TΟ 2017 ΕΦΥΓΕ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΛΥΣΕΙ ΤΙΣ ΜΕΓΑΛΕΣ ΕΚΚΡΕΜΟΤΗΤΕΣ.


...και τις κληροδότησε στο 2018

-Το προσφυγικό ζήτημα –το Brexit -η ισλαμική τρομοκρατία -η κλιματική αλλαγή -ο σχηματισμός κυβέρνησης στη Γερμανία -ο Τραμπ -ο Κιμ.

Από τα παραπάνω, η καταπολέμηση της ισλαμικής τρομοκρατίας είναι μάλλον σε καλό δρόμο. Όχι ότι σταμάτησαν οι τρομοκρατικές επιθέσεις- οι πρόσφατες επιθέσεις εναντίον σιιτών στην Καμπούλ και εναντίον των χριστιανών Κοπτών στο Κάϊρο αυτό μαρτυρούν. Ωστόσο η στρατιωτική ήττα του λεγόμενου Ισλαμικού Κράτους στο Ιράκ, χάρις στις επιχειρήσεις της συμμαχίας ιρακινού στρατού, Κούρδων Πεσμεργκά και σιιτικών militia υπό την τεχνική βοήθεια των αμερικανικών και άλλων συμμαχικών δυνάμεων, με την οριστική ανακατάληψη της Μοσούλης και της Ράκκα, του κατάφερε ένα ισχυρότατο χτύπημα όχι μόνο στρατιωτικό αλλά και στο επίπεδο τού κύρους και της ιδεολογίας. Πιστεύω ότι είναι ζήτημα λίγου χρόνου οι επιθέσεις να μειωθούν δραματικά.

Αποτέλεσμα εικόνας για Irakian army frees Racca

 

Ωστόσο ο τρομοκράτης της περιοχής, που όχι μόνο δεν ηττήθηκε αλλά δυστυχώς αναβαθμίστηκε κιόλας, λέγεται Άσαντ. Χάρις στην πολιτική και στρατιωτική υποστήριξη του Πούτιν και του Ιράν, χάρις στους ρωσικούς βομβαρδισμούς κατά δικαίων και αδίκων, ιδίως κατά των μη ισλαμιστών αντικαθεστωτικών ανταρτών και χιλιάδων αμάχων, ο Άσαντ έιναι πιο δυνατός παρά ποτέ και νομιμοποιημένος συνομιλητής για τις κουτσές ειρηνευτικές συνομιλίες.

Το πιο ακανθώδες άμεσο ζήτημα για την Ευρώπη είναι το προσφυγικό. Δοκιμάζει την ίδια την ταυτότητα της Ευρώπης, ως πεδίο ελευθερίας και άσκησης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Το γεγονός ότι οι κυβερνήσεις των πρώην ανατολικοευραπαϊκών χωρών επιδεικνύουν ρατσισμό και αναλγησία και δεν θέλουν να δεχτούν πρόσφυγες, παρά το διεθνές Δίκαιο, καθώς και το γεγονός ότι ο ίδιος ο Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου προκρίνει την κατάργηση της υποχρεωτικής ποσόστωσης για την υποδοχή προσφύγων βάζουν σε κίνδυνο την ενότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αλλά και στις ώριμες ευρωπαϊκές δημοκρατίες, παρά την εκλογική ήττα των ακροδεξιών ξενοφοβικών κομμάτων (Γαλλία, Ολλανδία, Γερμανία) αυτά, τα τελευταία συνεχίζουν να έχουν βάσεις μέσα στις κοινωνίες ακριβώς λόγω του προσφυγικού.

Αποτέλεσμα εικόνας για migrants at sea

Αυτό το πολύπλοκο ζήτημα προστίθεται στη γενικώτερη εικόνα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία βρίσκεται σε κρίσιμο σημείο: πρέπει να κάνει το άλμα προς τα εμπρός και αυτό δεν μπορεί να γίνει χωρίς σταθερή κυβέρνηση στη Γερμανία. Οι οραματικές προτάσεις του Μακρόν βρίσκονται στην αρχή μιας πολύ μακράς πορείας προς την Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία, αλλά τίποτα δεν μπορεί να πάρει μπρός χωρίς τη Γερμανία. Άλλη μια εκκρεμότητα που κληροδότησε το 2017 και το 2018 είναι υποχρεωμένο να λύσει.

Για την κλιματική αλλαγή ότι και να πούμε είναι λίγο. Είναι μακράν το μεγαλύτερο πρόβλημα τού πλανήτη, δεν μπορούσε βέβαια να λυθεί το 2017, ωστόσο η Διάσκεψη του Παρισιού και οι διασκέψεις που ακολούθησαν έβαλαν σωστές βάσεις, παρά την ανεκδιήγητη στάση του Τραμπ. Οι διαπιστώσεις όμως πρέπει να οδηγήσουν σε πράξεις αποφασιστικές, το ρολόϊ του πλανήτη χτυπάει αμείλικτα. Μια ματιά στις εικόνες που δείχνουν την εξέλιξη στους παγετώνες είναι αρκετή.

Αποτέλεσμα εικόνας για endangered island by the rise of sea level

Φυσικά το 2018 παραλαμβάνει και το BREXIT, με όλη την πολυπλοκότητά του και τις παράπλευρες επιπτώσεις του. Αυτή η (με μικρή πλειψηφία) απόφαση του Βρετανικού λαού θα διδάσκεται κάποτε ως μια από τις μεγαλύτερες γκάφες της Ιστορίας. Προσωπικά δεν μπορώ να φανταστώ Ευρώπη χωρίς Βρετανία. Ίσως μέσα στη χρονιά που ξεκίνησε να υπάρξει κάποια κατάληξη. Ίσως και κάποια ευχάριστη έκπληξη!

Ο Τραμπ και ο Κιμ είναι από μόνοι τους από μία επικίνδυνη εκκρεμότητα. Και οι δυό μαζί φτιάνουν ένα μείγμα, που ας ελπίσουμε ότι δεν θα γίνει εκρηκτικό, αλλά θα είναι μείγμα για σαπουνόφουσκες. Διατηρώ την ελπίδα ότι μέσα στο 2018 το λαμπρό δημοκρατικό σύστημα των ΗΠΑ θα κατορθώσει να φέρει τον Τραμπ μπροστά στην προοπτική της καθαίρεσης. Impeachment! Impeachment!

Όσο για τον Κιμ Γιονγκ Ουν, έχω εναποθέσει τις ελπίδες μου στην Κίνα να του τραβάει τ’ αυτιά.

Kαι η Ελλάδα; Δεν μας έφταναν όλες οι οικονομικές εκκρεμότητες με τα 80 προαπαιτούμενα μέτρα, το 2018 πρέπει να λύσει όχι μόνο το Κυπριακό, αλλά και το Μακεδονικό. Και βέβαια το προσφυγικό. Και να τελειώσει η δίκη της Χρυσής Αυγής. Kαι να ξεκινήσει η ανάπλαση στο Ελληνικό. Και να μπει τέρμα στην ανομία, τους βανδαλισμούς και την ντόπια τρομοκρατία. Και στο χάος στα Πανεπιστήμια. Και στην κατάθλιψη. Με άλλα λόγια να λυθεί το πολιτικό ζήτημα: ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ!

2ο18: Θα γίνει η χρονιά των λύσεων; Και τί κάνουμε εμείς γι αυτό;

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: