τρέχει με τους Αμερικανούς.. Κάτι σκαρώνουν με τον χάλυβα» Έμεινα εμβρόντητος και άφωνος. Εκείνος προχώρησε με αγέρωχο βηματισμό αλά Πουαρώ. Κι αυτό που κρατούσε στα λεπτά δάχτυλά του, ήτανε πίπα..

Όλα αυτά τα θυμήθηκα, ακούγοντάς με να ψιθυρίζω απευθυνόμενος στην φαντασία μου στον ΠτΔ, Προκόπη Παυλόπουλο. «Κάτι τρέχει κύριε Πρόεδρε… Με το μεταναστευτικό». Και πράγματι. Τα σημάδια είναι πολλά. Πως κάτι τρέχει. Η ξαφνική αγάπη διπλωματών της Ένωσης για τον Αλέξη Τσίπρα, που εκδηλώνεται ωμά προς στελέχη της αντιπολίτευσης. Η διάθεση για συνεννόηση και υποχωρήσεις του κουαρτέτου με τους υπουργούς για τα προαπαιτούμενα. Η παραίνεση του Γιούνκερ για κοινές περιπολίες με τους Τούρκους στο Αιγαίο. Η πίεση στην Μέρκελ από την κοινή γνώμη για την αρχική της στάση στο θέμα των προσφύγων, που πολιτικά εκδηλώνεται με την εκτίναξη του αντιευρωπαϊκού Afd στην τρίτη θέση των προτιμήσεων.

Όλα αυτά εντείνονται μετά την τραγωδία στο Παρίσι, ενώ παράλληλα υπάρχει και η Τουρκική απαίτηση για επίσπευση των ενταξιακών διαπραγματεύσεων. Νιώθω πως η χώρα μας βρίσκεται στο επίκεντρο πιέσεων. Πιέσεων που πολλαπλασιάζονται με την σιδηρόφρακτη άρνηση γειτόνων μας , μελών και μη της ¨Ένωσης και με οδηγούν σε ανατριχιαστικές σκέψεις.

Μήπως δηλαδή όλα αυτά οδηγούν στο να γίνει η Ελλάδα ένα παρκινγκ δυστυχισμένων ψυχών; Δεν μπορώ να διανοηθώ, ποια θα είναι η εικόνα και το μέλλον της Ελλάδας με μια τέτοια εξέλιξη. Και όλα αυτά την ώρα που η συνεχιζόμενη οικονομική κρίση και η αδυναμία του Πρωθυπουργού μας να διαλέξει και να αξιοποιήσει ικανά στελέχη σε κρίσιμους τομείς και να συνεργαστεί με σοβαρές πολιτικές δυνάμεις, δεν βοηθάνε στην χάραξη μιας εθνικής στρατηγικής για τον χειρισμό της καυτής πατάτας.

Με αποτέλεσμα η καυτή πατάτα να πέφτει και πάλι στα χέρια του Προέδρου της Δημοκρατίας, όπως τότε μετά το δημοψήφισμα. Ακατανόητες κινήσεις και πρωτοβουλίες την εποχή της υπηρεσιακής Κυβέρνησης, τώρα ερμηνεύονται. Άρα, λέω μέσα μου, ο Πρόεδρος είχε καταλάβει τι τρέχει από τότε. Και είναι λογικό. Από παλαιότερες κυβερνητικές θέσεις του γνωρίζει όσο κανείς άλλος στα υψηλά δώματα της εξουσίας το θέμα. Και επιπλέον δεν έχει ψευδαισθήσεις αριστερής μεγαθυμίας ή ακροδεξιού μίσους. Και συνεπώς..

Συνεπώς κάτι πρέπει να γίνει πριν είναι αργά και τα γεγονότα μας ξεπεράσουν. Η αντιμετώπιση τούτης της δεύτερης κρίσης με την χάραξη μιας εθνικής στρατηγικής για τη διαχείριση των μεταναστευτικών ροών είναι επείγουσα. Και πρέπει να συμφωνηθεί πριν κλείσουν τα σύνορα και του τελευταίου γείτονά μας. Και η στρατηγική πρέπει να περιλαμβάνει αξιοποίηση νήσων και εμπλοκή του στρατεύματος. Το λιμενικό δεν φτάνει. Ούτε η καλοσύνη των κατοίκων των νησιών μας. Και όσοι βαυκαλίζονται με την ιδέα ότι η Ελλάδα είναι ασφαλής λόγω της διαχρονικής καλής σχέσης με τους Άραβες, απλά ονειροβατούν. Δεν περνάει στους δολοφόνους. Και όσο Δύση και Ανατολή συντονίζονται για να εξολοθρεύσουν το Ισλαμικό Κράτος, ο τρόμος θα είναι παρόν. Από την Ρωσία μέχρι την Αμερική και από το Βερολίνο μέχρι την Κρήτη. Και χρήση βιολογικών και χημικών όπλων, μέχρι και τακτικών πυρηνικών. Που αν τα αποκτήσουν, δεν θα διστάσουν να τα χρησιμοποιήσουν.

Η ανάγκη για εθνική συνεννόηση, χωρίς αυτό να σημαίνει συγκυβέρνηση, είναι απαραίτητη, επειδή η δύσκολη έως απελπιστική κατάσταση στην οποία οδηγούμαστε, μπορεί να έχει και θετικά στοιχεία για τα συμφέροντά μας. Μόνο που για να τα αξιοποιήσουμε χρειάζονται γενναίες αλλαγές σε ευαίσθητες πολιτικές. Και η άπειρη και εξασθενισμένη Κυβέρνησή μας δεν έχει τα φόντα να τα αξιοποιήσει. Κι αν κάνω λάθος και δεν τρέχει Κάτι, σύντομα θα τρέξει και θα είναι σαν τσουνάμι…

*Ο Αντώνης Τριφύλλης είναι πρώην Διευθυντής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου 

 

 


ISIS: Προέχει η ολική καταστροφή του

25/11/2015

του Δημήτρη Καλουδιώτη  ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ 19/11/201

Δημήτρης ΚαλουδιώτηςΣτις χώρες της Αραβικής χερσονήσου και γενικότερα του Αραβικού κόσμου  ζούμε την  έξαρση του φονταμενταλισμού. Προηγήθηκαν οι λεγόμενες Αραβικές  Ανοίξεις, τα εκσυγχρονιστικά κινήματα μεγάλων τμημάτων των πληθυσμών των Αραβικών χωρών αλλά δυστυχώς όχι της πλειοψηφίας τους. Έτσι οι καθεστωτικές δυνάμεις – συγκεντρωμένες  περί τη θρησκεία, το κράτος και το στρατό -αντέδρασαν και προέκυψε ένα εμφυλιακό χάος διαφορετικό από χώρα σε χώρα.

Η από αέρος επέμβαση, πριν τέσσερα  χρόνια,  των Δυτικών δυνάμεων  στο καταρρέον καθεστώς του παρανοϊκού Καντάφι στη Λιβύη δεν είχε τα αναμενόμενα  αποτελέσματα. Μπορεί να  έφυγε ένα αιματηρό καθεστώς αλλά για να εξελιχθεί σε αιματηρή αναρχία… Η αποτυχία στη Λιβύη ήρθε να προστεθεί στην πιο μεγάλη αποτυχία, εκείνη της επέμβασης του Μπους του νεότερου, μια δωδεκαετία πριν, στο Ιράκ. Μια  επέμβαση που επέτεινε το χάος στην Αραβική χερσόνησο.

Έτσι όταν ήρθε η τελευταία και πιο πολύπλοκη κρίση  στη Συρία η Δύση φάνηκε διστακτική στην αιτούμενη από πολλούς στρατιωτική επέμβαση για να περιοριστεί το προβλεπόμενο μεγάλο  κόστος σε ανθρώπινες ζωές.

Η πολυπλοκότητα του προβλήματος της Συρίας  δεν είχε να κάνει μόνο με το καθεστώς Ασσάντ.  Υπάρχουν  και εθνικές ιδιαιτερότητες με ισχυρή Κουρδική μειονότητα (της τάξης του 8-10%). Αλλά το βασικό της πρόβλημα είναι η θρησκευτική πολύπλευρη πόλωση που  εντείνεται σε περιόδους κρίσης.  Το καθεστώς του Ασσάντ στηρίζεται στους Αλεβίτες («παραλλαγή» των σιιτών περίπου 12%)  απέναντι στη σουνιτική πλειοψηφία (περίπου 70%). Οι Κούρδοι (σουνίτες) αλλά ακόμα και η χριστιανική μειονότητα (περίπου 8%) έχουν το ρόλο τους. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


Edito 547- Φώτης Γεωργελές: Είμαστε σε πόλεμο με όποιον απειλεί την ανοιχτή κοινωνία

23/11/2015

ATHENS VOICE – 18/11/2015

Λίγα μέτρα μακριά από τη Γαλλική Πρεσβεία, στην Ακαδημίας, υπάρχει καιρό τώρα ένα σύνθημα: Πόλεμος είναι τα 450 ευρώ μισθός. Πόσο αλαζονικό σου φαίνεται τώρα. Το θέμα δεν είναι ότι αυτός που το ’γραψε δεν ξέρει καν πόσος είναι ο κατώτατος μισθός. Αλλά ότι το σύνθημα είναι αφόρητα έιτις. Τα καλομαθημένα παιδιά της μεταπολίτευσης δεν μπορούν καν να φανταστούν ότι υπάρχει μια ζωή μη εξασφαλισμένη από πακέτα Ντελόρ και δάνεια. Και έτσι αντιμετωπίζουν τη δυσκολία, τον καθημερινό αγώνα, τις στερήσεις, ως πόλεμο. Ως «γενοκτονία» και «ανθρωπιστική καταστροφή». Δεν είναι περίεργο πως είμαστε η μόνη χώρα που 6 χρόνια τώρα έχει μπλέξει με τα μνημόνια και δεν μπορεί να σηκώσει κεφάλι, να αναπτύξει την οικονομία της, μόνο κλαψουρίζει θυματοποιημένη. Πρέπει λοιπόν να το πούμε, φωναχτά, σε όλους τους τόνους: Όχι, ρε φίλε, πόλεμος δεν είναι ο χαμηλός μισθός, σύνελθε. Πόλεμος είναι να σε χτυπάνε, να σε βιάζουν, να σε βασανίζουν, να σε καίνε, να σε δολοφονούν με καλάσνικοφ. Πόλεμος είναι, για να γλιτώσεις όλα αυτά, να πνίγεσαι στο Αιγαίο.

Μη γράψεις, μου λέει, για το Παρίσι, δεν έχουμε ανάγκη από συναισθηματικά κείμενα, γράψε για την τρομοκρατία, για τη δικιά μας στάση. Έχει δίκιο, δεν χρειαζόμαστε άλλο λυρισμό, αλλά το γεγονός ότι οι άνθρωποι μιλάνε για το Παρίσι ακόμη κι αν δεν έχουν πάει ποτέ, σαν να είναι το σπίτι τους, είναι και η απάντηση σε όλες αυτές τις λίγο αφελείς, λίγο υποβολιμαίες αιτιάσεις, ότι δεν μιλάμε με το ίδιο πάθος για τους νεκρούς της Κένυας ή της Βηρυτού. Μιλάμε για το Παρίσι σα να ’ναι «δικό μας» γιατί είναι ο κόσμος μας, ο δικός μας τρόπος ζωής. Γιατί απ’ όλες τις δυτικές μητροπόλεις, το Παρίσι ακόμα πιο πολύ, είναι η πιο ανοιχτή, η πιο φιλόξενη, ανθρώπινη, πολύχρωμη, ανεκτική πόλη. Κάπως έτσι, αγαπώντας, διασκεδάζοντας και δουλεύοντας θέλουμε να ζήσουμε, με ανθρώπους που μας μοιάζουν και είναι πολύ διαφορετικοί από μας. Την απόλαυση τη θέλουμε στη ζωή μας και όχι στη μετά θάνατο ζωή. Είναι αυτός ο «δυτικός τρόπος ζωής» ή είναι το επίπεδο που έφτασε η ανθρωπότητα μετά από πορεία αιώνων; Ο πλανήτης δεν προχωράει όλος μαζί, όμως εμείς εδώ είμαστε τώρα και αυτό το «εδώ», το δικό μας επίπεδο οφείλουμε να προστατέψουμε. Το δικαίωμά μας να μην παίρνουμε τους εαυτούς μας πολύ στα σοβαρά, το δικαίωμα να κάνουμε λάθος, να διορθωνόμαστε, να αλλάζουμε, να αμφισβητούμε, να ειρωνευόμαστε, να αυτοσαρκαζόμαστε. Να μην είμαστε ταγμένοι, να μην είμαστε «στρατιώτες» ούτε του θεού ούτε κανένα.

Ακόμα κι αν εμείς δεν το συνειδητοποιούμε, οι τρομοκράτες δείχνουν ποιος είναι «ο εχθρός τους». Γι’ αυτό δεν στοχεύουν κρατικούς στόχους, σύμβολα ισχύος της Δύσης ή ταξικούς εχθρούς, αλλά γήπεδα, συναυλιακούς χώρους, μπαρ, καφέ, εστιατόρια. Χτυπάνε το «λαϊκό» Παρίσι, το νεολαιίστικο, το πολύχρωμο, εκεί που τα μισά θύματα κατά πάσα πιθανότητα θα είναι μουσουλμάνοι. Καθόλου δεν τους ενδιαφέρει, όπως δεν τους ενδιαφέρει η τύχη των προσφύγων που θαλασσοπνίγονται στη Μεσόγειο και τώρα η ζωή τους θα δυσκολέψει. Αντίθετα, αυτό ακριβώς επιδιώκουν, να μην έχουν τα θύματά τους καμία διαφυγή. Γιατί τα πρώτα τους θύματα δεν είναι η Δύση, αλλά οι συμπατριώτες τους, στους οποίους θέλουν να επικρατήσουν. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


20 Νοεμβρίου διεθνής ημέρα δικαιωμάτων του παιδιού

20/11/2015

NSoulful Z

Διακήρυξη του Ο.Η.Ε. ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ Ο.Η.Ε., 20 Νοεμβρίου 1959 (Απόφαση 1386).

Η Γενική Συνέλευση, Προκηρύσσει αυτή τη Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του ΠΑΙΔΙΟΥ, που αποσκοπεί στο να μπορεί να έχει μια ευτυχή παιδική ηλικία και ν ‘ απολαμβάνει, για το καλό το δικό του και της κοινωνίας, τα δικαιώματα και τις ελευθερίες που μ΄αυτή (τη διακήρυξη) θεσπίζονται και καλεί τους γονείς, τους άνδρες και τις γυναίκες ως άτομα, και τους οργανισμούς εθελοντών, τις τοπικές αρχές και τις εθνικές Κυβερνήσεις να αναγνωρίσουν αυτά τα δικαιώματα και να αγωνιστούν για την εφαρμογή τους με νομοθετικά και άλλα μέτρα που παίρνονται προοδευτικά, σύμφωνα με τις ακόλουθες αρχές:

Αρχή 1. Το ΠΑΙΔΙ θα απολαμβάνει όλα τα δικαιώματα που εκτίθενται σε αυτή τη Διακήρυξη. Κάθε παιδί χωρίς καμιά εξαίρεση, θα έχει αυτά τα δικαιώματα, χωρίς διάκριση ή διαχωρισμό λόγω φυλής, χρώματος, φύλου, γλώσσας, θρησκείας, πολιτικής ή άλλης γνώμης, εθνικής ή κοινωνικής καταγωγής, φτώχειας, γέννησης ή άλλης κατάστασης δικής του ή της οικογένειάς του.

Αρχή 2. Το ΠΑΙΔΙ θα απολαμβάνει ειδικής προστασίας, και θα του δίνονται ευκαιρίες και διευκολύνσεις από το νόμο ή άλλα μέσα, για να μπορεί να αναπτυχθεί σωματικά, διανοητικά, ηθικά, πνευματικά και κοινωνικά με υγιεινό και φυσικό τρόπο και με συνθήκες ελευθερίας και αξιοπρέπειας. Στην ενεργοποίηση των νόμων γι ‘ αυτό το σκοπό, τα ιδιαίτερα διαφέροντα του παιδιού θα είναι η υπέρτατη σκέψη.

Αρχή 3. Το ΠΑΙΔΙ από την γέννησή του θα φέρει ένα όνομα και μια εθνικότητα.

Αρχή 4. Το ΠΑΙΔΙ θα απολαμβάνει τα αγαθά της κοινωνικής ασφάλισης. Θα έχει το δικαίωμα να μεγαλώνει και να αναπτύσσεται υγιεινά γι ‘ αυτό θα παρέχεται ειδική φροντίδα και προστασία και σ ‘ αυτό και στη μητέρα του, περιλαμβάνουσα επαρκή προγεννητική και μεταγεννητική φροντίδα. Το παιδί θα ‘ χει το δικαίωμα για επαρκή διατροφή, στέγαση, ψυχαγωγία και ιατρική βοήθεια.

Αρχή 5. Στο ΠΑΙΔΙ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΣΩΜΑΤΙΚΑ, ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ‘Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΜΕΙΟΝΕΚΤΙΚΟ ΘΑ ΠΑΡΕΧΕΤΑΙ ΕΙΔΙΚΗ ΜΕΤΑΧΕΙΡΙΣΗ, ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΚΑΙ ΦΡΟΝΤΙΔΑ ΠΟΥ ΑΠΑΙΤΕΙΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΔΙΑΙΤΕΡΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ.

Αρχή 6. Το ΠΑΙΔΙ, για την πλήρη και αρμονική ανάπτυξη της προσωπικότητάς του, χρειάζεται αγάπη και κατανόηση. Θα μεγαλώνει, όπου είναι δυνατό, με τη φροντίδα και την ευθύνη των γονέων του και, «εν πάση περιπτώσει», σε μια ατμόσφαιρα στοργής και ηθικής και σωματικής (υλικής) ασφάλειας ένα παιδί τρυφερής ηλικίας δε θα αποχωρίζεται από τη μητέρα του, εκτός από εξαιρετικές περιπτώσεις. Η κοινωνία και οι δημόσιες αρχές θα χουν καθήκον να προσφέρουν ιδιαίτερη φροντίδα σε παιδιά χωρίς οικογένεια και σ ‘ αυτά που δεν έχουν επαρκή μέσα υποστήριξης. Κρατική επιχορήγηση και άλλη βοήθεια για την υποστήριξη των παιδιών μεγάλων οικογενειών, είναι επιθυμητή.

Αρχή 7. Το ΠΑΙΔΙ έχει το δικαίωμα για εκπαίδευση που θα ναι δωρεάν και υποχρεωτική, τουλάχιστον στα βασικά στάδια. Θα του προσφέρεται μια εκπαίδευση που θα προάγει τη γενική του μόρφωση και θα του δίνει τη δυνατότητα, με βάση τις ίσες ευκαιρίες, να αναπτύξει τις δυνατότητές του, την ατομική του κρίση, και την αίσθησή του για ηθική και κοινωνική υπευθυνότητα και να γίνει ένα χρήσιμο μέλος της κοινωνίας. Τα ιδιαίτερα ενδιαφέροντα του παιδιού θα είναι η καθοδηγητική αρχή εκείνων που είναι υπεύθυνοι, για την εκπαίδευση και τη συμβουλευτική του, η ευθύνη αυτή βρίσκεται στην πρώτη θέση και για τους γονείς του. Το παιδί θα έχει πλήρη ευκαιρία για παιγνίδι και διασκέδαση, που θα κατευθύνεται προς τους ίδιους σκοπούς όπως και η εκπαίδευση η κοινωνία και οι δημόσιες αρχές θα προσπαθούν να προάγουν την απόλαυση αυτού του δικαιώματος.

Αρχή 8. Το ΠΑΙΔΙ σ΄όλες τις περιπτώσεις θα είναι μεταξύ των πρώτων που θα απολαμβάνουν προστασία και περίθαλψη.

Αρχή 9. Το ΠΑΙΔΙ θα προστατεύεται από κάθε μορφή αμέλειας, σκληρότητας και εκμετάλλευσης και δε θα είναι το υποκείμενο οποιασδήποτε δοσοληψίας. Το ΠΑΙΔΙ δε θα επιτρέπεται να εργάζεται πριν από κάποια ελάχιστη ηλικία σε καμιά περίπτωση δε θα γίνεται αιτία ή θα του επιτρέπεται να ασχολείται σε οποιοδήποτε επάγγελμα ή εργοδοσία, που θα ζημίωνε την υγεία του ή την εκπαίδευσή του ή θα ερχόταν σε σύγκρουση με τη σωματική, πνευματική η ηθική του ανάπτυξη.

Αρχή 10. Το ΠΑΙΔΙ θα προστατεύεται από δραστηριότητες που θα μπορούσαν να δυναμώσουν φυλετική, θρησκευτική και κάθε άλλης μορφής διάκριση. Θα ανατρέφεται σ ‘ ένα πνεύμα κατανόησης, ανεκτικότητας, φιλίας ανάμεσα στους λαούς, ειρήνης και παγκόσμιας αδελφοσύνης, και με πλήρη συνείδηση ότι η ενεργητικότητα και το ταλέντο του θα αφιερώνονται στην εξυπηρέτηση των συνανθρώπων του.