Notre Dame de Paris

21/04/2019

15 Απριλίου 2019

ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΜΦΟΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ. Όχι μόνο για τη Γαλλία, όχι μόνο για τον χριστιανισμό, αλλά για ολόκληρο τον ανθρώπινο πολιτισμό. Βλέποντας το δαντελλένιο flèche της Notre Dame να καταρρέει μέσα στις φλόγες, ένιωσα κυριολεκτικά την ίδια φρίκη, όπως όταν έβλεπα τους Δίδυμους Πύργους να καταρρέουν. Όχι ακριβώς για τους ίδιους λόγους, αλλά με τη ίδια ένταση.

Πόσο εύθραυστος είναι ο πολιτισμός… Η Παναγία χρειάστηκε σχεδόν 100 χρόνια για να ανεγερθεί (1163 -1250), με τελειοποιήσεις, προσθήκες και ανακαινίσεις τους επόμενους αιώνες και μερικές μόνο ώρες για να καταστραφεί , ευτυχώς κατά ένα μέρος. Καταστράφηκαν τα 3/4 της στέγης, κατέρρευσε το «βέλος», αλλά διασώθηκε ο πέτρινος φέρων σκελετός, η πρόσοψη και τα δύο κωδωνοστάσια.

Image may contain: sky, tree, plant and outdoor

16 Απριλίου: η φωτογραφία της επόμενης μέρας:

Η Παναγία άντεξε. Τα βιτρώ μαύρισαν αλλά δεν έσπασαν. Τα περισσότερα φορητά έργα τέχνης φυγαδεύτηκαν εγκαίρως. Άλλα γλυπτά είχαν φύγει ήδη από μέρες για συντήρηση. Τα ξύλινα δοκάρια του ενός κωδωνοστασίου κινδύνεψαν αλλά διασώθηκαν.

Image may contain: indoorImage may contain: indoorImage may contain: indoor

Υπάρχουν κάποια θρησκευτικά μνημεία που μόλις τα αντίκρυσα έβαλαν σε δοκιμασία την αθεϊα μου! Δηλαδή αναρωτιέμαι μήπως τελικά υπάρχει θεός- και εμπνέει τους ανθρώπους να κάνουν τέτοια έργα. Τέτοια μνημεία είναι ο Παρθενώνας, η Αγιά Σοφιά, το μεγάλο τζαμί των Ομμεγιαδών στη Δαμασκό, το παρεκκλήσιο της Ronchamp του Λε Κορμπυζιέ. Και φυσικά η Notre Dame.

Ειδικά ο γοτθικός ρυθμός, εκτός από την πνευματικότητα που αποπνέει, είναι και ο θρίαμβος ενός ευρωπαϊκού ορθολογισμού, ο θρίαμβος της στατικής μαστοριάς που με τούς σύνθετους κίονες, τα σταυροθόλια με τις νευρώσεις, τις οξυκόρυφες αψίδες και τις απλές και ιπτάμενες αντηρίδες, επιτρέπει τη δημιουργία μεγάλων ελεύθερων χώρων ικανών να στεγάσουν μεγάλο εκκλησίασμα, καθώς και μεγάλων ανοιγμάτων που συνήθως καλύπτονται από βιτρώ.

Image may contain: indoorImage may contain: sky and outdoorΑποτέλεσμα εικόνας για Notre Dame plans architecturaux

Tο διάγγελμα του Προέδρου της Γαλλικής Δημοκρατίας Εμμανουέλ Μακρόν 16 Απριλίου:

Για προσφορές για τη αποκατάσταση της Notre Dame:

https://don.fondation-patrimoine.org/SauvonsNotreDame/~mon-don?utm_source=campagnes&utm_medium=Ads&utm_campaign=SOS-Notre-Dame-de-Paris&gclid=EAIaIQobChMIgbyD65Li4QIVDMayCh1PZwyIEAAYASAAEgIqtfD_BwE

Δείτε: την τηλεοπτική σειρά από το βιβλίο του Ken Follet «PILLARS OF THE EARTH» (πώς χτίζονταν οι γοτθικοί Καθεδρικοί Ναοί)

το ντοκυμανταίρ της ΑRTE «Les Cathedrales devoilées»
και την καλύτερη κινηματογραφική βερσιόν της «Παναγίας των Παρισίων του Β.Ουγκώ, παραγωγή 1939 σκηνοθεσία W.Dieterle με Τσαρλς Λώτον και Μωρήν Ο’Χάρα.


«AND THE OSCAR GOES…» οι μεγάλες ταινίες που ΔΕΝ πήραν Όσκαρ

21/02/2019

Παραμονές της απονομής των Academy Awards 2019, ας θυμηθούμε μεγάλα κινηματογραφικά έργα που ΔΕΝ πήραν Όσκαρ αλλά που ήταν σαφώς καλύτερα και επισκίασαν τα συνυποψήφιά τους που πήραν το βραβείο. Όλες αυτές οι ταινίες, όχι μόνο αγκαλιάστηκαν από το κοινό και έγιναν cult, αλλά πολλές έγραψαν κινηματογραφική Ιστορία. Είναι αλήθεια ότι οι βραβευμένες ταινίες δεν είναι κακές, οι περισσότερες ήταν πολύ καλές έως εξαιρετικές. Άλλες πάλι χάθηκαν στη λήθη.
Τα πιο κραυγαλέα παραδείγματα:

Αποτέλεσμα εικόνας για Citizen Kane
Ο ΠΟΛΙΤΗΣ ΚΕΪΝ του Όρσον Γουέλλς έχασε το Όσκαρ έναντι του «How green was my valley».
-To PSYCHO του Ηίτσκοκ έναντι του «Τhe appartment» (εξαιρετική ταινία, αλλά το Ψυχώ είναι Ψυχώ- δεν ήταν καν υποψήφιο!) To «Spellbound» (Hitchcock) είχε υποψηφιότητα αλλά έχασε από το «Lost Weekend»

IT’S A WONDERFUL LIFE (Μια υπέροχη ζωή) του Φρανκ Κάπρα– έχασε από το «Τhe best years of our lives»

«ΤΟ ΤΡΑΙΝΟ ΘΑ ΣΦΥΡΙΞΕΙ ΤΡΕΙΣ ΦΟΡΕΣ»(High noon) του Zinnemann, έχασε από το «The greatest show on earth», ένα θεαματικό έργο για τσίρκο

«Ρεββέκα» του Χίτσκοκ κέρδισε Όσκαρ, αλλά απέναντί της είχε τον «Δικτάτορα» του Τσάπλιν. 

Αποτέλεσμα εικόνας για Space Odyssey

A SPACE ODDYSSEY του Κιούμπρικ– έχασε από το «Όλιβερ»(!!!) ένα χαριτωμένο μιούζικαλ.-Παρομοίως άλλος Κιούμπρικ ο «DOCTOR STRANGELOVE» έχασε από την «Ωραία μου κυρία», ωραίο έργο αλλά… και το «Το κουρδιστό πορτοκάλι» έχασε από το » The french connection». Η μόνη ταινία του Κιούμπρικ που κέρδισε Όσκαρ ήταν η «Οδύσσεια του Διαστήματος» για τα οπτικά εφφέ.

Επίσης τη χρονιά που ο Μπεν Χουρ σάρωσε τα Όσκαρ, το «Μερικοί το προτιμούν καυτό» (Wilder) δεν ήταν καν υποψήφια ταινία!

«O Πρωτάρης» (Mike Nicκols) έχασε από το «Ιστορία ενός εγκλήματος»

«M*A*S*H»(Robert Altman) έχασε από τον «Patton»

«Taxi Driver» (Scorsese) έχασε από το «Rocky» -αν είναι δυνατόν!
«APOCALYPSE NOW» του Κόππολα έχασε από το «Κράμερ εναντίον Κράμερ»
«FARGO» (αδερφοί Coen) vs»Ο Άγγλος ασθενής»
«RESERVOIR DOGS» (Tarantino)- «H σιωπή των αμνών» 

-«Dead poets’ society» (Peter Weir)  vs «Driving Miss Daisy «
Η ΔΙΑΣΩΣΗ ΤΟΥ ΣΤΡΑΤΙΩΤΗ ΡΑΪΑΝ» (Spielberg) αλλά και «The Thin Red Line» (Malick) vs»Ο ερωτευμένος Σαίξπηρ»

-«The Killing Fields» ( Roland Joffé) vs «Amadeus»

-«E.T. the Extra-Terrestrial» (Spielberg) vs «Ghanti»

-«THE SOCIAL NETWORK» (Fincher) vs «The king’s speech» ( ωραία ταινία αλλά η ταινία για το facebook καταπιάνεται με ένα από τα πιο καυτά ζητήματα του παρόντος και του μέλλοντός μας.

-«TRAFFIC» (Soderbergh) vs «Gladiator»
-«BROKEBACK MOUNTAIN» (Ang Lee) vs CRASH

Αποτέλεσμα εικόνας για Avatar

«AVATAR» (Cameron) vs «The hurt locker»
«ZERO DARK THIRTY» (Bigelow) vs «Argo»
«HER» (Jonze) vs «12 χρόνια σκλάβος» (ένα πρωτότυπο, ποιητικό έργο για την τεχνητή νοημοσύνη έναντι ενός ακαδημαϊκού, βαρετού politically correct)
«BRIDGE OF SPIES» (Spielberg) vs «Spotlight»»
«THREE BILLBOARDS OUTSIDE EBBING, MISSOURI» (Martin McDonagh) vs «The shape of water»(επίσης ωραία ταινία, γοητευτικό παραμύθι, αλλά το άλλο είναι κολοσσός)

Οι ταινίες «Τhe appartment», «Αrgo», «Ωραία μου κυρία», «Κράμερ εναντίον Κράμερ», «Ο Άγγλος ασθενής», «The king’s speech», «Το σχήμα του νερού», «Ο ερωτευμένος Σαίξπηρ», είναι ταινίες που μου άρεσαν, με συγκίνησαν και τις θεωρώ πολύ καλές, άλλες λιγώτερο, άλλες περισσότερο. Ωστόσο είναι χαρακτηριστικό για τα κριτήρια της Ακαδημίας Κινηματογράφου ότι οι περισσότερες είναι πιο «φωτεινές, πιο εύπεπτες από τις αντίπαλές τους.  Είναι χαρακτηριστικό ότι δεν πήραν ποτέ Όσκαρ σκηνοθεσίας οι Όρσον Γουέλλς, Άλφρεντ Ηίτσκοκ, Στάνλεϋ Κιούμπρικ, Φεντερίκο Φελλίνι, Ακίρα Κουροσάβα, Ίγκμαρ Μπέργκμαν, Howard Hawks, Sidney Lumet, Robert Altman, David Lynch, Quentin Tarantino. Και ο Τσάρλυ Τσάπλιν πήρε ένα τιμητικό μόλις το 1972.

Αποτέλεσμα εικόνας για orson wellesΑποτέλεσμα εικόνας για hitchcockΑποτέλεσμα εικόνας για KubrickΑποτέλεσμα εικόνας για FelliniΑποτέλεσμα εικόνας για KurosawaΑποτέλεσμα εικόνας για bergman ingmarΑποτέλεσμα εικόνας για Howard Hawks

 


Αντίο αγαπημένε Μπρούνο Γκαντς! -Ganz geliebt

17/02/2019
22/3/1941- 15/2/2019

Μεγαλώσαμε μαζί του. Αγαπημένος, ενωμένος για πάντα με τα πιο αγαπημένα έργα του νέου γερμανικού κινηματογράφου, εμβληματικός για τα έργα του Βίμ Βέντερς, ο ΜΠΡΟΫΝΟ ΓΚΑΝΤΣ ενσάρκωσε το πρόσωπο του νέου Ευρωπαίου άντρα, του ευαίσθητου και στοχαστικού. Ο «Αμερικανός φίλος», » Ο ουρανός πάνω από το Βερολίνο» «Νοσφεράτου»( στο ρόλο του Ιωνάθαν Χάρκερ) , «Η μαρκησία του Ο», «Τόσο μακριά, τόσο κοντά», «Φάουστ»(τηλεταινία), και βέβαια η «Πτώση» και άπειροι κορυφαίοι ρόλοι στο θέατρο. Το πρόσωπό του αποθανατίστηκε και με το πεννάκι του Enki Bilal στα κόμικς «H γιορτή των αθανάτων», «Η γυναίκα παγίδα» και τα άλλα της σειράς Nikopol.

Image may contain: 1 person, outdoor

Himmel über Berlin

Image may contain: 1 person, closeup

Der Amerikanische Freund

Αποτέλεσμα εικόνας για Bruno Ganz Marquise d' O

Die Marquise von O

Αποτέλεσμα εικόνας για bruno ganz american friend

Der Amerikanische Freund

Αποτέλεσμα εικόνας για bruno ganz Himmel Uber Berlin

Himmel über Berlin

Αποτέλεσμα εικόνας για bruno ganz Faust

Faust

Image may contain: 1 person, suit

Der Untergang

Αποτέλεσμα εικόνας για la foire aux immortels enki bilal

«Η γιορτή των Αθανάτων» του Enki Bilal

 

 


BERLINALE 2019

17/02/2019

Αποτέλεσμα εικόνας για Berlinale 2019 logoΤHE BERLINALE MOURNS THE LOSS OF BRUNO GANZ

The Berlin International Film Festival mourns the passing of actor Bruno Ganz. He was a long-standing companion of the festival, as well as a frequent guest with numerous films. Bruno Ganz made international film history as one of the greatest and most versatile actors, not least with his unforgettable role as an angel in Wings of Desire by Wim Wenders.
„We are saddened by the loss of Bruno Ganz, who inspired generations of film fans. Now he is truly in the heavens above Berlin,“ says festival director Dieter Kosslick. – Internationale Filmfestspiele Berlin

τα βραβεία

ΧΡΥΣΗ ΑΡΚΤΟΣ

Image may contain: 1 person, night and outdoorSYNONYMES του Nadav Lapid (Ισραήλ)
Yoav, a young Israeli, is determined to wipe out his origins and become French. In Paris, he abandons the Hebrew language and strives in all sorts of ways to find a new identity. A tragicomic puzzle that wisely knows how to keep its secrets.

ΑΡΓΥΡΗ ΑΡΚΤΟΣ

-GRACE A DIEU του François Ozon (Γαλλία)
When Alexandre learns that the priest who abused him as a boy is still working with children, he and other victims take action against the perpetrator. A psychological study and an angry polemic, but also a film about the pain that is the price of truth.
-SYSTEM CRUCHER της Nora Fingscheidt
Nine-year-old Benni radically defies every rule. But this feared ‘system crasher’s’ only desire is to stop living in a residential home and go back to her mother. An intense drama about one child’s overwhelming need for love and security.
-I WAS AT HOME. BUT
After having disappeared for a week, Astrid’s 13-year-old son Phillip returns home without saying a word. Only gradually does everyday life get back on track. A family disintegrates, only to form itself anew.Image may contain: 1 person, standing, child, outdoor and nature

Image may contain: outdoor

ΒΡΑΒΕΙΑ  ΕΡΜΗΝΕΙΑΣImage may contain: 2 people
-στην Γονγκ Μέι και τον Γουανγκ Ζινγκτσούν για το SO LONG MY SON – DI JIU TIAN CHANG του Wang Xiaoshuai
A family saga as social panorama. Spanning the upheaval that followed the Chinese Cultural Revolution to the present day and told in sweeping tableaux, this film exposes the deep scars that lie beneath the surface of an ostensibly unbroken success story.

ΒΡΑΒΕΙΟ ΣΕΝΑΡΙΟΥ
-PIRANHAS των Μαουρίτσιο Μπαρούτσι, Ρομπέρτο Σαβιάνο και Κλαούντιο Τζοβανέζι
Criminal children seize power in a world without a future. This fast-paced film takes a brutal look at teenage gangs in Naples and the high price that is being paid by this lost generation. Based on the novel by Roberto Saviano.Image may contain: 1 person, on stage

Επίσης το φεστιβάλ τίμησε την Agnes Varda και την Charlotte Rambling με ρεπροσπεκτίβα ταινιών της

Αποτέλεσμα εικόνας για agnes varda


9/2/2019: Τρείς απώλειες: Νίκη Γουλανδρή, Τόμι Ούγκερερ, Άλμπερτ Φίννεϋ

10/02/2019

Νίκη Γουλανδρή,(1925-9/2/2019) η μεγάλη κυρία της Οικολογίας. Εμπνεύστρια και συνιδρύτρια του Mουσείου Φυσικής Ιστορίας και του Ιδρύματος ΓΑΙΑ. Μαθήτρια των Adorno και Horkheimer. Αλλά και προικισμένη εικονογράφος  βοτανολογικών βιβλίων. Î‘ποτέλεσμα εικόνας για Νίκη Γουλανδρή ζωγραφικήΣχετική εικόναΑποτέλεσμα εικόνας για Νίκη Γουλανδρή ζωγραφική

Tommy Ungerer (28/11/1931- 9/2/2019) καλλιτέχνης της εικονογράφησης και του  κόμικ, αλλά και συγγραφέας, με μια γκάμα έργων που κυμαίνεται από τα παιδικά βιβλία, την αιχμηρή κοινωνική σάτιρα, έως τις πιο kinky σεξουαλικές εικονογραφήσεις.

 

Αποτέλεσμα εικόνας για Tommy Ungerer

Fornicon [SIGNED] by Ungerer, Tomi

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Albert Finney (9/1936 – 7/2 2019) Ο αξέχαστος Tom Jones και o Arthur Seaton στο αριστούργημα του British New Wave «Σάββατο βράδυ, Κυριακή πρωί». Επίσης στο «Κάτω από το ηφαίστειο»(Houston) αλλά και Ηρακλής Πουαρώ και Σκρούτζ. 

 

 

 


Χριστούγεννα ’18: το κέντρο Νιάρχου με τον γιορτινό φωτισμό και τις ωραίες διαδραστικές φωτεινές εγκαταστάσεις

30/12/2018


1940 πολεμικές- πατριωτικές αφίσες και γελοιογραφίες

28/10/2018

Κώστας Γραμματόπουλος (που εικονογράφησε και τα γνωστά αλφαβητάρια)

Κώστας Γραμματόπουλος

Βάσω Κατράκη

Γιώργος Γουναρόπουλος

Κώστας Γραμματόπουλος

Τάσσος

Τάσσος

Φωκίων Δημητριάδης

Φωκίων Δημητριάδης

Μπέζος

Πολενάκης

 


Το politically correct, μάστιγα των τεχνών

24/10/2018

με αφορμή την παράσταση (προβολή High Definition) του «ΒΑΣΙΛΙΑ ΛΗΡ»

NATIONAL THEATER LIVE με πρωταγωνιστή τον Ian McKellen και σκηνοθεσία Jonathan Munby.

Μια παράσταση στό έλεος μιας δήθεν πρωτοποριακής αντίληψης και της πολιτικής ορθότητας που απαιτεί καμία κοινωνική ομάδα να μην αδικείται, με αποτέλεσμα απαράδεκτες σκηνοθετικές επεμβάσεις. Την Κορντέλια, που ο ρόλος της τη θέλει γλυκειά , αλλά όχι δουλοπρεπή, την ερμήνευσε μια μαύρη ηθοποιός , παντελώς ατάλαντη, με κακή άρθρωση και απότομους τρόπους, ντυμένη με στολή παραλλαγής. Έπρεπε οπωσδήποτε να υπάρχει μια μαύρη μεταξύ των κυρίων ρόλων; (Έχω δει καταπληκτικό μαύρο Άμλετ τον Adrian Lester, σε σκηνοθεσία Peter Brook, που σε 5 λεπτά δεν πρόσεχες πια αν έχει μαλλιά μαύρα ή ξανθά!) Το επιστέγασμα: ο δούκας του Κεντ, πιστός στον Ληρ και εχθρός των μηχανορραφιών, έγινε…δούκισσα του Κεντ! Γιατί; μήπως έλειπαν από το έργο οι γυναικείοι ρόλοι; Μήπως για να υπάρξει ισορροπία μεταξύ καλών και κακών γυναικών; Οι ερμηνείες ήταν πολύ καλές, ωστόσο από τον Ληρ του κατά τα άλλα αγαπημένου Ian McKellen τονιζόταν σωστά ο ηλίθιος αυταρχισμός και ναρκισσισμός, αλλά έλειπε και κάποια μεγαλοπρέπεια, τουλάχιστον πριν την ολική κατάρρευση. Βασιλιάς ήταν, διάολε! Πολύ συχνά έμπαινε ένα άκαιρα κωμικό στοιχείο μέσα στον ζόφο, που μαζί με τους διάφορους αναχρονισμούς και την ενοχλητικά εκκωφαντική μουσική, έκανε την όλη σκηνοθετική αντίληψη να θυμίζει κόμικς (όπως παρατήρησε εύστοχα η φίλη μου που ήταν μαζί).

Αποτέλεσμα εικόνας για ian mckellen king lear 2018

μερικές ιστορικές ερμηνείες, και η ταινία του Κοζίντσεφ:

Αιμίλιος Βεάκης, 1938

Λώρενς Ολίβιε, 1948 (με τον Άλεκ Γκίννες στο ρόλο του Τρελλού)

John Gielgoud, δεκαετία ’50

Paul Scofild, δεκαετία ’60

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ολίβιε, 1984. Με τον Τζων Ηαρτ ως Τρελλό

 

 

 

 

 

 

 

 

Αλέξης Μινωτής 1978

Tom-Courtenay 1999

David-Warner 2005

Derek Jacoby 2010

Wu-Hsing-kuo 2011 Οπερα Πεκίνου

Glenda Jackson 2016

O Άντονυ Χόπκινς βασιλιάς Ληρ, η Έμμα Τόμσον Γκόνεριλ, Η Έμιλυ Γουάτσον Ρέγκαν, η Φλόρενς Πιου Κορντέλια, στη σειρά του ΒΒC2 2018

 


Πάττι Σμιθ και Τζόαν Μπαέζ μαζί στην Κολωνία 2 Αυγούστου 2018

07/08/2018

Δεν είναι σύμβολα, δεν είναι εικόνες, είναι πραγματικές γυναίκες με την ιστορία τους, πραγματικές καλλιτέχνιδες που ήταν επί χρόνια και είναι ακόμα πηγή έμπνευσης, θάρρους και έξαρσης για πολλούς και πολλές από τη γενιά μας. Και ελπίζω και για τις γενιές μετά από μας.

 

A hard rain ‘s a gonna fall (Dulan)

Oh, where have you been, my blue-eyed son?
Oh, where have you been, my darling young one?
I’ve stumbled on the side of twelve misty mountains
I’ve walked and I’ve crawled on six crooked highways
I’ve stepped in the middle of seven sad forests
I’ve been out in front of a dozen dead oceans
I’ve been ten thousand miles in the mouth of a graveyard
And it’s a hard, and it’s a hard, it’s a hard, and it’s a hard
And it’s a hard rain’s a-gonna fall.

Oh, what did you see, my blue-eyed son?

Οh, what did you see, my darling young one?

I saw a newborn baby with wild wolves all around it
I saw a highway of diamonds with nobody on it
I saw a black branch with blood that kept drippin’
I saw a room full of men with their hammers a-bleedin’
I saw a white ladder all covered with water
I saw ten thousand talkers whose tongues were all broken
I saw guns and sharp swords in the hands of young children
And it’s a hard, and it’s a hard, it’s a hard, it’s a hard
And it’s a hard rain’s a-gonna fall

And what did you hear, my blue-eyed son?
And what did you hear, my darling young one?
I heard the sound of a thunder, it roared out a warnin’
Heard the roar of a wave that could drown the whole world
Heard one person starve, I heard many people laughin’
Heard the song of a poet who died in the gutter
Heard the sound of a clown who cried in the alley
And it’s a hard, and it’s a hard, it’s a hard, it’s a hard
And it’s a hard rain’s a-gonna fall

Oh, who did you meet, my blue-eyed son?
Who did you meet, my darling young one?
I met a young child beside a dead pony
I met a white man who walked a black dog
I met a young woman whose body was burning
I met a young girl, she gave me a rainbow
I met one man who was wounded in love
I met another man who was wounded with hatred
And it’s a hard, it’s a hard, it’s a hard, it’s a hard
It’s a hard rain’s a-gonna fall.

Oh, what’ll you do now, my blue-eyed son?
Oh, what’ll you do now, my darling young one?
I’m a-goin’ back out ‘fore the rain starts a-fallin’
I’ll walk to the depths of the deepest black forest
Where the people are many and their hands are all empty
Where the pellets of poison are flooding their waters
Where the home in the valley meets the damp dirty prison
Where the executioner’s face is always well-hidden
Where hunger is ugly, where souls are forgotten
Where black is the color, where none is the number
And I’ll tell it and think it and speak it and breathe it
And reflect it from the mountain so all souls can see it
Then I’ll stand on the ocean until I start sinkin’
But I’ll know my song well before I start singin’
And it’s a hard, it’s a hard, it’s a hard, it’s a hard
It’s a hard rain’s a-gonna fall.

 

Βαρειά βροχή θα πέσει 

Αχ, πού είχες πάει παιδί με τα γαλάζια μάτια;
Πού είχες πάει μικρέ μου αγαπημένε;
Σκόνταψα πάνω σε δώδεκα βουνά καταχνιασμένα
Περπάτησα και σύρθηκα στις στροφές έξι μεγάλων δρόμων
Πάτησα μέσα σε εφτά θλιμμένα δάση
Βρέθηκα μπροστά σε δώδεκα νεκρούς ωκεανούς
Έκανα δέκα χιλιάδες μίλια κι έφτασα στο στόμα ενός νεκροταφείου
Και είναι βαριά, και είναι βαριά, και είναι βαριά, και είναι βαριά
Είναι βαριά η βροχή που θα πέσει.
Αχ, τι είδες, παιδί με τα γαλάζια μάτια;
Τι είδες, μικρέ μου αγαπημένε;
Είδα ένα νεογέννητο μωρό με άγριους λύκους γύρω του
Είδα έναν μεγάλο δρόμο από διαμάντια αλλά χωρίς έναν διαβάτη
Είδα ένα μαύρο κλαδί που έσταζε αίμα
Είδα ένα δωμάτιο γεμάτο άντρες με σφυριά ματωμένα
Είδα μια λευκή σκάλα σκεπασμένη με νερό
Είδα δέκα χιλιάδες ομιλητές με τις γλώσσες τους σπασμένες
Είδα πιστόλια και κοφτερά σπαθιά στα χέρια μικρών παιδιών
Και είναι βαρειά, και είναι βαρειά, και είναι βαρειά, και είναι βαρειά
Είναι βαρειά η βροχή που θα πέσει.
Και τι άκουσες, παιδί με τα γαλάζια μάτια;
Και τι άκουσες, μικρέ μου αγαπημένε;
Άκουσα τον ήχο μιας βροντής που μούγκριζε σαν προειδοποίηση
Άκουσα το βουητό του κύματος που θα μπορούσε να πνίξει όλο τον κόσμο
Άκουσα εκατό τυμπανιστές που τα χέρια τους είχαν πάρει φωτιά
Άκουσα δέκα χιλιάδες να ψιθυρίζουν και κανείς να μην ακούει
Άκουσα έναν άνθρωπο που πεινούσε, άκουσα πολλούς ανθρώπους να γελάνε
Άκουσα το τραγούδι του ποιητή που πέθανε μέσ’ το βούρκο
Άκουσα το κλάμα του κλόουν στο στενό δρομάκι
Και είναι βαρειά, και είναι βαρειά, και είναι βαρειά, και είναι βαρειά
Είναι βαρειά η βροχή που θα πέσει.
Αχ, ποιον συνάντησες, παιδί με τα γαλάζια μάτια;
Ποιον συνάντησες, μικρέ μου αγαπημένε;
Συνάντησα ένα μικρό παιδί πλάι σ’ ένα νεκρό αλογάκι
Συνάντησα έναν λευκό άνθρωπο που πήγαινε βόλτα ένα μαύρο σκύλο
Συνάντησα μια κοπέλα που καιγόταν το κορμί της
Συνάντησα ένα κορίτσι και μου έδωσε ένα ουράνιο τόξο
Συνάντησα έναν άντρα πληγωμένο από την αγάπη
Συνάντησα κι έναν άλλον άντρα πληγωμένο από το μίσος
Και είναι βαρειά, και είναι βαρειά, και είναι βαρειά, και είναι βαρειά
Είναι βαρειά η βροχή που θα πέσει.
Αχ, τι θα κάνεις τώρα, παιδί με τα γαλάζια μάτια;
Ω, τι θα κάνεις τώρα, μικρέ μου αγαπημένε;
Θα ξαναπάρω το δρόμο πίσω πριν αρχίσει να βρέχει
Θα περπατήσω στα βάθη του πιο πυκνού μαύρου δάσους
Εκεί όπου είναι οι άνθρωποι πολλοί και όλα τα χέρια τους άδεια
Εκεί όπου τα νερά τους είναι πλημμυρισμένα από χάπια με δηλητήριο
Εκεί όπου το σπίτι στο λιβάδι είναι δίπλα στην υγρή και βρώμικη φυλακή
Όπου το πρόσωπο του δήμιου είναι πάντα καλά κρυμμένο
Όπου η πείνα είναι άσχημη και οι ψυχές ξεχασμένες
Όπου το χρώμα είναι το μαύρο και ο αριθμός είναι το μηδέν
Και θα το πω, και θα το σκεφτώ, και θα το εκφράσω και θα το δώσω με μια πνοή
Και θα το καθρεφτίσω πάνω στο βουνό για να το δούνε όλοι
Μετά θα σταθώ πάνω στη θάλασσα μέχρι ν’ αρχίσω να βουλιάζω
Αλλά θα ξέρω το τραγούδι μου καλά πριν αρχίσω να τραγουδώ
Και είναι βαρειά, και είναι βαρειά, και είναι βαρειά, και είναι βαρειά
Είναι βαρειά η βροχή που θα πέσει


PARIS JE T’ AIME 5: μια έκθεση με έργα του αρχιτέκτονα JUNYA ISHIGAMI

03/06/2018

«για την απελευθέρωση της αρχιτεκτονικής»

Στο Ίδρυμα Cartier

42 ετών ο Junya Ishigami ανήκει στη νέα γενιά των Ιαπώνων αρχιτεκτόνων του 2000.  Στην Μπιενάλλε Αρχιτεκτονικής της Βενετίας του 2010 κέρδισε το βραβείο του Χρυσού Λέοντα. Αρχιτεκτονική που επιστρατεύει όπου χρειάζεται την ελαφρότητα του σύννεφου, τη στερεότητα του βράχου, τη συνέχεια εσωτερικού – εξωτερικού χώρου, την πιο τολμηρή καινοτομία, τον δεσμό με την παράδοση- αρχιτεκτονική με χίλια πρόσωπα αλλά κοινό όραμα, την πλήρη ελευθερία στην υπηρεσία του στόχου του συγκεκριμένου έργου.

Το Παρεκκλήσιο της Κοιλάδας για μια θρησκεία οικουμενική, Shandong, Kίνα.

Αποτέλεσμα εικόνας για ishigami chapel of the valley

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Νηπιαγωγείο-Δάσος , Shandong, Kίνα.

φωτο Laurian Ghinitoiu- Arch Daily

 

HOUSE OF PEACE λιμάνι Κοπεγχάγης

Ishigami+associates σε συνεργασία με Svendborg Architects

Τοπόσημο του λιμανιού, σύμβολο ειρήνης, χώρος για στοχασμό και meditation, προσεγγίσιμος με βάρκες.

γενική άποψη 

η μακέτα όπου φαίνεται η στήριξη στον βυθό

κάτοψη

ΕΣΤΙΑ ΓΙΑ ΗΛΙΚΙΩΜΕΝΟΥΣ.Χρήση παλαιών παραδοσιακών σπιτιών υπό κατεδάφιση και μεταφορά τους ώστε να δημιουργηθεί μια εστία-γειτονιά.