Η σεξουαλική μιζέρια του Αραβικού κόσμου


του Καμέλ Νταούντ

24425503_Daoud.limghandler(Στον απόηχο της μέρας της γυναίκας)

Ο Καμέλ Νταούντ είναι πολυβραβευμένος αλγερινός αρθρογράφος και συγγραφέας. Ζει στην Αλγερία. Το άρθρο του ξεσήκωσε θύελλα αντιρρήσεων, όχι μόνο στην πατρίδα του, αλλά και στη Γαλλία, όπου πλήθος ακαδημαϊκών και δημοσιογράφων τον κατηγόρησαν ότι τρέφει την ισλαμοφοβία. Ωστόσο ήταν πολλοί και αυτοί που τον υπερασπίστηκαν, διαπιστώνοντας την αλήθεια και το βάθος των λόγων του. (διαβάστε και το σημείωμα του Μιχάλη Μητσού στα ΝΕΑ  16/2/16)

nyt-logo-379x64http://www.nytimes.com/2016/02/14/opinion/sunday/la-misere-sexuelle-du-monde-arabe.html

(μετάφραση Μ.Γ.)

Oράν, Αλγερία 12/2/2016

Μετά την πλατεία Ταχρίρ, η Κολωνία. Μετά την πλατεία, το σεξ. Οι αραβικές επαναστάσεις του 2011 ενθουσίασαν την κοινή γνώμη, αλλά τώρα πια ο ενθουσιασμός έχει πέσει. Τώρα πια ανακαλύπτουμε σε αυτά τα κινήματα ατέλειες και ασχήμιες: για παράδειγμα, διαπιστώνουμε ότι δεν κατόρθωσαν να αμφισβητήσουν τις ιδέες, την κουλτούρα, τη θρησκεία ή τους κοινωνικούς κώδικες, ιδίως τους κώδικες σχετικά με το σεξ. Επανάσταση δεν σημαίνει και νεωτερικότητα.

Οι επιθέσεις κατά γυναικών της Δύσης από Άραβες μετανάστες στην Κολωνία της Γερμανίας την παραμονή Πρωτοχρονιάς έφεραν στη μνήμη τις σεξουαλικές επιθέσεις που υπέστησαν κάποιες άλλες γυναίκες στην πλατεία Ταχρίρ, εκείνες τις ωραίες ημέρες της επανάστασης. Μια μνήμη που έδωσε στη Δύση να συνειδητοποιήσει ότι μία από τις μεγαλύτερες δυστυχίες ενός μεγάλου μέρους του λεγόμενου “αραβικού” κόσμου, του μουσουλμανικού κόσμου γενικότερα, είναι η νοσηρή σχέση του με τη γυναίκα. Σε πολλά μέρη την γυναίκα την σκεπάζουν, την μαντηλοδένουν, την λιθοβολούν, την σκοτώνουν. Ή στην καλύτερη περίπτωση, την κατηγορούν ότι σπέρνει ζιζάνια σε μιαν ιδανική κοινωνία. Ως αντίδραση, ορισμένες ευρωπαϊκές χώρες θεσπίζουν κανόνες σωστής συμπεριφοράς για πρόσφυγες και μετανάστες.

Το σεξ είναι ένα πολύπλοκο ταμπού. Σε χώρες όπως η Αλγερία, η Τυνησία, η Συρία και η Υεμένη, είναι προϊόν της πατριαρχικής κουλτούρας και του περιρρέοντος κλίματος συντηρητισμού, τους νέους άκαμπτους κώδικες των ισλαμιστών και τον διακριτικό πουριτανισμό των διαφόρων μορφών σοσιαλισμού της περιοχής. Ένα κατάλληλο χαρμάνι που μπλοκάρει την επιθυμία, την ενοχοποιεί, την σπρώχνει στο περιθώριο και στην παρανομία. Πόσο μακρυά βρισκόμαστε από την υπέροχη ελευθεριότητα των κειμένων της χρυσής εποχής του μουσουλμανικού πολιτισμού, όπως «o Κήπος των Αρωμάτων” (“The perfumed garden”) του Cheikh Nefzaoui, όπου ο ερωτισμός και το Kamasutra αντιμετωπίζονται χωρίς συμπλέγματα.

Σήμερα σε πολλές αραβικές χώρες το σεξ είναι ένα τεράστιο παράδοξο: οι άνθρωποι κάνουν σαν να μην υπάρχει, αλλά αυτό είναι που καθορίζει όλα όσα δεν λέγονται. Η άρνησή ρίχνει βαριά σκιά πάνω στην απόκρυψή του. Η γυναίκα μπορεί να είναι καλυμμένη από την κορφή ώς τα νύχια, ωστόσο βρίσκεται στο επίκεντρο όλων των σχέσεων, όλων των ανταλλαγών, όλων των ανησυχιών μας.

Η γυναίκα επιστρέφει στην καθημερινή συζήτηση ως πρόκληση προς τον ανδρισμό, την τιμή και τις οικογενειακές αξίες. Σε ορισμένες περιοχές έχει πρόσβαση στον δημόσιο χώρο μόνον όταν αποκηρύσσει το σώμα της. Το να αποκαλυφθεί η γυναίκα, θα σήμαινε παραδοχή της σεξουαλικής επιθυμίας, που την αισθάνονται αλλά την αρνούνται οι ισλαμιστές, οι συντηρητικοί και οι ανερμάτιστοι νέοι. Η γυναίκα θεωρείται πηγή ανισορροπίας (μερικοί λένε ότι οι κοντές φούστες προκαλούν σεισμούς). Η γυναίκα αξίζει τον σεβασμό μόνον μέσα στα πλαίσια σχέσεων ιδιοκτησίας, ως σύζυγος ή ως θυγατέρα του τάδε ή του δείνα.

Αυτές οι αντιφάσεις δημιουργούν αφόρητες εντάσεις: η επιθυμία δεν βρίσκει διέξοδο, το ζευγάρι δεν έχει πλέον ιδιωτικό χώρο αλλά αποτελεί αντικείμενο που απασχολεί την κοινωνική ομάδα. Αυτό δημιουργεί σεξουαλική μιζέρια, που γεννά παραλογισμούς και υστερίες. Υπάρχει πάντα η ελπίδα για ιστορίες αγάπης, αλλά οι δυνατότητες συνάντησης των νέων, οι διαδικασίες του φλερτ και της ερωτικής προσέλκυσης σκοντάφτουν σε εμπόδια: τη στενή επιτήρηση των γυναικών, την υπέρμετρη έμφαση στην παρθενία και την παραχώρηση εξουσιών στην αστυνομία των ηθών. Φτάνουμε σε σημείο να πληρώνουμε χειρούργους για να ράβουν τον παρθενικό υμένα.

Σε ορισμένες χώρες του Αλλάχ, ο πόλεμος κατά της γυναίκας και κατά του ζευγαριού έχει πάρει χαρακτήρα Ιεράς Εξέτασης. Το καλοκαίρι στην Αλγερία ολόκληρες ταξιαρχίες σαλαφιστών και νέων της περιοχής που στρατολογούνται από τα κηρύγματα των φανατικών ιμάμηδων και των τηλε-ισλαμιστών, επιτηρούν στενά τα σώματα των γυναικών, ειδικά εκείνων που κάνουν μπάνιο με μαγιό. Στους δημόσιους χώρους η αστυνομία παρενοχλεί τα ζευγάρια, ακόμα και τα παντρεμένα. Οι κήποι είναι απαγορευμένοι για τις βόλτες των ερωτευμένων. Κόβουν τα παγκάκια των πάρκων στα δύο για να αποτρέψουν τους ανθρώπους να κάθονται πλάϊ-πλάϊ.

Αποτέλεσμα: Οι φαντασιώσεις οργιάζουν, είτε γύρω από την “πλούσια και ξεδιάντροπη” Δύση, είτε φτερουγίζουν προς τον μουσουλμανικό παράδεισο και τις παρθένες του. Αυτές οι δύο επιλογές ενσαρκώνονται απόλυτα από τα ΜΜΕ στον μουσουλμανικό κόσμο. Στην τηλεόραση, παρά τη λύσσα των θεολόγων, οι λιβανέζες τραγουδίστριες και χορεύτριες της «Silicone Valley» εκτρέφουν το όνειρο για ένα σώμα απρόσιτο και για μια ερωτική πράξη ανέφικτη. Σε σχέση με την ενδυμασία, αυτό οδηγεί σε άλλες ακρότητες: από τη μία πλευρά, την μπούρκα, την πλήρη κάλυψη του σώματος των ορθοδόξων. Και από την άλλη, την μαντήλα moutabaraj («το πέπλο που αποκαλύπτει»), που αντιστοιχεί σε κεφαλομάντηλο συνοδευόμενο από κολλητά τζην ή κολλάν. Στις παραλίες, το “μπουρκίνι” έρχεται αντιμέτωπο με το μπικίνι.

Οι σεξολόγοι σπανίζουν στις μουσουλμανικές χώρες, και οι συμβουλές τους πολύ λίγο εισακούονται. Έτσι οι ισλαμιστές είναι που έχουν de facto το μονοπώλιο στην συζήτηση για το σώμα, το σεξ και τον έρωτα. Με το Διαδίκτυο και τους τηλε-ιεροκήρυκες, αυτές οι απόψεις παίρνουν μορφές τερατώδεις – ένα είδος πορνο-ισλαμισμού. Μερικοί θρησκευτικοί ηγέτες εξαπολύουν τραγελαφικούς φετφάδες: απαγορεύεται να κάνουν οι άνθρωποι έρωτα γυμνοί, οι γυναίκες δεν επιτρέπεται να αγγίζουν μπανάνες, ένας άνδρας δεν επιτρέπεται να βρίσκεται μόνος με γυναίκα συνάδελφο, εκτός αν είναι η γυναίκα που τον θήλασε!

Το σεξ βρίσκεται παντού.

Και ειδικά μετά το θάνατο.

Ο οργασμός είναι αποδεκτός μόνο μετά το γάμο – αλλά κάτω από θρησκευτικούς κανόνες που σβήνουν κάθε επιθυμία – ή μετά το θάνατο. Ο Παράδεισος και οι παρθένες του είναι το αγαπημένο μοτίβο των ιεροκηρύκων, που παρουσιάζουν αυτές τις μεταθανάτιες απολαύσεις ως αποζημίωση για την σεξουαλική μιζέρια της επίγειας ζωής. Αυτό είναι το όνειρο του βομβιστή που παρασύρεται σε μια τρομακτική όσο και σουρρεαλιστική συλλογιστική: ο οργασμός περνάει μέσα από το θάνατο, όχι από μέσα από τον έρωτα.

Η Δύση εδώ και χρόνια βρήκε βολικό καταφύγιο στον εξωτισμό- τον εξωτισμό που αποενοχοποιεί τις διαφορές. Ο Οριενταλισμός θεωρεί λίγο-πολύ φυσιολογικές τις πολιτιστικές διαφοροποήσεις και δίνει συγχωροχάρτι στις εκτροπές: η Σεχραζάντ, το χαρέμι και ο χορός των εφτά πέπλων δίνουν σε κάποιους δικαιολογία ώστε να μην διερωτώνται για τα δικαιώματα των μουσουλμάνων γυναικών. Ωστόσο σήμερα, με την πρόσφατη εισροή μεταναστών από τη Μέση Ανατολή και την Αφρική, οι παθολογικές σχέσεις που ορισμένες αραβικές χώρες έχουν με τη γυναίκα ξεσπούν εκρηκτικά μέσα στις ευρωπαϊκές κοινωνίεςΑυτό που ήταν ένα θέαμα εξωτικό από χώρες μακρινές παίρνει τώρα μορφές πολιτιστικής αντιπαράθεσης στο ίδιο το έδαφος της Δύσης. Η διαφορά, που κάποτε μπορούσε να εκτονωθεί μέσω της απόστασης και μιας αίσθησης ανωτερότητας, έχει γίνει πια άμεση απειλή. Ο κόσμος στη Δύση ανακάλυψε με φόβο και ταραχή, ότι στον μουσουλμανικό κόσμο το σεξ είναι νοσηρό και ότι αυτή η ασθένεια απλώνεται και στα δικά του εδάφη.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: