ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΠΕΡΙΣΣΕΥΟΥΝ ΤΑ ΔΑΚΡΥΑ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΙΔΑΚΙΑ ΤΗΣ ΣΥΡΙΑΣ, ΑΣ ΚΑΝΟΥΜΕ ΜΙΑ ΑΝΑΚΕΦΑΛΑΙΩΣΗ, ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΕΣ:


(φωτο Reuters-B.Khabieh)

Νομίζω πως κάθε πόλεμος και ιδίως ένας εμφύλιος είναι πάντα μια πολύπλοκη κατάσταση και οι εκ των υστέρων ιστορικές και γεωπολιτικές αναλύσεις ξεκαθαρίζουν τα πράγματα.  Η κατάσταση στη Συρία από ένα σημείο και πέρα έγινε εξαιρετικά πολύπλοκη. Ωστόσο το ξεκίνημα ήταν απλό: Ο δικτάτορας Άσαντ to 2011 απάντησε με πραγματικά πυρά σε ειρηνικές διαδηλώσεις που ζητούσαν ελευθερία και κάποια δημοκρατία, κατά το πρότυπο της Αραβικής Άνοιξης σε άλλες χώρες. Με αποτέλεσμα η εξέγερση να γίνει εμφύλιος πόλεμος.

Οι αντικαθεστωτικοί αντάρτες ήταν εξαρχής πολυδιασπασμένοι (χειρότερα από την δική μας επανάσταση του ’21) και οι σχετικά πιο δημοκράτες και μη φανατικοί μουσουλμάνοι («Ελεύθερος Συριακός Στρατός») ήταν πάντα μειοψηφία. Και γρήγορα στο πλευρό του Άσαντ ήρθε το Ιράν και ιδίως οι Ρώσσοι , οι τελευταίοι με άμεση στρατιωτική παρέμβαση. Οι Αμερικάνοι και άλλοι σύμμαχοι βοηθούν τεχνικά τον «Ελεύθερο Συριακό Στρατό» και τους Κούρδους, δηλαδή τους μη φανατικούς μουσουλμάνους. Και πρόσφατα στο παζλ προστέθηκε και η Τουρκία που κάνει στρατιωτική επέμβαση εναντίον των Κούρδων της βόρειας Συρίας που χαρακτηρίζει συλλήβδην τρομοκράτες.

Τώρα, οι υπερασπιστές της Γκούτα είναι αφ’ ενός οι Failaq al-Rahman, παρακλάδι του Ελεύθερου Συριακού Στρατού και οι σαλαφιστές του «Ισλαμικού Στρατού», δύο ομάδες που πολεμούν σκληρά και μεταξύ τους. Ο Άσαντ και οι Ρώσσοι τους αποκαλούν όλους «τρομοκράτες» και τους βομβαρδίζουν, χωρίς να εξαιρούν νοσοκομεία, σπίτια και άλλους πολιτικούς στόχους. Ο άμαχος πληθυσμός, όπως σε όλους τους εμφυλίους δεν σημαίνει ότι είναι όλοι ουδέτεροι. Ωστόσο η ανθρωπιστική βοήθεια εξ ορισμού (θα πρέπει να) περιλαμβάνει όλους τους ανθρώπους ανεξαιρέτως, αλλά η Ρωσσία μέχρι τώρα με διάφορα προσχήματα μπλοκάρει ακόμα και την βοήθεια προς τους αμάχους. Μετά την αποτυχία του ΟΗΕ να κάνει σεβαστό το ψήφισμα για εκεχειρία, χτες οι Ρώσσοι πρότειναν εφαρμογή 5 ωρών εκεχειρίας καθημερινά. Θεωρώ ότι δημοκρατικές χώρες από την αρχή δεν αντιμετώπισαν με δυναμισμό την κατάσταση και άφησαν να συνεχίζεται επί χρόνια μια σφαγή με περίπου 400 000 θύματα και επέτρεψαν στα ανελεύθερα καθεστώτα του Ιράν και του Πούτιν να παίζουν πρωταγωνιστικό ρόλο και να νομιμοποιούν τον σφαγέα Άσαντ. 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: