40 χρόνια δημοκρατία 3 : σκέψεις και βιώματα


πανηγυρισμοίπανηγυρισμοι2

Στις 24 Ιουλίου 1974 δεν είμουν παιδάκι. Βίωσα την χαρμόσυνη έξαρση της ημέρας, όπως είχα βιώσει και τα 7 μελαγχολιικά χρόνια της δικτατορίας, παρ’ όλο που δεν διώχθηκα, ούτε εγώ προσωπικά, ούτε η οικογένειά μου. Στις 24 Ιουλίου ξεχυθήκαμε στους δρόμους να γιορτάσουμε την ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ. Οι πατεράδες μας έζησαν την ευλογημένη μέρα της λήξης του πολέμου, όπου πάλι βγήκε ο κόσμος στους δρόμους της Αθήνας και πανηγύριζε. Αυτή την σύγκριση μόνο διανοητικά μπορώ να την κάνω, γιατί δεν έχω το βίωμα. Όπως δεν έχουν το βίωμα της 24ης Ιουλίου οι νεώτεροί μου και παίρνουν σαν δεδομένη τη δημοκρατία, που εκείνη την ημέρα, παρά τη χαρά, δεν την θεωρούσαμε καθόλου δεδομένη, γιατί ξέραμε τί σήμαινε η έλλειψή της. Και τότε υπήρχαν και κάποιοι μίζεροι, κυρίως κάτι κολλημένοι κομμουνιστές (Κνίτες, Μου-λούδες και παρεμφερείς) που ήταν ανίκανοι να χαρούν σαν άνθρωποι. Πρέπει να είναι κάποιο είδος πάθησης. Αλλά και σήμερα πολλοί κοιτούν το μισοάδειο ποτήρι και θεωρούν ότι αυτό που έχουμε ”δεν είναι δημοκρατία”

Αισθάνομαι λοιπόν την ανάγκη να περιγράψω μερικά από τα ωφέλη που βίωσα εγώ προσωπικά με την έλευση της δημοκρατίας, την εδραίωσή της επί Καραμανλή και την επέκτασή της επί ΠΑΣΟΚ, στη διάρκεια της σήμερα βαλλόμενης Μεταπολίτευσης:

1. Με την πτώση της χούντας ξαναβρήκα φίλους και συμφοιτητές που βγήκαν από τις φυλακές και τις εξορίες. Η υποδοχή τους στο κατώφλι του Κορυδαλλού και στο λιμάνι τού Λαυρίου (από Μακρόνησο) ήταν κάτι το υπέροχο.

2. Σταμάτησε η λογοκρισία. Οι εφημερίδες ελευθερώθηκαν και μέσα σε λίγους μήνες ξεφύτρωσαν πλήθος εκδοτικοί οίκοι με τα βιβλία που είχαμε στερηθεί, ή τα φέρναμε από το εξωτερικό ξενόγλωσσα. Το ίδιο έγινε και με τις ταινίες και τις απαγορευμένες μουσικές. Ξεχυθήκαμε στις συναυλίες και στις μπουάτ: Θεοδωράκης, Χατζηδάκης, Ξυλούρης, “το Μεγάλο μας Τσίρκο”, “Φράουλες και αίμα”, “Γούντστοκ”…

3. Μετά το ’81 το ΠΑΣΟΚ έκανε τη μεταρρύθμιση στον οικογενειακό κώδικα. Απελευθέρωση κυρίως για μας τις γυναίκες:
-Καταργήθηκε η προίκα
μοιχεία έπαψε να είναι ποινικό αδίκημα
-εξισώθηκαν νομικά τα παιδιά εκτός γάμου με τα εντός γάμου, καταργήθηκε ο όρος “εξώγαμο” (χωρίς αυτό το πιο προσφιλές μου πρόσωπο θα λεγόταν “εξώγαμο” ή “μπάσταρδο”)
-Σε περίπτωση διαζυγίου κριτήριο της επιμέλειας των παιδιών το συμφέρον των παιδιών και όχι η υπερίσχυση του πατρικού δικαίου που ίσχυε μέχρι τότε και ήταν αιτία πολύ συχνά στέρησης παιδιών από τη μητέρα τους.
Αυτόματο διαζύγιο: απελευθέρωση χιλιάδων “αλύτρωτων” ανδρών και γυναικών που έμεναν εγκλωβισμένοι σε ένα γάμο επειδή δεν συναινούσε ο/η σύζυγος. ‘Ετσι μειώθηκαν οι τραγωδίες με παράλληλες οικογένειες και άρρωστες καταστάσεις εκδίκησης και μίσους.
– Καταργήθηκε η υποχρεωτική βάπτιση (μέχρι τότε δεν μπορούσε να γραφτεί παιδί στο σχολείο).
-Εξισώθηκε η υπογραφή της μητέρας με αυτήν του πατέρα σε διαδικασίες σχετικά με τα παιδιά. (πχ εγγραφή στο σχολείο, έκδοση ταυτότητας κ.α.)

Και ακόμη:
-Οι αμβλώσεις έγιναν νόμιμες και εντάχθηκαν στο ΕΣΥ.

Όλα αυτά φαίνονται σήμερα αυτονόητα. Μερικά μοιάζουν ίσως επουσιώδη. Λάθος! Σκεφτείτε, ιδίως εσείς οι νεώτεροι, πώς θα ήταν η καθημερινότητά μας αν εξακολουθούσαν να ισχύουν αυτά που φαίνονται σήμερα απίστευτα. Όλα αυτά είναι χειροπιαστά επιτεύματα της δημοκρατίας. Δεν έγιναν αυτόματα. Ήταν αποτελέσματα αγώνων. Ώστόσο η επικράτηση του Δημοκρατικού Πολιτεύματος ήταν απαραίτητη προϋπόθεση.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: