25 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΤΕΙΧΟΥΣ- 9/11/’89 η μέρα που άλλαξε το Βερολίνο, τη Γερμανία, την Ευρώπη και τον κόσμο.


Το τείχος ήταν ζωγραφισμένο με graffiti – μερικά από αυτά αριστουργήματα, τα περισσότερα ανώνυμα, μερικά επώνυμα. Πολλά σήμερα έχουν καταστραφεί, άλλα έχουν μπει σε μουσείο. Πλήρες φωτογραφικό αρχείο: http://www.berlinwallart.com/ 

birgit-kinder-test-the-best-cf86cf89cf84-rita-meygreta-csatlos-cf86cf89cf84-rita-meymuriel-raoux-cf84ceb1-ceb1cebdcebfceb9cf87cf84ceac-cebcceaccf84ceb9ceb1dieter-wien-to-cf80cf81cf89ceb9cebdcf8c-rita-mey2Αντιγράφω από παλαιότερο post:

Στο Βερολίνο βρέθηκα τέσσερεις φορές. Ήταν τέσσερεις διαφορετικές πόλεις. Αλλά και εγώ είμουν διαφορετική κάθε φορά. Την πρώτη φορά ήταν το 1981, μια πόλη σκισμένη στα δυό. Η ένταση που δημιουργούσαν οι δύο εχθρικοί κόσμοι πλάϊ-πλάϊ, έφτιανε μια ατμόσφαιρα πιπεράτη, τονωτική, που μύριζε μπαρούτι. Γνώρισα το εναλλακτικό Βερολίνο, το Βερολίνο του Kreuzberg και των καταλήψεων. Μαζί με άλλους/ες δέκα  καταλάβαμε ένα σπίτι και επισκευάσαμε με πολλή φαντασία. Έμεινα εκεί τρείς μήνες, αλλά στην ανατολική πλευρά  δεν βρήκα το κουράγιο να πάω ποτέ.Έχασα μια ιστορική ευκαιρία. Έλεγα όμως στην παρέα  ότι ήταν αφύσικο αυτή η πόλη να είναι χωρισμένη και ότι έπρεπενα ενωθεί. Όλοι ανεξαιρέτως -και ήταν κάθε λογής: εναλλακτικοί πράσινοι, αριστεριστές, αναρχικοί, πανκ- όλοι με περνάγαν για τρελή. Ούτε που μπορούσαν να  φανταστούν κάτι τέτοιο.

Τη δεύτερη φορά ήταν το ’91. Η πόλη μόλις είχε ενωθεί. Επικρατούσε χάος. Οι κάτοικοι αλλού πατούσαν και αλλού βρίσκονταν. Πήγα να δεί το παλιό μας σπίτι. Το είχαν γκρεμίσει και το είχαν κάνει parking. Κρίμα και ήταν τόσο ωραίο…

Την τρίτη φορά μετά από δύο χρόνια το νέο κέντρο της πόλης θηριώδες γιαπί. Παντού αέρας δημιουργίας, δραστηριότητας, η ανατολική πλευρά είχε πια το χαρακτήρα του γραφικού και ανερχόμενου τόπου διασκέδασης (Μεταξουργείο-Ψυρρή).

Η τελευταία φορά το 2002. Το κέντρο της πόλης ολοκαίνουργιο, η Potsdamer Platz στις δόξες της με τα λαμπρά κτίρια του Ρέντζο Πιανο, το Εβραϊκό Μουσείο του  Liebeskind ένα μνημείο συγκλονιστικό, στην  Ανατολική πλευρά υποκατάστημα των Galleries Lafayette σχεδιασμένο από τον Jean Nouvel και η παλιά εβραίϊκη συνοικία ανακαινισμένη με αναπλάσεις πλατειών και στοών. Πάντα όμως το πνεύμα του Βερολίνου παρέμενε, με τα ωραία εναλλακτικά μαγαζιά, και κυρίως τα ανεπανάληπτα μπαράκια. Βερολίνο σε λατρεύω! Ich bin eine Berlinerin!

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: