ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΣΑΡΩΝΙΚΟΥ 4: ΦΡΑΟΥΛΕΣ ΚΑΙ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟ

30/09/2017

του Ηλία Ευθυμιόπουλου                  ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ 29/9/17

Τον Απρίλιο του 1986, μερικές μέρες αφότου έσκασε το Τσερνομπίλ, ο τότε πρόεδρος του Δημόκριτου ονόματι Παπαθανασόπουλος, βγήκε στην τηλεόραση τρώγοντας επιδεικτικά ακτινοβολημένες φράουλες και παραμένοντας – ώ του θαύματος – ζωντανός . Έτσι, καθησύχασε το καταπτοημένο κοινό και παρήχε μια διατεταγμένη υπηρεσία στην κυβέρνηση η οποία δεν ήταν διατεθειμένη να πάρει μέτρα (π.χ καταστροφή των κηπευτικών και των κτηνοτροφικών προϊόντων, όπως έκαναν αλλού στην πολιτισμένη Ευρώπη). Βοηθούσης και της βροχής, όλο το Καίσιο και τα λοιπά ραδιενεργά κατέληξαν στην τροφική αλυσίδα.  Το αποτέλεσμα ήταν, ότι μεταξύ θανάτων, καρκίνων, τερατογενέσεων κ.α αυξήθηκαν εκθετικά και οι ασθένειες του θυροειδούς στα άτομα που τότε ήταν νήπια και που με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο εκτέθηκαν στη ρύπανση (www.who.int/ionizing_radiation/chernobyl).  Μεταξύ αυτών και το δικό μου το παιδί. Το αδίκημα της ηθικής αυτουργίας σε έγκλημα εναντίον του περιβάλλοντος και της ανθρωπότητας δεν διερευνήθηκε ποτέ.

Τηρουμένων των αναλογιών, ο βουλευτής που έκανε το μπάνιο του λίγο μετά το πρόσφατο συμβάν με το πετρέλαιο στο Σαρωνικό, όπως και όσοι εκ των κυβερνητικώνν διατείνονται ότι η αποκατάσταση είναι θέμα 25 ημερών(!) ενεργούν παραπλανητικά για να μειώσουν το μέγεθος της καταστροφής και επομένως το ποσοστό της καταλογιστέας ευθύνης. Τι λέει το Ελληνικό Κέντρο Θαλασσίων Ερευνών – ΕΛΚΕΘΕ (δυστυχώς δια του συνδικαλιστικού οργάνου των επιστημόνων που εργάζονται σ’αυτό και όχι δια της διοικήσεως): Είναι φανερό πως οι διαστάσεις του ατυχήματος ήταν αρκετά μεγαλύτερες από αυτές που παρουσιάστηκαν αρχικά και το πλήγμα για το θαλάσσιο περιβάλλον της ευρύτερης περιοχής είναι πλέον ανυπολόγιστο.Το αφήγημα του «ένας μήνας αρκεί μέχρι την πλήρη αποκατάσταση» είναι στην καλύτερη περίπτωση υπεραπλουστευμένο και αφελές. Η καταβύθιση των πετρελαιοειδών και η εναπόθεσή τους στα ιζήματα θα ρυπάνουν το θαλάσσιο πυθμένα για πολλά χρόνια…

Και διευκρινίζει η περιβαλλοντική επιστήμη: από τη στιγμή που το πετρέλαιο θα βρεθεί στη θάλασσα, ένα μέρος (τα πτητικά συστατικά) εξατμίζεται, ένα μέρος υφίσταται οξείδωση και εν τέλει διάσπαση από μικροοργανισμούς και ένα άλλο (η υδρόφοβη πίσσα και το υδρόφιλο γαλάκτωμα)  καθιζάνουν στο βυθό όπου και παραμένει για μήνες ή και χρόνια, ανάλογα με την γεωγραφία και τις ωκεανογραφικές συνθήκες. Τέλος, τα κατακόρυφα θαλάσσια ρεύματα, επαναφέρουν κατά καιρούς τη ρύπανση στην επιφάνεια, μια ρύπανση την οποία η πονηρή φύση και οι ασκούντες εξουσία πολιτικοί είχαν επιμελώς προσπαθήσει να κρύψουν κάτω από το χαλί (ότι δεν είναι ορατό δεν υπάρχει) ή να υποβαθμίσουν τη σημασία της (περασμένα – ξεχασμένα).

Αφελείς και παραπλανητικές είναι επίσης οι “αυστηρές” διαβεβαιώσεις ότι οι ένοχοι θα αποκαλυφθούν και θα πληρώσουν, αφού αυτό είναι άλλου παππά ευαγγέλιο (της δικαιοσύνης). Η οποία δικαιοσύνη, με τον χαρακτηριστικό ζήλο που διακρίνει τα όργανά της όταν πρόκειται για περιπτώσεις ήσσονος σημασίας όπως είναι η προσβολή του φυσικού περιβάλλοντος, θα ακολουθήσει την πεπατημένη και μάλιστα αυτήν την οποία έχει υποδείξει η επισπεύδουσα ανακριτική αρχή (το Λιμενικό) που είναι ταυτόχρονα κριτής και υπόλογος. Στο τέλος αυτής της διαδικασίας, που μπορεί να κρατήσει χρόνια, η βαριεστημάρα είναι μεγαλύτερη από τη θέληση για την απόδοση δικαιοσύνης.

Και όμως: για την παράκαμψη της λεγόμενης δαιδαλώδους, αποσπασματικής και ακατάλληλης νομοθεσίας πάνω στην οποία αναπαύονται οι παλιομοδίτικες δικαστικές δομές (και εξουσίες) υπήρξαν δύο φωτεινές εξαιρέσεις. Η πρώτη είναι ο Ν. 1650/86 και η δεύτερη το Π.Δ 148/2009 σε εφαρμογή Κοινοτικής Οδηγίας. Η ουσία των δύο αυτών ρυθμίσεων που δεν εφαρμόσθηκαν ποτέ, είναι ότι στις περιπτώσεις κατάδηλης ζημιάς  στο περιβάλλον – όπως είναι η πετρελαϊκή ρύπανση – ενεργοποείται αυτομάτως η έννοια της αντικειμενικής ευθύνης η οποία διαφέρει από τις άλλες μορφές ευθύνης που καθιερώνει ο Αστικός Κώδικας και ιδίως από την αδικοπρακτική ευθύνη. Εν προκειμένω, δεν απαιτείται η ύπαρξη παράνομης και υπαίτιας πράξης ή παράλειψης. Η αστική ευθύνη διαμορφώνεται όχι μόνο ανεξαρτήτως υπαιτιότητας αλλά και ανεξαρτήτως παρανομίας ή νομιμότητας της δράσης του φορέα. Δεν ενδιαφέρει δηλαδή εάν η επιχείρηση λειτουργούσε νόμιμα ή αν είχε λάβει όλες τις απαραίτητες διοικητικές άδειες κτλ. Αρκεί να αποδειχθεί ότι επήλθε ζημιά και τότε αυτομάτως ο πλοιοκτήτης καθίσταται υπαίτιος με υποχρέωση πρώτον να επαναφέρει το περιβάλλον στην πρότερη κατάσταση και δεύτερον να αποζημιώσει αυτούς που ενδεχομένως έπληξε το ατύχημα. Σε περίπτωση αδυναμίας του υπαίτιου, το βάρος των ανωτέρω αναλαμβάνει το κράτος (και η δημόσια διοίκηση γενικότερα) με την υποχρέωση να ανακτήσει το κόστος όπως και όποτε μπορεί.

Για την υποστήριξη μάλιστα του νόμου, που ήταν με μια έννοια επαναστατικός αφού ανέτρεπε μια αναχρονιστική  τάξη, δημιουργήθηκε το 2010 στο ΥΠΕΚΑ (και πάλι κατ εφαρμογήν της Οδηγίας) μια ειδική υπηρεσία  το Συντονιστικό Γραφείο Αντιμετώπισης Περιβαλλοντικών Ζημιών (ΣΥΓΑΠΕΖ) που “ως αρμόδια αρχή σε κεντρικό επίπεδο, έχει την υποχρέωση αυτενέργειας προκειμένου να επιτυγχάνεται αποτελεσματικά ο βασικός στόχος της πρόληψης και αποκατάστασης της περιβαλλοντικής ζημιιάς. Ως εκ του ρόλου του συντονίζει και κατευθύνει το έργο της Αποκεντρωμένης Διοίκησης η οποία έχει αρμοδιότητα για την εφαρμογή της περιβαλλοντικής ευθύνης, μέσω των Περιφερειακών Επιτροπών Αντιμετώπισης Περιβαλλοντικών Ζημιών (ΠΕΑΠΖ), ώστε να εφαρμόσει επιτυχώς τις διατάξεις του σχετικού Προεδρικού Διατάγματος, όταν η ζημία συμβαίνει στα διοικητικά τους όρια”.  Περιττό να πούμε βέβαια ότι ούτε το Π.Δ ούτε η υπηρεσία αυτή επιστρατεύθηκαν στην προκειμένη περίπτωση. Ο πόλεμος άλλωστε μεταξύ των συναρμόδιων υπουργείων, υπουργών, υφυπουργών και λοιπών εμπεκομένων για τον έλεγχο του τομέα της ναυτιλιακής δραστηριότητας, και η δημοσιότητα (έστω και αρνητική) που οι κατέχοντες την καρέκλα απολαμβάνουν, δεν θα επέτρεπε κάτι τέτοιο. Γι αυτό και η αγωνία των υπολοίπων (όπως ο υφυπουργός και “πράσινος” Τσιρώνης) να μπουν κάπως στο κάδρο. Έστω και πυροβολώντας στον αέρα, σκοπεύοντας δήθεν την οικονομία των ορυκτών καυσίμων και την κερδώα αγορά.

Το μήνυμα είναι: αφού ο βασικός στόχος – η οικολογία στην εξουσία-  επετεύχθη, μένει ένα μικρό εμπόδιο, ο καπιταλισμός.

O Ηλίας Ευθυμιόπουλος είναι τ. υφυπουργός ΠΕΧΩΔΕ και τ. διευθυντής της Greenpeace

Advertisements

ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΣΑΡΩΝΙΚΟΥ 3: Οι Οικολόγοι Πράσινοι έχουν διασύρει αμετάκλητα την έννοια της πολιτικής οικολογίας

21/09/2017

Άρθρο μου στην ATHENS VOICE 

 

«Την ευθύνη την έχει μια κοινωνία ολόκληρη και μια παγκόσμια οικονομία εξαρτημένη από το πετρέλαιο και ένα σκληρό λόμπι διεθνές που δεν επιτρέπει να έχουμε επενδύσεις τέτοιες που να προστατεύουμε τις ακτές μας», ήταν οι δηλώσεις για την οικολογική καταστροφή στον Σαρωνικό του Γιάννη Τσιρώνη, αναπληρωτή υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και τροφίμων και πρώην αναπληρωτή υπουργού Περιβάλλοντος.

Δεν είναι όμως «ατυχείς δηλώσεις» ενός προσώπου (με υπουργική βαρύτητα).

Και το ίδιο το κόμμα των Οικολόγων Πρασίνων στο επίσημο site δηλώνει διά του εκπροσώπου του Κώστα Διάκου: «Είναι όλοι υπεύθυνοι… Οι Οικολόγοι Πράσινοι για την οικολογική καταστροφή του Αργοσαρωνικού: Προς το παρόν και μέχρι να διευκρινιστούν, ενδιαφέρουν ελάχιστα τα συγκεκριμένα αίτια της βύθισης του δεξαμενόπλοιου που στάθηκε η αιτία της θαλάσσιας ρύπανσης των ακτών της Σαλαμίνας και, όπως φαίνεται, και της Πειραϊκής. Αυτό το οποίο προβάλλει ως τραγικό αίτιο της οικολογικής καταστροφής, σε όλο του το μεγαλείο, δεν είναι άλλο από το τριτοκοσμικό χωροταξικό χάος οικιστικών και βιομηχανικών περιοχών, εμπορικών περιοχών και περιοχών αναψυχής, λιμανιών και αιγιαλών στο οποίο καταδίκασαν το λεκανοπέδιο της Αττικής όλες οι μεταπολεμικές κυβερνήσεις.(…)». (www.ecogreens-gr)

Δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος να αποφύγει κανείς συγκεκριμένη απόδοση ευθυνών και να συσκοτίσει τα συγκεκριμένα αίτια μιας κατάστασης από το να διαχέει τις ευθύνες παντού και να καταφεύγει σε γενικολογίες και κοινότοπες «αλήθειες», κάτι ανάλογο με το αιώνιο «για όλα φταίει ο καπιταλισμός» του ΚΚΕ ή την «κακούργα κοινωνία» των λαϊκών ασμάτων. Γενίκευση όμως που φτάνει στα όρια της ύβρης προς εμάς τους πολίτες που σήμερα θρηνούμε τις παραλίες μας.

Πριν από τις εκλογές του Ιανουαρίου ’15, οι Οικολόγοι Πράσινοι αποφάσισαν να συμπράξουν με τον ΣΥΡΙΖΑ. Είχαν προηγηθεί και συμπράξεις σε περιφερειακό και δημοτικό επίπεδο. Υποτίθεται μια τέτοια συμμαχία θα είχε ως στόχο την εφαρμογή αποφάσεων και κανόνων που θα προστάτευαν και θα αναβάθμιζαν το περιβάλλον, φυσικό και αστικό, και θα προλάμβαναν ενδεχόμενες περιβαλλοντικές καταστροφές. Άλλωστε αυτός είναι και ο κύριος λόγος ύπαρξης ενός Πράσινου κόμματος. (Να θυμήσουμε τους Πράσινους της Γερμανίας, που πέτυχαν συμφωνία για το σταδιακό κλείσιμο των πυρηνικών εργοστασίων). Από πολύ πιο πριν, από το ’15, το ζήτημα της συμμαχίας με τον ΣΥΡΙΖΑ αποτέλεσε πεδίο συγκρούσεων στο εσωτερικό του κόμματος (του οποίου ήμουν ιδρυτικό μέλος από το 2003 και έκανα αγώνα αγάπης άγονο έως το 2011, οπότε αποχώρησα).

Σήμερα, στελέχη (νυν και πρώην) του κόμματος των Οικολόγων Πρασίνων, ή πρόσωπα με δεσμούς με αυτό (βλ. φωτο), κατέχουν αρκετές σημαντικές θέσεις στην κυβέρνηση, στη Βουλή και στον κρατικό μηχανισμό. Ενδεικτικά:

-Γιάννης Τσιρώνης, αναπληρωτής υπουργός περιβάλλοντος και στη συνέχεια αναπληρωτής υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων

-Γιώργος Δημαράς, βουλευτής

-Γιώργος Καραμέρος, αντιπεριϕερειάρχης βορείου τομέα Αττικής

-Ιωάννα Κοντούλη, πρόεδρος στις Κτιριακές Υποδομές ΑΕ

-Κώστας Διάκος, περιφερειακός σύμβουλος Κεντρικού Τομέα Αθηνών

-Δαμιανός Ανδρέου, περιφερειακός σύμβουλος Κεντρικής Μακεδονίας

Last but not least: ακόμα και για την υπουργό Πολιτισμού Λυδία Κονιόρδου, που επελέγη κυρίως λόγω της προσφοράς της στο θέατρο, δεν θεωρώ άσχετο το γεγονός ότι έχει δεσμούς με τους Οικολόγους Πράσινους (υποψήφια το 2012) και δηλωμένες οικολογικές ευαισθησίες.

Σε μια κανονική χώρα, με κανονικά κόμματα, μετά τη φοβερή οικολογική καταστροφή στον Σαρωνικό, όλοι αυτοί οι άνθρωποι θα έπρεπε να έχουν παραιτηθεί.

Παρ’ όλα αυτά, ας το προσπεράσουμε. Ας αφήσουμε επίσης κατά μέρος και την απουσία διαφάνειας ως προς τα προσόντα και την καταλληλότητα των προσώπων για τις συγκεκριμένες θέσεις, ή τη συνέπεια ιδεών με την επαγγελματική τους απασχόληση. (Βλέπετε, γνωριζόμαστε!) Ας δούμε τι έχουν να επιδείξουν μέχρι σήμερα από τις θέσεις όπου έχουν διοριστεί. Ιδού μερικά μαργαριτάρια (πράξεις και κυρίως παραλείψεις):

-Ο Γ.Τσιρώνης, ως αναπληρωτής υπουργός Περιβάλλοντος, αν και ιδεολογικά αντίθετος με την κατασκευή νέων λιγνιτικών μονάδων και τη διατήρηση των παλαιών και εξαιρετικά ρυπογόνων μονάδων, τήρησε απολύτως παθητική στάση και δεν προσπάθησε να αποτρέψει τους υπουργούς Περιβάλλοντος του ΣΥΡΙΖΑ (πρώτα Λαφαζάνη, μετά Σκουρλέτη) να υπογράψουν τις σχετικές αποφάσεις.

-Ο Κ. Διάκος, εκτός από τις παραπάνω δηλώσεις του για τον Σαρωνικό, αλλά και οι Γ. Καραμέρος και Δ. Ανδρέου ως περιφερειακοί σύμβουλοι, μήπως έχουν πετύχει με τη δράση τους να πείσουν τις Περιφέρειες Αττικής ή Θεσσαλονίκης να πάρουν πρωτοβουλίες για μέτρα αποτροπής οικολογικών καταστροφών, όπως οι πρόσφατες πυρκαγιές και η θαλάσσια ρύπανση, και μάλιστα να επηρεάσουν θετικά τα αντίστοιχα υπουργεία;

-Επιπλέον, το κόμμα των Οικολόγων Πράσινων, κατά πλειοψηφία αλλά και προσωπικά ο Γιάννης Τσιρώνης, η Ιωάννα Κοντούλη, ο Κώστας Διάκος ήταν από παλιά σε πλήρη σύμπλευση με τις αντιαναπτυξιακές ιδεοληψίες του ΣΥΡΙΖΑ (και του περιβόητου πρώην δημάρχου Ελληνικού Κορτζίδη) σε σχέση με το Ελληνικό. Υποστήριζαν τη μετατροπή της τεράστιας έκτασης του πρώην αεροδρομίου αποκλειστικά σε γιγαντιαίο πάρκο, αδιαφορώντας για την αδυναμία απορρύπανσης του εδάφους (από τις κηροζίνες), για τα εξωπραγματικά κονδύλια για τη συντήρησή του, αλλά και αδιαφορώντας για τα οικονομικά και κοινωνικά οφέλη μιας τεράστιας επένδυσης σε ποικίλες χρήσεις, που θα φέρουν (άμποτε) όχι μόνο αποφασιστική οικονομική ανάπτυξη αλλά και σημαντική αναβάθμιση του αστικού περιβάλλοντος: Το παρόν Ρυθμιστικό Σχέδιο της επένδυσης περιλαμβάνει και σχέδια του μεγάλου αρχιτέκτονα Νόρμαν Φόστερ, και μεταξύ άλλων ενυδρείο, συνεδριακά κέντρα, κατοικίες, χώρους ψυχαγωγίας και ένα πάρκο 2.000 στρεμμάτων (το Central Park της Ν.Υόρκης είναι 843 στρ.). Αλλά οι Οικολόγοι Πράσινοι ουδέποτε είχαν την παραμικρή ιδέα τι σημαίνει αστικό περιβάλλον!

– Ανάλογη στάση σχετικά με την εξόρυξη στις Σκουριές. «Νίκη του Περιβάλλοντος!» η μη έκδοση αδειών, «αποικιακής νοοτροπίας η καναδική εταιρία εξόρυξης χρυσού», «Η διαφαινόμενη αποχώρηση της εν λόγω εταιρίας οφείλεται κυρίως στο σταθερό, πολιτικοποιημένο και έντονα περιβαλλοντικό κίνημα που αναπτύχθηκε στη περιοχή και πήρε πανελλαδικό χαρακτήρα.(…) www.ecogreens-gr

Μια πικρή αλήθεια, που δεν είναι πολύ γνωστή, είναι ότι η Ελντοράντο έχει αναλάβει την υποχρέωση να επουλώσει τις περιβαλλοντικές πληγές που προκάλεσε η προηγούμενη εξορυκτική εταιρεία TVX, άρα αν φύγει τότε θα είναι πλήγμα για το περιβάλλον.

– Παθητική και κατά τόπους ενεργητική υποστήριξη τοπικών «οικολογικών» οργανώσεων κατά των ανεμογεννητριών. (Κρήτη, Μάνη και αλλού). Όχι στις μεγάλες επενδύσεις (που επιδιώκουν οι σατανικοί καπιταλιστές), υποστήριξη μόνο μικρών τοπικών μονάδων, και ταυτόχρονη διάδοση του μύθου ότι οι φτερωτές σκοτώνουν τα πουλιά.

– Απουσία αποτελεσματικής δράσης κατά των θερινών πυρκαγιών, πέραν των καταγγελιών.

– Απουσία σχεδίων πρόληψης μιας θαλάσσιας οικολογικής καταστροφής όπως της σημερινής στον Σαρωνικό. Καμία αποτελεσματικότητα για εφαρμογή των νόμων, για ελέγχους, για επιβολή δεξαμενοπλοίων με διπλό τοίχωμα. Σύμφωνα με έρευνα της WWF (Medtrends) η κυκλοφορία πλοίων με πετρέλαιο στις ελληνικές θάλασσες έχει να επιδείξει ένα ποσοστό ατυχημάτων δυσανάλογο με τον φόρτο της (5 επί συνόλου 29 σε όλη τη Μεσόγειο, μεταξύ 1970-2009). Η παρουσία των Οικ. Πρ. στην κυβέρνηση και στην Περιφέρεια δεν επηρέασε στο παραμικρό την εγκληματική ανετοιμότητα της πολιτείας.

Όταν κάποιος υπεύθυνος πολιτικός θέλει να φέρει αποτελέσματα, εργάζεται, εκπονεί σχέδια, φέρνει προτάσεις, πιέζει, και αν δει ότι δεν μπορεί να τα καταφέρει, διαχωρίζει δημόσια τη θέση του και τελικά παραιτείται.

Αντί για αυτό έχουμε θρήνους και κοπετούς και στην πράξη ευθυγράμμιση τη στιγμή της ψηφοφορίας. Χαρακτηριστικοί της ιδεοληψίας οι… θρήνοι του βουλευτή Γ. Δημαρά (που δεν είναι και ο χειρότερος συγκριτικά): «Θρηνώ γιατί το 50% της δημόσιας περιουσίας παραδίδεται σε ξένους ως αποτέλεσμα των εγκληματικών λαθών προηγούμενων κυβερνήσεων». Επίσης θρήνησε (σωστά) για την Πτολεμαΐδα, αλλά δεν παραιτήθηκε.

Πάντως αυτές οι λαμπρές επιδόσεις δεν είναι μόνο αποτέλεσμα καιροσκοπισμού και απροθυμίας για την παραμικρή σύγκρουση με το κόμμα που τους έδωσε την ευκαιρία της ζωής τους. Μετά από πολλαπλές διασπάσεις και αποχωρήσεις, στο κόμμα των Οικολόγων Πρασίνων επικράτησαν πρόσωπα (συμπεριλαμβανομένων των σημερινών στελεχών που κατέχουν κυβερνητικές και άλλες θέσεις) με ιδεοληψίες, ανάλογες με του ΣΥΡΙΖΑ: κρατισμός, εχθρότητα προς την επιχειρηματικότητα, υποστήριξη της απο-ανάπτυξης (!), υποστήριξη ψευδών θεωριών και συνωμοσιολογίας, σε συνδυασμό με άγνοια των αντικειμένων και γενικότερη αγραμματοσύνη.

Οι πρόσφατες δηλώσεις σχετικά με την οικολογική καταστροφή του Σαρωνικού ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι. Οι Οικολόγοι Πράσινοι διέσυραν μια για πάντα την έννοια της πολιτικής οικολογίας. Εύλογα θα μπορούσε κανείς να παρατηρήσει ότι η  στάση αυτού του κόμματος είναι χωρίς σημασία και δεν παρουσιάζει κανένα ενδιαφέρον για να τη μνημονεύσουμε. Ωστόσο αυτός ο διασυρμός έχει διαδοθεί πλατιά στην κοινή γνώμη και έχει σημασία, γιατί ζούμε στην εποχή της κλιματικής αλλαγής, στην εποχή που η μία μετά την άλλη οι χώρες της Ευρωπης βάζουν μπρος την ενεργειακή μεταστροφή και τη σταδιακή εγκατάλειψη των ορυκτών καυσίμων. Και το κυριότερο: στην Ελλάδα τώρα που πιάσαμε αναπτυξιακό πάτο, τώρα ακριβώς είναι η στιγμή για σχεδιασμό στηριγμένο στη βιώσιμη, έξυπνη ανάπτυξη με οδηγό τεχνολογίες αιχμής και σύμμαχο τον ήλιο, τον άνεμο, τα κύματα, τη γεωθερμία αυτής της τόσο προικισμένης χώρας.

 


ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΣΑΡΩΝΙΚΟΥ 2

21/09/2017

http://www.greenpeace.org/greece/el/news/2017/saronikos-oil-qa/ 

Σαρωνικός SOS: Όσα θέλεις να ξέρεις

Μαζέψαμε όλες τις απορίες σχετικά με τη διαρροή πετρελαίου στον Σαρωνικό και προσπαθήσαμε να απαντήσουμε όσο πιο αναλυτικά γίνεται.

DCIM100MEDIADJI_0104.JPG

Τι συνέβη;
Τα ξημερώματα της Κυριακής (10/9) βούλιαξε για άγνωστους λόγους το δεξαμενόπλοιο Αγία Ζώνη ΙΙ (ιδιοκτησίας FOS petroleum) νοτιοδυτικά της βραχονησίδας Αταλάντης, κοντά στην Ψυτάλλεια. Το δεξαμενόπλοιο είχε φορτίο 2.200 τόνους μαζούτ και 340 τόνους ναυτιλιακά καύσιμα και – σύμφωνα με το Υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας (ΥΕΝ) – η διαρροή αφορά στο 5% (δηλαδή 135 τόνοι) του φορτίου. Ωστόσο, είναι πιθανόν η ποσότητα που διέρρευσε να είναι μεγαλύτερη. Το υπουργείοανακοίνωσε επίσης ότι οι εργασίες στεγανοποίησης του πλοίου (απόλυτη προτεραιότητα) ολοκληρώθηκαν στις 12/9 και οι εργασίες απάντλησης ξεκίνησαν μετά (δεν είναι σαφές ακριβώς πότε).

Ποια είναι η έκταση του προβλήματος;
Αν και η ποσότητα που διέρρευσε θεωρείται πολύ μικρή (συγκριτικά με άλλα θαλάσσια πετρελαϊκά ατυχήματα), το σημείο του ναυαγίου ήταν δίπλα στο ΥΕΝ και ο καιρός για επιχειρήσεις περιορισμού της ρύπανσης ιδανικός, η πετρελαιοκηλίδα έπληξε ένα μεγάλο μέρος του Σαρωνικού. Πιο συγκεκριμένα, μέχρι την Τετάρτη 14/09 η ρύπανση εξαπλώθηκε 21 χλμ μακριά από το σημείο που βυθίστηκε το “ΑΓΙΑ ΖΩΝΗ ΙΙ”. Τα παραπάνω οδηγούν στο συμπέρασμα ότι ο κρατικός μηχανισμός δεν ανταποκρίθηκε αποτελεσματικά στην αντιμετώπιση του ατυχήματος. Η ρύπανση ξεκίνησε από την Σαλαμίνα (Σελήνια έως Κυνοσούρα) και όταν άλλαξε η κατεύθυνση του ανέμου  επεκτάθηκε στη Φρεαττύδα και τις παραλίες των Νοτίων Προαστίων, καθώς κηλίδες πετρελαίου εμφανίστηκαν και στο Καβούρι. Στις παραλίες αυτές υπάρχει απαγορευτικό για κολύμβηση. Η Σαλαμίνα, η Γλυφάδα και το Ελληνικό είναι πιθανότατα οι περιοχές με το μεγαλύτερο πρόβλημα.

Καθυστέρησε ο κρατικός μηχανισμός;
Εκ του αποτελέσματος είναι σαφές ότι δεν αντέδρασε αποτελεσματικά. Οι εργασίες περιορισμού της πετρελαιοκηλίδας στο σημείο του ατυχήματος, σύμφωνα με μαρτυρίες, δεν πραγματοποιήθηκαν αρκετά γρήγορα, με αποτέλεσμα η πετρελαιοκηλίδα να εξαπλωθεί σε μία πολύ μεγάλη σε έκταση περιοχή.

Υπάρχουν επίσης κάποια ερωτήματα που χρήζουν απάντησης από το Υπουργείο Ναυτιλίας:

  1. Από τον σχετικό εξοπλισμό που βρίσκεται στο λιμάνι του Πειραιά (εποπτικά μέσα, πλωτά φράγματα-booms, πλοία αναρρόφησης κοκ) πόσα χρησιμοποιήθηκαν; Πόσα από τα πλωτά μέσα που θα μπορούσαν να αναρροφήσουν το πετρέλαιο στη θάλασσα κινητοποιήθηκαν;
  2. Το σχετικό εποπτικό όργανο του ΥΕΝ (έχει μοντέλα πρόγνωσης καιρού) ζήτησε έγκαιρη συλλογή του πετρελαίου πριν ο καιρός το φέρει στις ακτές της Αθήνας;
  3. Με ποιο τρόπο αντιδρά το ΥΕΝ στο γεγονός ότι υπάρχει ελάχιστο ανθρωπινό δυναμικό και εργαλεία στην Σαλαμίνα; Απαίτησε από την εταιρεία να κάνει αυτό που πρέπει; Μέχρι στιγμής, τα συνεργεία που επιχειρούν στην Σαλαμίνα δεν αρκούν για την έγκαιρη απορρύπανσης της περιοχής.

Αφού το περιστατικό θεωρείται μικρής έκτασης, γιατί οι επιπτώσεις του είναι τόσο εκτεταμένες;
Όπως προαναφέρθηκε,  είναι σαφές ότι ο κρατικός μηχανισμός δεν αντέδρασε έγκαιρα και αποτελεσματικά. Αυτό είχε σαν συνέπεια την επέκτασή της σε περισσότερες περιοχές του Σαρωνικού. Οι καθυστερήσεις χειροτερεύουν την κατάσταση, καθώς το πετρέλαιο έχει την τάση να απορροφά νερό σχηματίζοντας γαλακτώματα πετρελαίου – νερού. Με τον τρόπο αυτό αυξάνεται ο όγκος του κατά 3 – 4 φορές. Η όλη διαδικασία δυσκολεύει τον καθαρισμό. Από εκεί και πέρα η εξάπλωση της πετρελαιοκηλίδας είχε ως αποτέλεσμα την πολυδιάσπαση των περιορισμένων συνεργείων καθαρισμού σε πολλές διαφορετικές περιοχές. Συνεπώς, το πρόβλημα καθυστερεί να λυθεί και αυξάνεται ο κίνδυνος περαιτέρω επέκτασής του. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΣΑΡΩΝΙΚΟΥ 1

20/09/2017

Το ναυάγιο του μικρού δεξαμενοπλοίου «Αγία Ζώνη» μέσα στο λιμάνι της Σαλαμίνας και με καλό καιρό προκάλεσε διαρροή πετρελαίου που ξαπλώθηκε σε ολόκληρο το θαλάσσιο μέτωπο της Αττικής, μολύνοντας τις παραλίες της Σαλαμίνας (όρμος Λιμνιώνα στα Σελήνια), του Πειραιά (Σχολή Δοκίμων, Φρεαττύδα, Βοτσαλάκια), τις παραλίες Αλίμου, Π.Φαλήρου, Ελληνικού, Αγ.Κοσμά, Γλυφάδας, Καβουρίου και κηλίδες εμφανίστηκαν ακόμα και μέχρι το Λαγονήσι. Μεγάλη οικολογική καταστροφή.

 

 

 

Κίμων Χατζημπίρος

ΑΠΟΝΕΡΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟΚΗΛΙΔΑΣ

ΤΑ ΝΕΑ 19/09/2017

Η πρωτοφανής ρύπανση του Σαρωνικού από τη διαρροή πετρελαίου έχει πολύπλοκες οικολογικές και οικονομικές επιπτώσεις. Υπάρχουν διεθνώς πολλές αναφορές σε ανάλογα συμβάντα, πριν από μερικές δεκαετίες, καθώς και αναλύσεις των συνεπειών. Τα πολιτισμένα κράτη και, ιδίως, η Ευρωπαϊκή Ενωση παρήγαγαν εν τω μεταξύ νομοθεσία και τεχνολογία που αποτρέπουν σε μεγάλο βαθμό τέτοιες καταστροφές. Εδώ, η τάση οπισθοδρόμησης φαίνεται ότι, πέρα από την εκπαίδευση, επεκτείνεται και σε άλλους τομείς…
Διαρροές από δεξαμενόπλοια στη θάλασσα, κοντά σε παράκτιες πόλεις ή τουριστικές περιοχές, είναι γεγονότα που δεν πρέπει να συμβαίνουν. Η πρόληψη επιβάλλει να έχουν τα πλοία διπλά τοιχώματα, να μην είναι σαράβαλα, να ελέγχονται κατάλληλα, να προλαμβάνονται οι συγκρούσεις κ.λπ. Επειδή όμως, παρ’ όλ’ αυτά, μπορεί να συμβεί ένα ατύχημα που θα έχει οδυνηρές συνέπειες, επιβάλλεται να υπάρχει σε συνεχή εγρήγορση ένας αποτελεσματικός μηχανισμός που θα εμποδίσει τη ρύπανση να απλωθεί. Αντιμετώπιση οργανωμένη και, προπαντός, ταχεία. Πρέπει να γίνει σε ώρες, όχι σε μέρες, διότι αν το πετρέλαιο ξεφύγει, το παιχνίδι έχει χαθεί.
Οι χημικές ουσίες που απομακρύνουν το πετρέλαιο από την επιφάνεια της θάλασσας πρέπει να αποφεύγονται γιατί προκαλούν σοβαρότερες βλάβες στο οικοσύστημα του βυθού. Αντίθετα, τα μηχανικά μέσα που περιορίζουν την πετρελαιοκηλίδα ή συλλέγουν το πετρέλαιο από τη θαλάσσια επιφάνεια είναι αβλαβή και αποτελεσματικά, αρκεί να χρησιμοποιηθούν έγκαιρα, από πολυπληθές και εκπαιδευμένο προσωπικό. Αν καθυστερήσουν και η πίσσα φθάσει στις ακτές, θα παραμείνει εκεί για πολλά χρόνια, η οικονομική ζημιά θα είναι μεγάλη και θα χρειαστεί πλέον μια τεράστια προσπάθεια καθαρισμού, ιδιαίτερα χρονοβόρα και δαπανηρή. Ούτε χημικά ούτε μπουλντόζες μπορούν να αποκαταστήσουν την αισθητική αξία της παραλίας, μόνο επιμελημένη δουλειά με το χέρι. Οσον αφορά το θαλάσσιο οικοσύστημα, η διάχυση του πετρελαίου επιφέρει ένα πρώτο ισχυρό σοκ με πολλά θύματα ανάμεσα στα πουλιά, τα μαλάκια, τα ψάρια κ.λπ. Παράλληλα, θα επηρεαστεί η λειτουργία των υδατικών βιοκοινωνιών, θα αναπτυχθούν μικροοργανισμοί που τρέφονται με πετρέλαιο, κάποιες χημικές ενώσεις θα περάσουν στις τροφικές αλυσίδες, η αλιεία θα ζημιωθεί και, έπειτα από αρκετά χρόνια, η φύση θα αφομοιώσει τη διαταραχή, επαναφέροντας το οικοσύστημα σε κανονική λειτουργία.

Στην περίπτωση του Σαρωνικού, η ολιγωρία της πολιτείας οδήγησε σε απώλεια πολύτιμου χρόνου και πολλαπλασίασε τις ζημιές από ένα σχετικά μικρό ατύχημα. Δεν έλειψαν οι αυταπάτες και η δημαγωγία, εκεί όπου επιβάλλονταν σοβαρότητα και αυτοσυγκράτηση. Ελαμψαν ιδεοληψίες, ιδίως εκ μέρους εκπροσώπων της πολιτικής οικολογίας που πρόσφατα ηγήθηκαν των περιβαλλοντικών υπηρεσιών. Αναδύθηκε, ακόμα μία φορά, μια παροιμιώδης ανικανότητα στον χειρισμό περιβαλλοντικών αλλά και αναπτυξιακών ζητημάτων, αφού, πέρα από τις άμεσες επιπτώσεις, η μνήμη της πετρελαιοκηλίδας θα διαβρώνει επί χρόνια τον ζήλο για επενδύσεις σε ένα από τα πιο περιζήτητα θαλάσσια μέτωπα στον πλανήτη, με ανυπολόγιστες συνέπειες στην οικονομική ανάκαμψη και σε προσδοκώμενες θέσεις εργασίας.

Ο Κίμων Χατζημπίρος είναι καθηγητής του ΕΜΠ
Image may contain: ocean, sky, outdoor, nature and water

ΕΩΣΦΟΡΟΣ

07/08/2017

ΠΥΡΙΝΗ ΚΟΛΑΣΗ ΣΤΗ ΝΟΤΙΑ ΕΥΡΩΠΗ

Πένθος για τα Κύθηρα. Πένθος για τα δάση, τις πόλεις και τα χωριά της Νότιας Ευρώπης. Ακόμα και οι πιο δύσπιστοι πλέον συνειδητοποιούν ότι η κλιματική αλλαγή έκανε πια την τραγικά χειροπιαστή την παρουσία της. Είτε με τη μορφή του πύρινου «ΕΩΣΦΟΡΟΥ», είτε με τους τερατώδεις τυφώνες, είτε με το λιώσιμο των παγετώνων στους πόλους, τα ακραία φαινόμενα πολλαπλασιάζονται σε ένταση και συχνότητα. Και οι άνθρωποι; Επιμηθείς. Με πόσο κόπο και πόσα πισωγυρίσματα φτάσαμε στη Συμφωνία του Παρισιού για την κλιματική αλλαγή. Και την επομένη, ο ένας από τους δύο μεγαλύτερους ρυπαντές του πλανήτη, οι ΗΠΑ, με πρωτοβουλία του ανεκδιήγητου Προέδρου αποσύρονται από τη συμφωνία. Όταν έπεσε η πανούκλα στην Ευρώπη, τον 14ο αιώνα, που αποδεκάτισε το 1/3 του πληθυσμού της, οι άνθρωποι το θεωρούσαν τιμωρία του θεού. Αλλά τότε τουλάχιστον δεν υπήρχαν επιστήμονες να επισημάνουν τα πραγματικά αίτια. Σήμερα τί δικαιολογία έχουμε; Για αρκετά χρόνια οι οικολόγοι που προειδοποιούσαν χαρακτηρίζονταν γραφικοί  καταστροφολόγοι, ώσπου σιγά σιγά ανατράπηκε η ισορροπία μέσα στους κόλπους της επιστημονικής κοινότητας και σήμερα ελάχιστοι είναι αυτοί που υποστηρίζουν ότι η κλιματική αλλαγή δεν είναι ανθρωπογενής.

Σύμφωνα με τις προβλέψεις η Νότια Ευρώπη και η Καλιφόρνια θα ερημοποιηθούν λόγω των αλλεπάλληλων πυρκαγιών τα καλοκαίρια και των έντονων βροχοπτώσεων τον χειμώνα, που θα προκαλέσουν κατολισθήσεις και θα απογυμνώσουν το έδαφος από το χώμα. Η άνοδος της θερμοκρασίας που ήδη έχει επιφέρει σοβαρό λιώσιμο των πάγων στους πόλους ανεβάζει σταθερά τη στάθμη της θάλασσας και θα βουλιάξει παράκτιες περιοχές, πόλεις και πλαζ.  Ήδη νησιά του Ειρηνικού (αρχιπέλαγος Σολομώντος) έχουν εξαφανιστεί και έχει αρχίσει διαδικασία μετεγκατάστασης κατοίκων στην Αυστραλία. Από την άλλη, ένα ακόμα εφιαλτικό σενάριο λέει ότι το λιώσιμο των πάγων θα αλλάξει τη χημική σύσταση του Ρεύματος του Κόλπου προς το λιγώτερο αλμυρό, με αποτέλεσμα να ψυχράνει το Ρεύμα και τα Βρετανικά Νησιά και η Νορβηγία να χάσουν το «καλοριφέρ» τους και να γίνουν ακατοίκητα. Το σημερινό προσφυγικό ρεύμα λόγω πολέμων δεν θα είναι τίποτα μπροστά στο ρεύμα κλιματικών προσφύγων.


ΓΕΝΕΤΙΚΑ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΜΕΝΟΙ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΙ: αλήθειες και ψέματα

13/10/2016

corn-1163124_1920riz_ogm

Δύο ντοκυμανταίρ της ARTE μόνο για 7 μέρες (γαλλικά ή γερμανικά)

  1. ΓΕΝΕΤΙΚΑ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΜΕΝΟΙ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΙ: αλήθειες και ψέματα

La controverse entre pro-OGM (organismes génétiquement modifiés) et anti-OGM rend le débat passionnel et parfois incompréhensible. Ce tour d’horizon mondial démêle le vrai du faux, preuves scientifiques à l’appui.

Depuis vingt ans, les OGM (organismes génétiquement modifiés), en particulier les plantes, ne cessent de s’étendre sur la planète dans le but d’améliorer les rendements de soja, maïs, coton, colza, riz, etc. Dix pays, sur les vingt-huit qui en cultivent, représentent, à eux seuls, 98 % de la superficie mondiale des cultures transgéniques – soit 11 % des terres cultivées – essentiellement sur le continent américain, le sous-continent indien et en Chine. Aux États-Unis, où les premières plantations de soja transgénique ont été introduites en 1996, les OGM représentent environ 90 % des cultures de soja, de maïs et de coton. Selon leurs défenseurs, ils sont indispensables pour répondre aux besoins d’une population en forte croissance. C’est l’argument du géant du secteur, le semencier américain Monsanto, qui produit aussi le célèbre Roundup, un herbicide total dont la substance active, le glyphosate, épargne les plantes OGM.

Thriller politico-scientifique

Depuis leur introduction, les OGM sont aussi l’objet d’une très forte contestation. En Europe notamment, l’opinion publique, dans sa grande majorité, en refuse l’exploitation. Partout dans le monde, des citoyens s’inquiètent des risques qu’ils entraînent, non seulement pour l’environnement mais aussi pour la santé, avec notamment, et contre toute attente, l’utilisation massive de pesticides, résultant de l’émergence de «super insectes» et de «super mauvaises herbes» ultrarésistants. Ils dénoncent aussi l’emprise des géants des semences et des pesticides, comme Monsanto, dont l’Afrique est devenue le laboratoire à ciel ouvert. Pollué par des arguments mensongers, qui ne relèvent de la science qu’en apparence, le débat passionnel entre pro et anti-OGM empêche de démêler le vrai du faux. Tourné dans onze pays et sur quatre continents, ce documentaire s’emploie ainsi avec succès à explorer l’ensemble des enjeux liés aux plantes et animaux transgéniques, tant dans le champ de la santé que dans celui de l’environnement et de la biodiversité. Véritable thriller politico-scientifique, captivant de bout en bout, il rencontre les acteurs et les témoins de l’avancée des cultures génétiquement modifiées, interrogeant ceux qui en étudient les effets dans les laboratoires, ainsi que les fabricants d’OGM, dont les portes restent le plus souvent closes.

http://www.arte.tv/guide/fr/057483-000-A/ogm-mensonges-et-verites?country=GR

2.ΟΙ ΝΕΟΙ ΠΟΛΕΜΙΣΤΕΣ ΤΩΝ ΑΓΡΩΝ

Comment se débarrasser des parasites mangeurs de cultures ? En faisant appel à leurs prédateurs naturels. Des guerriers d’une redoutable efficacité, qu’il faut savoir contrôler. Une coccinelle qui mange les pucerons du pommier, une guêpe qui détruit les chenilles dévoreuses du maïs, un virus qui neutralise le papillon de la vigne… : partout, des agriculteurs recourent aux prédateurs naturels des parasites, stimulés par une recherche scientifique offrant de nouvelles perspectives. Ils représentent en effet, selon certains chercheurs, des alliés de choix pour débarrasser l’agriculture des pesticides, dont les méfaits sont avérés. Révolution ? Si certains refusent encore de changer leurs pratiques, en Europe, au Brésil ou en Inde, des millions de cultivateurs ont déjà sauté le pas et adopté les bioprotecteurs. La recherche publique fut la première à s’y intéresser, mais l’industrie agrochimique investit aujourd’hui lourdement dans le secteur. La technique, prometteuse, est toutefois loin d’être infaillible. Une minutieuse revue de détail des avancées biologiques en matière de petites bêtes.

http://www.arte.tv/guide/fr/056813-000-A/les-nouveaux-guerriers-des-champs?country=GR

 


ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΙ ΤΟΥ ΡΙΟ-2016: όλα όσα δε θέλω να ξεχάσω 3

25/08/2016

Οι Αγώνες με το οικολογικό μήνυμα.

Κλιματική αλλαγή, διατήρηση και αναγέννηση τού τροπικού δάσους (rainforest), ανανεώσιμες πηγές, εξοικονόμηση ενέργειας. όχι μόνο στις μαγευτικές εικόνες των τελετών έναρξης και λήξης, αλλά και στην οργάνωση και διαχείριση των αγώνων. Βιώσιμες κατασκευές και αστική εξυγείανση, συντήρηση του περιβάλλοντος, διαχείριση αποβλήτων, μειωμένο περιβαλλοντικό αποτύπωμα, όλα αυτά και πολλά ακόμη περιγράφονται στο Διαχειριστικό πλάνο των Ολυμπιακών Αγώνων : Sustainability Management Plan: Rio 2016™ Olympic and Paralympic Games

Rio-2016-Olympics-Closing-Ceremony2

Performers dance during the opening ceremony at the 2016 Summer Olympics in Rio de Janeiro, Brazil, Friday, Aug. 5, 2016. (AP Photo/Tim Donnelly)

 

05-08-2016-Opening-Ceremony-thumbnail

7697170-3x2-700x467_90872265_mediaitem90872264ioc-homepage-closing-inside-09


Ανάπτυξη και πράττειν άλογα

13/06/2016
 του ΜΙΧΑΗΛ Γ. ΙΑΚΩΒΙΔΗ*
ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ  12/6/16

(Νηφάλιες σκέψεις που βλέπουν μπροστά-Μ.Γ.)

Οι τελευταίες εβδομάδες σηματοδότησαν το τέλος της μεταστροφής του ΣΥΡΙΖΑ από κόμμα αντίδρασης σε κόμμα εξουσίας. Το άγχος για τη δόση επέφερε εντυπωσιακές, ενίοτε ακραίες κινήσεις συμβιβασμού, παρ’ όλον τον βερμπαλισμό και τις αριστερές κορώνες. Η πρόθεση είναι σαφής: Η μεσοπρόθεσμη παραμονή στην εξουσία, ό,τι και αυτό να συνεπάγεται. Καίτοι πολλές συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ συνεχίζουν να αντιμετωπίζουν τα υπαρξιακά τους ερωτήματα, καίτοι συγκεκριμένοι υπουργοί συνεχίζουν τον κλεφτοπόλεμο με τις πολιτικές της ίδιας της κυβέρνησης, η κατεύθυνση έχει αλλάξει.

Προφανώς οι συνήθειες των κομματικών στελεχών θα αργήσουν να προσαρμοστούν. Ολοι προσπαθούν να τραβήξουν το σκοινί όσο μπορούν, διορίζοντας φίλους και «ημετέρους» και απευθυνόμενοι στα κομματικά τους ακροατήρια. Παρ’ όλα αυτά, τώρα που κοπάζει το μέτωπο της αναδιάρθρωσης χρέους, με την τακτική ήττα της κυβέρνησης, μοιραίως η έμφαση γυρνά στην πραγματική οικονομία και στην περιβόητη ανάπτυξη – ή τουλάχιστον στην καθημερινότητα των πολιτών. Ο ΣΥΡΙΖΑ, εκών ή άκων, εστιάζει στη λειτουργία της οικονομίας, όσο τουλάχιστον του επιτρέπουν οι ιδεοληψίες του.

Τι μπορούμε να περιμένουμε; Το σενάριο της κατάρρευσης της κυβέρνησης το φθινόπωρο παραμένει, αλλά η παραμονή των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ φαίνεται πιθανότερη. Με δεδομένη την ικανότητα της κυβέρνησης να περνά νομοσχέδια-ταμπού, ειδικά στο εργασιακό, ίσως η βραχυπρόθεσμη παραμονή της να καταστεί επωφελής, περισσότερο για τη Ν.Δ. Αυτό που προξενεί προβληματισμό είναι η στάση της Ν.Δ. Είναι σαφές ότι η κυβέρνηση έχει προωθήσει ένα λανθασμένο μείγμα πολιτικής και έχει δείξει ότι έχει τραγικές ανεπάρκειες λειτουργίας. Η αντιπολίτευση υψηλών τόνων είναι εύκολο να παρασυρθεί σε έναν ανταγωνισμό απαξιωτικών αναφορών που λίγα θα επιτύχουν και που μάλλον θα εντείνουν την καχυποψία των πολιτών προς τους «πολιτικούς» εν γένει.

Αυτό το καλοκαίρι είναι εξαιρετικά σημαντικό στη θέσπιση των όρων της μεταμνημονιακής πολιτικής αντιπαράθεσης. Με δεδομένη την εξ ανάγκης αλλαγή πλεύσης της κυβέρνησης, ο τρόπος με τον οποίο θα πολιτευθεί ο κ. Μητσοτάκης μπορεί να είναι καταλυτικός. Ο κ. Μητσοτάκης βρίσκεται μπροστά στις επικίνδυνες (παλαιοκομματικές) σειρήνες που εμμένουν στην όξυνση και στην άμεση, επιτακτική απαίτηση εκλογών. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


Το νερό και η επείγουσα ανάγκη προστασίας ενός αναντικατάστατου εθνικού αγαθού

25/03/2016

water-drop

του Λύσανδρου Σπηλιόπουλου*

http://topotami.gr/to-nero-ke-i-epigousa-anagki-prostasias…/

O πλανήτης γιορτάζει κάθε χρόνο στις 22 Μαρτίου την ημέρα του νερού και δίνει έτσι την ευκαιρία να υπενθυμισθεί η αξία αυτού του αναντικατάστατου αγαθού για την ανθρώπινη ύπαρξη και οι κίνδυνοι που απειλούν την ποσοτική και ποιοτική επάρκειά του, για την ικανοποίηση των αναγκών της ανθρώπινης δραστηριότητας.
Προκλήσεις που σχετίζονται με ανθρωπογενείς αιτίες απαιτούν άμεση εγρήγορση των κρατών και των κοινωνιών για την πρόληψη ιστορικών αλλαγών που ήδη διαφαίνονται με συνέπειες εθνικές, κοινωνικές, περιβαλλοντικές, οικονομικές.
Η Ελλάδα θα είναι μία από τις χώρες που θα υποστεί τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής, όσον αφορά στην επάρκεια των υδάτινων αποθεμάτων, τις πλημμυρικές κατακλύσεις στις αστικές και υπαίθριες περιοχές, αλλά και στην μεταβολή της στάθμης των θαλασσών.
Όλα αυτά έρχονται να προστεθούν στα ιδιαίτερα προβλήματα ανισοκατανομής των κλιματολογικών δεδομένων, λόγω διαφορετικής γεωμορφολογίας ανάμεσα σε Δυτική και Ανατολική ηπειρωτική χώρα, τα προβλήματα εξάρτησης από τις βόρειες γειτονικές χώρες, που σχετίζονται με τις διακυμάνσεις ροής και ποιότητας του νερού των ποταμών, τα προβλήματα από την υδατική ανεπάρκεια στις νησιώτικες περιοχές, τα προβλήματα με την προστασία ευαίσθητων υδάτινων αποδεκτών (θαλασσών, λιμνών, ποταμών) από ρύπανση οφειλόμενη σε ανυπαρξία καθαρισμού λυμάτων ή την δυσλειτουργία των εγκαταστάσεων ).
Το στοίχημα που υπάρχει είναι κρίσιμο και οι επιπτώσεις, αν δεν κερδηθεί, μπορεί να είναι εθνικά επώδυνες. Προϋποθέτει την συνέπεια της χώρας στις υποχρεώσεις της, όπως προκύπτουν από τις οδηγίες, την ευρωπαϊκή νομοθεσία, τις εθνικές συμφωνίες και δεσμεύσεις, την διασυνοριακή συνεργασία, την αναδιοργάνωση της διαχειριστικής δομής στον τομέα του νερού που να ανταποκρίνεται στις επερχόμενες προκλήσεις.
Το νερό χαρακτηρίσθηκε μπλε χρυσός, χαρακτηρίσθηκε ως το αίτιο των επομένων πολέμων, χαρακτηρίσθηκε ως το θύμα της κλιματικής αλλαγής, χαρακτηρίσθηκε ως το αντικείμενο του 21ου αιώνα, απαιτεί όμως έγκαιρη μέριμνα από την πολιτεία και την κοινωνία για να μη χαρακτηρισθεί, για την Ελλάδα, ο εφιάλτης του 21ου αιώνα.

* Ο Λύσανδρος Σπηλιόπουλος είναι πολιτικός μηχανικός ειδικευμένος σε θέματα υδατίνων πόρων- εμπειρογνώμονας στον Τομέα Περιβάλλοντος και Φυσικών Πόρων-στο ΠΟΤΑΜΙ.


Η ΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΟΜΠΑΜΑ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΟΥ ΠΑΡΙΣΙΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΚΛΙΜΑ

15/12/2015

obama-best

Η καλύτερη αποτίμηση της συμφωνίας για το κλίμα στο Παρίσι. Ισορροπημένη και πραγματιστική αλλά και οραματική. Με απλά λόγια , όπως πρέπει να μιλάει ένας πολιτικός, επισημαίνει το σπουδαιότερο: ότι προστασία του πλανήτη και οικονομική ανάπτυξη δεν είναι ανταγωνιστικές αλλά ενισχύονται αμοιβαία. (Μετάφραση Μ.Γ.)

isSTATEMENT BY THE PRESIDENT ON THE PARIS CLIMATE AGREEMENT

Στην πρώτη μου ομιλία, όταν ανέλαβα καθήκοντα, δέσμευσα αυτή τη χώρα στην άοκνη προσπάθεια για την καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής και την προστασία του πλανήτη για χάρη των μελλοντικών γενεών.

Πριν από δύο εβδομάδες, στο Παρίσι, απευθυνόμενος σε όλο τον κόσμο είπα, ότι για την επίτευξη αυτού του στόχου χρειαζόμαστε μιαν ισχυρή παγκόσμια συμφωνία – μια συμφωνία ανθεκτική, που θα μειώνει τη ρύπανση του πλανήτη από τον άνθρακα και θα βάζει τον κόσμο σε τροχιά προς ένα μέλλον χαμηλών εκπομπών άνθρακα.

Πριν από λίγες ώρες, τα καταφέραμε. Όλοι μαζί πετύχαμε την ισχυρή συμφωνία που έχει ανάγκη ο κόσμος. Ανταποκριθήκαμε στην ιστορική στιγμή.

Θέλω να συγχαρώ τον Πρόεδρο Ολλάντ και τον Αναπληρωτή Γενικό Γραμματέα Μπαν Κι Μουν για την ηγετική τους παρουσία και για τη φιλοξενία μιας τόσο επιτυχημένης Διάσκεψης Κορυφής, και τον Γάλλο Υπουργό Εξωτερικών Laurent Fabius για την υπομονή και την αποφασιστικότητα που έδειξε ως προεδρεύων. Και θέλω να δώσω ιδιαίτερες ευχαριστίες προς τον Υπουργό Τζον Κέρι, στον Σύμβουλό μου Brian Deese, στον επικεφαλής της διαπραγματευτικής μας ομάδας Todd Stern, και σε όλα τα μέλη των ομάδων τους για την εξαιρετική εργασία τους που έκανε την Αμερική περήφανη.

Θέλω επίσης να ευχαριστήσω τους ανθρώπους από τις σχεδόν 200 χώρες – μεγάλες και μικρές, ανεπτυγμένες και αναπτυσσόμενες – που εργάστηκαν όλοι μαζί για να αντιμετωπίσουν μιαν απειλή που αφορά όλα τα έθνη. Μαζί δείξαμε τί είναι δυνατό να κάνει ο κόσμος όταν είναι ενωμένος

Σήμερα ο αμερικανικός λαός μπορεί να είναι υπερήφανος – επειδή αυτή η ιστορική συμφωνία αποτελεί φόρο τιμής στον ηγετικό ρόλο της Αμερικής. Τα τελευταία επτά χρόνια οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν αναδειχθεί σε ηγέτη στον αγώνα για την καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής. Το 2009 βοηθήσαμε να περισωθεί η χαοτική Διάσκεψη της Κοπεγχάγης και καθιερώσαμε την αρχή ότι όλες οι χώρες έχουν να διαδραματίσουν ρόλο στον αγώνα αυτόν. Στη συνέχεια, δώσαμε το καλό παράδειγμα με κινήσεις ιστορικής σημασίας, με επενδύσεις σε αναπτυσσόμενους κλάδους όπως η αιολική και η ηλιακή ενέργεια, και δημιουργήσαμε νέα, σταθερή ροή θέσεων εργασίας για τη μεσαία τάξη. Θέσαμε τα πρώτα πανεθνικά στάνταρ για τον περιορισμό της ρύπανσης του άνθρακα, που προέρχεται από την λειτουργία των μονάδων παραγωγής ηλεκτρισμού και μολύνει τον αέρα που αναπνέουν τα παιδιά μας. Από την Αλάσκα έως τον Κόλπο του Μεξικού και ως τις Μεγάλες Πεδιάδες, συνεργαστήκαμε με τις τοπικές αρχές που δραστηριοποιούνται και βοηθούν τις κοινότητές τους να αυτοπροστατευθούν από κάποιες άμεσες επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής.

Οι σκεπτικιστές έλεγαν ότι αυτή η πολιτική θα κατέστρεφε θέσεις εργασίας. Αντί γι αυτό εμείς πετύχαμε την πιο μακρυά αλυσίδα δημιουργίας νέων θέσεων εργασίας στον ιδιωτικό τομέα σε ολόκληρη την ιστορία μας. Φτάσαμε τις οικονομικές μας επιδόσεις σε ιστορικά ύψη, μειώνοντας ταυτόχρονα τη ρύπανση του άνθρακα στα χαμηλότερα επίπεδα των τελευταίων δύο δεκαετιών. Και στη συνέχεια, τον περασμένο χρόνο, με την ιστορική κοινή ανακοίνωση μας με την Κίνα, δείξαμε ότι είναι δυνατόν να γεφυρωθούν οι παλιές διαχωριστικές γραμμές μεταξύ ανεπτυγμένων και αναπτυσσόμενων εθνών, που επί τόσον καιρό έχουν καθυστερήσει την παγκόσμια πρόοδο. Αυτά τα επιτεύγματα ενθάρρυναν και άλλα, πολυάριθμα έθνη να θέσουν τους δικούς τους φιλόδοξους στόχους για το κλίμα. Και αυτό αποτέλεσε τη βάση για την επιτυχία στο Παρίσι. Επειδή κανένα έθνος, ακόμα και τόσο ισχυρό όσο εμείς, δεν μπορεί μόνο του ν’ αντιμετωπίσει αυτή την πρόκληση, και καμία χώρα, όσο μικρή και αν είναι δεν έχει την πολυτέλεια να μείνει στο περιθώριο.

Βέβαια, καμία συμφωνία δεν είναι τέλεια, ούτε και η συγκεκριμένη. Διαπραγματεύσεις που εμπλέκουν σχεδόν 200 έθνη είναι πάντα δύσκολες. Ακόμα κι αν εκπληρωθούν όλοι οι αρχικοί στόχοι που τέθηκαν στο Παρίσι, έχουμε δρόμο μπροστά μας μέχρι να μειώσουμε τον άνθρακα από την ατμόσφαιρα. Η σημερινή επιτυχία λοιπόν δεν πρέπει να μας κάνει να εφησυχάζουμε. Το πρόβλημα δε λύθηκε με το που κάναμε αυτή τη συμφωνία. Ωστόσο, μην γελιόμαστε, η συμφωνία του Παρισιού εγκαθιδρύει το διαρκές πλαίσιο που χρειάζεται ο κόσμος για την επίλυση της κλιματικής κρίσης. Δημιουργεί τον μηχανισμό, την αρχιτεκτονική, για ν’ αντιμετωπίσουμε αυτό το πρόβλημα με συνέχεια και αποτελεσματικότητα. 

Η συμφωνία αυτή είναι φιλόδοξη: κάθε έθνος θέτει τους δικούς του ειδικούς στόχους, και δεσμεύεται σε αυτούς, μάλιστα λαμβάνονται υπόψη οι διαφορές μεταξύ των χωρών. Από δω και πέρα θα έχουμε στη διάθεσή μας ένα ισχυρό σύστημα διαφάνειας, που περιλαμβάνει περιοδικές ανασκοπήσεις και ανεξάρτητες αξιολογήσεις, οι οποίες θα καθιστούν κάθε χώρα υπόλογη ως προς την εκπλήρωση των δεσμεύσεών της. Με την πάροδο του χρόνου και την εξέλιξη της τεχνολογίας, η συμφωνία αυτή θα επιτρέπει την επίτευξη προόδου και θα προετοιμάσει το έδαφος για ακόμη πιο φιλόδοξους στόχους. Ακόμη, έχουμε εξασφαλίσει μια ευρύτερη δέσμευση για την υποστήριξη των πλέον ευάλωτων χωρών, στην πορεία τους προς μια πιο καθαρή οικονομική ανάπτυξη. Εν ολίγοις, η συμφωνία αυτή θα σημαίνει λιγότερη ρύπανση από τον άνθρακα που απειλεί τον πλανήτη μας, περισσότερες θέσεις εργασίας και οικονομική ανάπτυξη λόγω επενδύσεων σε τομείς με χαμηλές εκπομπές άνθρακα. Η πλήρης εφαρμογή της συμφωνίας αυτής θα καθυστερήσει ή και θα αποτρέψει ορισμένες από τις χειρότερες συνέπειες της κλιματικής αλλαγής και τα επόμενα χρόνια σταδιακά θ’ ανοίξει το δρόμο για ακόμη μεγαλύτερη πρόοδο.

Επιπλέον, αυτή η συμφωνία στέλνει ένα ισχυρό μήνυμα ότι ο κόσμος είναι σταθερά προσηλωμένος σε ένα μέλλον με χαμηλές εκπομπές άνθρακα. Και αυτό δίνει τη δυνατότητα να απελευθερωθούν σε πρωτοφανή κλίμακα επενδύσεις και καινοτομίες που αφορούν την καθαρή ενέργεια. Οι στόχοι που έχουμε θέσει είναι τολμηροί. Δίνουν ώθηση σε επιχειρήσεις, επιστήμονες, μηχανικούς, εργαζόμενους, στον ιδιωτικό τομέα, στους επενδυτές, να εργαστούν από κοινού. Αυτή η συμφωνία αντιπροσωπεύει την καλύτερη ευκαιρία που έχουμε να σώσουμε τον μοναδικό μας πλανήτη.

Πιστεύω λοιπόν ότι η συμφωνία αυτή μπορεί να είναι καμπή στην πορεία του κόσμου. Δείξαμε ότι ο κόσμος έχει και τη βούληση και την ικανότητα να αρθεί στο ύψος αυτής της πρόκλησης. Δεν θα είναι εύκολο. Η πρόοδος δεν έρχεται πάντα γρήγορα. Δεν μπορούμε να εφησυχάζουμε. Αν και η δική μας γενιά θα δεί μερικά από τα οφέλη μιας οικονομίας βασισμένης στην καθαρή ενέργεια – δημιουργία θέσεων απασχόλησης και εξοικονόμηση χρημάτων – μπορεί να μη ζήσουμε για να δούμε την πλήρη εκπλήρωση της επιτυχίας μας. Αλλά δεν πειράζει. Αυτό που έχει σήμερα σημασία είναι ότι μπορούμε να έχουμε πεποίθηση, ότι η επόμενη γενιά θα έχει έναν πλανήτη σε καλύτερη κατάσταση. Αυτό είναι που με νοιάζει. Ονειρεύομαι μια μέρα να πηγαίνω στο πάρκο με τα εγγόνια μου, αν είμαι τυχερός και αποκτήσω, να τα κρατάω από το χέρι, να τ’ ακούω να γελούν και να βλέπουμε μαζί ένα ήσυχο ηλιοβασίλεμα, έχοντας επίγνωση ότι οι σημερινές μας προσπάθειες εμπόδισαν ένα ζοφερό εναλλακτικό μέλλον. Ότι η δουλειά που κάναμε εδώ και τώρα, έδωσε τις μελλοντικές γενιές καθαρότερο αέρα, καθαρότερο νερό, έναν πιο βιώσιμο πλανήτη. Τι θα μπορούσε να είναι σπουδαιότερο από αυτό;

Σήμερα, χάρις στον ηγετικό ρόλο της Αμερικής, ρόλο ισχυρό και με αρχές, θ’ αφήσουμε στα παιδιά μας έναν κόσμο πιο ασφαλή, με περισσότερη σιγουριά, ευημερία και ελευθερία. Και αυτή είναι η πιο σημαντική αποστολή μας στο σύντομο χρονικό διάστημα που βρισκόμαστε πάνω σε αυτήν την Γη.