Μικρό αφιέρωμα στον Γιάννη Καλαϊτζή -11 Νοεμβρίου 1945 – 12 Φεβρουαρίου 2016


kalaitzis-giannis-1Χάθηκε ο καλύτερος Έλληνας δημιουργός κόμικς. Η «ΤΣΙΓΓΑΝΙΚΗ ΟΡΧΗΣΤΡΑ» , «ΤΟ ΜΑΥΡΟ ΕΙΔΩΛΟ ΤΗΣ ΑΦΡΟΔΙΤΗΣ» και ο «ΤΥΦΩΝΑΣ»  είναι κόμικς πρωτοποριακά. Ασπρόμαυρα, με βέβηλο χιούμορ και δέσιμο παράδοσης και νεωτερικής ασέβειας. Και αν η Τσιγγάνική ορχήστρα είναι η Ελλάδα των νιάτων μας, τα άλλα δύο μυθιστορηματικά εικονογραφήματα απογειώνουν την μεσαιωνική και αρχαία Ελλάδα σε μια σύνθεση με έρωτες, βρυκόλακες, τυχοδιώκτες και πάνω απ’ όλους τον υπέρτατο θεό Διόνυσο (με τη μορφή του Λη Μάρβιν).

cf84cebf-cebcceb1cf8dcf81cebf-ceb5ceafceb4cf89cebbcebf-cf84ceb7cf82-ceb1cf86cf81cebfceb4ceafcf84ceb7cf82 - Αντιγραφή - Αντιγραφή

Φίλος από τα παλιά. Αξέχαστος για τη φαντασία και το χιούμορ του όχι μόνο στη δουλειά του αλλά και στις προσωπικές του σχέσεις. Κρίμα που δεν αφοσιώθηκε ολοκληρωτικά στα κόμικς με τις μεγάλες αφηγήσεις…  Φαντάζομαι να τον περιμένει ο Βολίνσκι. Πού; Ξέρουν αυτοί…

Comics1_TOComics3_TComics2_MIA

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Το βιογραφικό του με τα δικά του λόγια (από το προσωπικό του site): «Μεγάλωσα στο καφενείο του πατέρα μου στην Κοκκινιά. Πάνω στα τραπέζια κυκλοφορούσαν δύο-τρεις εφημερίδες. Γελοιογραφικά σκίτσα κάνω από μωρό. Ήμουν παρατηρητικό και κακό και το ‘δειχνα. Το περιβάλλον μου ένοιωσε την απειλή. Χάριν εξευμενισμού μου διέθεσε μια αποδοχή διαρκείας. Το να επιδοθώ στην πολιτική σάτιρα ήταν αυτονόητο. Ήμασταν αριστεροί, το κράτος μας έκανε και ρατσιστές.

Η δεξιά, η εξουσία, οι αρχές ήταν έξω από την κοινωνία μας, ήταν το ξένο, το άλλο. Μου την είχε στημένη στο νηπιαγωγείο. Κατανάγκαζαν εμένα το σκιτσογράφο να πλέκω καλαθάκια και να κεντάω με μπρισίμι μηλαράκια σε χαρτόνι. Για να με σπάσουν. Δε μίλησα. Καταδικάστηκα σε δωδεκαετή εκπαίδευση. Μου’ριξαν και έναν χρόνο επι πλέον ως μη συνεργάσιμο. Δραπέτευσα πριν εκτίσω την ποινή.

Ακολούθησε ο κατήφορος. Από τα χαμαιτυπία της Αριστεράς στα καταγώγια των Καλών Τεχνών. Έμαθα κινηματογράφο στους κινηματογράφους, θέατρο στο θέατρο, μουσική την νύχτα και εικόνες στο πεζοδρόμιο. «Πανσπουδαστική», «Δρόμοι της Ειρήνης», «Αυγή».

Ακουλουθεί μια χούντα που επι 40 χρόνια παραμένει 7 ετών. Σκιτσάρω αγωνιόντας να κατανοήσω το προηγούμενο. «Αντί», «Ελευθεροτυπία», «Σχολιαστής», «Ντέφι», «Βαβέλ», «ΔΗΩ» και «Τσιγγάνικη ορχήστρα», «Το μαύρο είδωλο της Αφροδίτης», «Τυφών», «Γιαταλεφτά Νοέμβρη», «2000 στα 4».

Γαλέρα στους πέρα κάμπους

Γιάννης Καλαϊτζής

Και ένας ωραίος αποχαιρετισμός από τον Ηλία Κανέλλη στο Book’s Journal «Ο Γιάννης Καλαϊτζής δε μένει πια εδώ.»

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: