Η καταστροφική μη επέμβαση στη Συρία


της Anne Applebaum αρθρογράφου- Washington Post 29/8/16

https://www.washingtonpost.com/opinions/global-opinions/what-exactly-nonintervention-has-produced-in-syria/2016/08/29/45826402-6e08-11e6-9705-23e51a2f424d_story.html?postshare=3011472525819354&tid=ss_tw&utm_term=.a5cdc542df1d

(AFP/AFP/Getty Images)

(AFP/AFP/Getty Images)

Δεν ξέρω τι θα είχε συμβεί εάν, κάποια Δευτέρα πριν από τρία χρόνια, ο Βρετανός πρωθυπουργός Ντέιβιντ Κάμερον δεν είχε κάνει την ανοησία να φέρει στη Βουλή των Κοινοτήτων ψηφοφορία για επέμβαση στη Συρία και να τη χάσει. Ίσως, αν είχε δώσει μεγαλύτερη προσοχή, αν είχε δείξει περισσότερο ενδιαφέρον και αν είχε πεί στους συναδέλφους του να γυρίσουν από τις διακοπές τους, ίσως να είχε πετύχει. Μπορεί η επέμβαση να είχε γίνει. Ίσως να είχε βοηθήσει στον τερματισμό της σύγκρουσης – ή ίσως και να είχε αποτύχει.

Δεν θα το μάθουμε ποτέ. Ωστόσο ξέρουμε τι συνέβη αντί γι αυτό. Η Βρετανία απέσυρε την υποστήριξή της στην αποστολή για τον τερματισμό της χρήσης χημικών όπλων εκ μέρους του Bashar al-Assad, του δικτάτορα της Συρίας. Τρομαγμένος από την ψηφοφορία της Βουλής των Κοινοτήτων, ο Πρόεδρος Ομπάμα άλλαξε και αυτός γνώμη. Το πρωί της 30ης Αυγούστου 2013, ο υπουργός εξωτερικών John Kerry καλούσε σε δράση: “Η Ιστορία είναι γεμάτη από ηγέτες που έχουν προειδοποιήσει κατά της αδράνειας, της αδιαφορίας, και ιδιαίτερα κατά της σιωπής- πράγμα που έχει τη μεγαλύτερη σημασία.» Ωστόσο την επομένη, ο πρόεδρος δηλώνει ότι όλα τα σχέδια για επέμβαση ματαιώνονται. Οι Γάλλοι, αιφνιδιασμένοι δεν θέλησαν να κάνουν τίποτα μόνοι τους και έτσι αποσύρθηκαν δυστυχώς και αυτοί. «Ήταν μια μεγάλη έκπληξη”, είχε δηλώσει ο Γάλλος πρωθυπουργός στον Jeffrey Goldberg του Atlantic. «Αν είχαμε πραγματιποιήσει τους βομβαρδισμούς, όπως ήταν προγραμματισμένο, νομίζω ότι τα πράγματα θα ήταν σήμερα διαφορετικά.»

Επαναλαμβάνω: Ίσως μια ΗΠΑ-βρετανο-γαλλική επέμβαση να είχε καταλήξει σε καταστροφή. Αν ναι, σήμερα θα πενθούσαμε τις συνέπειες. Αλλά μερικές φορές έχει σημασία να θρηνούμε και τις συνέπειες μιας μη επέμβασης. Άλλωστε, μετά από τρία χρόνια, γνωρίζουμε πλέον ποιά αποτελέσματα έφερε αυτή η μη επέμβαση:

Θάνατοι: Οι εκτιμήσεις των θυμάτων πολέμου κυμαίνονται μεταξύ 155.000 και 400.000, ανάλογα με το ποιοί καταμετρώνται. Πρόσφατα, το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων είχε καταγράψει συνολικά 14,711 νεκρά παιδιά. Από την ανακήρυξη του ισλαμικό “κράτους” στη Συρία, υπολογίζεται ότι έχουν εκτελεστεί 2.350 άμαχοι από τους τζιχαντιστές. Στη Συρία το προσδόκιμο ζωής έχει πέσει από 80 στα 55 χρόνια.

 © Italian Navy/Masimo Sestini

© Italian Navy/Masimo Sestini

Πρόσφυγες. Σύμφωνα με την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες (UNHCR), μέχρι τον Αύγουστο του ’16 είχαν καταγραφεί 4,8 εκατομμύρια Σύριοι πρόσφυγες. Υπολογίζεται ότι υπάρχουν επιπλέον 2 εκατομμύρια πρόσφυγες που παραμένουν στο εσωτερικό της Συρίας, αλλά έχουν εκτοπιστεί από τα σπίτια τους. Τα τρία τέταρτα των ατόμων που τράπηκαν σε φυγή είναι γυναίκες και παιδιά. Οι περισσότεροι δεν έχουν στην κατοχή τους τίποτα εκτός από τα ρούχα που φοράνε. Για να κάνουμε μια σύγκριση, η προσφυγική κρίση από τους πολέμους της Γιουγκοσλαβίας στις αρχές της δεκαετίας του ’90 δημιούργησε 2,3 εκατομμύρια πρόσφυγες, αριθμό που τότε θεωρήθηκε ως η χειρότερη προσφυγική κρίση από τη δεκαετία του 1940. Η συριακή κρίση είναι τρεις φορές μεγαλύτερη.

AAAS_WHS_92014_Fig_5

Το Μεγάλο Σεράϊ στο Χαλέπι. Photo: Aleppo Archaeology September 2014. (www.facebook.com/pages/Aleppo-Archaeology)

Φυσικές καταστροφές. Οι αρχαίες πόλεις του Χαλεπίου, της Μπόσρα και της Παλμύρας υπέστησαν ανεπανόρθωτες καταστροφές. Η Δαμασκός έχει πάθει σοβαρή ζημιά. Σε όλη τη χώρα οι υποδομές- δρόμοι, γέφυρες, εργοστάσια- έχουν καταστραφεί. Σχολεία και νοσοκομεία έχουν ισοπεδωθεί. Μόνο τον περασμένο μήνα, η Συριακή κυβέρνηση βομβάρδισε τέσσερα αυτοσχέδια νοσοκομεία και μια τράπεζα αίματος στο Χαλέπι.

 

Αποσταθεροποίηση της περιοχής. Η συντριπτική πλειοψηφία των προσφύγων βρίσκονται στην Τουρκία, στον Λίβανο, στην Ιορδανία, στο Ιράκ και στην Αίγυπτο, όπου ασκούν μια τεράστια οικονομική και πολιτική πίεση πάνω σε πιο φτωχά και πιο ευάλωτα κράτη. Το ένα πέμπτο των κατοίκων του Λιβάνου είναι πρόσφυγες από τη Συρία, αναλογία που μπορεί να διαταράξει την ευαίσθητη πολιτική ισορροπία σε αυτή τη χώρα. Στην Ιορδανία έχουν ξεσπάσει ταραχές σε στρατόπεδα προσφύγων. Στην Τουρκία, οι παρενέργειες του Συριακού πολέμου προκαλούν και έξαρση των εντάσεων με την κουρδική μειονότητα και άλλες ομάδες στο εσωτερικό της χώρας, καθώς και υψηλά ποσοστά εγκληματικότητας, λαθρεμπορίου και αναταράξεις κατά μήκος των συνόρων. Η Τουρκία, που είναι μέλος του ΝΑΤΟ, παρασύρεται στη σύγκρουση όλο και βαθύτερα: εάν δεχθεί επίθεση από το Ισλαμικό “Κράτος”, ίσως το ΝΑΤΟ να πρέπει ν’ απαντήσει.

Αποσταθεροποίηση της Ευρώπης. Εν μέρει εξαιτίας του πολέμου στη Συρία, εκατοντάδες χιλιάδες πρόσφυγες προσπαθούν να φτάσουν στην Ευρώπη διασχίζοντας με πλοίο τη Μεσόγειο ή με τα πόδια μέσω Βαλκανίων. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της Ύπατης Αρμοστείας που δημοσιεύτηκαν τον Μάιο, μόνο το 2016 πνίγηκαν πάνω από 2.000 άνθρωποι -από τη Συρία και την Αφρική-, περισσότεροι από τους νεκρούς του 2015 την ίδια περίοδο. Τα νησιά της Ελλάδας και της Ιταλίας έχουν κατακλυστεί από πρόσφυγες. Η απροθυμία ή η αδυναμία υης Ευρωπαϊκής Ένωσης να ελέγξει τις προσφυγικές ροές συνέβαλαν στην περαιτέρω υπονόμευση της αξιοπιστίας των θεσμών της.

Άνοδος της ξενοφοβίας σε όλη τη Δύση. Το θέαμα εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων που βαδίζουν ή πλέουν προς την Ευρώπη έχει πυροδοτήσει ένα άνευ προηγουμένου κύμα ξενοφοβίας. Οι εκλογές στην Αυστρία και στην Πολωνία επηρεάστηκαν κατά ένα μέρος από τη ρητορική κατά των προσφύγων, η οποία έπαιξε επίσης ρόλο και στο αποτέλεσμα του Brexit στο Ηνωμένο Βασίλειο. Τα ακροδεξιά και εθνικιστικά κόμματα σε Ουγγαρία, Γαλλία, Γερμανία και Ιταλία χρησιμοποιούν με επιτυχία το φόβο για τους Σύρους πρόσφυγες και κερδίζουν λαϊκή υποστήριξη. Το ίδιο και η προεκλογική καμπάνια του Donald Trump στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Για να συνοψίσω: Φυσική, ανθρωπιστική και πολιτική ζημιά σε πρωτοφανή κλίμακα. Διαρκείς απειλές για την ασφάλεια. Ο φασισμός σηκώνει κεφάλι. Πιθανόν όλα αυτά να είναι προτιμώτερα από την άλλη επιλογή, εκείνη που το Βρετανικό Κοινοβούλιο και ο Αμερικανός Πρόεδρο έβρισκαν τόσο δυσάρεστη. Ωστόσο η κατάληξη μόνο ως εξαιρετική επιτυχία δεν μπορεί να χαρακτηρισθεί.

29/8/16

Advertisements

2 Responses to Η καταστροφική μη επέμβαση στη Συρία

  1. “Αν η Κλεοπάτρα είχε μικρότερη μύτη….»

  2. Ο Πασκάλ είπε πρώτος ότι η Κλεοπάτρα είχε μεγάλη μύτη και αυτό της έδινε αέρα αυθεντίας…

    https://birminghamhistorycenter.wordpress.com/2011/05/19/cleopatras-nose/

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: