Για την εκπαίδευση των προσφυγόπουλων-2


 

(φωτο από τον 9.84fm)

(φωτο από τον 9.84fm)

Αντιγράφω από το facebook του φίλου Γιώργου Στόγια, εκπαιδευτικού και συγγραφέα. Εξαιρετικός, πολύπλευρος, νηφάλιος και ρεαλιστικός σχολιασμός!

Ο καλύτερος δάσκαλος, αυτός που μπορεί να κάνει θαύματα με πέντε αλλόγλωσσους στους είκοσι μαθητές στην τάξη, θα είναι άχρηστος με δεκαπέντε στους είκοσι. Δίνω αυτό το χονδροειδές παράδειγμα για να δείξω ότι δεν μετράνε μόνο οι ποιότητες αλλά και τα μεγέθη. Η ομαλή ένταξη των παιδιών αιτητών προσφυγικού ασύλου δεν μπορεί να επιτευχθεί δίχως πολλούς μεταφραστές, δασκάλους με υψηλή επαγγελματική συνείδηση, περισσότερους πόρους (για έξτρα προσωπικό, διδακτικό υλικό, εποπτικά μέσα), και, πάνω από όλα, δίχως μια κοινωνία που να πιστεύει στον εαυτό της και να έχει διάθεση, μέσω του σχολικού της συστήματος, να πείσει για την αξία της. Οφείλουμε να αναγνωρίσουμε ότι οι σύλλογοι γονέων που αντέδρασαν με φρικτό τρόπο (μπλέκοντας μερικά λογικά επιχειρήματα μαζί με μισαλλόδοξες και απάνθρωπες τοποθετήσεις) έχουν απέναντί τους ένα υπαρκτό πρόβλημα. Το να τους χαρακτηρίζει κανείς φασίστες δεν βοηθάει κανέναν πέρα από τη στιγμιαία ιδεολογική ανακούφιση αυτού που το λέει (και η Πολιτεία, σίγουρα, δεν μπορεί να περιορίζεται σε αυτό). Αυτό που θα βοηθήσει όλα τα παιδιά, ελληνόγλωσσα και αλλόγλωσσα, που έχουν το δικαίωμα και την ανάγκη για μόρφωση και κανονική σχολική καθημερινότητα, είναι η παιδαγωγικά σοβαρή αντιμετώπιση, αυτή που θα αναδείξει στην πράξη ότι το υπαρκτό πρόβλημα μπορεί να γίνει πρόκληση και ευκαιρία, με πολλαπλές μαθησιακές ωφέλειες για όλους τους μαθητές, και για την κοινωνία γενικότερα (οικονομικά, δημογραφικά, πολιτισμικά). Δυστυχώς, η συγκεκριμένη ελληνική κυβέρνηση, με τη βαθύτερη ιδεολογική απέχθεια που τη χαρακτηρίζει για τη σχολική διαδικασία (π.χ. το σχολείο ως φυλακή, η κατάληψη ως απελευθέρωση και «ζωντανή» διδασκαλία) δεν είναι η ιδανικότερη για να εμπνεύσει και να οργανώσει ηγετικά το τιτάνιο έργο που απαιτείται να γίνει, πόσο μάλλον όταν προτεραιότητά της φαίνεται να είναι η έμμεση ενδυνάμωση της Χ.Α. ως το αντίπαλο δέος σε έναν προτιμητέο διπολισμό. Η ΝΔ, αντί να επιχειρεί να εκμεταλλευτεί τις ανησυχίες των πολιτών ακόμα και όταν αυτές παίρνουν απεχθή μορφή (κάτι που η ΧΑ μπορεί να κάνει, έτσι κι αλλιώς, πιο αυθεντικά), θα πρέπει να αναπτύξει ένα λόγο πραγματιστικό, με πρόγευση κυβερνησιμότητας. Παρουσίες όπως του Βορίδη ή του Στυλιανίδη δεν προσφέρουν, για διαφορετικούς λόγους, καμιά αίσθηση αισιοδοξίας προς αυτή την κατεύθυνση. Για την ώρα πάντως, το βάρος της εξεύρεσης πρακτικών λύσεων έχει πέσει σε κάθε εκπαιδευτικό και σχολική μονάδα ξεχωριστά. Φαντάζομαι ότι είναι τεράστιο, και μέσα στη χρονιά η πίεση που θα ασκούν οι εμπλεκόμενοι (με πρώτους τους συλλόγους γονέων) θα γίνεται αφόρητη.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: