Εθνικές εκλογές 2019


Image may contain: 1 person, outdoor

Παραμονή κρίσιμων εθνικών εκλογών, πάρτε «γραμμή» από τα βασικά :

1. ΠΕΡΙΚΛΕΟΥΣ ΕΠΙΤΑΦΙΟΣ, (Θουκυδίδη ΙΙ 34-46 μετάφραση Ιωάννη Κακριδή 1959)
2. BILL OF RIGHTS (μια που ήταν χτες και η επέτειος της Αμερικάνικης Επανάστασης)

ΑΝΤΙ ΝΑ ΑΝΑΜΑΣΑΜΕ ΤΑ ΚΛΙΣΕ ΓΙΑ «ΤΗ ΧΩΡΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΗΣΕ ΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ», ΑΣ ΠΑΡΟΥΜΕ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ:
Χτες ήταν η επέτειος της μεγάλης Αμερικανικής Επανάστασης. Αν και εθνικοαπελευθερωτική, προχώρησε και έβαλε όχι μόνο αιτήματα κατά του Άγγλου δυνάστη, αλλά και τις βάσεις για την σύγχρονη αντίληψη της ελευθερίας, της δημοκρατίας, του συνταγματικού κράτους, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Χάρις στην σκέψη και τη δράση των μεγάλων δημoκρατών Τόμας Τζέφφερσον, Τζών Άνταμς, Αμπιγκαίηλ Άνταμς, Μπέντζαμιν Φράνκλιν, Τζέϊμς Μάντισον, Τόμας Παίην, την στρατιωτική ευφυϊα και ηγετικές ικανότητες του Τζωρτζ Ουάσινγκτον και στον αγώνα των πατριωτών των 13ων αποικιών και μετέπειτα πρώτων ενωμένων πολιτειών. Μετά την επανάσταση εγκαθιδρύθηκε ένα δημοκρατικό κράτος. Ενώ δυστυχώς η επανάσταση που ακολούθησε στην Ευρώπη μετά από λίγα χρόνια, η επανάσταση που αντάλλαξε πολλές ιδέες με την αμερικανική, η Γαλλική Επανάσταση, πέρασε από την εφιαλτική φάση της Τρομοκρατίας (Terreur), της Αυτοκρατορίας, των Ναπολεοντίων πολέμων, από παλινορθώσεις της βασιλείας και αλλεπάλληλες εξεγέρσεις που πνίγηκαν στο αίμα, μέχρι να ισορροπήσει σε ένα δημοκρατικό καθεστώς.

1. ΠΕΡΙΚΛΕΟΥΣ ΕΠΙΤΑΦΙΟΣ

37. «Το πολίτευμα που έχουμε δέ γυρεύει να πάρει τους νόμους του από τους ξένους. Πιο πολύ είμαστε εμείς το παράδειγμα σε μερικούς παρά που ξεσηκώνουμε ό,τι κάνουν οι άλλοι. Το όνομά του, επειδή δέ ζούμε στηριγμένοι πάνω στους λίγους παρά στους περισσότερους, είναι κυριαρχία του δήμου, δημοκρατία. Ωστόσο οι νόμοι, όταν είναι για τις ιδιωτικές τους διαφορές, δίνουν σε όλους τα ίδια δικαιώματα. Όσο πάλι για την προσωπική επιβολή, κατά που βλέπουν τον καθένα να προκόβει σε κάτι, όχι από τη σειρά, όσο γιατί είναι ικανός, γι’ αυτό τον προτιμούν να πάρει μέρος στα δημόσια πράγματα. Ούτε πάλι κανένας από φτώχια, κι’ όταν ακόμα έχει να κάνει κάτι καλό στην πόλη μας, βρίσκεται εμποδισμένος, επειδή του λείπει η κοινωνική επιβολή. Και δεν είναι μόνο στη δημόσια ζωή μας που ζούμε λεύτερα. Είναι που δεν κοιτάζουμε υποψιασμένοι ο ένας τον άλλον στις καθημερινές μας δουλειές. Δέ θυμώνουμε με το γείτονά μας, αν τυχόν κάνει κάτι κατά την όρεξή του, κι’ ούτε παίρνουμε την όψη του πειραγμένου, πράγμα που αν δέ βλάφτει, όμως στενοχωρεί τον άλλο. Κι ενώ στην ιδιωτική μας ζωή περνούμε απείραχτα μεταξύ μας, σαν πολίτες είναι πιο πολύ από εσωτερικό σεβασμό που δεν παρανομούμε, στους άρχοντές μας κάθε φορά πειθαρχικοί και στους νόμους, και μάλιστα σε όσους από αυτούς έχουν γίνει για να βοηθούν τους αδικημένους, και σε όσους, και άγραφοι που είναι, όμως φέρνουν ντροπή ομολογημένη.

38. Ωστόσο και από τους κόπους φροντίσαμε να βρούμε όσο γίνεται πιο πολλές ξεκούρασες στο πνεύμα, με το να κρατούμε συνήθεια να κάνουμε αγώνες και θυσίες όλο το χρόνο μια πάνω στην άλλη, έπειτα και περιποιημένα σπιτικά για τον εαυτό του (έχει) ο καθένας. Η ευχαρίστηση που μας δίνουν αυτά κάθε μέρα διώχνει μακριά τη στενοχώρια. Κι ακόμα μας έρχονται, έτσι μεγάλη που είναι η πόλη μας, από την πάσα γή τα πάντα, και φτάνουμε τα αγαθά που γίνονται εδώ να μην τα χαιρόμαστε καθόλου σαν πιό δικά μας απ’ ό,τι και των άλλων ανθρώπων.

39. Και στη μελέτη των πολεμικών ξεχωρίζουμε από τους αντιπάλους μας σ’ αυτά τα σημεία: Πρώτα πρώτα που την πόλη μας την κρατούμε ανοιχτή σε όλους και δε διώχνουμε ποτέ ξένο κανένα, για να τον εμποδίσουμε να μάθει ή να ιδεί κάτι, που άν δέν το κρύβαμε και το έβλεπε κάποιος από τους εχθρούς μας θα μπορούσε τάχα να ωφεληθεί. Γιατί εμείς την πίστη μας τη στηρίζουμε όχι στις ετοιμασίες τόσο και στα ξεγελάσματα, όσο στην ψυχική από μας τους ίδιους δύναμη, όταν είναι να ενεργήσουμε. Ύστερα στην ανατροφή εκείνοι από παιδιά ακόμα με άσκηση σκληρή κυνηγούν να φανούν άντρες. Εμείς περνούμε τη ζωή μας ανέγνοιαστα, κι όμως τραβούμε σε ίδια μεγάλους κινδύνους χωρίς καθόλου πιό μικρήν ορμή. Απόδειξη: οι Λακεδαιμόνιοι εκστρατεύουν στη χώρα μας με όλους μαζί τους συμμάχους των, ποτέ μοναχοί. Αντίθετα εμείς μπαίνουμε και πολεμούμε στων άλλων μόνοι και τις πιό πολλές φορές νικούμε χωρίς δυσκολία στην ξένη χώρα αυτούς που υπερασπίζονται τα ίδια τους τα σπίτια. Και ούτε κανείς εχτρός ποτέ ως τώρα αντίκρισε τη δύναμή μας συγκεντρωμένη, αφού εμείς την ίδια ώρα και για το ναυτικό φροντίζουμε και στη στεριά στέλνουμε σε πολλές μεριές στρατό από μας τους ίδιους. Όταν τώρα χτυπηθούν κάπου μ’ ένα μέρος από μας, αν νικήσουν μερικούς, καμαρώνουν και λένε ότι μας έδιωξαν όλους. Άν νικηθούν, πως βρέθηκαν από εμάς όλους νικημένοι. Μια φορά, άν εμείς θέλουμε να παίρνουμε πάνω μας τον κίνδυνο ζώντας οκνά πιό πολύ παρά σε μελέτη επίπονη, με μιαν αντρεία, που δέ μας την επιβάλλουν τόσο οι νόμοι, όσο μας τη δίνουν οι τρόποι που ζούμε, τότε έχουμε κέρδος παραπάνω εμείς: και που δέν κουραζόμαστε από πριν για τις άσκημες ώρες που είναι να έρθουν, και που δέν δειχνόμαστε, όταν βρεθούμε μέσα σ’ αυτές, λιγότερο τολμηροί από εκείνους που βασανίζονται αδιάκοπα- και αξίζει κανείς την πόλη μας να τη θαυμάζει και γι’ αυτά και γι’ άλλα ακόμα.

40. Αγαπούμε το ωραίο και μένουμε απλοί. Αγαπούμε τη θεωρία και δεν καταντούμε νωθροί. Ο πλούτος στέκει για μας πιό πολύ αφορμή για κάποιο έργο παρά για παινεψιές και λόγια. Και τη φτώχια του να την παραδεχτεί κανείς δέν είναι ντροπή, πιό ντροπή είναι να μην κοιτάξει δουλεύοντας να την ξεφύγει. Και είμαστε οι ίδιοι που φροντίζουμε και για τα δικά μας και για τα πολιτικά μαζί πράγματα, κι ενώ καθένας μας κοιτάζει τη δουλειά του, άλλος άλλη, δεν κατέχουμε γι’ αυτό λιγότερο τα πολιτικά. Γιατί είμαστε οι μόνοι, που όποιον δεν παίρνει καθόλου μέρος σ’ αυτά, τον θαρρούμε έναν άνθρωπο όχι ήσυχο μόνο άχρηστο, κι ακόμα που ή παίρνουμε οι ίδιοι την απόφαση που ταιριάζει ή τουλάχιστο φτάσαμε σε μιά σωστή κρίση για τα πράγματα. Γιατί δεν πιστεύουμε πως τα λόγια φέρνουν βλάβη στα έργα. Να μή διδαχτούμε πρώτα με το λόγο, πριν φτάσουμε να ενεργήσουμε όσα πρέπει, αυτό είναι που θαρρούμε πιο βλαβερό. Γιατί κι αυτό το ξεχωριστό έχουμε αλήθεια, ώστε οι ίδιοι εμείς και τόλμη πολλή να έχουμε και μαζί να συλλογιόμαστε καλά καλά ό,τι είναι να πάρουμε πάνω μας. Στους άλλους η άγνοια φέρνει την αποκοτιά, η συλλογή το δισταγμό. Ωστόσο θα ήταν δίκιο την πιό μεγάλη δύναμη στην ψυχή να κριθούν πως την έχουν αυτοί που ξέρουν ολοκάθαρα και ποιά πράγματα είναι φοβερά και ποιά ευχάριστα, και όμως δεν ζητούν γι’ αυτό ν’ αποτραβηχτούν από τους κινδύνους.

Και στην καλή διάθεση απέναντι στους άλλους δεν έχουμε την ίδια γνώμη με τον πολύ κόσμο. Τους φίλους μας ζητάμε να τους κερδίσουμε με το να κάνουμε εμείς καλό, όχι οι άλλοι σε μάς. Κι είναι πιό σίγουρος εκείνος που κάνει το καλό ότι θα κοιτάξει τη χάρη που του χρωστούν να την κρατήσει με τη συμπάθεια που θα δείχνει σ’ αυτόν που τον ωφέλησε. Αντίθετα εκείνος που χρωστάει κάτι πίσω δεν είναι τόσο πρόθυμος, γιατί ξέρει πως είναι να δείξει καλοσύνη όχι για μια χάρη που θέλει να κάνει, παρά σαν ένα χρέος που ξοφλάει. Και μόνο εμείς κάνουμε άφοβα το καλό στον ένα και στον άλλον, πιό πολύ γιατί έχουμε την πίστη πως είμαστε άνθρωποι λεύτεροι παρά γιατί λογαριάζουμε το συμφέρο μας.

41. Με δυό λόγια: λέω πως η πόλη μας στο σύνολό της πρώτα είναι το σχολείο της Ελλάδας. Έπειτα ο κάθε άντρας από μάς θα μπορούσε, μου φαίνεται, ο ίδιος σ’ ένα πλήθος φανερώματα της ζωής και με την πιό μεγάλη ευστροφία μαζί και χάρη να παρουσιάσει τον εαυτό του αύταρκο. Ότι αυτά δεν είναι παινεψιές και λόγια της στιγμής παρά αλήθεια πραγματική, το φανερώνει της πόλης μας η ίδια η δύναμη, που την αποχτήσαμε από τέτοιους τρόπους ζωής. Γιατί είναι η μόνη από τις τωρινές, που στην ώρα της δοκιμασίας δείχνεται ανώτερη από τη φήμη της. Η μόνη, που ούτε στον εχτρό, που ήρθε να τη χτυπήσει, δίνει να θυμώσει, από τί ανθρώπους κακοπαθεί, ούτε στον υπήκοο να παραπονεθεί ότι τον εξουσιάζουν ανάξιοι. Έτσι που παρουσιάσαμε τη δύναμή μας με μεγάλες φανερές αποδείξεις κι αλήθεια όχι δίχως μάρτυρες, και οι τωρινοί και οι κατοπινοί άνθρωποι θα μας αντικρίσουν με θαυμασμό. Δεν έχουμε καθόλου ανάγκη ούτε από έναν Όμηρο για να μας παινέσει, ούτε από κανέναν άλλο, που θα μας δώσει μιάς στιγμής χαρά με τα ωραία του λόγια, όμως τη γνώμη που θα γεννηθεί για τα έργα μας θα έρθει ύστερα να τη ζημιώσει η αλήθεια. Εμείς την κάθε θάλασσα και στεριά την αναγκάσαμε ν’ ανοίξει δρόμο στην τόλμη μας και σε κάθε τόπο στήσαμε μαζί μνημεία αθάνατα και για τα κακά και για τα καλά που μας έτυχαν. (…)

2. VΙRGINIA DECLARATION OF RIGHTS 1776

Image may contain: 5 people

I. That all men are by nature equally free and independent, and have certain inherent rights, of which, when they enter into a state of society, they cannot, by any compact, deprive or divest their posterity; namely, the enjoyment of life and liberty, with the means of acquiring and possessing property, and pursuing and obtaining happiness and safety.

II. That all power is vested in, and consequently derived from, the people; that magistrates are their trustees and servants, and at all times amenable to them.

III. That government is, or ought to be, instituted for the common benefit, protection, and security of the people, nation or community; of all the various modes and forms of government that is best, which is capable of producing the greatest degree of happiness and safety and is most effectually secured against the danger of maladministration; and that, whenever any government shall be found inadequate or contrary to these purposes, a majority of the community hath an indubitable, unalienable, and indefeasible right to reform, alter or abolish it, in such manner as shall be judged most conducive to the public weal.

IV. That no man, or set of men, are entitled to exclusive or separate emoluments or privileges from the community, but in consideration of public services; which, not being descendible, neither ought the offices of magistrate, legislator, or judge be hereditary.

V That the legislative and executive powers of the state should be separate and distinct from the judicative; and, that the members of the two first may be restrained from oppression by feeling and participating the burthens of the people, they should, at fixed periods, be reduced to a private station, return into that body from which they were originally taken, and the vacancies be supplied by frequent, certain, and regular elections in which all, or any part of the former members, to be again eligible, or ineligible, as the laws shall direct.

VI. That elections of members to serve as representatives of the people in assembly ought to be free; and that all men, having sufficient evidence of permanent common interest with, and attachment to, the community have the right of suffrage and cannot be taxed or deprived of their property for public uses without their own consent or that of their representatives so elected, nor bound by any law to which they have not, in like manner, assented, for the public good.

VII. That all power of suspending laws, or the execution of laws, by any authority without consent of the representatives of the people is injurious to their rights and ought not to be exercised.

VIII. That in all capital or criminal prosecutions a man hath a right to demand the cause and nature of his accusation to be confronted with the accusers and witnesses, to call for evidence in his favor, and to a speedy trial by an impartial jury of his vicinage, without whose unanimous consent he cannot be found guilty, nor can he be compelled to give evidence against himself; that no man be deprived of his liberty except by the law of the land or the judgement of his peers.

IX. That excessive bail ought not to be required, nor excessive fines imposed; nor cruel and unusual punishments inflicted.

X. That general warrants, whereby any officer or messenger may be commanded to search suspected places without evidence of a fact committed, or to seize any person or persons not named, or whose offense is not particularly described and supported by evidence, are grievous and oppressive and ought not to be granted.

XI. That in controversies respecting property and in suits between man and man, the ancient trial by jury is preferable to any other and ought to be held sacred.

XII. That the freedom of the press is one of the greatest bulwarks of liberty and can never be restrained but by despotic governments.

XIII. That a well regulated militia, composed of the body of the people, trained to arms, is the proper, natural, and safe defense of a free state; that standing armies, in time of peace, should be avoided as dangerous to liberty; and that, in all cases, the military should be under strict subordination to, and be governed by, the civil power.

XIV. That the people have a right to uniform government; and therefore, that no government separate from, or independent of, the government of Virginia, ought to be erected or established within the limits thereof.

XV. That no free government, or the blessings of liberty, can be preserved to any people but by a firm adherence to justice, moderation, temperance, frugality, and virtue and by frequent recurrence to fundamental principles.

XVI. That religion, or the duty which we owe to our Creator and the manner of discharging it, can be directed by reason and conviction, not by force or violence; and therefore, all men are equally entitled to the free exercise of religion, according to the dictates of conscience; and that it is the mutual duty of all to practice Christian forbearance, love, and charity towards each other.
Adopted unanimously June 12, 1776 Virginia Convention of Delegates drafted by Mr. George Mason

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: