PARIS JE T’ AIME 1: η έκθεση «ΜAI 68 L’ARCHITECTURE AUSSI!»


η αρχιτεκτονική τον Μάη του 68 και των δεκαετιών ’60 & ’70

CITE DE L’ ARCHITECTURE & DU PATRIMOINE, 1 place du Trocadéro 

15 χρόνια (1962-1977) που σηματοδοτούν την ανανέωση των αρχιτεκτονικών σπουδών και κατά συνέπεια την ανανέωση της αρχιτεκτονικής και της πολεοδομίας. Τα πρώτα γεγονότα ξεσπούν το ’66: οι φοιτητές της αρχιτεκτονικής απαιτούν σπουδές λιγότερο ακαδημαϊκές, πιο κοντά στην πρακτική του επαγγέλματος, καθώς περισσότερα υλικά μέσα. Κυριάρχησε ένας θεωρητικός προβληματισμός, συνδεδεμένος με τις κοινωνικές επιστήμες και την αριστερή πολιτική. Οι αρχές υποστήριξαν ένα μεταρρυθμιστικό πρόγραμμα, που όμως το σάρωσε η ορμή του Μάη. Με το διάταγμα του Δεκεμβρίου του ’68, η διδασκαλία της αρχιτεκτονικής επανεφευρέθηκε και ιδρύθηκαν οι αυτόνομες Παιδαγωγικές Ενότητες (UP) απεξαρτημένες από τη Σχολή Καλών Τεχνών (Beaux Arts). Αρχιτεκτονική και πολεοδομία ως θεωρία και ως πράξη ήταν πλέον αντιληπτές «διαφορετικά». Κατηγορηματική απόρριψη της παράδοσης, καινοτομία στη μορφή και στο περιεχόμενο της διδασκαλίας, κοινωνική δέσμευση, επιθυμία για μιαν άλλη κοινωνική οργάνωση. Ο νόμος του 1977 σημάδεψε την μετάβαση από την έμφαση στην ποσότηταπου κυριαρχούσε μετά τον Β’ Παγκ. Πόλεμο, προς την ποιότητα.

Μακέτα διπλωματικής εργασίας του Jean-Pierre Péneau, («»demeure philosophale»), μία από τις πρώτες εργασίες που χρησιμοποίησαν την πληροφορική ως αρχιτεκτονικό εργαλείο. 1967

Ο Γιώργος Κανδύλης, καθηγητής στην Ανώτατη Εθνική Σχολή Καλών Τεχνών από το 1965, έως και μετά τα γεγονότα του Μάη του 1968, στο ατελιέ του με τον συνεργάτη του Αlexis Josic.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Η απόρριψη της παράδοσης από ίσως τους πιο ενεργούς φοιτητές σήμαινε καταγγελία της ακαδημαϊκής αισθητικής και της αντίληψης του ωραίου με βάση ένας σύστημα προτύπων που περιόριζε το αρχιτεκτονικό έργο σε άκαμπτους κανόνες, καθώς και καταγγελία μιας παραδοσιακής ιεραρχίας στον ακαδημαϊκό και επαγγελματικό χώρο. Γενικώτερα οι φοιτητές της αρχιτεκτονικής προβληματίζονταν για την ίδια την ουσία και την κοινωνική διάσταση της αρχιτεκτονικής.

Τον Μάη του ’68 όλα ήταν πολιτική, και η αρχιτεκτονική επίσης! Τα αιτήματα κυριαρχούνταν από το τρίπτυχο «γενίκευση- πολιτικοποίηση-ριζοσπαστισμός»! Οι φοιτητές θεωρούσαν τους αρχιτέκτονες και πολεοδόμους που εξασκούσαν το επάγγελμα ως «πράκτορες της κοινωνικής ειρήνης» και απέρριπταν όσους συμμετείχαν στην λειτουργία του μηχανισμού εξουσίας. Σημείο τομής η κατάληψη της Σχολής Καλών Τεχνών τον Μάϊο και Ιούνιο του ’68 – ωστόσο οι κινητοποιήσεις κράτησαν έως το 1970.

Γενική Συνέλευση στη Σχολή Καλών Τεχνών: απόφαση για κατάληψη.

Κονδύλια για την αρχι(τεκτονική σχολή)

Όχι στις παραγκουπόλεις! Όχι στις ψεύτικες πόλεις ! Η πολεοδομία είναι πολιτική πράξη στην υπηρεσία του λαού.

για μια πολεοδομία…

Υπάρχει αρχιτεκτονική πρακτική της εργατικής τάξης;

 

μετά την εκκένωση της σχολής από την αστυνομία, το περίφημο Atelier Populaire της Beaux Arts συνεχίζει να παράγει αφίσες:

 

 

 

 

επανάσταση και βαρβαρότητα: Καταστροφές στα γλυπτά από τους φοιτητές Πλαστικών Τεχνών της Παιδαγωγικής Ενότητας 6 .

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Τον Δεκέμβρη του ’68, ο Μαλρώ, υπουργός πολιτισμού, αναδιοργανώνει τις σπουδές αρχιτεκτονικής / πολεοδομίας σε αυτόνομες «Παιδαγωγικές Ενότητες» που βαθμιαία θ’ αναπτύξουν τη δική τους αρχιτεκτονική «σχολή», η κάθε μιά τους με τις δικές της δυναμικές και ευαισθησίες σε παιδαγωγικό, μεθοδολογικό, θεωρητικό, πολιτικό και αισθητικό επίπεδο. Αν και η Σχολή της Beaux Arts υπήρξε εμβληματική για τον Μάη του ’68, δεν γέννησε ένα αρχιτεκτονικό στυλ που ενσάρκωνε τον Μάη. Η σημασία της ωστόσο βρίσκεται στον βαθύ προβληματισμό γύρω από τον ρόλο και την αυτονομία του αρχιτέκτονα και γενικώτερα του δημιουργού και την αμφισβήτηση των στεγανών μεταξύ των επιστημονικών πεδίων. Δεν υπήρξε «αισθητική του Μάη» πέρα από την έμφαση στο στιγμιαίο, στο αυθόρμητο, όπου ο ίδιες ο καλλιτέχνης εξαφανίζεται. Όλα αυτά εμπλούτισαν στα επόμενα χρόνια τις σχέσεις και συγκρούσεις μεταξύ σχολών και μεταξύ σπουδής και παραγωγής αρχιτεκτονικού και πολεοδομικού έργου που αποδείχτηκαν πολύ γόνιμες.

(τα κείμενα είναι ελεύθερα αποσπάσματα από κείμενα της έκθεσης)

 

 

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: